"แรงกับเวลาได้มาเปล่าๆ"คิดอย่างไรกับหนังสือเสริมบทเรียนอยู่กับก๋งตอนนี้ครับ?

[samuison]

รุ่นผมได้อ่านหนังสือเสริมบทเรียนอยุ่กับก๋ง

มีตอนที่ว่า หยกไปช่วยงานป้าร้านขายของชำ ปรกติจะได้ค่าจ้างมาบ้าง
แต่วันนั้นให้เอาถ่านกลับไป
หยกก็นึกว่าป้าขายของชำจะใจดีเอาค่าจ้างมาเพิ่มให้ทีหลัง
หยกก็ชะเง้อรอคอยจนก๋งถามหยกก็ตอบไป

ก๋งสอนมาประมาณว่า

"แรงกับเวลาเราได้มาเปล่าๆพักก็หายเหนื่อย"
ว่าทำให้หยกไม่ได้ค่าจ้างที่ควรจะได้จากป้าร้านค้าของชำที่ไปช่วยงานนั่นเอง

ทุกท่านคิดอย่างไรกับแบบเรียนเสริมบทเรียนบทนี้ครับ?

ว่ากระทรวงศึกษาคิดอะไรถึงเอานิยายบทนี้เข้ามาในแบบเรียนเสริมบทเรียน

การศึกษายุคใหม่ ตัดแบบเรียนเหล่านี้ออกไปตามกาลเวลา แต่ผมเป็นคนที่ชอบอ่านแบบเรียนเก่าๆน่ะครับ เพื่อจะได้รู้ว่า แต่ละสมัยต้องการสื่ออะไรว่าอย่างนั้น



มันค่อนข้างขัดกับแนวคิดทำธุรกิจมากๆ
อย่างที่ท่านชัชชาติคงได้ทะเลาะกับก๋ง

และหยกก็คงเข้าข้างก๋งที่เป็นเคารพต่อตนเองมากกว่า
เพราะท่านชัชชาติพูดว่า

"เวลาสำคัญที่สุดและมีราคาแพงที่สุด"

เวลาที่เสียไปไม่อาจย้อนกลับมาได้อีกแล้ว
เพราะชีวิตคนเราจะมีได้สักกี่ปีกัน?

ผมว่าแนวคิด

"แรงกับเวลาได้มาเปล่าๆ"

นี่ส่งผลกระทบต่อสังคมเรามาจนถึงทุกวันนี้น่ะครับ


ผมกำลังย้อนกลับไปหาสาเหตุความคิดแต่ละอย่างของคนต่างรุ่น

เราเคารพก๋งมาก
จนคิดว่าคำกล่าวของก๋งต้องถูกต้องทุกประการ
หรืออาจจะเป็นเพียงแค่การปลอบใจหยก
ตามแนวขงจื้อ ที่มองว่าสร้างความขัดแย้งกับแม่ค้าขายของชำไป  ก็จะเกิดความขัดแย้งกันเสียเปล่าๆ เสียรายได้และน้ำใจในอนาคตไป

จะคิดอย่างนั้นก็อาจจะได้เหมือนกันหากเราพยายามจะแก้ตัวให้กับก๋ง

ทุกท่านมองว่าอย่างไรบ้างครับ?

ผมไม่ได้สา่ยบริหารธุรกิจ แค่เป็นสายที่สนใจอ่านหนังสือเก่าๆเฉยๆ

• Tweet

[saengdaed]

ค่าจ้างนั้น ก๋งสอนว่า ถ่านเราต้องชื้อ




เค้าให้ถ่านเรามาเท่ากับเราไม่ต้องเสียเงินชื้อ


ดังนั้นถ่านจึงเป็นค่าจ้าง

[ichamkung]

งานที่ทำเปล่าๆไม่ได้ ตอบแทน เช่น งานจิตอาสา งานการกุศล งานพวกนี้ คนทำงานพวกนี้ก็ไม้ผลตอบแทนเป็นเงินแต่ก็ได้ใจได้บุญไป
ในแง่ธุรกิจ ทำงานให้แล้วไม่ได้เงินก็มันแปลกๆ
เขาต้องการสอนให้เรารู้จัก
งานจิตรอาสา งานบุญ
หรือ เลือกงานที่ได้เงิน

[Rumia]

มันดีครับสำหรับชนชั้นต่ำสุดแบบสุดๆอย่างเด็กกำพร้าไร้ความรู้มันเป็นการดีที่สุดสำหรับคนไม่มีอะไรเลยระดับติดลบครับ แต่คำว่าเวลาและเเรงได้มาปล่าวๆมันไช้ไม่ได้กับคนมีความรู้และศักย์ภาพสูงผมสมมุตินะครับ คนไปรับการเกณท์ทหารสำหรับคนไร้งานไร้บ้านการไช้แรงงานในค่ายแลกเงินวันละ98บาทเวลาและแรงมันก็ได้มาป่าวๆจริงๆ แต่กับนักศึกษาแพทย์การเสียเวลาและแรงไปปล่าวๆ2ปีได้เงินวันละ98บาทมันคุ้มตรงไหน 2ปีการเรียนจบมาโดยไม่ต้องเสียเวลาเท่ากับมีเวลาทำงานหลังจบเพิ่มอีก2ปี 2ปีที่เสียไปสำหรับตัวเองเงินจากวันละ98บาทจะเป็นวันละหลายพันสำหรับส่วนรวมการมีหมอรักษาคนเพิ่ม2ปี จะมีคนป่วยได้รับการช่วยมากแค่ไหนการที่แรงกับเวลาได้มาฟรีมันคือคำที่ไช้ได้กับคนที่ไม่มีอะไรเลย

[samuison]

ค่าจ้างนั้น ก๋งสอนว่า ถ่านเราต้องชื้อ




เค้าให้ถ่านเรามาเท่ากับเราไม่ต้องเสียเงินชื้อ


ดังนั้นถ่านจึงเป็นค่าจ้าง

ผมก็เข้าใจว่าอย่างนั้นครับ ตอนแรกผมก็งงเหมือนกัน
ตอนหลังอาจารย์บอกประมาณว่า ตกลงหยกโดนเจ้าของร้านเอาเปรียบ และถ่านน่าจะราคาถูกกว่าค่าแรงตามปรกติที่เคยได้หากเทียบเป็นราคาแล้ว
เพระาตามปรกติ หยกคิดว่าถ่านที่ได้มาคือของแถม ว่าป้าร้านขายของชำใจดีขึ้นมาไม่ใช่ราคาจ้างที่เคยทำงานกันว่างั้น
แต่ผมเห็นด้วยหากก๋งจะบอกอย่างนี้ เพระาหยกไม่มีทางเลือกหากทะเลาะกับป้าของร้านชำ เพราะมีแค่ร้านเดียวในละแวกนั้น จะใช้ชีวิตลำบากกว่าเดิมหากเรียกร้องอะไรไป

