อืม... เราไม่ค่อยอยากตอบมาตรงๆหรอกนะ แต่... นิยามของสังคมในสมัยนี้กับสมัยก่อนน่ะ แตกต่างกันเยอะเลยนะ? 
ทุกคนดูจะหมกมุ่นอยู่กับคำว่า "เรียจู" แต่เอาจริงๆแล้วเท่าที่สังเกต ทุกคนสนใจก็แค่ว่ามีแฟนไหมก็แค่นั้นเอง (อย่างน้อยในตอนนี้ก็เห็นเป็นอย่างนั้น)
พูดตรงๆแล้วสถานะของโนบิตะนั้นจะอยู่ในตำแหน่งของ "คนธรรมดา" เสียมากกว่า มีเพื่อนพ้อง มนุษย์สัมพันธ์ดี เห็นแก่ตัวเป็นบางครั้ง ชอบวาดฝันสวยหรูแต่ไม่พยายามทำอะไร
แต่เอาจริงๆ ทั้งหมดนั่นก็เป็นเหมือน "คนธรรมดา" ทั่วๆไปไม่ใช่เหรอ? แน่นอนว่าอาจจะไม่ใช่คนดีแท้โดยสมบูรณ์ แต่การมีข้อด้อย มีจุดอ่อนก็ถือเป็นธรรมชาติของมนุษย์เราอยู่แล้ว
โนบิตะเป็น "เรียจู" หรือเปล่า? ถ้าตามนิยามของคนสมัยนี้ก็อาจจะใช่ แต่ในความเป็นจริงแล้วสังคมสมัยก่อนไม่ใส่ใจว่าคนจะเป็น "เรียจู" หรือเปล่า เพราะว่าคนธรรมดาควรจะเข้ากับสังคมได้อยู่แล้ว
สังคมในยุคปัจจุบันที่มีปัญหาเข้ากันไม่ได้จนถึงขั้นแบ่งแยกกลุ่มมาชัดเจนขนาดนี้ต่างหากที่เป็นปัญหา 
มาที่อีกด้านหนึ่ง บางคนมองว่าโนบิตะเป็นคนเลวที่ใช้พลังในทางที่ผิดและชอบเอาเปรียบเพื่อน แต่นั่นก็เป็นเพราะว่าโนบิตะเป็น "คนธรรมดา" อีกนั่นแหละ
ในทางกลับกันแล้ว เราคิดว่าในการใช้ของวิเศษ ควรจะชมโนบิตะที่หยุดอยู่ที่แค่นั้นได้เสียมากกว่า
ในยุคนี้ เราสามารถนั่งคุยกันได้การกระทำอันไหนดีหรือเลว ในขณะที่ยุคหลังสงครามดูจะสนแค่ว่า "ถ้าไม่ฆ่ากันก็ถือเป็นอันใช้ได้" แม้แต่การล้างสมองหรือเปลี่ยนกฎของโลกก็ยอมรับได้
"พลังที่ยิ่งใหญ่มาพร้อมกับความรับผิดชอบที่ใหญ่ยิ่ง" แต่เอาจริงๆแล้ว พลังก็คือพลัง ไม่ได้มีอะไรตามมาเป็นตัวยับยั้งทั้งนั้นแหละ โนบิตะควบคุมตัวเองได้ในระดับหนึ่งแล้ว
ไม่ได้ชมว่าทำได้ดี แต่ต้องยอมรับว่าถ้าพวกเรามีพลังมากขนาดนั้น ทั้งโลกและตัวพวกเราเองคงจะเปลี่ยนแปลงไปเยอะ อาจเกือบถึงขั้นล่มสลายกันก็ได้ (อย่างใน Death Note เป็นต้น)
โนบิตะผ่านเกณฑ์ในการเป็น "วีรชน" ได้อย่างง่ายดาย มีพลัง มีชื่อเสียง มีบุคลิกและเป้าหมายเฉพาะตัว แล้วก็มีคุณธรรมด้วย แค่ว่าคุณธรรมที่ว่านั้นอาจจะดูบิดเบี้ยวไปหน่อย
แต่ถ้าเทียบกับ "วีรชน" คนอื่นๆก็ถือว่าอยู่ในช่วงที่ยอมรับได้ ยังไงก็ตามสังคมในสมัยนั้น (และสมัยนี้ด้วย) ไม่ได้ต้องการ "วีรชน" โนบิตะก็เลยดูเป็นคนไม่เอาไหน
จุดขายของโนบิตะในเรื่องโดราเอมอนนั้นอยู่ที่ความจริงใจและคุณธรรมตรงนั้นแหละ ไม่ใช่พลังในการต่อสู้ (ถึงจะเป็นหัวข้อที่ดูน่าสนใจจริงๆก็เถอะ...)
