คุยไร้สาระ-ขอขโมยไอเดียเรื่องพลังพิเศษแบบ X-men,My hero academia หน่อยครับ

[Rumia]

คือถ้านักเวทมันใช้มนต์ได้แบบไม่ต้องร่ายแล้วแรงเท่าเดิมถามหน่อยว่าจะมีนักรบ-จอมหมัด-คนเถื่อน ฯลฯ ไปหาอะไร?  สำหรับผมนะการร่ายเวทมันเป็นเสน่ห์ของเวทมนต์ครับ  ไอ้พวกยิงโครมๆนะดูกี่ทีก็ไม่เห็นจะต่างจากดราก้อนบอลตรงไหน

มันคือพลังโกงของตัวเอกไงครับเก่งเร็วขายง่ายติดตลาดง่ายแต่ยากจะเป็นที่หนึ่ง ท่านสังเกตุไหมว่าเรื่องตัวเอกเก่งง่ายมีพลังโกงมันขายง่ายแต่มันไม่่มีติดท็อปเลย(ยกเว้นวันพันแมนจะว่าไปมันเป็นตัวเอกหรือตัวประกอบกว่าจะออกมาที่นานโคตร) แต่แนวที่ค่อยๆเก่งโครงเรื่องมีความชัดเจนในพลังตัวเอกไม่สามารถโกงได้ เรื่องพวกนี้แม่งติดท้อปหมดคือไม่ติดท้อปก็แป็กไปเลยเทียบกับพวกเก่งเร็วโกง มันดึงความสนใจตอนต้นง่ายกว่าเพราะโชว์ของตังแต่แรก แต่มันยากจะไปต่อเพราะโชว์ของไปหมดแล้ว

[samuison]

ถ้าแค่ย่อคำร่ายสัก60-70% มันก็พอทนครับ ส่วนถ้าจะละคำร่ายไปเลยนี่ให้บอสใหญ่มันใช้คนเดียวเถอะท่าน

นั่นล่ะครับขนาดเกมส์ ดันเจี้ยนดราก้อน ความสามารถในการระดับที่ไม่ต้องร่ายหรือใช้อุปกรณ์เสริมก้ใช้คาถาได้นี่ระัดบ 18 เป้นช่วงที่ซัดกับมิโนทอร์ได้ด้วยตัวคนเดียว อีกสองเลเวลก็กลายเป็นเทพเจ้าหรือตำนานของายนั้นๆแล้วล่ะครับ
คือ ท่านยอมรับได้ หากระดับบอสแหกกฎของเรื่องได้สินะครับ?แต่อย่างว่าล่ะการแหกกฎไม่ควรจะเป็นสิ่งที่ฝ่ายพระเอกทำได้ตั้งแต่แรก
ผมไผเจอการเล่นเควสต์มาGm เตือนพวกเราว่า
"อย่าใช้แนวคิดว่าสิ่งที่ดัมเบิ้ลดอร์ทำได้เราก็ต้องทำได้"
คืออย่าเอาตัวเราไปเทียบกับพวกเว่อๆของเรื่องนั่นเอง

[quote/]
มันคือพลังโกงของตัวเอกไงครับเก่งเร็วขายง่ายติดตลาดง่ายแต่ยากจะเป็นที่หนึ่ง ท่านสังเกตุไหมว่าเรื่องตัวเอกเก่งง่ายมีพลังโกงมันขายง่ายแต่มันไม่่มีติดท็อปเลย(ยกเว้นวันพันแมนจะว่าไปมันเป็นตัวเอกหรือตัวประกอบกว่าจะออกมาที่นานโคตร) แต่แนวที่ค่อยๆเก่งโครงเรื่องมีความชัดเจนในพลังตัวเอกไม่สามารถโกงได้ เรื่องพวกนี้แม่งติดท้อปหมดคือไม่ติดท้อปก็แป็กไปเลยเทียบกับพวกเก่งเร็วโกง มันดึงความสนใจตอนต้นง่ายกว่าเพราะโชว์ของตังแต่แรก แต่มันยากจะไปต่อเพราะโชว์ของไปหมดแล้ว

ผมว่การะแสหลักมันมีเป้าหมายชัดเจนให้คนตามจนถึงที่สุดน่ะครับ ไม่ว่าจะโฮคาเงะหรอืวันพีซก็ตาม
แต่แนวเทพสกิลดกง มักจะขายสดลไลฟ์ ความรู้สึกปลอดภัยในแนวอิเซไคและการฆ่าล้างตระกูลในแนวคนจีน
...

มีธีมหนึ่งที่ผมคิดคือ
"การแหกกฎทำได้แต่เฉพาะตัวดกงของเรื่องเท่านั้น"
มีคนวิเคราะห์กฎเกณพ์ของจักรวาลเฟทว่าอธิบายกำให้คนเข้าใจและแสดงให้เห็นว่าพวกพระเอกดนางเอกทำอะไรที่สามรรถขัดกับกฎเกณฑ์ของโลกนั้ไนด้เพื่อแสดงความโกง

อย่าง world of darkness ต้นแบบของเฟทสเตไนท์
มีการเล่นมุกตัวละครเคน แวมไพร์คนแรกเขียนว่า
You Die ในช่องสกิลของเคน
ว่าเคนมีพลังงทุกอย่างที่แวมไพร์ในเรื่องมีเพระาเป็นแวมไพร์คนแรก
แนวความคิดการสร้างกฎมาอย่างนี้ก็เหมือนกับการสร้างฮันมะยูจิโร่ของเรื่องขึ้นมา ว่าขีดสุดของในเรื่องคือคนคนนี้ ไม่มีมากวก่านี้อีกแล้ว

[Rumia]

[quote/]
นั่นล่ะครับขนาดเกมส์ ดันเจี้ยนดราก้อน ความสามารถในการระดับที่ไม่ต้องร่ายหรือใช้อุปกรณ์เสริมก้ใช้คาถาได้นี่ระัดบ 18 เป้นช่วงที่ซัดกับมิโนทอร์ได้ด้วยตัวคนเดียว อีกสองเลเวลก็กลายเป็นเทพเจ้าหรือตำนานของายนั้นๆแล้วล่ะครับ
คือ ท่านยอมรับได้ หากระดับบอสแหกกฎของเรื่องได้สินะครับ?แต่อย่างว่าล่ะการแหกกฎไม่ควรจะเป็นสิ่งที่ฝ่ายพระเอกทำได้ตั้งแต่แรก
ผมไผเจอการเล่นเควสต์มาGm เตือนพวกเราว่า
"อย่าใช้แนวคิดว่าสิ่งที่ดัมเบิ้ลดอร์ทำได้เราก็ต้องทำได้"
คืออย่าเอาตัวเราไปเทียบกับพวกเว่อๆของเรื่องนั่นเอง
[quote/]
ผมว่การะแสหลักมันมีเป้าหมายชัดเจนให้คนตามจนถึงที่สุดน่ะครับ ไม่ว่าจะโฮคาเงะหรอืวันพีซก็ตาม
แต่แนวเทพสกิลดกง มักจะขายสดลไลฟ์ ความรู้สึกปลอดภัยในแนวอิเซไคและการฆ่าล้างตระกูลในแนวคนจีน
...

มีธีมหนึ่งที่ผมคิดคือ
"การแหกกฎทำได้แต่เฉพาะตัวดกงของเรื่องเท่านั้น"
มีคนวิเคราะห์กฎเกณพ์ของจักรวาลเฟทว่าอธิบายกำให้คนเข้าใจและแสดงให้เห็นว่าพวกพระเอกดนางเอกทำอะไรที่สามรรถขัดกับกฎเกณฑ์ของโลกนั้ไนด้เพื่อแสดงความโกง

อย่าง world of darkness ต้นแบบของเฟทสเตไนท์
มีการเล่นมุกตัวละครเคน แวมไพร์คนแรกเขียนว่า
You Die ในช่องสกิลของเคน
ว่าเคนมีพลังงทุกอย่างที่แวมไพร์ในเรื่องมีเพระาเป็นแวมไพร์คนแรก
แนวความคิดการสร้างกฎมาอย่างนี้ก็เหมือนกับการสร้างฮันมะยูจิโร่ของเรื่องขึ้นมา ว่าขีดสุดของในเรื่องคือคนคนนี้ ไม่มีมากวก่านี้อีกแล้ว

ถ้าเทียบกับเฟสสเตไนท์ผมว่าชัดตัวเอกไม่มีพลังสุดเวอร์แค่ไส่สูตรอมตะ บอสจะเก่งแค่ไหนมันต้องมีเหนื่อยมีเลือดหมดแหละเหมือน เราไส่สูตรเลือดไม่ลดแล่วเอามีดไปเหลาแลกกะบอสนานหน่อยแต่ยังไงก็ชนะ แม่งมีที่ไหนพระเอกโดนโฮกุaแทงหัวใจไม่มีพลาดเป้าจากเซอร์แวนแร็งaผลคือมือกุมอกเลือดไหล อีกวันมารร.แบบแผลหายแล้วแม่งกว่าจะเฉลยว่ารอดได้ไงแม่งรออนิเมะอีกสิบปี จะว่าไปอนิเมะเฟสนี่ผมสงสารคนเรียกคลาสแอสซาซินโคตรๆ เรียกมาที่ในเมะมีแต่แร็งค์ต่ำๆe-cแบบโคตรอ่อนคลาสอื่นคือbขึ้นไปทังนั้น(เว้นอาเชอร์เอมิยะที่แค่แรงค์dแต่แม่งโกงรู้อนาคต) คือในเมะถึงจะบอกว่าแอสมันก็ลอบสังหารได้มันมีโอกาสชนะ คือผมถามเลยแม่งจะชนะได้ยังไงฟะยกตัวอย่างภาคสเตไนท์พระเอกแม่งสู้วีรชนแรงค์exชนะนะเว้ย แถมแม่งโดนntระดับaจังๆทะลุหัวใจแม่งยังไม่เป็นอะไรสักอย่างแค่สำออยซบอกอ้อนสาว ยิ่งคิเรย์เป็นลาสบอสที่โกงตังตัวเป็นกรรมการเองรู้ว่าใครอยู่ที่ไหนมีวีรชนคลาสอะไรหมด ใครมันจะไปลอบสังหารกรรมการได้ฟะ เอาแค่สองตัวนี้แอสที่ตีเบาก็ไม่มีปัณญาชนะแล้วในเมะทำใมไม่เอาเซเบอร์คลาสต่ำๆมาบ้าง(แต่จะว่าไปคลาสเซเบอร์อ่อนสุดแม่งยังเเรงค์c)

[samuison]

