เพื่อขายดราม่า ครับจบคำอธิบาย
ถ้าเนื้อหาเป็นเส้นตรง เดาง๊ายง่าย คนก็เบื่อไว แค่นั้น
ก็นั่นล่ะครับ
มันเป็นมุกที่ดีในสมัยก่อน
แต่ตอนหลังคนอ่านเริ่มรู้สึกว่าว่างเปล่า ที่เจออย่างนีร้มาเรื่อยๆ
จนกลายเป็นแนวของเทพสโลไลฟ์ที่ตามมาอย่างมหาศาล ผมก็โทษพวกต้นแบบแรกๆล่ะครับ
ที่ดำเนินเรื่องเหมือนบางอย่างหายไป ทำให้คนอ่านขาดอะไรไป เวลาเจออย่างนี้มากๆเข้า
ดราก้อนบอลมันคือของโคตรเก่าในเรื่องเองความคิดและเทคโนโลยีก็เก่าตาม ยุคแรกการเขียนท่านสังเกตุหรือไม่ว่าการสือสารห่วยแตกแทบจะเทียบได้กับโลกจริงๆ แม้จะมีวิทยาการล้ำยุคแต่มันเป็นแค่ของๆคนกลุ่มเดียวแถมเป็นกลุ่มน้อยอีก อย่าศึกเจ้ายุทตอนที่ช่วงโกคูแข่งมันก็รู้กันในกลุ่มนักสู้กับเมืองแถวๆนั้นเท่านั้น ส่วนสำนักกระเรียนกระต่ายเป็นสำนักปิดครับสำนักผลิตนักฆ่าคนปกติไม่รู้ถึงการคงอยู่แน่นอน ส่วนสำนักเต่าเอาจริงๆมันคือปิดไปแล้วตังแต่ปู่โกคูเป็นศิษย์รสำนักนี้ก่อนโกคูเข้ามันรับคนและฝึกเข้มงวดจนต้องปิดเพราะไม่มีคนฝึกไหว ศิษย์รุ่นสุดท้ายคือปีศาจวัวแถมหมอนี่เรียนไม่จบด้วยนะก่อนจะปิดสำนักมาไช้ชิวีตอยู่เกาะ ไปอ่านไซสตอรี่มูเทนโรชิตอนหนุ่มได้มันมีช่วงโกคูย้อนเวลาจะรู้ว่าสำนักแรกปิดไปแล้ว เต่ากระเรียนแยกกันเดินทางและจะมีหยอดเป็นช่วงๆในเรื่องว่ารับปู่รับศิษย์ตอนไหนปิดสำนักตอนไหน ตอนโกคูเป็นศิษย์สำนักเต๋าเป็นตำนานไปเเล้วแต่ก็ยังมีกลุ่มนักสู้ทีี่ยัังรู้จักอยู่บ้าง และพวกนักสู้ในเรื่องมันกระจายตัวครับตามสำนักทัวโลก แต่สำนักที่ทรงพลังในเรื่องมีแค่สำนักกระเรี่ยนที่เลี้ยงนักฆ่าเป็นสำนักในความมืดไม่มีคนรู้จัก กับสำนักเต่าที่ปิดไปนานแล้วแทบไม่มีคนรู้จักแทบจะเป็นตำนาน ส่วนนักสู้อื่นๆมีฝีมือต่างจากซาตานไม่มากนักเก่งกว่าไม่เกิน20เท่าซึ่งห่างไกลกับกระเรียนและเต่าเยอะมาก สำนักอื่นๆไม่มีใครบินหรือปล่อยพลังได้เต็มที่คือพลังกายและกระบวนท่าและทุกคนอ่อนกว่าเต๋าไปไปอย่างน้อยสองเท่า ชื่อเสียงในเรื่องช่วงต้นจึงไม่กระจายเพราะการสื่อสารมันห่วยและเป็นการจัดงานประลองแบบเล็กๆเท่านั้น เงินชนะเลิศแค่ค่าอาหารเลี้ยงโกคูก็แทบหมดแล้วเป็นการแข่งที่กระจอกมาก ส่วนโกคูและจี้จี้มันรวยครับสมบัติปีศาจวัวนี่คือวังสมบัติเลยเรียกว่าไช้ไปสิบชาติกก็ไม่หมดทังคู่จึงไม่หวังชื่อเสียงเงินทอง