มันดีครับสำหรับชนชั้นต่ำสุดแบบสุดๆอย่างเด็กกำพร้าไร้ความรู้มันเป็นการดีที่สุดสำหรับคนไม่มีอะไรเลยระดับติดลบครับ แต่คำว่าเวลาและเเรงได้มาปล่าวๆมันไช้ไม่ได้กับคนมีความรู้และศักย์ภาพสูงผมสมมุตินะครับ คนไปรับการเกณท์ทหารสำหรับคนไร้งานไร้บ้านการไช้แรงงานในค่ายแลกเงินวันละ98บาทเวลาและแรงมันก็ได้มาป่าวๆจริงๆ แต่กับนักศึกษาแพทย์การเสียเวลาและแรงไปปล่าวๆ2ปีได้เงินวันละ98บาทมันคุ้มตรงไหน 2ปีการเรียนจบมาโดยไม่ต้องเสียเวลาเท่ากับมีเวลาทำงานหลังจบเพิ่มอีก2ปี 2ปีที่เสียไปสำหรับตัวเองเงินจากวันละ98บาทจะเป็นวันละหลายพันสำหรับส่วนรวมการมีหมอรักษาคนเพิ่ม2ปี จะมีคนป่วยได้รับการช่วยมากแค่ไหนการที่แรงกับเวลาได้มาฟรีมันคือคำที่ไช้ได้กับคนที่ไม่มีอะไรเลย

นึกถึงตอนที่มีมุกจะเอาทหารเกณฑ์มาสร้างถนนทำแรงงานคนแซวกันว่านี่ไม่ใช่ยุคชุนชิวจั้นกว่อแล้วนะ แต่ละคนมีความรู้มีการงานทำ เสียเวลาไปมาก
ที่ท่านว่าก็ถูกครับ แพทย์ใช้งบคนละหกล้าน  ออกเองสามล้านรัฐออกสามล้านแพงมากๆ
ทหารก็คติดอย่างท่านครับ แพทย์ได้รับการยกเว้นอยู่
ก็ไม่ได้เรียกว่ายกเว้น ภาษากฎหมายคือเกณฑ์มาแต่ได้ปลดออกไปว่าอย่างนั้นตามทาคนิคกฎหมายเกณฑ์ทหาร
มันเป็นบทพืิสูจน์ว่าอาชีพแต่ละคนคุณค่าไม่เท่ากันจริงๆ

งานที่ทำเปล่าๆไม่ได้ ตอบแทน เช่น งานจิตอาสา งานการกุศล งานพวกนี้ คนทำงานพวกนี้ก็ไม้ผลตอบแทนเป็นเงินแต่ก็ได้ใจได้บุญไป
ในแง่ธุรกิจ ทำงานให้แล้วไม่ได้เงินก็มันแปลกๆ
เขาต้องการสอนให้เรารู้จัก
งานจิตรอาสา งานบุญ
หรือ เลือกงานที่ได้เงิน

บรรยายว่าหยกทำงานเหงือ่ท่วมเลยน่ะครับ แต่ค่าจ้างคาสวนี้กลายเป็นของก็อาจจะไม่แปลก แต่จากบทพูด ลองตีความได้ว่าค่าถ่านราคาถูกกว่าค่าแรงปรกติที่เคยได้น่ะครับ
แต่หากให้มองอย่างหนึ่ง ป้าของชำอาจจะมองวาแรงงานของหยกเป็นการให้งานด้วยความเมตตา ยหยกสิที่ต้องสำนึกบุญคุณป้าร้านขายของชำที่ให้งานทำแลฃกกับค่าแรง
มันคือแนวคิดที่หดหู่มากๆครับหากนึกดูดีดีแล้ว
..
ช่วงนี้ผมฝึกแนวคิดแบบชาวยิวที่วิจารณ์วรรณกรรมซึ่งทางเทคนิค แบบเสริมบทเรียน

กระทรวงก็กำหนดให้พวกเราต้องมาวิจารณ์วรรณกรรมที่อ่านไปกันนะครับ
แค่ปรกติเวลาไม่พอ พวกเราเลยไม่ได้โต้เถียงกันประเด็นใหม่ๆจากเรื่องที่อ่าน แต่แท้จริงแล้วมันมีแบบทดสอบหลังอ่านเรื่องให้พวกเราวิเคราะห์เรื่องด้วย แต่ไม่มีใครทำเสียอย่างนั้น

[trash]

"แรงกับเวลาเราได้มาเปล่าๆพักก็หายเหนื่อย"

นั่นเพราะหยกมีเวลาในตอนนั้นที่ไม่มีค่า  ก๋งจึงบอกว่าในเมื่อตอนนั้นเวลาของหยกไร้ค่า
การที่ทำให้เวลาไร้ค่านั้นอย่างน้อยได้ถ่านไฟฉายกลับมา  เอ๊ย!  ถ่านฟืนกลับมา  ก็นับว่า
คุ้มแล้ว  หยกอาจเหนื่อยอาจเสียเวลาก็จริง  แต่หยกต้องไม่ลืมว่า  ช่วงเวลานั้นของหยก
หยกไม่ได้ทำให้มันก่อประโยชน์อะไร  ไม่ได้ก่อให้มีกำไรอะไรได้มากเท่าถ่านที่ได้รับมา


โอเคกับคำตอบนี้มั๊ย??  เพราะเมื่อเห็นโจทย์ใดๆ  เราต้องดูโจทย์ให้แตกก่อน 
อย่าหลงคารมโจทย์  อย่าเต้นไปตามเกมของการเล่นวลี  เวลาหน่ะมีค่าเสมอ
แต่ในเมื่อเวลานั้นไร้ค่า  อย่างน้อยเมื่อมีอะไรมาทำให้เวลานั้นมีคุณค่าขึ้นมา
นั่นหมายถึงหยกได้กำไร  ถ้าโจทย์บอกว่าหยกทำอย่างอื่นที่ก่อประโยชน์ได้มากกว่า
แล้วต้องไปต้องไปช่วยงาน  สูญเสียเวลาเพื่อแลกกับถ่านซึ่งไม่คุ้ม  ก็จะตอบอีกแบบนึง

[Rumia]