[quote/]
ถ้าเทียบกับเฟสสเตไนท์ผมว่าชัดตัวเอกไม่มีพลังสุดเวอร์แค่ไส่สูตรอมตะ บอสจะเก่งแค่ไหนมันต้องมีเหนื่อยมีเลือดหมดแหละเหมือน เราไส่สูตรเลือดไม่ลดแล่วเอามีดไปเหลาแลกกะบอสนานหน่อยแต่ยังไงก็ชนะ แม่งมีที่ไหนพระเอกโดนโฮกุaแทงหัวใจไม่มีพลาดเป้าจากเซอร์แวนแร็งaผลคือมือกุมอกเลือดไหล อีกวันมารร.แบบแผลหายแล้วแม่งกว่าจะเฉลยว่ารอดได้ไงแม่งรออนิเมะอีกสิบปี จะว่าไปอนิเมะเฟสนี่ผมสงสารคนเรียกคลาสแอสซาซินโคตรๆ เรียกมาที่ในเมะมีแต่แร็งค์ต่ำๆe-cแบบโคตรอ่อนคลาสอื่นคือbขึ้นไปทังนั้น(เว้นอาเชอร์เอมิยะที่แค่แรงค์dแต่แม่งโกงรู้อนาคต) คือในเมะถึงจะบอกว่าแอสมันก็ลอบสังหารได้มันมีโอกาสชนะ คือผมถามเลยแม่งจะชนะได้ยังไงฟะยกตัวอย่างภาคสเตไนท์พระเอกแม่งสู้วีรชนแรงค์exชนะนะเว้ย แถมแม่งโดนntระดับaจังๆทะลุหัวใจแม่งยังไม่เป็นอะไรสักอย่างแค่สำออยซบอกอ้อนสาว ยิ่งคิเรย์เป็นลาสบอสที่โกงตังตัวเป็นกรรมการเองรู้ว่าใครอยู่ที่ไหนมีวีรชนคลาสอะไรหมด ใครมันจะไปลอบสังหารกรรมการได้ฟะ เอาแค่สองตัวนี้แอสที่ตีเบาก็ไม่มีปัณญาชนะแล้วในเมะทำใมไม่เอาเซเบอร์คลาสต่ำๆมาบ้าง(แต่จะว่าไปคลาสเซเบอร์อ่อนสุดแม่งยังเเรงค์c)

อธิบายว่า ชิโร่มีความสามารถระดับ"บุคคลในประวัติศาสตร์"น่ะครับ
ว่าตัวละครในเรื่องไม่มีใครเป็นคนธรรมดา รินที่เล่าเห็นความสามารถก็ระดับ"อัจฉริยะในรอบร้อยปี" แบบที่เล่นกันในมุกแนวปราณยุทธน่ะครับ
เรื่องที่ผมแซวอย่างแฮร์รีพ่อตเตอร์ก็คล้ายกันเล่นมุกว่า
"ดัดลี่ย์คือแชมป์มวยเยาวชนรุ่นเฮฟวี่เวทของอังกฤษ"
แบบที่เล่นมุกว่าไทกะคือแชมป์เคนโด้น่ะครับ
ว่าไม่ใช่คนธรรมดาที่จะเทียบฝีมือกับเซเบอร์และที่มั่นใจในตนเองน่ะมันมีเหตุผลอยู่ แค่คนธรรมดา ไม่ควรจะเทียบวีรชนในด้านฝีมือได้เท่านั้นเอง

[humandroy]

หากเปรียบเที่ยบ
สายต่อยอดความรู้พัฒนาวิธีใช้พลังทำให้มีพลังหลากหลายแบบ ก็เป็นเพมือนวิศวกรที่ใช้ฟิสกส์นิวตันสร้างบ้านสร้างตึก

ในทางกลับกันสายศึกษาเจาะลึกถึงที่มาและการทำงานของพลังก็เหมือยนักวิจัยศึกษาทฤษฏีควันตัม
ในตอนเริ่มต้นคนที่ศึกษาเจาะลึกถึงพื้นฐานของพลังจะดูไร้สาระและไม่มีประโยชน์
แต่พอถึงจุดที่ความรู้ความสามารถนั้นออกดอกออกผลเป็นรูปเป็นร่างแล้วสายพื้ฐานสุดๆจะกลับกลัยเป็นกึ่งเทพ(demi-god)เลยทีเดียว
ต่อให้ลาสบ๊อสใช้พลังสุดโกงราวกับปืนใหญ่ก็ถูทำลายได้ง่ายเหมือนกระสุนขัดลำกล้อง
เพราะสายพื้นฐานแต่ระดับเทพนั้นไม่ได้โจมตีด้วยพลัง แต่โจมตีด้วยความรู้ความเข้าใจในการทำงานของพลัง


พลังที่ชนะพลังโกงได้ทุกอย่างไม่ใช่พลังโกง แต่เป็นความรู้ความเข้าใจในที่สุดแห่งพื้นฐานของพลัง

[Rumia]

หากเปรียบเที่ยบ
สายต่อยอดความรู้พัฒนาวิธีใช้พลังทำให้มีพลังหลากหลายแบบ ก็เป็นเพมือนวิศวกรที่ใช้ฟิสกส์นิวตันสร้างบ้านสร้างตึก

ในทางกลับกันสายศึกษาเจาะลึกถึงที่มาและการทำงานของพลังก็เหมือยนักวิจัยศึกษาทฤษฏีควันตัม
ในตอนเริ่มต้นคนที่ศึกษาเจาะลึกถึงพื้นฐานของพลังจะดูไร้สาระและไม่มีประโยชน์
แต่พอถึงจุดที่ความรู้ความสามารถนั้นออกดอกออกผลเป็นรูปเป็นร่างแล้วสายพื้ฐานสุดๆจะกลับกลัยเป็นกึ่งเทพ(demi-god)เลยทีเดียว
ต่อให้ลาสบ๊อสใช้พลังสุดโกงราวกับปืนใหญ่ก็ถูทำลายได้ง่ายเหมือนกระสุนขัดลำกล้อง
เพราะสายพื้นฐานแต่ระดับเทพนั้นไม่ได้โจมตีด้วยพลัง แต่โจมตีด้วยความรู้ความเข้าใจในการทำงานของพลัง


พลังที่ชนะพลังโกงได้ทุกอย่างไม่ใช่พลังโกง แต่เป็นความรู้ความเข้าใจในที่สุดแห่งพื้นฐานของพลัง

ปล่าวครับพลังที่ชนะทุกพลังโกงได้ทุกอย่างคือพลังแถของคนเขียนครับ ผมยกตัวอย่างง่ายๆในสิ่งที่มุกคนคุ้นเคย เฟสสเตไนท์สมัยที่ออกใหม่ๆตอนเป็นเกมhก็ดังจนขึ้นมาในสายสว่างได้แต่เนื้อเรื่องมันไม่ได้เปรี่ยนอะไร เนื้อหาหลักๆยังคงเดิม(เนื้อหาที่เราเล่นจบในแต่ละรูทนะความจริงในเกมมันมี4รูทแต่ไส่มาแค่3 เนื่องจากความจุไม่พอรูทที่4ทำมาเสริม)และอย่างที่เรารู้กันว่าวีรชนมันเก่งคนหรือจอมเวทไม่มีทางชนะได้ แต่ในระหว่างเกมเราสามารถชนะได้ด้วยการแถแบบไม่มีเหตุผลในตอนนั้นเลย(มารู้เหตุผลตอนมีอนิเมะเกือบสิบปีไห้หลังซึ่งคาดว่าน่าจะเเถหาเหตุผลที่หลัง) ผมสรุปง่ายๆไม่ว่าตัวร้ายจะมีพลังโคตรพ่อโคตรแม่โกงอย่างตู้ทอง และพระเอกโคตรกากไช้เป็นแค่เวทพื้นฐานเวทเดียวแต่คนแต่งมันก็แถไห้ชนะได้ ผมบอกเลยว่าตอนผมเล่นชิโร่มันมันไช้เป็นแค่วงจรเวทพื้นฐาน(กากราวๆรินเรียนเวทเริ่มแรกตอนสามขวบ)ไม่ไช่เวทเสริมพลังแบบในเมะ แต่มันก็ไช้แค่นี้ชนะได้(ส่วนดาบดำแดงปรากฏครังแรกในภาคเสริมรูทอิลิยา ด้วยการไช้เวทพื้นฐานลอกการเคลื่อนไหวและพลังของวีรชนแบบกระจกเงา เอาจริงๆผมว่าตอนเป็นเกมยังสมเหตุผลกว่าตอนเป็นเมะอีก ถึงไม่รู้ที่มาของพลังก็เถอะแต่ตอนเป็นเมะมันปรับแก้ของเก่าไห้สมเหตุผลขึ้นพร้อมทังแถที่มาของพลัง)

[samuison]

หากเปรียบเที่ยบ
สายต่อยอดความรู้พัฒนาวิธีใช้พลังทำให้มีพลังหลากหลายแบบ ก็เป็นเพมือนวิศวกรที่ใช้ฟิสกส์นิวตันสร้างบ้านสร้างตึก

ในทางกลับกันสายศึกษาเจาะลึกถึงที่มาและการทำงานของพลังก็เหมือยนักวิจัยศึกษาทฤษฏีควันตัม
ในตอนเริ่มต้นคนที่ศึกษาเจาะลึกถึงพื้นฐานของพลังจะดูไร้สาระและไม่มีประโยชน์
แต่พอถึงจุดที่ความรู้ความสามารถนั้นออกดอกออกผลเป็นรูปเป็นร่างแล้วสายพื้ฐานสุดๆจะกลับกลัยเป็นกึ่งเทพ(demi-god)เลยทีเดียว
ต่อให้ลาสบ๊อสใช้พลังสุดโกงราวกับปืนใหญ่ก็ถูทำลายได้ง่ายเหมือนกระสุนขัดลำกล้อง
เพราะสายพื้นฐานแต่ระดับเทพนั้นไม่ได้โจมตีด้วยพลัง แต่โจมตีด้วยความรู้ความเข้าใจในการทำงานของพลัง


พลังที่ชนะพลังโกงได้ทุกอย่างไม่ใช่พลังโกง แต่เป็นความรู้ความเข้าใจในที่สุดแห่งพื้นฐานของพลัง

ผมนึกถึงมุก "ปราชญ์เทพ" ที่ชอบเล่นมุกว่าปราชญ์ทำได้ทุกอย่างน่ะครับ
ความจริงแล้วก็น่าสนใจเหมอืนกันแนว dungeon and dragon
มีประมาณว่า sorcerer เวทย์จะมาจากวิญยาณ คาถาสามารถใช้โดยสัญชาตญาณ
wizard คาถามาจากการศึกษาค้นคว้า ขึ้นอยู่กับความฉลาดและระยะเวลา
"ปราชญ์เทพเกิดใหม่"หรอืเรื่องแนวนี้พยายามให้ปราชญ์ทำได้ทุกอย่างเท่าที่เวทย์จะทำได้ว่างั้น แถมคาถาใช้ได้แรงกว่าคนอื่นๆอีกต่างหาก ไม่มีข้อเสียเลย
ทั้งที่แนวดั้งเดิมน่ะ wizard มีข้อดีตรงคาถาแรงเพระาค้นคว้าด้วยตนเองมาตลอด ส่วน sorcerer เน้นเรื่องความหลากหลายของคาถาและใช้สะดวกกว่า เพระามาจากสัญชาตฐาณ
"ปราชญ์เทพ" นอกจาควบคุมคาถาได้เก่งกว่าชาวบ้านสายเวทย์ด้วยกันแล้ว ยังอุตสาห์ร่ายแรงกว่าwizard อีกต่างหากเรียกว่าไม่มีข้อเสียเลย
อย่างที่ผมบอกล่ะครับ มันไม่แปลกว่าหากความสามารถที่แหกกฎจะอยู่ในมือของบอสใหญ่ แต่มันไม่ควรจะเป็นอาชีพของคนทั่วไปอย่างนี้
แต่ก็อย่างที่เคยวิจารณ์กัน ไม่ใช่ทุกอาชีพที่จะเท่าเทียมกันว่าอย่างนั้นล่ะครับ

