เลน่าเถียงอะไรไม่ไหวหรอกครับ .... ต้องยอมรับว่าตัวเธอเองก็ใช้ชีวิตสุขสบายและโลกสวยมาตั้งแต่แรก
เวลาโดนความจริงของหมาขี้แพ้กระแทกหน้า มันก็ต้องพูดไม่ออกเป็นธรรมดา ...
ก็เหมือนตอนที่โดนเซโอเกรียนแตกใส่น่ะแหละ ... หัวเราะทีหลังดังกว่า
ของแบบนี้จะโลกสวยหรืออะไรก็ช่าง แต่การลงมือทำกับไม่ทำห่าอะไรเลย มันต่างกัน
อาเน็ตที่ไม่เคยทำห่าอะไรเลย แล้วปล่อยตัวไปกับกระแสสังคม เดี๋ยวพอเจอเรื่องจริงตอกหน้ากลับ ก็จะรู้เองว่าตัวเองเป็นแค่หมาขี้แพ้
ตอนที่ 8 .... เป็นตอนที่เจ็บอีกตอน ... เข้าใจหรือยัง ว่าทำไมต้องลบบันทึกของคนที่ตายแล้วออก
ความพยายามที่ถูกต้อง มักจะไม่ถูกยอมรับ .... แล้วก็จะถูกพลักไสไปสู่ทางตัน
สถานการณ์นี้ตอนที่อ่านในนิยายก็โคตรโมโหแล้วน่ะ... อาเน็ตยังไม่เท่าไหร แต่เจอร์โรมนี่สิ ... หมูขาวสวะขั้นตัวอย่างจริงๆ
แล้วพอมาเป็นแบบอนิเมะ ... แม่มเอ้ย โกรธตามจนเผลอกัดปากตัวเองเลย ...หมูขาวแม่งเหี้ยแท้ๆ
ปิดท้ายที่เดินทางไกล ทำออกมาได้อารมณ์ชวนเหงาแต่ก็น่ายินดีทีเดียว