[quote/]
ผมก็เข้าใจว่าอย่างนั้นครับ ตอนแรกผมก็งงเหมือนกัน
ตอนหลังอาจารย์บอกประมาณว่า ตกลงหยกโดนเจ้าของร้านเอาเปรียบ และถ่านน่าจะราคาถูกกว่าค่าแรงตามปรกติที่เคยได้หากเทียบเป็นราคาแล้ว
เพระาตามปรกติ หยกคิดว่าถ่านที่ได้มาคือของแถม ว่าป้าร้านขายของชำใจดีขึ้นมาไม่ใช่ราคาจ้างที่เคยทำงานกันว่างั้น
แต่ผมเห็นด้วยหากก๋งจะบอกอย่างนี้ เพระาหยกไม่มีทางเลือกหากทะเลาะกับป้าของร้านชำ เพราะมีแค่ร้านเดียวในละแวกนั้น จะใช้ชีวิตลำบากกว่าเดิมหากเรียกร้องอะไรไป
[quote/]
นึกถึงตอนที่มีมุกจะเอาทหารเกณฑ์มาสร้างถนนทำแรงงานคนแซวกันว่านี่ไม่ใช่ยุคชุนชิวจั้นกว่อแล้วนะ แต่ละคนมีความรู้มีการงานทำ เสียเวลาไปมาก
ที่ท่านว่าก็ถูกครับ แพทย์ใช้งบคนละหกล้าน  ออกเองสามล้านรัฐออกสามล้านแพงมากๆ
ทหารก็คติดอย่างท่านครับ แพทย์ได้รับการยกเว้นอยู่
ก็ไม่ได้เรียกว่ายกเว้น ภาษากฎหมายคือเกณฑ์มาแต่ได้ปลดออกไปว่าอย่างนั้นตามทาคนิคกฎหมายเกณฑ์ทหาร
มันเป็นบทพืิสูจน์ว่าอาชีพแต่ละคนคุณค่าไม่เท่ากันจริงๆ[quote/]บรรยายว่าหยกทำงานเหงือ่ท่วมเลยน่ะครับ แต่ค่าจ้างคาสวนี้กลายเป็นของก็อาจจะไม่แปลก แต่จากบทพูด ลองตีความได้ว่าค่าถ่านราคาถูกกว่าค่าแรงปรกติที่เคยได้น่ะครับ
แต่หากให้มองอย่างหนึ่ง ป้าของชำอาจจะมองวาแรงงานของหยกเป็นการให้งานด้วยความเมตตา ยหยกสิที่ต้องสำนึกบุญคุณป้าร้านขายของชำที่ให้งานทำแลฃกกับค่าแรง
มันคือแนวคิดที่หดหู่มากๆครับหากนึกดูดีดีแล้ว
..
ช่วงนี้ผมฝึกแนวคิดแบบชาวยิวที่วิจารณ์วรรณกรรมซึ่งทางเทคนิค แบบเสริมบทเรียน

กระทรวงก็กำหนดให้พวกเราต้องมาวิจารณ์วรรณกรรมที่อ่านไปกันนะครับ
แค่ปรกติเวลาไม่พอ พวกเราเลยไม่ได้โต้เถียงกันประเด็นใหม่ๆจากเรื่องที่อ่าน แต่แท้จริงแล้วมันมีแบบทดสอบหลังอ่านเรื่องให้พวกเราวิเคราะห์เรื่องด้วย แต่ไม่มีใครทำเสียอย่างนั้น

ประเด็นคือมันไม่ไช่แค่หมอครับแต่ผมรวมความรู้ด้านอื่นๆด้วยมันมีคนที่ทำเงินได้วันละหลายพันหลายหมื่นต่อวัน และเอาจริงๆแรงงานปกติวันละร้อยยังไม่คุ้มเลยครับที่ยกหมอมาเพราะมันดูดีเฉยๆ แต่เสียเวลาและแรง2ปีมันขาดทุนครับมันทำไห้หลายอย่างหมดแรงหมดเวลา สมมุติมีคนฝันเป็นนักเขียนการ์ตูนและฝึกมาตลอดจนภาพสวยงานดีจนเกือบได้พิม การเสียเวลาและแรงไปสองปีเท่ากับแทบเริ่มใหม่อาจต้อลเลิกความฝันไปเลยเวลาและแรงมันมีค่ากว่าที่คิดเยอะครับ เอาง่ายๆครับแค่จีบแค่จีบสาวติดได้เป็นแฟนการเสียเวลาและเเรงสองปีก็มีโอกาศโดนแย่งแฟนแล้วครับหรือโดนสาวเทแล้วครับ

[deaddy]

มันดีครับสำหรับชนชั้นต่ำสุดแบบสุดๆอย่างเด็กกำพร้าไร้ความรู้มันเป็นการดีที่สุดสำหรับคนไม่มีอะไรเลยระดับติดลบครับ แต่คำว่าเวลาและเเรงได้มาปล่าวๆมันไช้ไม่ได้กับคนมีความรู้และศักย์ภาพสูงผมสมมุตินะครับ คนไปรับการเกณท์ทหารสำหรับคนไร้งานไร้บ้านการไช้แรงงานในค่ายแลกเงินวันละ98บาทเวลาและแรงมันก็ได้มาป่าวๆจริงๆ แต่กับนักศึกษาแพทย์การเสียเวลาและแรงไปปล่าวๆ2ปีได้เงินวันละ98บาทมันคุ้มตรงไหน 2ปีการเรียนจบมาโดยไม่ต้องเสียเวลาเท่ากับมีเวลาทำงานหลังจบเพิ่มอีก2ปี 2ปีที่เสียไปสำหรับตัวเองเงินจากวันละ98บาทจะเป็นวันละหลายพันสำหรับส่วนรวมการมีหมอรักษาคนเพิ่ม2ปี จะมีคนป่วยได้รับการช่วยมากแค่ไหนการที่แรงกับเวลาได้มาฟรีมันคือคำที่ไช้ได้กับคนที่ไม่มีอะไรเลย 

[quote/]
ประเด็นคือมันไม่ไช่แค่หมอครับแต่ผมรวมความรู้ด้านอื่นๆด้วยมันมีคนที่ทำเงินได้วันละหลายพันหลายหมื่นต่อวัน และเอาจริงๆแรงงานปกติวันละร้อยยังไม่คุ้มเลยครับที่ยกหมอมาเพราะมันดูดีเฉยๆ แต่เสียเวลาและแรง2ปีมันขาดทุนครับมันทำไห้หลายอย่างหมดแรงหมดเวลา สมมุติมีคนฝันเป็นนักเขียนการ์ตูนและฝึกมาตลอดจนภาพสวยงานดีจนเกือบได้พิม การเสียเวลาและแรงไปสองปีเท่ากับแทบเริ่มใหม่อาจต้อลเลิกความฝันไปเลยเวลาและแรงมันมีค่ากว่าที่คิดเยอะครับ เอาง่ายๆครับแค่จีบแค่จีบสาวติดได้เป็นแฟนการเสียเวลาและเเรงสองปีก็มีโอกาศโดนแย่งแฟนแล้วครับหรือโดนสาวเทแล้วครับ