[quote/]
ปล่าวครับพลังที่ชนะทุกพลังโกงได้ทุกอย่างคือพลังแถของคนเขียนครับ ผมยกตัวอย่างง่ายๆในสิ่งที่มุกคนคุ้นเคย เฟสสเตไนท์สมัยที่ออกใหม่ๆตอนเป็นเกมhก็ดังจนขึ้นมาในสายสว่างได้แต่เนื้อเรื่องมันไม่ได้เปรี่ยนอะไร เนื้อหาหลักๆยังคงเดิม(เนื้อหาที่เราเล่นจบในแต่ละรูทนะความจริงในเกมมันมี4รูทแต่ไส่มาแค่3 เนื่องจากความจุไม่พอรูทที่4ทำมาเสริม)และอย่างที่เรารู้กันว่าวีรชนมันเก่งคนหรือจอมเวทไม่มีทางชนะได้ แต่ในระหว่างเกมเราสามารถชนะได้ด้วยการแถแบบไม่มีเหตุผลในตอนนั้นเลย(มารู้เหตุผลตอนมีอนิเมะเกือบสิบปีไห้หลังซึ่งคาดว่าน่าจะเเถหาเหตุผลที่หลัง) ผมสรุปง่ายๆไม่ว่าตัวร้ายจะมีพลังโคตรพ่อโคตรแม่โกงอย่างตู้ทอง และพระเอกโคตรกากไช้เป็นแค่เวทพื้นฐานเวทเดียวแต่คนแต่งมันก็แถไห้ชนะได้ ผมบอกเลยว่าตอนผมเล่นชิโร่มันมันไช้เป็นแค่วงจรเวทพื้นฐาน(กากราวๆรินเรียนเวทเริ่มแรกตอนสามขวบ)ไม่ไช่เวทเสริมพลังแบบในเมะ แต่มันก็ไช้แค่นี้ชนะได้(ส่วนดาบดำแดงปรากฏครังแรกในภาคเสริมรูทอิลิยา ด้วยการไช้เวทพื้นฐานลอกการเคลื่อนไหวและพลังของวีรชนแบบกระจกเงา เอาจริงๆผมว่าตอนเป็นเกมยังสมเหตุผลกว่าตอนเป็นเมะอีก ถึงไม่รู้ที่มาของพลังก็เถอะแต่ตอนเป็นเมะมันปรับแก้ของเก่าไห้สมเหตุผลขึ้นพร้อมทังแถที่มาของพลัง)

อาจารย์นาสุได้ต้นแบบมาจาก world of darkness อย่างที่ผมบอกล่ะครับ พวกฝรั่งที่มาสาย world of darkness เข้าใจระบบของอ.นาสุได้อย่างรวดเร็วมากๆเพระามาจากที่เดียวกันและในโลกเวทมนตร์นั้นมีแต่คนที่มีพรสวรรค์เหนือมนุษย์หรือสายเลอืดเทพเจ้าเท่านั้น ถึงจะยังพอเก่งตอนที่ยังหนุ่มได้ เพราะคนที่อยู่ในโลกน้นต้องฝึกหนักจนแก่กันไปข้างหนึ่งหรือต้องอายุหลายร้อยปีเป้ฯมุกที่เล่นว่าซัทจึงกลายเป็นแวมไพร์ได้ด้วยความรวดเร็วนั่นล่ะครับที่ทางเทคนิค ต้องอาสัยเวลาหลายร้อยปี ไต่เต้าจากูลกีีก๊ จนกลายมาเป็นแวมไพร์ได้ต้องอาศัยเวลานานสักสองสามร้อยปีเป็นอย่างต่ำ
พูดสั้นๆคือ คนธรรมดา จะตายอนาถ คนที่พอจะทำอะไรได้ในเร่อง คือคนที่พระเจ้าเลือกแล้วหรือคนพิเศษเท่านั้นครับ

[AlexW]

พวกนิยายสายอาชีพปราชญ์เทพ (Sage) นี่ชอบเล่นกับความซับซ้อนและความเข้าใจในการใช้เวทย์มนต์ อ่านๆไปบางทีก็รู้สึกว่าคนเขียนโคตรแถเหมือนกัน 555


ผมเคยอ่านเรื่องนึงที่เน้นสายอาชีพนักบุญเทพหรือสตรีศักดิ์สิทธิ์ (Saint) อันนี้จะเล่นกับความจุของพลังเวทย์ ประมาณว่าพวกระดับบอสใหญ่ในเรื่องจะมีความจุพลังเวทย์ประมาณ 6 - 8000 หน่วย ก่อนนางเอกมาก็แทบไม่มีใครในโลกนั้นโค่นบอสได้แล้ว จนโลกใกล้ล่มสลาย มนุษย์ในโลกนั้นใกล้สูญพันธุ์ (70 % ของโลกกลายเป็นที่อยู่ของสัตว์ประหลาด แถมพื้นที่ส่วนใหญ่ถูกทำลายจนสิ่งมีชีวิตทั้งพืชและสัตว์ปกติอาศัยอยู่ไม่ได้)

พอนางเอกโผล่มาทำหน้าที่ในฐานะนักบุญนางเล่นมีความจุพลังเวทย์เกินล้าน บอสใหญ่ในเรื่องยังต้องหนีไปซ่อนตัว โดยบอสสุดท้ายที่พอจะสู้สูสีกับนางได้เป็นตัวมาน่าพลังเวทย์ของโลกเองที่แปดเปื้อนคำสาป ในเรื่องนางเอกจะมีวิธีฝึกโคตรพลังเวทย์เพื่อขยายความจุพลังเวทย์อยู่ โดยเจ้าตัวเล่นโคจรพลังตลอด 24 ชั่วโมงไม่หยุดแม้แต่ตอนนอนหลับ คนอื่นในเรื่องก็รู้วิธีแต่เลียนแบบไม่ได้เพราะจะกลายเป็นบ้าหรือเสียสติเอา

[Rumia]

[quote/]
ผมนึกถึงมุก "ปราชญ์เทพ" ที่ชอบเล่นมุกว่าปราชญ์ทำได้ทุกอย่างน่ะครับ
ความจริงแล้วก็น่าสนใจเหมอืนกันแนว dungeon and dragon
มีประมาณว่า sorcerer เวทย์จะมาจากวิญยาณ คาถาสามารถใช้โดยสัญชาตญาณ
wizard คาถามาจากการศึกษาค้นคว้า ขึ้นอยู่กับความฉลาดและระยะเวลา
"ปราชญ์เทพเกิดใหม่"หรอืเรื่องแนวนี้พยายามให้ปราชญ์ทำได้ทุกอย่างเท่าที่เวทย์จะทำได้ว่างั้น แถมคาถาใช้ได้แรงกว่าคนอื่นๆอีกต่างหาก ไม่มีข้อเสียเลย
ทั้งที่แนวดั้งเดิมน่ะ wizard มีข้อดีตรงคาถาแรงเพระาค้นคว้าด้วยตนเองมาตลอด ส่วน sorcerer เน้นเรื่องความหลากหลายของคาถาและใช้สะดวกกว่า เพระามาจากสัญชาตฐาณ
"ปราชญ์เทพ" นอกจาควบคุมคาถาได้เก่งกว่าชาวบ้านสายเวทย์ด้วยกันแล้ว ยังอุตสาห์ร่ายแรงกว่าwizard อีกต่างหากเรียกว่าไม่มีข้อเสียเลย
อย่างที่ผมบอกล่ะครับ มันไม่แปลกว่าหากความสามารถที่แหกกฎจะอยู่ในมือของบอสใหญ่ แต่มันไม่ควรจะเป็นอาชีพของคนทั่วไปอย่างนี้
แต่ก็อย่างที่เคยวิจารณ์กัน ไม่ใช่ทุกอาชีพที่จะเท่าเทียมกันว่าอย่างนั้นล่ะครับ[quote/]
อาจารย์นาสุได้ต้นแบบมาจาก world of darkness อย่างที่ผมบอกล่ะครับ พวกฝรั่งที่มาสาย world of darkness เข้าใจระบบของอ.นาสุได้อย่างรวดเร็วมากๆเพระามาจากที่เดียวกันและในโลกเวทมนตร์นั้นมีแต่คนที่มีพรสวรรค์เหนือมนุษย์หรือสายเลอืดเทพเจ้าเท่านั้น ถึงจะยังพอเก่งตอนที่ยังหนุ่มได้ เพราะคนที่อยู่ในโลกน้นต้องฝึกหนักจนแก่กันไปข้างหนึ่งหรือต้องอายุหลายร้อยปีเป้ฯมุกที่เล่นว่าซัทจึงกลายเป็นแวมไพร์ได้ด้วยความรวดเร็วนั่นล่ะครับที่ทางเทคนิค ต้องอาสัยเวลาหลายร้อยปี ไต่เต้าจากูลกีีก๊ จนกลายมาเป็นแวมไพร์ได้ต้องอาศัยเวลานานสักสองสามร้อยปีเป็นอย่างต่ำ
พูดสั้นๆคือ คนธรรมดา จะตายอนาถ คนที่พอจะทำอะไรได้ในเร่อง คือคนที่พระเจ้าเลือกแล้วหรือคนพิเศษเท่านั้นครับ

คือไม่เลยครับตังแต่ต้นจนจบชิโร่ถูกนำเสนอว่ากากครับในต้นฉบับเกมคือไม่แม้แต่จะเป็นนักเวทด้วยซ้ำ แม้ภายหลังปรับแก้ไห้สมเหตุผลมากขึ้นแต่สเตตัสอันต่ำต้อยก็บอกชัดเจนว่าโคตรกาก มีเหตุผลอะไรที่คนปกติค่าพลังต่ำกว่าแร็งeไช้เวทเป็นเวทเดียวแถมเป็นเวทเริ่มต้นชนะสุดยอดวีรชนที่แข็งแกร่งที่สุดระดับexได้ ในการดวลตัวต่อตัวครับคำถามคือมันถูกเลือกยังไงถูกเลือกตอนไหน จากจอมเวทโคตรกากดีดไปชนะสุดยอดวีรชนโดยไม่มีการฝึก การชนะได้มันคือการแถล้วนๆครับไม่ว่าต้นฉบับเกมที่ไช้การเผาวงจรเวทจนมีพลังมากจนเอาชนะได้(เวทพื้นฐานเนี่ยนะตอนเล่นเกมยังบอกเลยว่าพลังเวทตัวเอกมีพอๆกับเด็กอนุบาลที่พึ่งเริ่มฝึกทำไห้ฝึกเวทใหม่ไม่ได้เรียกว่ากากกว่าชินจิอีก)หรือตอนปรับแก้ในอนิเมะการดวลดาบกับตู้ทองจนชนะดูยังไงมันก็ไม่น่าเป็นไปได้ นั้นมันกึ่งเทพที่ชนะมาแม้แต่ความตายเลยนะแต่ก็แถว่าประมาท คือต้องประมาทแค่ไหนคนถึงโดนมดกัดตายได้ครับ

[warakornboy]