ความจริงควรจบแค่นี้(จริงๆมันจะจบหลายที่แล้วแต่โดนไห้เขียนต่อ)คนเขียนจึงต้องวางพล็อดหลายๆอย่างไห้เรื่องไปต่อหลายทางมากในตอนพิเศษ ไม่ว่าจะทำไห้เขาวัวไฟไหม้ละลายเงินของโกคูการวางศัตรูที่เหนือกว่าระดับโลกไประดับจักรวาล ทำไห้เหล่าตัวเอกไม่เน้นชื่อเสียงระดับโลกอีกต่อไปเพราะตัวเอกต้องโฟกัสศัตรูที่เหนือล้ำไปแล้ว เป็นคุณมีต่างดาวบุกมีแค่กลุ่มนักสู้ของคุณเท่านั้นที่ต่อต้านได้แถมมีวีธีฝึกเพื่อเอาชนะได้ด้วยคุณจะมีเวลาไปโชว์ตัวแบบซาตานไหม และไม่ไช่แค่ต่างดาวมีปีศาจบุกโลกหลายครังเอาจริงๆถ้านับตามเวลาดราก้อนบอลโดนบุกโลกทุกปีที่ดราก้อนบอลไช้งานได้หลังจบศึกปิกโกโร่เลยนะ แต่สรุปแล้วเอาดร้าก้อนบอลมาเป็นเคสศึกษาไม่ได้เพราะมันเก่ามากและคนเขียนเขียนตอนจบมาหลายครัง มันคือมังงะที่มีอายุเกือบ40ปีก่อนเลยนะและทุกตอนจบมันเเฮปปี้เอนหมด ลองเทียบกับมังงะยุคเดียวกันอย่างโดเรม่อนโดบีตะสอบได้0มาไม่ต่ำกว่าร้อยครังยังไม่ขึ้นป5สักที่่ ถือว่าดราก้อนบอลมีมิติมากกว่ามังงะยุคเดียวกันมากน่าจะเป็นเรื่องแรกที่ตัวเอกมีการเติบโตเลย แต่คุณเอาของ40ปีก่อนมาเทียบยุคปัจจุบัน...
ส่วนแฮรี่พล็อดโฮลมันเยอะจนขึ้เกรียดตบ
ผมก็นึกว่าเถาไปไปมันคือนักฆ่าที่ดังระดับโลกเสียอีกครับ?
ประมาณว่า อาจารย์ของซาตานก็โดนเถาไปไปฆ่า ซาตานเลยไม่ยอมรับว่าปราณมีอยู่จริงว่างั้น
เกี่ยวกับดราก้อนบอลนั้นก็เพราะ บุคลิกอุปนิสัยของพระเอกอย่าง โงกุน เป็นพวก ปิดทองหลังพระ ไม่ได้อยากเด่นดังหรือให้ใครมาสรรเสริญ ซึ่งก็ตรงตามสูตรสำเร็จ พระเอกการ์ตูนโชเน็นทั่วไป
ถ้าอย่าง พระเอกนิยาย เทพทรูฮาเร็ม & เกิดใหม่ต่างโลก พวกนั้นจุดประสงค์ในการแต่งก็ไม่พ้น สนองความใคร่คนแต่ง หรือ อยากสร้างโลกในจินตราการของตัวเองเพื่อหนีโลกความจริงด้วยส่วนหนึ่ง เลยไม่แปลกใจเท่าไรที่ทำไมพล็อตมันถึงเน้นขายฝันกันไปหมด พระเอกเทพ ได้คำสรรเสริญ สาวมากหน้าหลายตามาหลงรัก ทำอะไรก็รุ่งไปหมด จะมีแหวกแนวหรือพยายามสร้างความแตกต่างในพล็อตจำเจ ก็แล้วแต่คนแต่งจะคิดอย่างไร
ผมมองว่ามันเป็นเรื่องขจองการต้องการความต่อเนื่องของเรื่องน่ะครับ
การลบทุกอย่างที่สู้มาให้หายไป มันเท่ากับว่าการต่อสู้ที่ผ่านมาแทบไร้ความหมาย
ไม่เหลืออะไรจากการต่อสู้นั้นเลย
อาจจะดีในมุกของ"สงครามและการต่อสู้นำมาซึ่งความสูญเสีย"