ถ้างั้นก็แปลว่าคนไม่เท่ากัน คนรวยไม่ต้องเกณฑ์ทหาร จ่ายครบจบเกณฑ์ทันที

[Rumia]

[quote/]

[quote/]


ถ้างั้นก็แปลว่าคนไม่เท่ากัน คนรวยไม่ต้องเกณฑ์ทหาร จ่ายครบจบเกณฑ์ทันที

คนไม่เท่ากันอยู่แล้วท่านกล้าเล่นหัวนายจ้างไหมละคนนะความจริงแค่ไห้สิทธพื้นฐานเท่ากันก็พอครับ ไม่งันถ้าไห้คนเท่ากันจะกลายเป็นหมอได้เงินเท่ากรรมกรวันละ300ใครจะไปยอม สิ่งที่รัฐควรไห้คนของตัวเองเท่ากันคือสิทธขั้นพื้นฐานเช่นการรักษาการเรียนงานที่พัก แต่ถ้าคนที่ได้รับสิทธพื้นฐานเหล่านี้มีความสามารถสูงที่จะไปต่ออย่างเป็นหมอเป็นนักเขียนนักกีฟาฯ คนเหล่านี้ไม่ควรได้สิทธมากขึ้นตามความสามารถเหรอเมื่อป่วยไม่ควรไช้เงินตัวเอง ไห้ได้รับการรักษาที่ดีที่สุดไม่มีสิทธดื่มดำความสำเหร็จในชิวีตอย่างการไปกินไปเที่ยวเหรอ ดังนั้นคนไม่เท่ากันและไม่มีทางเท่ากันครับแต่คนควรมีสิทธขั้นต่ำเท่ากัน

[Rev]

แรงไม่ได้ได้มาฟรี เราต้องกินเพื่อให้ได้แรงมา ไม่มีอะไรกิน=ไม่มีแรง

[sechan]

ลืมคิดค่าเวลาและแรงงานตัวเองไปเปล่า มันไม่เปล่า นะบางสิ่งบางอย่างทำเอง เอาเวลาไปปั่นเงินจ้างคนคุ้มกว่า  ไม่รวมคุณภาพของงานที่สู้มืออาชีพไม่ได้อีก  สมัยเด็กประหยัดค่ารถเมล์เดินกลับบ้าน ปรากฏเหนื่อยซื้อน้ำกิน แพงกว่าค่ารถเมล์….

[samuison]

"แรงกับเวลาเราได้มาเปล่าๆพักก็หายเหนื่อย"

นั่นเพราะหยกมีเวลาในตอนนั้นที่ไม่มีค่า  ก๋งจึงบอกว่าในเมื่อตอนนั้นเวลาของหยกไร้ค่า
การที่ทำให้เวลาไร้ค่านั้นอย่างน้อยได้ถ่านไฟฉายกลับมา  เอ๊ย!  ถ่านฟืนกลับมา  ก็นับว่า
คุ้มแล้ว  หยกอาจเหนื่อยอาจเสียเวลาก็จริง  แต่หยกต้องไม่ลืมว่า  ช่วงเวลานั้นของหยก
หยกไม่ได้ทำให้มันก่อประโยชน์อะไร  ไม่ได้ก่อให้มีกำไรอะไรได้มากเท่าถ่านที่ได้รับมา


โอเคกับคำตอบนี้มั๊ย??  เพราะเมื่อเห็นโจทย์ใดๆ  เราต้องดูโจทย์ให้แตกก่อน 
อย่าหลงคารมโจทย์  อย่าเต้นไปตามเกมของการเล่นวลี  เวลาหน่ะมีค่าเสมอ
แต่ในเมื่อเวลานั้นไร้ค่า  อย่างน้อยเมื่อมีอะไรมาทำให้เวลานั้นมีคุณค่าขึ้นมา
นั่นหมายถึงหยกได้กำไร  ถ้าโจทย์บอกว่าหยกทำอย่างอื่นที่ก่อประโยชน์ได้มากกว่า
แล้วต้องไปต้องไปช่วยงาน  สูญเสียเวลาเพื่อแลกกับถ่านซึ่งไม่คุ้ม  ก็จะตอบอีกแบบนึง

ขอบคุณครับท่าสี่สิบตลอดกาล
จากการวิเคราะห์ในห้องที่คุยกับอาจารย์ ตอนแรกผมนึกว่าได้ถ่านมาแล้วได้กำไร
หากอาจารย์บอกว่า ถ่านราคาถูกกว่า แต่ก็นั่นล่ะ
ป้าร้านขายของชำได้เอาเปรียบเล้กๆน้อยๆก็มใีความสุขในชีวิตแลฃ้วว่าอย่างนั้น
เราต้องรู้ตัววว่าแรงงานของเรามีค่ามากแค่ไหน

ลืมคิดค่าเวลาและแรงงานตัวเองไปเปล่า มันไม่เปล่า นะบางสิ่งบางอย่างทำเอง เอาเวลาไปปั่นเงินจ้างคนคุ้มกว่า  ไม่รวมคุณภาพของงานที่สู้มืออาชีพไม่ได้อีก  สมัยเด็กประหยัดค่ารถเมล์เดินกลับบ้าน ปรากฏเหนื่อยซื้อน้ำกิน แพงกว่าค่ารถเมล์….

มันมาจากหนังสืออ่านเสริมบทเรียน "อยู่กับก๋ง"น่ะครับตอนนี้เป้นตอนสสั้นๆทีก่ระทรวงเอามาลงในแบบเรียนน่ะครับ
ผมมองว่าตอสั้นตอนนี้ล่ะ

ที่ทำให้กฎหมายแรงงานบ้านเราและแนวคิดเรื่องสิทธิแรงงาน
ไม่ไปไหนมาตลอดหลายสิบปีเพระาเรื่องนี้มีอิทธิพลทางความคิดต่อคนรุ่นเก่าๆที่เรียนผ่านตอนนี้มามาก

แรงไม่ได้ได้มาฟรี เราต้องกินเพื่อให้ได้แรงมา ไม่มีอะไรกิน=ไม่มีแรง

ก็นั่นล่ะครับ
ผมไปเจอประโยคว่า
"สมัยพ่อเดินข้ามเขายี่สิบกิโลทุกวัน"

ในขณะที่คนรวยให้ลูกมีทักษะ เทนนิส ว่ายน้ำ เปียโน ภาษาต่างชาติอีกหลายภาษา
เอาเวลาที่มีไปเพิ่มทักษะของลุกหลานของตนเองมากกว่าจะเอามาแลกเงิน
และทักษะเปียโนและภาษาก็ได้ประโยชน์ในภายหบลลังมากกว่าเสียเวลาไปเดินข้ามเขายี่สิบกิโลอยู่ทุกวัน