[quote/]
ผมนึกถึงมุก "ปราชญ์เทพ" ที่ชอบเล่นมุกว่าปราชญ์ทำได้ทุกอย่างน่ะครับ
ความจริงแล้วก็น่าสนใจเหมอืนกันแนว dungeon and dragon
มีประมาณว่า sorcerer เวทย์จะมาจากวิญยาณ คาถาสามารถใช้โดยสัญชาตญาณ
wizard คาถามาจากการศึกษาค้นคว้า ขึ้นอยู่กับความฉลาดและระยะเวลา
"ปราชญ์เทพเกิดใหม่"หรอืเรื่องแนวนี้พยายามให้ปราชญ์ทำได้ทุกอย่างเท่าที่เวทย์จะทำได้ว่างั้น แถมคาถาใช้ได้แรงกว่าคนอื่นๆอีกต่างหาก ไม่มีข้อเสียเลย
ทั้งที่แนวดั้งเดิมน่ะ wizard มีข้อดีตรงคาถาแรงเพระาค้นคว้าด้วยตนเองมาตลอด ส่วน sorcerer เน้นเรื่องความหลากหลายของคาถาและใช้สะดวกกว่า เพระามาจากสัญชาตฐาณ
"ปราชญ์เทพ" นอกจาควบคุมคาถาได้เก่งกว่าชาวบ้านสายเวทย์ด้วยกันแล้ว ยังอุตสาห์ร่ายแรงกว่าwizard อีกต่างหากเรียกว่าไม่มีข้อเสียเลย
อย่างที่ผมบอกล่ะครับ มันไม่แปลกว่าหากความสามารถที่แหกกฎจะอยู่ในมือของบอสใหญ่ แต่มันไม่ควรจะเป็นอาชีพของคนทั่วไปอย่างนี้
แต่ก็อย่างที่เคยวิจารณ์กัน ไม่ใช่ทุกอาชีพที่จะเท่าเทียมกันว่าอย่างนั้นล่ะครับ[quote/]
อาจารย์นาสุได้ต้นแบบมาจาก world of darkness อย่างที่ผมบอกล่ะครับ พวกฝรั่งที่มาสาย world of darkness เข้าใจระบบของอ.นาสุได้อย่างรวดเร็วมากๆเพระามาจากที่เดียวกันและในโลกเวทมนตร์นั้นมีแต่คนที่มีพรสวรรค์เหนือมนุษย์หรือสายเลอืดเทพเจ้าเท่านั้น ถึงจะยังพอเก่งตอนที่ยังหนุ่มได้ เพราะคนที่อยู่ในโลกน้นต้องฝึกหนักจนแก่กันไปข้างหนึ่งหรือต้องอายุหลายร้อยปีเป้ฯมุกที่เล่นว่าซัทจึงกลายเป็นแวมไพร์ได้ด้วยความรวดเร็วนั่นล่ะครับที่ทางเทคนิค ต้องอาสัยเวลาหลายร้อยปี ไต่เต้าจากูลกีีก๊ จนกลายมาเป็นแวมไพร์ได้ต้องอาศัยเวลานานสักสองสามร้อยปีเป็นอย่างต่ำ
พูดสั้นๆคือ คนธรรมดา จะตายอนาถ คนที่พอจะทำอะไรได้ในเร่อง คือคนที่พระเจ้าเลือกแล้วหรือคนพิเศษเท่านั้นครับ

ผมพอจะว่าวิเคราะห์ได้ไม่กี่หัวข้อนะ


ย่อหน้า 1; ก่อนอื่น ผมวิเคราะห์ดูใหม่ ปราชญ์เทพ Series ของคนแต่งเนื่อเรื่องเป็นผลิตผลจากการเล่นเกม RPG ที่สามารถเล่น Story จนจบแล้ว Farm Level จนกว่าจะพอใจแล้วค่อยไป New Game+ (Story เดิมที่ยากกว่าเก่า) ตรรกะของเกม + Conspiracy Theory ที่เข้ากันไม่ได้คือ การหาของสวมใส่ + ใช้สกิลที่เอื้อแก่กัน + Combine Item บางชิ้นให้นำมาใช้ได้นั้นทำได้จริงในบางเกม แต่เรื่องประดิษฐ์ Technology จน Advanced กว่ายุคของมันเองอย่างรอบด้านนั้นเป็นไปได้ยาก เพราะหากมีคนประเภทนั้นอยู่แล้ว คนที่ 2,3,4... ทั่วโลกก็จะเกิดขึ้นไม่หยุด


ต่อมา สังเกตหรือไม่ว่านอกจากจะมี Spinoff ออกมาเป็นภาคย้อนอดีตแล้ว ผลงานของนักแต่ง 2 คนนี้ยังเกี่ยวข้อง Open World ที่ตัวละครส่วนใหญ่เก่งเกินไปเหมือนเปิด Trainer  ประเภท EXP Multiplier ด้วยซ้ำ ยกเว้นบางเรื่องที่ตัวเอกจะไม่พยายามแหกกติกาแล้วมีความคิดสร้างสรรค์จริง (ซึ่งมีน้อยนับคนทุกปีที่ตีพิมพ์) และอาจจะด้วยการศึกษา Video ของ YT ที่เล่นเกมแบบ Longplay เฉลยทุกอย่างตั้งแต่แผนที่ Enemy + Bosses ทั้งหมดแล้ว ก็เลยทำให้ Story อวยตัวเอกจนเหมือนโกง Last Boss เพราะไปเปิดเฉลยซะหมด


ย่อหน้า 2; โชคดีเกินไปจนโดนเอาไป วิพากษ์ - ด่าซะเยอะ นี่คือตัวอย่างของปรากฏการณ์ Plot Armor; เพราะไม่รู้ว่าจะสร้างตัวละครหลักดำเนินเรื่องไปทำไม เมื่อถูก Setting ไว้แล้วว่ายังไงก็ห้ามแพ้ - ตายถึงแม้คนแต่งจะแอบโกงหรือเปิดเผยก็ตาม ส่วนนี้ผมพบว่าเกือบจะทุกเรื่องแนว Isekai - MMORPG World นี่ก็แยกตรรกะระหว่าง RPG กับวรรณกรรมไม่ออกแล้วไปปนกัน สุดท้ายบางเรื่องถึงกับประกาศ Reset series - Remastered อีก หลายคนไม่ได้สารภาพด้วยซ้ำว่าไม่มีความเข้าใจหัวข้อที่ตัวเองเอามาเล่นเลยต้องใช้วิธีนี้ อย่างไรก็ตามถ้า Setting เป็นแบบนั้นแล้ว ไปเล่นเกมที่คาใจให้จบแล้วค่อยคิด Plot ใหม่ไม่มีใครเขาโกรธหรอก

[samuison]

พวกนิยายสายอาชีพปราชญ์เทพ (Sage) นี่ชอบเล่นกับความซับซ้อนและความเข้าใจในการใช้เวทย์มนต์ อ่านๆไปบางทีก็รู้สึกว่าคนเขียนโคตรแถเหมือนกัน 555


ผมเคยอ่านเรื่องนึงที่เน้นสายอาชีพนักบุญเทพหรือสตรีศักดิ์สิทธิ์ (Saint) อันนี้จะเล่นกับความจุของพลังเวทย์ ประมาณว่าพวกระดับบอสใหญ่ในเรื่องจะมีความจุพลังเวทย์ประมาณ 6 - 8000 หน่วย ก่อนนางเอกมาก็แทบไม่มีใครในโลกนั้นโค่นบอสได้แล้ว จนโลกใกล้ล่มสลาย มนุษย์ในโลกนั้นใกล้สูญพันธุ์ (70 % ของโลกกลายเป็นที่อยู่ของสัตว์ประหลาด แถมพื้นที่ส่วนใหญ่ถูกทำลายจนสิ่งมีชีวิตทั้งพืชและสัตว์ปกติอาศัยอยู่ไม่ได้)

พอนางเอกโผล่มาทำหน้าที่ในฐานะนักบุญนางเล่นมีความจุพลังเวทย์เกินล้าน บอสใหญ่ในเรื่องยังต้องหนีไปซ่อนตัว โดยบอสสุดท้ายที่พอจะสู้สูสีกับนางได้เป็นตัวมาน่าพลังเวทย์ของโลกเองที่แปดเปื้อนคำสาป ในเรื่องนางเอกจะมีวิธีฝึกโคตรพลังเวทย์เพื่อขยายความจุพลังเวทย์อยู่ โดยเจ้าตัวเล่นโคจรพลังตลอด 24 ชั่วโมงไม่หยุดแม้แต่ตอนนอนหลับ คนอื่นในเรื่องก็รู้วิธีแต่เลียนแบบไม่ได้เพราะจะกลายเป็นบ้าหรือเสียสติเอา

ฮา เรียกว่าสามารถเข้ากันกับแนว xianxia ปราณยุทธได้เลยว่าอย่างนั้น
ความจริงแล้ว อ.นาสุหรือแนวของฝรั่ง world of darkness มาแนวเดียวกันนะครับ
ตัวละครมีชื่อ name character ในเรื่องที่ประมาณใช้เวทย์ที่แท้จริงได้คือคนที่"มุมมองผิดไปจากสามัญสำนึกของผู้คนอย่างสิ้นเชิง" เรียกว่ามองเวทย์เป้นคนละอย่างกับคนทั่วไปจนสามารถทำสิ่งที่คนทั่วไปไม่สามารถทำได้แนวคิดแบบ world of darkness กับอ.นาสุก็คล้ายกันว่าอยากจะได้สุดยอดแห่งเวทย์นั้น มีผลลัพธ์ไม่กี่อย่าง ไม่บ้าหรือตาย ก็จะได้เวทย์นั้นมาครอบครองความสามารถที่เหนือกว่าคนทั่วไป ไม่ใช่สิ่งที่แค่อาศัยการฝึกหรือแนวคิดแบบคนทั่วไปจะกระทำได้
ช่วงนี้ผมไปหาอ่านแนวคิดที่คนศึกษาอัจฉริยะน่ะครับ
ว่าแม้กระทั่งตะวันตกที่เกลียดการเหมารวม ยังเริ่มจะยอมรับแล้วว่าพวกอัจฉริยะ มันต้องมีความแตกต่างและความบ้าอยุ่ในตัวของมันเอง

องในแง่หนึ่งผมว่าแนวเดินพลังตลอดเวลา ที่คนทั่วไปไม่ทำ มันก็สมเหตุสมผลพอสมควรหากมองว่าพฤติกรรมที่ยากลำบากและไม่มีใครทำ คนที่ทำได้คือคนที่จะเก่งที่สุด..รู้สึกออกแนววรยุทธหนังจีนไงชอบกลแฮะ

[quote/]
ผมพอจะว่าวิเคราะห์ได้ไม่กี่หัวข้อนะ


ย่อหน้า 1; ก่อนอื่น ผมวิเคราะห์ดูใหม่ ปราชญ์เทพ Series ของคนแต่งเนื่อเรื่องเป็นผลิตผลจากการเล่นเกม RPG ที่สามารถเล่น Story จนจบแล้ว Farm Level จนกว่าจะพอใจแล้วค่อยไป New Game+ (Story เดิมที่ยากกว่าเก่า) ตรรกะของเกม + Conspiracy Theory ที่เข้ากันไม่ได้คือ การหาของสวมใส่ + ใช้สกิลที่เอื้อแก่กัน + Combine Item บางชิ้นให้นำมาใช้ได้นั้นทำได้จริงในบางเกม แต่เรื่องประดิษฐ์ Technology จน Advanced กว่ายุคของมันเองอย่างรอบด้านนั้นเป็นไปได้ยาก เพราะหากมีคนประเภทนั้นอยู่แล้ว คนที่ 2,3,4... ทั่วโลกก็จะเกิดขึ้นไม่หยุด


ต่อมา สังเกตหรือไม่ว่านอกจากจะมี Spinoff ออกมาเป็นภาคย้อนอดีตแล้ว ผลงานของนักแต่ง 2 คนนี้ยังเกี่ยวข้อง Open World ที่ตัวละครส่วนใหญ่เก่งเกินไปเหมือนเปิด Trainer  ประเภท EXP Multiplier ด้วยซ้ำ ยกเว้นบางเรื่องที่ตัวเอกจะไม่พยายามแหกกติกาแล้วมีความคิดสร้างสรรค์จริง (ซึ่งมีน้อยนับคนทุกปีที่ตีพิมพ์) และอาจจะด้วยการศึกษา Video ของ YT ที่เล่นเกมแบบ Longplay เฉลยทุกอย่างตั้งแต่แผนที่ Enemy + Bosses ทั้งหมดแล้ว ก็เลยทำให้ Story อวยตัวเอกจนเหมือนโกง Last Boss เพราะไปเปิดเฉลยซะหมด


