[quote/]
หากเทียบว่าไ่ม่ใช่มนุษย์
คนนึง มาควบคุมพฤติกรรม ไม่ให้สัตว์ฆ๋ากันเอง
อีกคน คัดค้าน คนแรกว่า สัตวืโง่ๆแบบนั้น ปล่อยให้มันฆ๋ากันตายไปสิ ดูซิว่ามันจะเบื่อเมื่อไหร่
หากมองแนวนี้ คิดว่าศีลเสมอกัยนเหมือนกันนะ
หากเทียบเป็นแนวพระเจ้า
พระเอก คือคนที่จะลงมาตบเกรียดฮิตเลอร์ ก่อนที่จะไล่ฆ๋าชาวยิว ตบป้องหูญี่ปุ่นก่อนจะไปบุกประเทศอื่น นะครับ
"พระผู้สร้าง" ที่ดีย่อมไม่ขีดตีเส้นทางเดินของ "สรรพสัตว์" แตปล่อยให้ "สรรพสัตว์" ทั้งหลายเดินทางไปตามทางที่มันเลือกเองไม่ว่าผลลัพธ์จะดีหรือร้าย อย่างน้อยก็เป็นสิ่งที่เจ้าตัวเลือกเอง
เหมือน"พ่อแม่" ให้กำเนิดลูก แต่ไม่มีสิทธ์ไปบังคับเส้นทางชีวิตของเด็กฉันนั้น
"ฮิตเลอร์" ไม่ได้ถือกำเนิดมาเป็นแบบที่เห็นโดยไม่มีเหตุผล เขาเติบโตมาในประเทศที่ถูกบีบให้ต้องยากจนข้นแค้น
ประเทศผู้ชนะย่ำยีประเทศผู้แพ้สงครามโดยไม่มีความเห็นใจและคำนึงถึงอีกฝ่าย คนอย่างฮิตเลอร์ถึงเกิดขึ้นมาได้
และการที่ฮิตเลอร์เกิดขึ้นมาก็ทำให้มนุษย์ได้เรียนรู้ว่า การย่ำยีอีกฝ่ายให้จมดินหลังแพ้สงครามแบบนั้นใช่ว่าจะทำให้โลกสงบสุข มีแต่จะสร้างกระแสความเกลียดชังให้หมุนเวียนต่อไป
ถ้าไม่มีฮิตเลอร์ มนุษย์ก็คงไม่ได้บทเรียนข้อนี้
ความผิดพลาดและความยากลำบากก่อให้เกิดการเรียนรู้ มนุษย์ควรถูกปล่อยให้ลองผิดลองถูกเพื่อพวกเขาจะได้เรียนรู้และเติบโตไปข้างหน้าได้
ความสงบสุขที่เกิดจากการควบคุมของพระเจ้าเป็นแค่ความสงบสุขจอมปลอม เหมือนสวงสวรรค์อีเดนที่ไม่ต่างอะไรกับการเป็นแค่คอกของพระเจ้าเพื่อเลี้ยงดูปศุสัตว์ที่เรียกว่า "มนุษย์"
ความสงบสุขที่แท้จริงมาจาก "การตระหนักได้ด้วยตนเอง" ของมนุษย์เท่านั้น