[quote/]

[quote/]


ถ้างั้นก็แปลว่าคนไม่เท่ากัน คนรวยไม่ต้องเกณฑ์ทหาร จ่ายครบจบเกณฑ์ทันที

แนวทางเก่าของทหารเราคือ
ใครไม่อยากโดนเกณฑ์ให้จ่ายเงินแทนค่าเกณฑ์น่ะครับ

เอาระบบนั้นกลับใมาใช้ในปัจจุบันให้มีการตจ่าสยหัวละหมื่นและไม่ต้องเกณฑ์อย่างเป็นทางการ
ชาวประชาจะโอเคยอมจ่ายทันทีไม่รีรอ
แต่คนที่จะโวยก็คือสายทหารนี่ล่ะครับ
ผมมองว่าระบบศักดินายังตรงไปตรงมากว่าว่าจะเรียกเงินเข้ากระเป๋าท่านขุน
แต่ระบบปัจจุบัน เรากำหนดไว้ให้มใันคลุมเครือ สับสนนี่ล่ะครับปัญหา
ผมมองจากตัวเงินล้วนๆ
เรียกคนละหมื่นไม่ต้องเกณฑ์มีบันทึกไว้ชัดเจน ก็ตัดรายได้ของการโกงไปมากกว่าร้อยล้านบาทแน่ๆแถมได้เงินเข้ารัฐนับร้อยล้านอีกต่างหากไม่ต้องเปลืองงบตามที่บ่นๆกันด้วยกับระบบจ่ายเงินแทนการเกณฑ์
แต่น่าเสียดาย ประาชนคงจะสนับสนุน แต่ทหารคงไม่ชอบเท่าไร

[quote/]
ประเด็นคือมันไม่ไช่แค่หมอครับแต่ผมรวมความรู้ด้านอื่นๆด้วยมันมีคนที่ทำเงินได้วันละหลายพันหลายหมื่นต่อวัน และเอาจริงๆแรงงานปกติวันละร้อยยังไม่คุ้มเลยครับที่ยกหมอมาเพราะมันดูดีเฉยๆ แต่เสียเวลาและแรง2ปีมันขาดทุนครับมันทำไห้หลายอย่างหมดแรงหมดเวลา สมมุติมีคนฝันเป็นนักเขียนการ์ตูนและฝึกมาตลอดจนภาพสวยงานดีจนเกือบได้พิม การเสียเวลาและแรงไปสองปีเท่ากับแทบเริ่มใหม่อาจต้อลเลิกความฝันไปเลยเวลาและแรงมันมีค่ากว่าที่คิดเยอะครับ เอาง่ายๆครับแค่จีบแค่จีบสาวติดได้เป็นแฟนการเสียเวลาและเเรงสองปีก็มีโอกาศโดนแย่งแฟนแล้วครับหรือโดนสาวเทแล้วครับ

ก็นั่นล่ะครับ ผมมองว่าท่าน deaddy ก็รู้ว่า ในระบบทุนนิยม เราต้องใช้สูตรทำงานไปด้วย เก็บเงินลงทุนไปด้วยจึงจะอยู่รอดได้ในระบบทุนนิยมนี้
การเสียเวลาไปสองปีตอนที่ลูกเด็กเล็กแดงยังเล็กตอนพ่อมาเกณฑ์ทหาร ผมเห็นแล้วก็ปวดใจเมหือนกันและบอกว่า
"ไอ้น้อง ไม่ต้องห่วง เมียเอ้งเลิกกับเอ้งแน่ๆพี่เห็นมาเยอะแล้ว"

[deaddy]

[quote/]
ขอบคุณครับท่าสี่สิบตลอดกาล
จากการวิเคราะห์ในห้องที่คุยกับอาจารย์ ตอนแรกผมนึกว่าได้ถ่านมาแล้วได้กำไร
หากอาจารย์บอกว่า ถ่านราคาถูกกว่า แต่ก็นั่นล่ะ
ป้าร้านขายของชำได้เอาเปรียบเล้กๆน้อยๆก็มใีความสุขในชีวิตแลฃ้วว่าอย่างนั้น
เราต้องรู้ตัววว่าแรงงานของเรามีค่ามากแค่ไหน[quote/]
มันมาจากหนังสืออ่านเสริมบทเรียน "อยู่กับก๋ง"น่ะครับตอนนี้เป้นตอนสสั้นๆทีก่ระทรวงเอามาลงในแบบเรียนน่ะครับ
ผมมองว่าตอสั้นตอนนี้ล่ะ

ที่ทำให้กฎหมายแรงงานบ้านเราและแนวคิดเรื่องสิทธิแรงงาน
ไม่ไปไหนมาตลอดหลายสิบปีเพระาเรื่องนี้มีอิทธิพลทางความคิดต่อคนรุ่นเก่าๆที่เรียนผ่านตอนนี้มามาก
[quote/]
ก็นั่นล่ะครับ
ผมไปเจอประโยคว่า
"สมัยพ่อเดินข้ามเขายี่สิบกิโลทุกวัน"

ในขณะที่คนรวยให้ลูกมีทักษะ เทนนิส ว่ายน้ำ เปียโน ภาษาต่างชาติอีกหลายภาษา
เอาเวลาที่มีไปเพิ่มทักษะของลุกหลานของตนเองมากกว่าจะเอามาแลกเงิน
และทักษะเปียโนและภาษาก็ได้ประโยชน์ในภายหบลลังมากกว่าเสียเวลาไปเดินข้ามเขายี่สิบกิโลอยู่ทุกวัน
[quote/]