ย่อหน้า 2; โชคดีเกินไปจนโดนเอาไป วิพากษ์ - ด่าซะเยอะ นี่คือตัวอย่างของปรากฏการณ์ Plot Armor; เพราะไม่รู้ว่าจะสร้างตัวละครหลักดำเนินเรื่องไปทำไม เมื่อถูก Setting ไว้แล้วว่ายังไงก็ห้ามแพ้ - ตายถึงแม้คนแต่งจะแอบโกงหรือเปิดเผยก็ตาม ส่วนนี้ผมพบว่าเกือบจะทุกเรื่องแนว Isekai - MMORPG World นี่ก็แยกตรรกะระหว่าง RPG กับวรรณกรรมไม่ออกแล้วไปปนกัน สุดท้ายบางเรื่องถึงกับประกาศ Reset series - Remastered อีก หลายคนไม่ได้สารภาพด้วยซ้ำว่าไม่มีความเข้าใจหัวข้อที่ตัวเองเอามาเล่นเลยต้องใช้วิธีนี้ อย่างไรก็ตามถ้า Setting เป็นแบบนั้นแล้ว ไปเล่นเกมที่คาใจให้จบแล้วค่อยคิด Plot ใหม่ไม่มีใครเขาโกรธหรอก

เท่าที่ผมมองมักจะเล่นมุกว่า
"คนเล่นเกมส์มีขอ้มูลมากกว่าคนที่อาศัยในโลกนั้น"น่ะครับ
ออกแนวว่าในโลกเกมส์มีคนเก่งๆมากมายลองผิดลองถูกสารพัดจนสร้างบทสรุปยาวเป็นชั่วโมงได้ทุกซอกมุมแล้วส่วนปราชญ์เทพต่างๆมักจะถูกส่งมาในโลกที่คนในโลกนั้นไม่รู้ข้อมูลเรื่องระบบเลเวลของตนเองดีเท่าคนที่มาจากต่างโลก
ผมเจอฝรั่งคนหนึ่งเขียนแนวตะวันตกระบบเกมส์ที่ให้คนในโลกนั้นและคนที่มาจากต่างโลกจดบันทึกและคำนว๊จนปรุหมดแล้วว่าสกิลอาชีพอะไรคอมโบกับสกิลอาชีพอะไรถึงจะมีประสิทธิภาพสูงสุด ฮา
แสดงนิสัยการคิดเป็นระบบของฝรั่งพอสมควร ว่ามันไม่มีใครเก่งกว่าใครหากแต่ละคนเป็นพวกบ้าเล่นเกมส์เหมือนกันหมด
แนวหลุดเข้าไปในเกมส์หรือที่ผู้กล้าหอก ดาบ ธนูคิดนั้นผมก็วิจารณ์กับพวกนักเล่เนกมส์โรลเพลย์บ่อยๆว่าตกลงคุณพี่เล่เนกมส์อีท่าไหนที่ไม่เอาตัวแทงก์เข้ากลุ่มมิทราบขอรับท่าน
คนที่ผ่านแร็กดนาร้อกมาเคยมียุคหนึ่งที่นักดาบอัศวินอาจจะวัดกับบาดฟได้ แต่ผู้ดูแลก็ปิดช่องทางการทำอย่างนั้นด้วยความรวดเร็วไม่สามารถล่าตัวเทพๆในเกมสืได้ด้วยการฉายเดี๋ยวอีกต่อไป
หรือแนวอนิเมะชั่นที่อัศวินคนเดียวจะเดี่ยวกับนางพญาแมลงน่ะ เป้นไปได้ในอนิเมชั่น แต่เป็นไปไมไ่ด้ในระบบเกมส์จริงๆว่าอย่างนั้นล่ะครับ
..แน่นอน ผมไม่ได้ตำหนิเรื่องความรู้จากโลกความจริงของเรานะ เพระาอาจจะเป็นข้อได้เปรียบไม่กี่อย่างที่โอตาคุอาจจะมีได้

[quote/]
คือไม่เลยครับตังแต่ต้นจนจบชิโร่ถูกนำเสนอว่ากากครับในต้นฉบับเกมคือไม่แม้แต่จะเป็นนักเวทด้วยซ้ำ แม้ภายหลังปรับแก้ไห้สมเหตุผลมากขึ้นแต่สเตตัสอันต่ำต้อยก็บอกชัดเจนว่าโคตรกาก มีเหตุผลอะไรที่คนปกติค่าพลังต่ำกว่าแร็งeไช้เวทเป็นเวทเดียวแถมเป็นเวทเริ่มต้นชนะสุดยอดวีรชนที่แข็งแกร่งที่สุดระดับexได้ ในการดวลตัวต่อตัวครับคำถามคือมันถูกเลือกยังไงถูกเลือกตอนไหน จากจอมเวทโคตรกากดีดไปชนะสุดยอดวีรชนโดยไม่มีการฝึก การชนะได้มันคือการแถล้วนๆครับไม่ว่าต้นฉบับเกมที่ไช้การเผาวงจรเวทจนมีพลังมากจนเอาชนะได้(เวทพื้นฐานเนี่ยนะตอนเล่นเกมยังบอกเลยว่าพลังเวทตัวเอกมีพอๆกับเด็กอนุบาลที่พึ่งเริ่มฝึกทำไห้ฝึกเวทใหม่ไม่ได้เรียกว่ากากกว่าชินจิอีก)หรือตอนปรับแก้ในอนิเมะการดวลดาบกับตู้ทองจนชนะดูยังไงมันก็ไม่น่าเป็นไปได้ นั้นมันกึ่งเทพที่ชนะมาแม้แต่ความตายเลยนะแต่ก็แถว่าประมาท คือต้องประมาทแค่ไหนคนถึงโดนมดกัดตายได้ครับ

อ้างว่าชิโร่ฝึกแต่อย่างเดียวจนเก่งน่ะครับภาษาเกมส์เรียกว่า min-maxing คือให้เก่งไปสกิลเดียวเลยที่เหลือกากจนหมดนั่นล่ะครับและมีคนสงสัยว่า ค่าสถานะก็ควรจะเรียกว่าทำให้ชิโร่เป็นชิ้นๆได้แล้ว ไม่มีความจำเป็นที่จะดวลกันได้ด้วยซ้ำถ้าอ้างว่าระดับ A คือระดับความเร็วเสียงน่ะครับ

[warakornboy]

[quote/]ฮา เรียกว่าสามารถเข้ากันกับแนว xianxia ปราณยุทธได้เลยว่าอย่างนั้น
ความจริงแล้ว อ.นาสุหรือแนวของฝรั่ง world of darkness มาแนวเดียวกันนะครับ
ตัวละครมีชื่อ name character ในเรื่องที่ประมาณใช้เวทย์ที่แท้จริงได้คือคนที่"มุมมองผิดไปจากสามัญสำนึกของผู้คนอย่างสิ้นเชิง" เรียกว่ามองเวทย์เป้นคนละอย่างกับคนทั่วไปจนสามารถทำสิ่งที่คนทั่วไปไม่สามารถทำได้แนวคิดแบบ world of darkness กับอ.นาสุก็คล้ายกันว่าอยากจะได้สุดยอดแห่งเวทย์นั้น มีผลลัพธ์ไม่กี่อย่าง ไม่บ้าหรือตาย ก็จะได้เวทย์นั้นมาครอบครองความสามารถที่เหนือกว่าคนทั่วไป ไม่ใช่สิ่งที่แค่อาศัยการฝึกหรือแนวคิดแบบคนทั่วไปจะกระทำได้
ช่วงนี้ผมไปหาอ่านแนวคิดที่คนศึกษาอัจฉริยะน่ะครับ
ว่าแม้กระทั่งตะวันตกที่เกลียดการเหมารวม ยังเริ่มจะยอมรับแล้วว่าพวกอัจฉริยะ มันต้องมีความแตกต่างและความบ้าอยุ่ในตัวของมันเอง

องในแง่หนึ่งผมว่าแนวเดินพลังตลอดเวลา ที่คนทั่วไปไม่ทำ มันก็สมเหตุสมผลพอสมควรหากมองว่าพฤติกรรมที่ยากลำบากและไม่มีใครทำ คนที่ทำได้คือคนที่จะเก่งที่สุด..รู้สึกออกแนววรยุทธหนังจีนไงชอบกลแฮะ [quote/]
เท่าที่ผมมองมักจะเล่นมุกว่า
"คนเล่นเกมส์มีขอ้มูลมากกว่าคนที่อาศัยในโลกนั้น"น่ะครับ
ออกแนวว่าในโลกเกมส์มีคนเก่งๆมากมายลองผิดลองถูกสารพัดจนสร้างบทสรุปยาวเป็นชั่วโมงได้ทุกซอกมุมแล้วส่วนปราชญ์เทพต่างๆมักจะถูกส่งมาในโลกที่คนในโลกนั้นไม่รู้ข้อมูลเรื่องระบบเลเวลของตนเองดีเท่าคนที่มาจากต่างโลก
ผมเจอฝรั่งคนหนึ่งเขียนแนวตะวันตกระบบเกมส์ที่ให้คนในโลกนั้นและคนที่มาจากต่างโลกจดบันทึกและคำนว๊จนปรุหมดแล้วว่าสกิลอาชีพอะไรคอมโบกับสกิลอาชีพอะไรถึงจะมีประสิทธิภาพสูงสุด ฮา
แสดงนิสัยการคิดเป็นระบบของฝรั่งพอสมควร ว่ามันไม่มีใครเก่งกว่าใครหากแต่ละคนเป็นพวกบ้าเล่นเกมส์เหมือนกันหมด
แนวหลุดเข้าไปในเกมส์หรือที่ผู้กล้าหอก ดาบ ธนูคิดนั้นผมก็วิจารณ์กับพวกนักเล่เนกมส์โรลเพลย์บ่อยๆว่าตกลงคุณพี่เล่เนกมส์อีท่าไหนที่ไม่เอาตัวแทงก์เข้ากลุ่มมิทราบขอรับท่าน
คนที่ผ่านแร็กดนาร้อกมาเคยมียุคหนึ่งที่นักดาบอัศวินอาจจะวัดกับบาดฟได้ แต่ผู้ดูแลก็ปิดช่องทางการทำอย่างนั้นด้วยความรวดเร็วไม่สามารถล่าตัวเทพๆในเกมสืได้ด้วยการฉายเดี๋ยวอีกต่อไป
หรือแนวอนิเมะชั่นที่อัศวินคนเดียวจะเดี่ยวกับนางพญาแมลงน่ะ เป้นไปได้ในอนิเมชั่น แต่เป็นไปไมไ่ด้ในระบบเกมส์จริงๆว่าอย่างนั้นล่ะครับ
..แน่นอน ผมไม่ได้ตำหนิเรื่องความรู้จากโลกความจริงของเรานะ เพระาอาจจะเป็นข้อได้เปรียบไม่กี่อย่างที่โอตาคุอาจจะมีได้
[quote/]อ้างว่าชิโร่ฝึกแต่อย่างเดียวจนเก่งน่ะครับภาษาเกมส์เรียกว่า min-maxing คือให้เก่งไปสกิลเดียวเลยที่เหลือกากจนหมดนั่นล่ะครับและมีคนสงสัยว่า ค่าสถานะก็ควรจะเรียกว่าทำให้ชิโร่เป็นชิ้นๆได้แล้ว ไม่มีความจำเป็นที่จะดวลกันได้ด้วยซ้ำถ้าอ้างว่าระดับ A คือระดับความเร็วเสียงน่ะครับ