ในการวิเคราะห์อะไรอย่างนี้ สภาพสังคมและโทนเรื่องถือเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้เลย
สภาพสังคมยุคหลังสงครามเห็นค่าของ "ความดีในเบื้องลึกของมนุษย์ทั่วไปๆ" มากกว่าจะเป็น "การผจญภัยของผู้โชคดีที่ได้รับพลังมา"
ถ้ามองในมุมนั้น โนบิตะก็เป็น "คนธรรมดา" ที่มีความต้องการเป็นของตัวเอง ใช้พลังเพื่อตัวเอง โดยที่ยังไม่ข้ามเส้นมาตรฐานของตัวเอง ไม่ว่าจะทำไปโดยรู้ตัวหรือไม่ก็ตาม
แต่ก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ว่าในบางมุมโนบิตะอาจจะดูต่างออกไป (ที่ค่อนข้างชัดเจนก็คือถ้าลองมองในมุมมองของเรื่อง Persona แล้ว โนบิตะจะเป็นวายร้ายที่บิดเบือนความจริงของโลก
เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง คล้ายกับที่ Yaldabaoth หรือ Izanagi-no-Okami ทำ ไม่ได้ไม่เห็นด้วยนะ แต่สมัยนั้นชีวิตมันไม่สบายพอที่จะมีใครมาสนใจเรื่องอะไรอย่างนั้นหรอก)
สรุปที่พูดมายืดยาวนั้นก็คือ มันเป็นไปตามสภาพสังคม โนบิตะถือเป็นคนธรรมดาที่ค่อนไปทางไม่เอาไหน เพราะว่ามาตรฐานสังคมในปัจจุบันตกต่ำลง โนบิตะก็เลยดูเป็น "เรียจู" ขึ้นมา
บางทีโนบิตะอาจจะเป็นวีรชนที่ยิ่งใหญ่หรือว่าจอมวายร้ายได้ แต่โลกในตอนนี้ไม่ต้องการวีรชนและโนบิตะก็ไม่ใช่คนที่จะเดินไปในเส้นทางของวายร้ายอย่างจริงจังด้วย 
ประเด็นความเปลี่ยนไปของสังคมล่ะครับที่ผมสนใจ
คือผมค่อนข้างแปลกใจด้วยซ้ำว่าอย่างเคสโนบิตะหรือซึเนะโอะ การสนใจการ์ตูนของเล่นกันดั้มต่างๆนั้นเป็นเรื่องะรรมดาด้วยซ้ำ
ไม่ได้ทำให้ใครเป็นโอตาคุในยุคนั้น
แต่มายุคนี้เหมือนมันมีบางอย่างเปลี่ยนไปกับสามัญสำนึกโดยรวมของสังคมล่ะครับ
ขอบคุณสำหรับการวิเคราะห์ล่ะครับ
..เรื่องวีรชน
ผมชอบคำพูดท่านหนึ่งที่ว่า
โนบิตะมีความสามารถระดับพระเอกโชวเน็นอยู่ตั้งแต่แรกแล้ว การมีโดราเอมอนก็แค่บัฟความสามารถที่มีอยู่เพิ่มขึ้นมาเท่านั้นเอง
อาจจะเป็นเรื่องของยุคสนมัยอย่างที่ว่าครับ
จากพฤติกรรมธรรมดา กลายมาเป็นความสามารถพิเศษในปัจจุบัน
ว่าแต่ต่อให้สมัยก่อนก็ตาม
ท่านเคยเห็นพระเอกโชวเน็นที่ไหนหน้าหม้อขนาดไปใช้ค็อปเตอไม้ไผ่แอบดูสาวที่ต้องการจะจีบหรือเปล่าล่ะครับ?