แนวทางเก่าของทหารเราคือ
ใครไม่อยากโดนเกณฑ์ให้จ่ายเงินแทนค่าเกณฑ์น่ะครับ

เอาระบบนั้นกลับใมาใช้ในปัจจุบันให้มีการตจ่าสยหัวละหมื่นและไม่ต้องเกณฑ์อย่างเป็นทางการ
ชาวประชาจะโอเคยอมจ่ายทันทีไม่รีรอ
แต่คนที่จะโวยก็คือสายทหารนี่ล่ะครับ
ผมมองว่าระบบศักดินายังตรงไปตรงมากว่าว่าจะเรียกเงินเข้ากระเป๋าท่านขุน
แต่ระบบปัจจุบัน เรากำหนดไว้ให้มใันคลุมเครือ สับสนนี่ล่ะครับปัญหา
ผมมองจากตัวเงินล้วนๆ
เรียกคนละหมื่นไม่ต้องเกณฑ์มีบันทึกไว้ชัดเจน ก็ตัดรายได้ของการโกงไปมากกว่าร้อยล้านบาทแน่ๆแถมได้เงินเข้ารัฐนับร้อยล้านอีกต่างหากไม่ต้องเปลืองงบตามที่บ่นๆกันด้วยกับระบบจ่ายเงินแทนการเกณฑ์
แต่น่าเสียดาย ประาชนคงจะสนับสนุน แต่ทหารคงไม่ชอบเท่าไร
[quote/]ก็นั่นล่ะครับ ผมมองว่าท่าน deaddy ก็รู้ว่า ในระบบทุนนิยม เราต้องใช้สูตรทำงานไปด้วย เก็บเงินลงทุนไปด้วยจึงจะอยู่รอดได้ในระบบทุนนิยมนี้
การเสียเวลาไปสองปีตอนที่ลูกเด็กเล็กแดงยังเล็กตอนพ่อมาเกณฑ์ทหาร ผมเห็นแล้วก็ปวดใจเมหือนกันและบอกว่า
"ไอ้น้อง ไม่ต้องห่วง เมียเอ้งเลิกกับเอ้งแน่ๆพี่เห็นมาเยอะแล้ว"

ผมว่าควรเปิดประมูลไปเลยครับ แต่ไม่ใช่เปิดประมูลเอาตัวเข้ารัฐหมดนะ


ให้ทุกคนไปจับเลย ใครได้ใบดำ ก็เอาไปประมูลได้ 
ใครได้ใบแดงก็ไปรอประมูล


แล้วตังที่ได้จากการประมูลก็เอามาหารคนเอามาประมูลทั้งหมด พร้อมกับแบ่งส่วนให้ทหารด้วย
แค่นี้ทุกคนก็วินๆ

[samuison]

[quote/]


ผมว่าควรเปิดประมูลไปเลยครับ แต่ไม่ใช่เปิดประมูลเอาตัวเข้ารัฐหมดนะ


ให้ทุกคนไปจับเลย ใครได้ใบดำ ก็เอาไปประมูลได้ 
ใครได้ใบแดงก็ไปรอประมูล


แล้วตังที่ได้จากการประมูลก็เอามาหารคนเอามาประมูลทั้งหมด พร้อมกับแบ่งส่วนให้ทหารด้วย
แค่นี้ทุกคนก็วินๆ

ท่านไปค้นมาจะเจอว่าใครไม่อยากเข้าเวร ต้องจ่ายอาหารแทนเวร
แนวความคิดท่านคล้ายระบบ เจ้าภาษีนายอากรที่เห้นในหนังจีนน่ะครับ
ที่ตระกูลใหญ่ ประมูลการเก็บภาษี
ทำใ้ห้ทางราชสำนักได้ภาษีเป็นก้อนจากเจ้าสัวเลย แต่ต้องมอบอำนาจให้เจ้าสัวไปจัดเก็บในพื้นที่เอาเอง
ซึ่งเรายกเลิกไปประมาณ ร.5 มั้ง
เพระาการจัดเก็บอย่างนั้นไม่ค่อยมีประสิทธิภาพเท่าไร
ระบบปัจจุบันนี่ หากท่านสังเกตคดีดี จะพบว่ารัฐบาลกลางมีอำนาจสูงขึ้นมากวก่าเมื่อก่อนมากครับ
ผมกำลังค้นแนวคิดเรื่องการแต่งตั้งขุนโจรเป็ฌนหัวหน้าหมู่บ้าน นี่ยังใช้อยู่เมื่อเร็วๆนี้เลย
โลกมนุษย์เรานี่มัสุดๆไปเลย

[pol]

ผมคิดว่าแนวความคิดแบบนี้มันผิดครับ. เพราะถ้าในนิยายให้หยกไปรับจ้างทำงานอย่างอื่นยังได้เงินมากกว่าเศษถ่านที่ได้มาแน่นอน แล้วก็เลือกงานที่อยากทำได้ด้วย

[quote/]
ท่านไปค้นมาจะเจอว่าใครไม่อยากเข้าเวร ต้องจ่ายอาหารแทนเวร
แนวความคิดท่านคล้ายระบบ เจ้าภาษีนายอากรที่เห้นในหนังจีนน่ะครับ
ที่ตระกูลใหญ่ ประมูลการเก็บภาษี
ทำใ้ห้ทางราชสำนักได้ภาษีเป็นก้อนจากเจ้าสัวเลย แต่ต้องมอบอำนาจให้เจ้าสัวไปจัดเก็บในพื้นที่เอาเอง
ซึ่งเรายกเลิกไปประมาณ ร.5 มั้ง
เพระาการจัดเก็บอย่างนั้นไม่ค่อยมีประสิทธิภาพเท่าไร
ระบบปัจจุบันนี่ หากท่านสังเกตคดีดี จะพบว่ารัฐบาลกลางมีอำนาจสูงขึ้นมากวก่าเมื่อก่อนมากครับ
ผมกำลังค้นแนวคิดเรื่องการแต่งตั้งขุนโจรเป็ฌนหัวหน้าหมู่บ้าน นี่ยังใช้อยู่เมื่อเร็วๆนี้เลย
โลกมนุษย์เรานี่มัสุดๆไปเลย

ให้คนอื่นไปประมูลการเก็บภาษีแบบสมัยก่อนมันก็รีดภาษีกันเละเทะสิครับ. แล้วยังทำให้เกิดผู้มีอิทธิพลได้ง่ายอีกด้วยสุดท้ายก็ก่อกบฎกันอย่างเมามันส์

[Rumia]

ผมคิดว่าแนวความคิดแบบนี้มันผิดครับ. เพราะถ้าในนิยายให้หยกไปรับจ้างทำงานอย่างอื่นยังได้เงินมากกว่าเศษถ่านที่ได้มาแน่นอน แล้วก็เลือกงานที่อยากทำได้ด้วย
[quote/]ให้คนอื่นไปประมูลการเก็บภาษีแบบสมัยก่อนมันก็รีดภาษีกันเละเทะสิครับ. แล้วยังทำให้เกิดผู้มีอิทธิพลได้ง่ายอีกด้วยสุดท้ายก็ก่อกบฎกันอย่างเมามันส์