ย่อหน้ากลาง; ท่านพูดถูกแล้วครับ ผมลืมไปว่ามีแค่กรณีเดียวที่อาจเกิดขึ้นได้ ก็คือเกมนั้นจะเป็น RPG ที่เน้น Offline เป็นหลักแต่สามารถ Coop ซึ่งเกมแบบนี้จะมี NPC เยอะกว่าผู้เล่นมาก แนวคิดข้อที่ 2 ก็ถูกเหมือนกัน เพราะคนเหล่านี้ที่เป็นนักเล่นเกม Online โดยเฉพาะ Ragnarok นั้นคือกลุ่มที่สร้าง Wiki ขึ้นเพื่อเป็น Database ขนาดใหญ่แก่ผู้เล่นด้วยกันเอง เมื่อ Setting เป็นของ Server ผู้พัฒนาเอง


เนื่องจากเกมนี้ปล่อยให้ไปเปิด Private Server ได้ด้วย อีกหัวข้อที่กล่าวถึง No Solo Boss Fight ผมคิดว่าเป็นสาเหตุให้ตลาด Boss Item ราคาสูงขึ้น เพราะโอกาสที่ล่าได้เองจะน้อยลง เว้นเสียแต่ Player คนหนึ่งจะรวยมากพอ ทั้งหมดนี้ผมเรียกเหตุการณ์ว่า Player Vs Developer ครับ

[Rumia]

[quote/]ฮา เรียกว่าสามารถเข้ากันกับแนว xianxia ปราณยุทธได้เลยว่าอย่างนั้น
ความจริงแล้ว อ.นาสุหรือแนวของฝรั่ง world of darkness มาแนวเดียวกันนะครับ
ตัวละครมีชื่อ name character ในเรื่องที่ประมาณใช้เวทย์ที่แท้จริงได้คือคนที่"มุมมองผิดไปจากสามัญสำนึกของผู้คนอย่างสิ้นเชิง" เรียกว่ามองเวทย์เป้นคนละอย่างกับคนทั่วไปจนสามารถทำสิ่งที่คนทั่วไปไม่สามารถทำได้แนวคิดแบบ world of darkness กับอ.นาสุก็คล้ายกันว่าอยากจะได้สุดยอดแห่งเวทย์นั้น มีผลลัพธ์ไม่กี่อย่าง ไม่บ้าหรือตาย ก็จะได้เวทย์นั้นมาครอบครองความสามารถที่เหนือกว่าคนทั่วไป ไม่ใช่สิ่งที่แค่อาศัยการฝึกหรือแนวคิดแบบคนทั่วไปจะกระทำได้
ช่วงนี้ผมไปหาอ่านแนวคิดที่คนศึกษาอัจฉริยะน่ะครับ
ว่าแม้กระทั่งตะวันตกที่เกลียดการเหมารวม ยังเริ่มจะยอมรับแล้วว่าพวกอัจฉริยะ มันต้องมีความแตกต่างและความบ้าอยุ่ในตัวของมันเอง

องในแง่หนึ่งผมว่าแนวเดินพลังตลอดเวลา ที่คนทั่วไปไม่ทำ มันก็สมเหตุสมผลพอสมควรหากมองว่าพฤติกรรมที่ยากลำบากและไม่มีใครทำ คนที่ทำได้คือคนที่จะเก่งที่สุด..รู้สึกออกแนววรยุทธหนังจีนไงชอบกลแฮะ [quote/]
เท่าที่ผมมองมักจะเล่นมุกว่า
"คนเล่นเกมส์มีขอ้มูลมากกว่าคนที่อาศัยในโลกนั้น"น่ะครับ
ออกแนวว่าในโลกเกมส์มีคนเก่งๆมากมายลองผิดลองถูกสารพัดจนสร้างบทสรุปยาวเป็นชั่วโมงได้ทุกซอกมุมแล้วส่วนปราชญ์เทพต่างๆมักจะถูกส่งมาในโลกที่คนในโลกนั้นไม่รู้ข้อมูลเรื่องระบบเลเวลของตนเองดีเท่าคนที่มาจากต่างโลก
ผมเจอฝรั่งคนหนึ่งเขียนแนวตะวันตกระบบเกมส์ที่ให้คนในโลกนั้นและคนที่มาจากต่างโลกจดบันทึกและคำนว๊จนปรุหมดแล้วว่าสกิลอาชีพอะไรคอมโบกับสกิลอาชีพอะไรถึงจะมีประสิทธิภาพสูงสุด ฮา
แสดงนิสัยการคิดเป็นระบบของฝรั่งพอสมควร ว่ามันไม่มีใครเก่งกว่าใครหากแต่ละคนเป็นพวกบ้าเล่นเกมส์เหมือนกันหมด
แนวหลุดเข้าไปในเกมส์หรือที่ผู้กล้าหอก ดาบ ธนูคิดนั้นผมก็วิจารณ์กับพวกนักเล่เนกมส์โรลเพลย์บ่อยๆว่าตกลงคุณพี่เล่เนกมส์อีท่าไหนที่ไม่เอาตัวแทงก์เข้ากลุ่มมิทราบขอรับท่าน
คนที่ผ่านแร็กดนาร้อกมาเคยมียุคหนึ่งที่นักดาบอัศวินอาจจะวัดกับบาดฟได้ แต่ผู้ดูแลก็ปิดช่องทางการทำอย่างนั้นด้วยความรวดเร็วไม่สามารถล่าตัวเทพๆในเกมสืได้ด้วยการฉายเดี๋ยวอีกต่อไป
หรือแนวอนิเมะชั่นที่อัศวินคนเดียวจะเดี่ยวกับนางพญาแมลงน่ะ เป้นไปได้ในอนิเมชั่น แต่เป็นไปไมไ่ด้ในระบบเกมส์จริงๆว่าอย่างนั้นล่ะครับ
..แน่นอน ผมไม่ได้ตำหนิเรื่องความรู้จากโลกความจริงของเรานะ เพระาอาจจะเป็นข้อได้เปรียบไม่กี่อย่างที่โอตาคุอาจจะมีได้
[quote/]อ้างว่าชิโร่ฝึกแต่อย่างเดียวจนเก่งน่ะครับภาษาเกมส์เรียกว่า min-maxing คือให้เก่งไปสกิลเดียวเลยที่เหลือกากจนหมดนั่นล่ะครับและมีคนสงสัยว่า ค่าสถานะก็ควรจะเรียกว่าทำให้ชิโร่เป็นชิ้นๆได้แล้ว ไม่มีความจำเป็นที่จะดวลกันได้ด้วยซ้ำถ้าอ้างว่าระดับ A คือระดับความเร็วเสียงน่ะครับ

เอิ่มคือผมบอกชัดแล้วนะครับว่าชิโร่เกมต้นฉบับไม่เคยฝึกส่วนอนิเมะก็ฝึกได้แค่ขั้นพื้นฐานที่ทำได้แค่กระดาษหนังสือพิมแข็งเป็นท่อนไม้แค่นั้น คือนาสุนำเสนอบทชิโร่คือซินโดเรล่าไร้พลังตังแต่แรกครับ เผื่อไม่สังเกตุไม่ว่าฉบับเกมหรือฉบับอนิเมะ สุดท้ายพลังที่ไช้เอาชนะคือปาติหารที่ไม่เกี่ยวอะไรกับที่มันฝึกเลย และเป็นทุกภาคที่ทำอีกต่างหากต้นฉบับเกมเกิดจากการลัดวงจรเวท จนเผาพลังเวทเกินขีดจำกัดจากการโดนโจมตีไปที่วงจรเวททำไห้เกิดปาติหารพลิกเกมได้ ภาคเมะรูทแรกเกิดจากความประมาท100%ของตู้ทองที่เล่นจนเซเบอร์สับจอกตัดพลังตู้ทอง ทำไห้หมดพลังโดนชิโร่สอยรูทสองเกิดจากตู้ทองประมาท(อีกแล้ว)เล่นกับเซเบอร์จนชิโร่อัดคิเรจนพลังเวทจอกพันผวนเอ็กคาริเบอร์เลยมีพลังมากกว่าเออาชนะไป รูทสาม(โคตรโกง)เกิดจากเอมิยะอาเชอร์แพ้ชิโร่เพราะไม่รู้อนาคตที่มันเปรี่ยน ดันประมาทพล่ามมากบอกว่ามันคือชิโร่จากอนาคต ทำไห้เกิดปาติหารชิโร่เอาพลังจากอนาคตมาไช้ชนะไปแล้วไปดวลกับตู้ทองที่ประมาท(อีกแล้ว) ไม่ชักเออาลงมาดวลในntของชิโร่ที่ยืมพลังจากอนาคตแล้วก็แพ้ไปก่อนไช้เออา นี่คือทังหมดของชิโร่ครับตรงไหนที่มันฝึกจนเชี่ยวชาญครับเอาจริงๆที่่ฝึกมาแม่งไม่ได้ไช้สักแอะ ตังแต่ต้นฉบับเกมยันอนิเมะทุกรูททุกอย่างคือปาติหารพลังพระเอกล้วนๆ

[samuison]

[quote/]
ย่อหน้ากลาง; ท่านพูดถูกแล้วครับ ผมลืมไปว่ามีแค่กรณีเดียวที่อาจเกิดขึ้นได้ ก็คือเกมนั้นจะเป็น RPG ที่เน้น Offline เป็นหลักแต่สามารถ Coop ซึ่งเกมแบบนี้จะมี NPC เยอะกว่าผู้เล่นมาก แนวคิดข้อที่ 2 ก็ถูกเหมือนกัน เพราะคนเหล่านี้ที่เป็นนักเล่นเกม Online โดยเฉพาะ Ragnarok นั้นคือกลุ่มที่สร้าง Wiki ขึ้นเพื่อเป็น Database ขนาดใหญ่แก่ผู้เล่นด้วยกันเอง เมื่อ Setting เป็นของ Server ผู้พัฒนาเอง


เนื่องจากเกมนี้ปล่อยให้ไปเปิด Private Server ได้ด้วย อีกหัวข้อที่กล่าวถึง No Solo Boss Fight ผมคิดว่าเป็นสาเหตุให้ตลาด Boss Item ราคาสูงขึ้น เพราะโอกาสที่ล่าได้เองจะน้อยลง เว้นเสียแต่ Player คนหนึ่งจะรวยมากพอ ทั้งหมดนี้ผมเรียกเหตุการณ์ว่า Player Vs Developer ครับ

ผมไปเจอแนวคิดประมาณหนึ่งมาว่า หากของมีราคามากเกินไป (ผู้พัฒนาเกมส์จะส่งบอสไปตบผู้เล่นทั่วเกมส์เพื่อให้ของราคาแพงขึ้นเท่าเดิม ฮา
คุ้นๆว่ามีเกมส์หนึ่งสงครามสะเทือนเวิฟเวอร์ ที่ผู้เล่นระดมพลจะปราบบอสที่ไม่เคยมีใครปราบได้ กินเวลายาวนานทั้งวัน เวิฟเวอร์แล็กกันเป็นแถบๆตอนจะปราบได้ ผู้พัฒนาเกมส์ปิดเกมส์ไปเฉยๆทำใมห้บอสตบปาร์ตี้นับพันคนของผุ็เล่นตายได้ เพระาพระเจ้าอย่างผู้พัฒนาเกมส์ไม่ต้องการหใ้บอสนั้นโดนฆ่านั่นเองหากมองในทางเทคนิค ว่ามอนสเตอร์นเกมส์ทุกตัวควรจะฮาร์ดคอร์ว่าต่อให้ของเต็มก็าอจจะตายได้หากเจอบอส เพระาเราไม่เคยเจอเกมส์ที่เราจะเดินเล่นได้อย่างสบายในเกมส์ออนไลน์จริงๆหรอก
ต่อให้เท้าติดแสงก็ยังดดนบอสตบกลิ้งได้ตลอด แค่มีสกิลเพิ่มขึ้นเท่านั้นและค่าสถานะปรับได้ แต่ไม่มากพอที่จะกลบความแตกต่างกับอสได้ว่าอย่างนั้นล่ะครับ
ช่วงนี้ผมไม่อยากตำหนิมากก็เพระาเขียนแนวเอาความรู้จาเกมส์ไปทดลองในต่างโลกเหมอืกนัน ก็พบว่าบางอย่างใช้ได้ บางอย่างใช้ไม่ได้ว่าอย่างนั้นล่ะครับ