แต่้นั่นมันเหมาะกับกันดั้ม ไม่ใช่แนวโชวเน็นต่อสู้น่ะครับ
พอจะเข้าใจจขกท.บ้างคร่าวๆละ
คือโกคูมันมีความสุขที่ได้ต่อสู้ โดยที่ไม่สนด้วยว่าสู้ไปแล้วได้อะไรก็ตาม ไม่สนอะไรทั้งสิ้นเลย การถูกชื่นชม หรือเป็นที่นิยมไม่มีผลกับโกคูแม้แต่น้อย(เอาจริงมันเคยแคร์ที่ไหน แม่มไม่แคร์ห่าอะไรเลย ตอนสู้เซลก็โยนถั่วเซียนให้เซลกินเพราะเห็นว่าสู้มาเหนื่อยเล็กน้อย)
มีอยู่ตอนนึงมั้ง มันอยากสู้กับฮิตที่เป็นนักฆ่าที่เก่งที่สุดของจักรวาลที่ 6มาก จนไปจ้างฮิตมาฆ่าตัวเอง จริงๆ 2 คนนี้เคยสู้กันมาแล้วตอนแข่งประลองระหว่างจักรวาลที่ 6 กับ 7 แต่ฮิตใช้ฝีมือตัวเองจริงๆไม่ได้เพราะวิชาฆ่าคนผิดกฎการประลอง
อีกอย่าง ดราก้อนบอลมันการ์ตูนยุคเก่า เรื่องความซับซ้อนมีไม่เยอะเท่าไหร่อยู่แล้วตามสมัยนิยม เน้นสู้เป็นหลัก พึ่งมาพัฒนาก็ตอนภาคซามุสกับสายตรวจอวกาศ มีหักมุมบ้างนิดๆหน่อยๆ แต่ก็นะ คนเขียนหลักไม่ใช่โทริยาม่าละ
เอาความคิดนิยมแบบปัจจุบันไปสวมกับของสมัยก่อน ก็ตายสิครับ อย่างเจ้าหญิงดิสนีย์ก็ถูกมองว่าร่านแต่เด็กหมดสิครับ
ส่วนเรื่องรายได้กับ เส้นสายก็ไม่เห็นต้องไปซีเรียส ในเมื่อคุณมีเพื่อนเป็นเศรษฐินี มีลูกสะใภ้เป็นลูกของคนที่ดังที่สุดในโลก เป็นเพื่อนกับจอมมารในตำนาน เทพทำลายล้างประจำจักรวาลยังติดใจ เทวดายังมาช่วยเหลือในบางครั้ง
ตบท้ายด้วยการเป็นเพื่อนสนิทของเสี่ยเซนโอ ผู้อยู่เหนือทุกพหุจักรวาล คนอื่นจะเข้าเฝ้าทีแทบต้องคลานเข่า แต่มรึงเดินไปตบบ่าคุยชิวๆ คือต้องการอะไรอีก 555555555
หมายถึงมุกที่ทำให้พลังยุทธเป้นของหลอกลวงน่ะครับ
เหมือนจริงๆอ.โทริยาม่าจะรู้สคึกตัวว่า
ตูเป้นคนเขียนการ์ตูนแก็ก ตลกหลุดโลกนี่หว่า
ไม่ใช่การ์ตูนต่อสู้
เลยพยายามหักปากกาในทุกทางที่ทำได้น่ะครับ
อย่างที่บอก
ไม่ต้องถึงเถาไปไป นักฆ่าอันดับหนึ่งแห่งโลกมืด
แก็งค์เร้ดริบบ้อน จอมโจรกระต่าย คนเหล็ก อินเดียนแดง มนุษย์หมาป่า นามคนใช้พลังจิต แม่ฆ่าบาบายาก้าที่รับจ้างเวทมนตร์ต่างๆฯลฯ
โลกดราก้อนบอลมันกว้างกว่าที่เราเห็น
แต่สิ่งเหนือธรรมชาติมันเดินกันไปมาจนเป็นเรื่องปรกตินะครับ
ไอ้พระเส้าหลินศิษย์พี่ของคุริลินก็มีเราต้องอย่าลืมกันด้วยนะครับ
คนทั้งโลกบอกว่าคุณเก่ง คุณเยี่ยม แล้วไง
ผมว่าคำชมของคนที่ผมไม่รู้จัก และไม่รู้จักผม มันไม่มีค่าเท่ากับคนที่เป็นเพื่อน หรือครอบครัวหรอกนะ