ผมไม่ได้บอกว่าแนวคิดแรงและเวลาได้มาปล่าวๆมันผิดยิ่งช่วงตอนเขียนอยู่กับก็งมันคือแนวคิดที่ดีในช่วงนั้นครับ แบบเดียวกับระบบราชามันคือระบบที่ดีในสมัยก่อนแต่แนวคิดหรือระบบที่ดีแต่ปัจจุบันมันก็ไม่ได้ดีขนาดนั้น อาจเอามาไช้ได้ในบางบริบทในปัจจุบันแต่ส่วนใหณ่มันไช้ไม่ได้กับคนชนชันกลาง เพราะอดีตคนส่วนใหณ่คือคนชันล่างระดับแทบอดมื้อกินมื้อ แนวคิดสมัยก่อนมันไช้กับคนพวกนี้แต่คนในตอนนี้ส่วนมากเป็นชนชันกลางแล้ว แม้แต่เด็กสลัมสมัยนี้ยังมีชิวีตดีกว่าคนสมัยก่อน ไอ้แรงและเวลาได้มาฟรีมันก็ไช้กับคหบดีขุนนางไม่ได้ตังแต่สมัยก่อนแล้ว ถ้าคิดอีกแง่คือคนยุคนี้คุณภาพชิวีตดีขึ้นกว่ามาตรฐานยุคก่อนมาก

[providence_gundam]

ผมกะว่าจะเขียนนิยายแข่งกับเรื่องนี้ครับ


ชื่อเรื่องว่า นวดกับปู่

[Mortem]

ผมกะว่าจะเขียนนิยายแข่งกับเรื่องนี้ครับ


ชื่อเรื่องว่า นวดกับปู่

ลองเขียนดูเลยครับหนับหนุนๆ อยากรู้เหมือนกันนิยายที่ท่านจะเขียนจะเป็นยังไง

[samuison]

ผมคิดว่าแนวความคิดแบบนี้มันผิดครับ. เพราะถ้าในนิยายให้หยกไปรับจ้างทำงานอย่างอื่นยังได้เงินมากกว่าเศษถ่านที่ได้มาแน่นอน แล้วก็เลือกงานที่อยากทำได้ด้วย
[quote/]ให้คนอื่นไปประมูลการเก็บภาษีแบบสมัยก่อนมันก็รีดภาษีกันเละเทะสิครับ. แล้วยังทำให้เกิดผู้มีอิทธิพลได้ง่ายอีกด้วยสุดท้ายก็ก่อกบฎกันอย่างเมามันส์

ก็นั่นล่ะครับ
ผมคุ้นๆด้วยซ้ำว่าสมัยร5 เจ้าเมืองเพชรไม่จ่ายภาษีจนต้องสร้างปราสาทให้หนึ่งหลังแทนมั้ง
หากมองในแง่หนึ่ง
สมัยนี้อำนาจรัฐบาลกลางเข้มแข้งกว่าเมื่อก่อนมาก การจัดเก็บภาษีก็เปแ้นรุปร่างกว่าเมื่อก่อน
แต่ดันเหมือนใช้ไม่ถูกทาง

[quote/]ลองเขียนดูเลยครับหนับหนุนๆ อยากรู้เหมือนกันนิยายที่ท่านจะเขียนจะเป็นยังไง

เด็กประมูลจะจำเรื่อง
"อยู่กับหยง"ได้ครับ ฮามันมีมุกล้อเลียนมาหลายสิบปีก่อนหน้านี้แล้วในการเอาหยง เอ๊ย หยกมาปู้ยี้ปู้ยำนี่

สังคมพอเพียงกับสังคมที่มุ่งพัฒนาก้าวทันโลกแต่ก็ต้องสูญเสียอะไรมากมาย เวลาอาจย้อนกลับไม่ได้แต่ในเรื่องอยู่กับก๋ง ก็สอนให้สู้ชีวิต ใช้ชีวิตโดยไม่ละอาย เคารพนบน้อมคนที่สมควร ช่วยเหลือเกื้อกูล ไม่ทำสิ่งไม่ควรกระทำ ไม่ฟุ่มเฟือย ไม่จำเป็นต้องมีบ้านมีธุรกิจใหญ่โต หนี้บัตรเครดิต
- ถ้าเทียบแต่คำสอนก๋งกับชัชชาติออกจะเหมือนเอาคำคนละโลกมาแย้งกัน ของในมุมคุณชัชชาตินี่แทบจะต้องละสละคำสอนอื่นก๋ง มุ่งไปข้างหน้า พัฒนาไม่หยุดยั้ง สิ่งที่ได้มาต้องสละสิ่งดีไป ทิ้งอะไรที่ดีๆไว้ข้างหลัง ไม่เกื้อกูลกัน เงิน ตำแหน่ง หรูหราฟุ่มเฟือย


- เรียกว่า2คนสอนกันไม่ผิด อยู่ที่เราจะเลือกหนทางชีวิตแบบไหน แต่แบบก๋งก็ทำยากเพราะไทยเรามัวแต่ต้องการก้าวทันโลกจนทำให้วิถีพอเพียงทำยาก

- ถ้าทำแบบคุณชัชชาติแต่ไม่ละเลยคำสอนก๋ง จะดีสุด

ผมมองวง่าอยุ่กับก๋งเป็นเรื่องที่ต้องอ่านหากเราต้องการทำความเข้าใจแนวคิดของ บูมเมอร์ครับ
วส่าทำไมเขารังเกียจคนที่พยายามจะเรียกร้องสิทธิแรงงานมากขนาดนั้น
ทำไมรังเกียจเด็กที่พยายามเรียกร้องเมื่อผู้ใหญ่ทำผิด
เพระาเขาคงร้องไห้ไปพร้อมกับหยกที่ต้องเอาดอกมไ้ขอขมาเสี่ยทั้งที่ไม่ได้ผิดเลย
ทำให้พวกเขาคิดว่า เมื่อตนเองต้องดดนอย่างนั้นมาก่อน ก็ต้องให้เด็กโดนบ้าง
การขอขมาทั้งที่เราไม่ผิดเป็นเรื่องปรกติ เรายังทำได้ทำไมเด็กสมับยนี้ถึงทำไม่ได้?
ผมพยายามถอดรหัสแบบเรียนออกมาเพื่อทำความเข้าใจแนวคิดของตนแต่ละยุคน่ะครับ
ไปเจอใน 4chan ว่าค้นเจอหนังสือเก่าของฝรั่งเศสเมื่อร้อยกว่าปีก่อนว่าสอนกันว่าอย่างไรในโรงเรียนน่าสนใจมาก เช่นเรื่องของการฆ่าตัวตายเป็นบาปต่อพระเจ้าอย่างไรบ้าง
ผมเองก็พยายามจะถอดรหัสความคิดบูมเมอร์เหมือนกัน
การมองว่าเด็กสามนิ้วที่ไม่ก้มหัว คือคนที่ก้าวร้าวไม่ได้ทำผิดก็คุกเข่าขอโทษได้ ขอเพียงให้สวังคมดำเนินต่อไป นี่ีคือบทเรียนที่ผมประทับใจมาตลอดและคิดถึงไม่หยดุเลยล่ะครับ