ผมอยากหาประเด็นการคุยกันอย่างนี้นั่นล่ะ
ว่ามันเกิดความเปลี่ยนไปของสังคมที่เรามองดูพฤติกรรมเดิมของโนบิตะเปลี่ยนไปเมื่อเวลาผ่านไป
ผมค่อนข้างสังเกตว่าแต่ละคนจะใจอ่อนกับโนบิตะได้ง่ายมากๆ
ผมถึงบอกว่าหมอนี่ที่จริงมีคุณสมบัติแบดบอยของแนวโชวโจวอยุ่เต็ม
แนวว่าต้องการความช่วยเหลือของนางเอก เขาก็จะกลับมาเป็นคนดีของสังคมได้ว่าอย่างนั้นล่ะครับ
..
ประเด็นสังคมไม่ต้องการวีรชนก็น่าสนใจครับ
สังเกตว่าแนวทางมาตรฐานของญี่ปุ่นคือ ให้พระเอกอยู่ในสังคมแบบปรกติชนธรรมดาคือสารที่การ์ตูนสายหลักมักจะสื่อ
แม้แต่ตำแหน่งโฮคาเงะของนารุโตะก็กลายเป็นคนทำงานเอกสารไปแทน
ไม่ได้ทำสิ่งที่ตนเองมีความสุข อยากจะทำจริงๆว่าอย่างนั้นล่ะครับ
เรื่องการใช้ของวิเศษหรืออำนาจคือแนวคิดว่า"ใช้ความสามารถพิเศษทำให้เหนือคนอื่น"เป็นสิ่งที่ผิดใมนสังคมญี่ปุ่นน่ะครับ
ทำให้แนวทางการสอนของการใช้ของวิเสษของโนบิตะเป็นไปทางนั้น
แนวทางของโจโจ้เป้นแนวทางตะวันตกมากกว่า
อย่างตอนเอาฮาเวสต์ ชิเงจี้ไปเก็ยแสตมป์และล็อตเตอร๊่ ถ้าเป็นโราเอมอนหรือแนวสอนใจ
พวกโจสึกเกะ ชิเงจี้ โอคุยาสึต้องชวดเงินทั้งหมด
แต่ฝรั่งถึงกับตกใจที่อ.อารากิหักปากกาเซียนที่ทำให้สามคนเอาเงินที่ได้มาไปแบ่งฝากธนาคารในตอนจบ
หากให้โนบิตะร่ำรวยในตอนจบ คงไม่สามารถสอนเด็กๆเรื่องการโกงได้ล่ะครับ
แต่โจ้โจ้มีธีมผู้ใหญ่กว่าว่าใครมีความสามารถพิเศษมากกว่าก็ชนะไป
ก่อนหน้านี้ชิสุกะ ตอนนี้โนบิตะ คราวหน้ารับรองเป็นทีของแปลความถึงไจแอนท์แน่ๆ ^^
ไจแอนท์หากมาอยู่ในสมัยนี้ที่อินเตอร์เน็ตแพร่หลาย เขาจะดังโชติช่วงชัชวาลย์เลยล่ะครับ
หรือผมอยากจะบอกว่าความสามารถในแก๊งค์โดราเอมอนนี่มันเทพยิ่งกว่าเด็กเทพม.ปลายใมนหลายเรื่องอีก