[quote/]
เอิ่มคือผมบอกชัดแล้วนะครับว่าชิโร่เกมต้นฉบับไม่เคยฝึกส่วนอนิเมะก็ฝึกได้แค่ขั้นพื้นฐานที่ทำได้แค่กระดาษหนังสือพิมแข็งเป็นท่อนไม้แค่นั้น คือนาสุนำเสนอบทชิโร่คือซินโดเรล่าไร้พลังตังแต่แรกครับ เผื่อไม่สังเกตุไม่ว่าฉบับเกมหรือฉบับอนิเมะ สุดท้ายพลังที่ไช้เอาชนะคือปาติหารที่ไม่เกี่ยวอะไรกับที่มันฝึกเลย และเป็นทุกภาคที่ทำอีกต่างหากต้นฉบับเกมเกิดจากการลัดวงจรเวท จนเผาพลังเวทเกินขีดจำกัดจากการโดนโจมตีไปที่วงจรเวททำไห้เกิดปาติหารพลิกเกมได้ ภาคเมะรูทแรกเกิดจากความประมาท100%ของตู้ทองที่เล่นจนเซเบอร์สับจอกตัดพลังตู้ทอง ทำไห้หมดพลังโดนชิโร่สอยรูทสองเกิดจากตู้ทองประมาท(อีกแล้ว)เล่นกับเซเบอร์จนชิโร่อัดคิเรจนพลังเวทจอกพันผวนเอ็กคาริเบอร์เลยมีพลังมากกว่าเออาชนะไป รูทสาม(โคตรโกง)เกิดจากเอมิยะอาเชอร์แพ้ชิโร่เพราะไม่รู้อนาคตที่มันเปรี่ยน ดันประมาทพล่ามมากบอกว่ามันคือชิโร่จากอนาคต ทำไห้เกิดปาติหารชิโร่เอาพลังจากอนาคตมาไช้ชนะไปแล้วไปดวลกับตู้ทองที่ประมาท(อีกแล้ว) ไม่ชักเออาลงมาดวลในntของชิโร่ที่ยืมพลังจากอนาคตแล้วก็แพ้ไปก่อนไช้เออา นี่คือทังหมดของชิโร่ครับตรงไหนที่มันฝึกจนเชี่ยวชาญครับเอาจริงๆที่่ฝึกมาแม่งไม่ได้ไช้สักแอะ ตังแต่ต้นฉบับเกมยันอนิเมะทุกรูททุกอย่างคือปาติหารพลังพระเอกล้วนๆ

ประมาณว่าก็อปแขน ก็อปดาบ เาอความรู้จากอนาคตข้างหน้าหลายสาิบปีมาใช้ในปัจจุบันน่ะครับ
่าอนาคตขจองชิโร่มีสิทธิเก่งอยู่อย่างอาเชอร์นั่นล่ะ แต่กว่าจะได้ระดับนั้นจริงๆหากไม่มีเหตุการณ์สงครามจอก ต้องคอยเวลาหลายปีให้ฝีมือระดับมืออาชีพก่อน
การร่วมสงครามจอก เห็นอาเชอร์ ต่อแขนอาเชอร์ทำให้ใช้ความสามารถได้น่ะครับส่วนรูทเฟท ได้อวาลอนมาทำให้รอดชีวิตมาได้
เพระาอวาลอนของเขาดีจริงๆว่างั้น กันของโกงอย่างเอนูม่าของกิลได้
แต่อย่างว่าล่ะครับ
เรียกว่าซินเดอเรลล่าถูกต้องแล้ว
เพระาหลายอย่างต้องพึ่งสามีอย่างเวเบอร์นั่นเอง ฮาเพระานับตามจริง เฟทคือเกมส์จีบหนุ่ม ที่ชิโร่คือนางเอกนั่นล่ะแบบภาค ดปรโนไทป์ ที่ตอนหลังดัดแปลงเป็นผู้ชายเพระาตคิดว่าขายง่ายกว่านั่นเอง ฮา

[Rumia]

[quote/]
ผมไปเจอแนวคิดประมาณหนึ่งมาว่า หากของมีราคามากเกินไป (ผู้พัฒนาเกมส์จะส่งบอสไปตบผู้เล่นทั่วเกมส์เพื่อให้ของราคาแพงขึ้นเท่าเดิม ฮา
คุ้นๆว่ามีเกมส์หนึ่งสงครามสะเทือนเวิฟเวอร์ ที่ผู้เล่นระดมพลจะปราบบอสที่ไม่เคยมีใครปราบได้ กินเวลายาวนานทั้งวัน เวิฟเวอร์แล็กกันเป็นแถบๆตอนจะปราบได้ ผู้พัฒนาเกมส์ปิดเกมส์ไปเฉยๆทำใมห้บอสตบปาร์ตี้นับพันคนของผุ็เล่นตายได้ เพระาพระเจ้าอย่างผู้พัฒนาเกมส์ไม่ต้องการหใ้บอสนั้นโดนฆ่านั่นเองหากมองในทางเทคนิค ว่ามอนสเตอร์นเกมส์ทุกตัวควรจะฮาร์ดคอร์ว่าต่อให้ของเต็มก็าอจจะตายได้หากเจอบอส เพระาเราไม่เคยเจอเกมส์ที่เราจะเดินเล่นได้อย่างสบายในเกมส์ออนไลน์จริงๆหรอก
ต่อให้เท้าติดแสงก็ยังดดนบอสตบกลิ้งได้ตลอด แค่มีสกิลเพิ่มขึ้นเท่านั้นและค่าสถานะปรับได้ แต่ไม่มากพอที่จะกลบความแตกต่างกับอสได้ว่าอย่างนั้นล่ะครับ
ช่วงนี้ผมไม่อยากตำหนิมากก็เพระาเขียนแนวเอาความรู้จาเกมส์ไปทดลองในต่างโลกเหมอืกนัน ก็พบว่าบางอย่างใช้ได้ บางอย่างใช้ไม่ได้ว่าอย่างนั้นล่ะครับ
[quote/]
ประมาณว่าก็อปแขน ก็อปดาบ เาอความรู้จากอนาคตข้างหน้าหลายสาิบปีมาใช้ในปัจจุบันน่ะครับ
่าอนาคตขจองชิโร่มีสิทธิเก่งอยู่อย่างอาเชอร์นั่นล่ะ แต่กว่าจะได้ระดับนั้นจริงๆหากไม่มีเหตุการณ์สงครามจอก ต้องคอยเวลาหลายปีให้ฝีมือระดับมืออาชีพก่อน
การร่วมสงครามจอก เห็นอาเชอร์ ต่อแขนอาเชอร์ทำให้ใช้ความสามารถได้น่ะครับส่วนรูทเฟท ได้อวาลอนมาทำให้รอดชีวิตมาได้
เพระาอวาลอนของเขาดีจริงๆว่างั้น กันของโกงอย่างเอนูม่าของกิลได้
แต่อย่างว่าล่ะครับ
เรียกว่าซินเดอเรลล่าถูกต้องแล้ว
เพระาหลายอย่างต้องพึ่งสามีอย่างเวเบอร์นั่นเอง ฮาเพระานับตามจริง เฟทคือเกมส์จีบหนุ่ม ที่ชิโร่คือนางเอกนั่นล่ะแบบภาค ดปรโนไทป์ ที่ตอนหลังดัดแปลงเป็นผู้ชายเพระาตคิดว่าขายง่ายกว่านั่นเอง ฮา

ที่ชิโร่มันไม่เก่งเพราะไม่มีคนสอนครับหลังจากจบศึกจอกมันแยกเป็นสองรูทอันแรกคือเป็นผู้พิทัก หลังจากรู้จักกับรินรินได้แนะนำรร.สอนเวทไห้ชิโร่จนมันเก่ง(สรุปว่ามันจะเก่งแหละแต่ไม่มีคนสอน) กับรูทสองอันล่าสุดที่ได้พลังโกงจากอนาคตคู่ขนานที่ไช้พลังของเอมิยะในโลกต่างๆได้ รูทนี้คือโคตรพ่อโคตรแม่โกงแต่ไม่ได้เป็นทังวีรชนและผู้พิทัก เลยไม่มีอันดับแรงค์ไห้เราดูแต่น่าจะเก่งที่สุดแล้วแต่ตอนสงคราม มันก็ไม่ได้ไช้อะไรที่ฝึกมาอยู่ดีสรุปคนเเต่งอยากไห้มันชนะเท่ๆก็ยัดปาติหารแบบเอาพลังจากอนาคตมาเฉยเลย ชิโร่จากต้นฉบับเกมยันปัจจุบันเป็นตัวละครที่มีบทปาติหารที่เท่ขึ้นเรื่อยๆทุกครังที่ทำเมะ

[AlexW]

[quote/]ฮา เรียกว่าสามารถเข้ากันกับแนว xianxia ปราณยุทธได้เลยว่าอย่างนั้น
ความจริงแล้ว อ.นาสุหรือแนวของฝรั่ง world of darkness มาแนวเดียวกันนะครับ
ตัวละครมีชื่อ name character ในเรื่องที่ประมาณใช้เวทย์ที่แท้จริงได้คือคนที่"มุมมองผิดไปจากสามัญสำนึกของผู้คนอย่างสิ้นเชิง" เรียกว่ามองเวทย์เป้นคนละอย่างกับคนทั่วไปจนสามารถทำสิ่งที่คนทั่วไปไม่สามารถทำได้แนวคิดแบบ world of darkness กับอ.นาสุก็คล้ายกันว่าอยากจะได้สุดยอดแห่งเวทย์นั้น มีผลลัพธ์ไม่กี่อย่าง ไม่บ้าหรือตาย ก็จะได้เวทย์นั้นมาครอบครองความสามารถที่เหนือกว่าคนทั่วไป ไม่ใช่สิ่งที่แค่อาศัยการฝึกหรือแนวคิดแบบคนทั่วไปจะกระทำได้
ช่วงนี้ผมไปหาอ่านแนวคิดที่คนศึกษาอัจฉริยะน่ะครับ
ว่าแม้กระทั่งตะวันตกที่เกลียดการเหมารวม ยังเริ่มจะยอมรับแล้วว่าพวกอัจฉริยะ มันต้องมีความแตกต่างและความบ้าอยุ่ในตัวของมันเอง