โกคู มีทั้งเพื่อน คู่แข่ง และครอบครัว ให้กำลังใจ และยอมรับอยู่แล้ว
ถ้าผมเป็นโกคู เวลานึกถึงคำพูดของเพื่อน ผมก็คงจะรู้สึกดีใจ มากกว่า นักข่าวในทีวีประกาศว่าโกคูคือฮีโร่ ผู้ช่วยโลกไม่ใช่ มิสเตอร์ซาตาน
ไม่ได้หมายถึงความภูมิใจครับ
การบอกว่าพลังยุทธเป้นของหลอกลวงต่างหากที่ผมรับไม่ค่อยจะได้
โกคู เข้าป่าล่าสัตว์เป้นปรกติแล้วจะคิดอย่างนั้นก็ไม่แปลก
ใช้มุกปราณยุทธเป็นของหลอกลวงทั้งที่มีคนเหนือมนุษย์เดินไปมานี่มันก็เกินไปน่ะครับ
ผมไปเล่นเควสต์เจอบอกว่า
การเลี้ยงโกคูวัยเด็กนี่ต้องอาศัยยอดยุทธระดับท่านปู่ของโกคูในการเลี้ยง
แยน่นอน ท่านปุ่ตายเพราะโดนร่างลิงยักษ์ฆ่า
แต่สเกลพลังท่านปู่คือคนที่เอาชนะไดโนเสาร์ก็อดซิลล่า คิงคองได้นะครับ
ยอดยุทธระดับนั้นมีอยู่และบอกว่าเป็นรของหลอกลวง?
คนเขียนก็ออกจะพยายามแถมากไปหน่อยเ้พื่อไม่ให้เรื่องไปในทางที่ตนเองไม่ต้องการให้ไปว่าอย่างนั้น
อาจจะเพราะว่าศึกชิงเจ้ายุทธภพไร้ความหมารยเพราะรู้ตัวคนที่เทพพอพอกับตนเองแล้วก็ได้
สมัยก่อนยังได้ลุ้นว่าจะมียอดยุทธต่างแดนมาเข้าร่วมศึกชิงเจ้ายุทธภพ ซึ่งก็มีจรีิงๆ
มนุษย์พลังจิต นักฆ่าต่างๆเข้ามาร่วมเต็มไปหมด
ตอนนี้เป็นยุคของพระเอกสีเทาๆครับถ้าดำเกินไปคนอ่านก็ด่าขาวเกินไปก็โลกสวย แล้วที่หลังจากพระเอกเคลียร์จ็อบเสร็จแล้วโลกไม่ได้เปลี่ยนอะไรมากก็เพราะว่าพระเอกไม่ใช่พระเจ้าครับ. แก้ปัญหาทุกอย่างไม่ได้อยู่แล้ว
โกคูความจริงงเทาเกือบดำนะครับ
หลายคนอาจจะลืมว่า พวกไซย่า ยอมให้ศัตรูเก่งขึ้นถึงที่สุดก่อนค่อยสู้ว่าอย่างนั้น
คนรอบข้างตายก็ไม่ค่อยสน ขอเพียงให้ได้สู้กับบคนเก่งๆก็พอ
นิสัยอย่างนี้แย่กว่าพระเอกสกิลโกงปัจจุบันอีก
ตัวเอกได้รับการชื่นชมเกินไปมันจะทำให้คนดูไม่ค่อยอยากเอาใจช่วยครับ ถ้าหนักมากอาจทำเอาหมั่นใส้เลยก็ได้
underdog กะคนที่ทำดีแต่ไม่ได้ดีใครๆก็อยากเชียร์
นั่นล่ะครับ คือปุกรณ์ในการแต่งเรื่องชั้นดีของคนเขียน
แต่อย่างที่ผมยกตัวอย่างครับ
คนเขียนหลายคนใช้อุปกรณ์นี้เยอะเกินไปจนคนอ่านชักระแวงมากขึ้นน่ะครับ
จนมีการถามอ.โอดะอย่างที่ยกจตัวอย่างมาว่าอ.โอดะจะไม่ให้วันพีซเป็นแค่มิตรภาพและการผจญภัยใช่ไหม?
คือคำถามที่แม้แต่คนชอบวันพีซก็ยังต้องฉุกคิดในใจในตอนนี้แล้วน่ะครับ