ผมกะว่าจะเขียนนิยายแข่งกับเรื่องนี้ครับ


ชื่อเรื่องว่า นวดกับปู่

ฝากแต่ง"อยู่กับหยง" ภาคต่อของประมูลหน่อยครับ ฮา

[quote/]
ผมไม่ได้บอกว่าแนวคิดแรงและเวลาได้มาปล่าวๆมันผิดยิ่งช่วงตอนเขียนอยู่กับก็งมันคือแนวคิดที่ดีในช่วงนั้นครับ แบบเดียวกับระบบราชามันคือระบบที่ดีในสมัยก่อนแต่แนวคิดหรือระบบที่ดีแต่ปัจจุบันมันก็ไม่ได้ดีขนาดนั้น อาจเอามาไช้ได้ในบางบริบทในปัจจุบันแต่ส่วนใหณ่มันไช้ไม่ได้กับคนชนชันกลาง เพราะอดีตคนส่วนใหณ่คือคนชันล่างระดับแทบอดมื้อกินมื้อ แนวคิดสมัยก่อนมันไช้กับคนพวกนี้แต่คนในตอนนี้ส่วนมากเป็นชนชันกลางแล้ว แม้แต่เด็กสลัมสมัยนี้ยังมีชิวีตดีกว่าคนสมัยก่อน ไอ้แรงและเวลาได้มาฟรีมันก็ไช้กับคหบดีขุนนางไม่ได้ตังแต่สมัยก่อนแล้ว ถ้าคิดอีกแง่คือคนยุคนี้คุณภาพชิวีตดีขึ้นกว่ามาตรฐานยุคก่อนมาก

นั่นล่ะครับ ความเจริญที่เราชอบด่ากัน ใมีันคือสิ่งที่ทำให้เราได้อาหารราคาถูกและคุณภาพชีวิตที่ดีกว่าเมื่อก่อนรมา
ภูฐานที่คนชื่นชมกันน่ะ และในพันทิปบ้าคลีั่งกันว่าพอเพียง
การศึกษาและสาธารณสุขตกต่ำติดใต้ถุน แพทยืไม่พอเพียง ใครจะอยากไปอยู่จริงๆกัน? ต่อให้อยุ่แบบมีเงินก็เถอะ ไปอยู่ที่มีแพทย์เจริญแบบเยอรมันดีกว่า

[deaddy]

[quote/]
ก็นั่นล่ะครับ
ผมคุ้นๆด้วยซ้ำว่าสมัยร5 เจ้าเมืองเพชรไม่จ่ายภาษีจนต้องสร้างปราสาทให้หนึ่งหลังแทนมั้ง
หากมองในแง่หนึ่ง
สมัยนี้อำนาจรัฐบาลกลางเข้มแข้งกว่าเมื่อก่อนมาก การจัดเก็บภาษีก็เปแ้นรุปร่างกว่าเมื่อก่อน
แต่ดันเหมือนใช้ไม่ถูกทาง
[quote/]
เด็กประมูลจะจำเรื่อง
"อยู่กับหยง"ได้ครับ ฮามันมีมุกล้อเลียนมาหลายสิบปีก่อนหน้านี้แล้วในการเอาหยง เอ๊ย หยกมาปู้ยี้ปู้ยำนี่ [quote/]
ผมมองวง่าอยุ่กับก๋งเป็นเรื่องที่ต้องอ่านหากเราต้องการทำความเข้าใจแนวคิดของ บูมเมอร์ครับ
วส่าทำไมเขารังเกียจคนที่พยายามจะเรียกร้องสิทธิแรงงานมากขนาดนั้น
ทำไมรังเกียจเด็กที่พยายามเรียกร้องเมื่อผู้ใหญ่ทำผิด
เพระาเขาคงร้องไห้ไปพร้อมกับหยกที่ต้องเอาดอกมไ้ขอขมาเสี่ยทั้งที่ไม่ได้ผิดเลย
ทำให้พวกเขาคิดว่า เมื่อตนเองต้องดดนอย่างนั้นมาก่อน ก็ต้องให้เด็กโดนบ้าง
การขอขมาทั้งที่เราไม่ผิดเป็นเรื่องปรกติ เรายังทำได้ทำไมเด็กสมับยนี้ถึงทำไม่ได้?
ผมพยายามถอดรหัสแบบเรียนออกมาเพื่อทำความเข้าใจแนวคิดของตนแต่ละยุคน่ะครับ
ไปเจอใน 4chan ว่าค้นเจอหนังสือเก่าของฝรั่งเศสเมื่อร้อยกว่าปีก่อนว่าสอนกันว่าอย่างไรในโรงเรียนน่าสนใจมาก เช่นเรื่องของการฆ่าตัวตายเป็นบาปต่อพระเจ้าอย่างไรบ้าง
ผมเองก็พยายามจะถอดรหัสความคิดบูมเมอร์เหมือนกัน
การมองว่าเด็กสามนิ้วที่ไม่ก้มหัว คือคนที่ก้าวร้าวไม่ได้ทำผิดก็คุกเข่าขอโทษได้ ขอเพียงให้สวังคมดำเนินต่อไป นี่ีคือบทเรียนที่ผมประทับใจมาตลอดและคิดถึงไม่หยดุเลยล่ะครับ
[quote/]
ฝากแต่ง"อยู่กับหยง" ภาคต่อของประมูลหน่อยครับ ฮา
[quote/]
นั่นล่ะครับ ความเจริญที่เราชอบด่ากัน ใมีันคือสิ่งที่ทำให้เราได้อาหารราคาถูกและคุณภาพชีวิตที่ดีกว่าเมื่อก่อนรมา
ภูฐานที่คนชื่นชมกันน่ะ และในพันทิปบ้าคลีั่งกันว่าพอเพียง
การศึกษาและสาธารณสุขตกต่ำติดใต้ถุน แพทยืไม่พอเพียง ใครจะอยากไปอยู่จริงๆกัน? ต่อให้อยุ่แบบมีเงินก็เถอะ ไปอยู่ที่มีแพทย์เจริญแบบเยอรมันดีกว่า

ผมก็ชักจะเบื่อๆกับความเข้าใจผิดกับคำว่าพอเพียงแฮะ

พอเพียง
คำวิเศษณ์
ที่มาก หรือพอดีกับความต้องการ, เต็มเท่าที่จำเป็น.

แปลว่าถ้าเราอยากสร้างฮาเร็มสาวนับพัน
คิดแบบเศรษฐกิจพอเพียง เราก็ต้องไปทำงานหาเงินให้พอเลี้ยงสาวทั้งพันได้


มีแพทย์ไม่พอเพียงก็ต้องไปหาให้พอ รึไปฝึกคนเพิ่มให้พอ ถึงจะเป็นหลักพอเพียง