องในแง่หนึ่งผมว่าแนวเดินพลังตลอดเวลา ที่คนทั่วไปไม่ทำ มันก็สมเหตุสมผลพอสมควรหากมองว่าพฤติกรรมที่ยากลำบากและไม่มีใครทำ คนที่ทำได้คือคนที่จะเก่งที่สุด..รู้สึกออกแนววรยุทธหนังจีนไงชอบกลแฮะ [quote/]
เท่าที่ผมมองมักจะเล่นมุกว่า
"คนเล่นเกมส์มีขอ้มูลมากกว่าคนที่อาศัยในโลกนั้น"น่ะครับ
ออกแนวว่าในโลกเกมส์มีคนเก่งๆมากมายลองผิดลองถูกสารพัดจนสร้างบทสรุปยาวเป็นชั่วโมงได้ทุกซอกมุมแล้วส่วนปราชญ์เทพต่างๆมักจะถูกส่งมาในโลกที่คนในโลกนั้นไม่รู้ข้อมูลเรื่องระบบเลเวลของตนเองดีเท่าคนที่มาจากต่างโลก
ผมเจอฝรั่งคนหนึ่งเขียนแนวตะวันตกระบบเกมส์ที่ให้คนในโลกนั้นและคนที่มาจากต่างโลกจดบันทึกและคำนว๊จนปรุหมดแล้วว่าสกิลอาชีพอะไรคอมโบกับสกิลอาชีพอะไรถึงจะมีประสิทธิภาพสูงสุด ฮา
แสดงนิสัยการคิดเป็นระบบของฝรั่งพอสมควร ว่ามันไม่มีใครเก่งกว่าใครหากแต่ละคนเป็นพวกบ้าเล่นเกมส์เหมือนกันหมด
แนวหลุดเข้าไปในเกมส์หรือที่ผู้กล้าหอก ดาบ ธนูคิดนั้นผมก็วิจารณ์กับพวกนักเล่เนกมส์โรลเพลย์บ่อยๆว่าตกลงคุณพี่เล่เนกมส์อีท่าไหนที่ไม่เอาตัวแทงก์เข้ากลุ่มมิทราบขอรับท่าน
คนที่ผ่านแร็กดนาร้อกมาเคยมียุคหนึ่งที่นักดาบอัศวินอาจจะวัดกับบาดฟได้ แต่ผู้ดูแลก็ปิดช่องทางการทำอย่างนั้นด้วยความรวดเร็วไม่สามารถล่าตัวเทพๆในเกมสืได้ด้วยการฉายเดี๋ยวอีกต่อไป
หรือแนวอนิเมะชั่นที่อัศวินคนเดียวจะเดี่ยวกับนางพญาแมลงน่ะ เป้นไปได้ในอนิเมชั่น แต่เป็นไปไมไ่ด้ในระบบเกมส์จริงๆว่าอย่างนั้นล่ะครับ
..แน่นอน ผมไม่ได้ตำหนิเรื่องความรู้จากโลกความจริงของเรานะ เพระาอาจจะเป็นข้อได้เปรียบไม่กี่อย่างที่โอตาคุอาจจะมีได้
[quote/]อ้างว่าชิโร่ฝึกแต่อย่างเดียวจนเก่งน่ะครับภาษาเกมส์เรียกว่า min-maxing คือให้เก่งไปสกิลเดียวเลยที่เหลือกากจนหมดนั่นล่ะครับและมีคนสงสัยว่า ค่าสถานะก็ควรจะเรียกว่าทำให้ชิโร่เป็นชิ้นๆได้แล้ว ไม่มีความจำเป็นที่จะดวลกันได้ด้วยซ้ำถ้าอ้างว่าระดับ A คือระดับความเร็วเสียงน่ะครับ

แนวคล้ายวรยุทธหนังจีนนิดหน่อยก็จริง แต่เนื้อเรื่องโลกนี้มันเป็นเกมจีบสาวนะ 555


ต้นเรื่อง ตัวนางเอกเป็นตัวละครนางร้ายในเกมที่จีบไม่ได้ เป็นนักบุญตัวปลอมที่โคตรร้ายแบบชั่วจริงๆ ขนาดคนเล่นเกมยังเกลียด จนโดนพระเอกของเกมเปิดเผยฐานะที่แท้จริงว่าเป็นนักบุญเก๊ สุดท้ายโดนฆ่าตายอนาถ และเพราะสิ่งที่นางทำไว้ ไม่ว่าพระเอกจะเข้ารูทจบกับสาวคนไหน โลกก็จะพินาศอยู่ดี แถมนางเอกหลักของเกมที่เป็นนักบุญตัวจริงต้องจบแบบตายทุกรูท


พอตัวเอกย้อนเวลาได้ไปเกิดใหม่ในโลกนั้นอีกครั้ง เลยฝึกทั้งดาบและเวทย์มนต์แบบไม่หยุดพักแม้กระทั่งตอนนอนหลับก็ยังโคจรพลังเวทย์อยู่ตลอด ที่ไม่กลายเป็นบ้าหรือเสียสติก่อน ก็เพราะมีสภาพจิตที่ไม่ปกติ คือ มองตัวเองว่าชั่วร้ายเป็นแค่ขยะเน่าๆที่ไม่มีค่าควรจะมีชีวิตอยู่ ที่ทำอยู่ก็เป็นแค่การโรลเพลย์แสดงตัวในบทบาทนักบุญ เพราะงั้นเลยต้องทำตัวเลียนแบบนักบุญในอุดมคติจากในเกมหรืออนิเมอื่นๆที่เคยดู เพื่อไม่ให้ใครจับได้ว่าตัวเองเป็นแค่เศษขยะที่ปลอมตัวเป็นนักบุญ โดยมีเป้าหมายคือ ทำให้นางเอกหลักของเกมรอดตายและจบกับพระเอกแบบมีความสุข


เรื่องนี้ที่ฮาคือ นางเอกตอนหลับร่างวิญญาณดันกลับไปที่โลกจริงได้ แถมเรื่องที่ทำไปดันส่งผลให้เนื้อเรื่องของเกมในโลกจริงเปลี่ยนตาม จากนางร้ายกลายเป็นนางเอกลับของเกมที่พระเอกเลือกเข้ารูทจีบได้

[samuison]

[quote/]
ที่ชิโร่มันไม่เก่งเพราะไม่มีคนสอนครับหลังจากจบศึกจอกมันแยกเป็นสองรูทอันแรกคือเป็นผู้พิทัก หลังจากรู้จักกับรินรินได้แนะนำรร.สอนเวทไห้ชิโร่จนมันเก่ง(สรุปว่ามันจะเก่งแหละแต่ไม่มีคนสอน) กับรูทสองอันล่าสุดที่ได้พลังโกงจากอนาคตคู่ขนานที่ไช้พลังของเอมิยะในโลกต่างๆได้ รูทนี้คือโคตรพ่อโคตรแม่โกงแต่ไม่ได้เป็นทังวีรชนและผู้พิทัก เลยไม่มีอันดับแรงค์ไห้เราดูแต่น่าจะเก่งที่สุดแล้วแต่ตอนสงคราม มันก็ไม่ได้ไช้อะไรที่ฝึกมาอยู่ดีสรุปคนเเต่งอยากไห้มันชนะเท่ๆก็ยัดปาติหารแบบเอาพลังจากอนาคตมาเฉยเลย ชิโร่จากต้นฉบับเกมยันปัจจุบันเป็นตัวละครที่มีบทปาติหารที่เท่ขึ้นเรื่อยๆทุกครังที่ทำเมะ

ทางเทคนิค คนที่มีเรียลลิตี้มาเบิ้ล คือคนที่มีจิตใจแบบแนวปราณยุทธ xianxia นั่นล่ะครับ
คือคนที่มีวิถีของตนเอง กฎของโลกต้องยอมสยบให้กับกฎของวิญยาณคนประเภทนี้
ตามสไตล์เกมสื warhammer ที่ผมเล่นว่าใน lore คนมันจะเก่งกว่าค่าสถานะธรรมดาที่โชว์ในหนังสือกฎนั่นเอง
ว่าไม่ใช่ความสามารถที่คนเล่นตามกฎจะมีได้ว่าอย่างนั้น
ธีมที่เจอบ่อยๆคือแฟนของเซ็ตติ้งนั้นๆจะยอมรับไม่ค่อยได้หากตัวละครที่เราเล่นหรือบังคับเก่งกว่าคนในเรื่องนั้น ในความสามารถพิเศษด้านนั้นๆน่ะครับ
อย่างเราจะไม่เก่งด้านการคราฟท์ของเท่าชิโร่หรือไม่เก่งด้านเวทย์เท่าริน
หรือชกมวยไม่เก่งท่าดัดลี่ย์

[quote/]


แนวคล้ายวรยุทธหนังจีนนิดหน่อยก็จริง แต่เนื้อเรื่องโลกนี้มันเป็นเกมจีบสาวนะ 555


ต้นเรื่อง ตัวนางเอกเป็นตัวละครนางร้ายในเกมที่จีบไม่ได้ เป็นนักบุญตัวปลอมที่โคตรร้ายแบบชั่วจริงๆ ขนาดคนเล่นเกมยังเกลียด จนโดนพระเอกของเกมเปิดเผยฐานะที่แท้จริงว่าเป็นนักบุญเก๊ สุดท้ายโดนฆ่าตายอนาถ และเพราะสิ่งที่นางทำไว้ ไม่ว่าพระเอกจะเข้ารูทจบกับสาวคนไหน โลกก็จะพินาศอยู่ดี แถมนางเอกหลักของเกมที่เป็นนักบุญตัวจริงต้องจบแบบตายทุกรูท


พอตัวเอกย้อนเวลาได้ไปเกิดใหม่ในโลกนั้นอีกครั้ง เลยฝึกทั้งดาบและเวทย์มนต์แบบไม่หยุดพักแม้กระทั่งตอนนอนหลับก็ยังโคจรพลังเวทย์อยู่ตลอด ที่ไม่กลายเป็นบ้าหรือเสียสติก่อน ก็เพราะมีสภาพจิตที่ไม่ปกติ คือ มองตัวเองว่าชั่วร้ายเป็นแค่ขยะเน่าๆที่ไม่มีค่าควรจะมีชีวิตอยู่ ที่ทำอยู่ก็เป็นแค่การโรลเพลย์แสดงตัวในบทบาทนักบุญ เพราะงั้นเลยต้องทำตัวเลียนแบบนักบุญในอุดมคติจากในเกมหรืออนิเมอื่นๆที่เคยดู เพื่อไม่ให้ใครจับได้ว่าตัวเองเป็นแค่เศษขยะที่ปลอมตัวเป็นนักบุญ โดยมีเป้าหมายคือ ทำให้นางเอกหลักของเกมรอดตายและจบกับพระเอกแบบมีความสุข


เรื่องนี้ที่ฮาคือ นางเอกตอนหลับร่างวิญญาณดันกลับไปที่โลกจริงได้ แถมเรื่องที่ทำไปดันส่งผลให้เนื้อเรื่องของเกมในโลกจริงเปลี่ยนตาม จากนางร้ายกลายเป็นนางเอกลับของเกมที่พระเอกเลือกเข้ารูทจีบได้

ฮืม เคยเห็นคนวิจารณ์เรื่องนี้ใน 4chan อยู่เหมือนกัน ท่านแอบไปเล่น 4chan มาหรือเลป่าครับนี่?มีคนบอกแนวคิดน่าสนใจว่า การดูผลกระทบและคำวิจารณ์จากากรกระทำของตัวเอกที่ไปเปลี่ยนเรื่องเกมส์หรอือนิเมะ ่าจะเป็นอะไรที่น่าสนใจดีเหมือนกัน
อาจจะเป็นมุกรู้ทตอนพิเศษ แฟนดิสก์ โลกคู่ขนาน what if อะไรก็ว่ากันไป
มาร์เวลก็ทำไปแล้วส่วนแนวเกมส์จีบสาวก็มีเคสนี้บ่อยๆ
..

กลับมาที่วิธีที่ง้าคลั่ง คือทำได้ขนาดทืี่มนุษย์ปรกติไม่ทำ ก็ไม่น่ามีคนอ่านสงสัยเท่าไรหรอกครับ ฮา
มันต้องเป็นระดับคนบ้าทำอย่างนี้เท่านั้นล่ะ คนอ่านถึงจะยอมรับได้แบบแนวชาดด้เงาทมิฬมันก็เป้ฯคนบ้ามาตั้งแต่โลกเดิมอยู่แล้วเวลาที่เก่งกว่าคนในโลกนั้น คนอ่านเลยไม่ติดใจสงสัยเท่าไรนั่นเอง