ตอนที่ 10 นี่กลายเป็นอีกหนึ่งตอนที่มีฉากฮาๆเยอะจนอดขำไม่ได้ อย่างนายมาสเตอร์ที่เหล่าเปโกะไปทานแล้วมีอาการเหมือนโดนผีเข้าสิงแล้วออกอาการหลอนทำพุดดิ้งที่เกิดจากมิยาโกะลงโทษที่ทำของหวานผสมแมลง
อิลิยาร่างโลลิที่ต้องเติมทรูพลังเวทย์จากนายยูกิ จากฝูงสัตว์ประหลาดค้างคาวของนางที่รุมอัดเพราะมันคิดว่าอิลิยาร่างเด็กนั้นไม่ใช่อิลิยาที่พวกมันรับใช้ ที่แค่เติมพลังเวทย์ไปนิดเดียวให้กับอิลิยาถึงกับทำให้นางแผ่พลังความมืดไปทั่วปราสาทร้างจนสัตว์ประหลาดรอบๆปราสาทไปจนถึงป่าที่อยู่บริเวณรอบๆถึงกับเกร็งทันที แล้วอิลิยาก็จับเบาะแสของตัวยูกิได้ว่าเขามีพลังที่เพิ่มพลังให้กับเหล่า Princess knight ได้รวมถึงตัวเธอที่สามารถทำให้ตัวอิลิยากลับคืนร่างผู้ใหญ่ได้ชั่วขณะ โดยที่อิลิยานั้นสัมผัสได้แต่ไม่ได้บอกสิ่งที่สัมผัสได้ ซึ่งแหล่งพลังนี้ก็ทำให้ยูกิเห็นมิยาโกะที่เป็นผีได้ด้วยเช่นกัน
ช่วงครึ่งหลังก็ฮาอีกที่มิยาโกะฉุนที่ยูกิเผลอทำขวดพุดดิ้งที่หามาได้ตกแตกระหว่างช่วยอิลิยาเลยสั่งให้ยูกิกับคกโคโระรวมถึงแคลที่ความซวยมาเยือนถึงตัวเลยต้องทำพุดดิ้งที่บ้านกิลด์วังอาหาร
สกิลทำอาหารของยูกิ Lv. = 1 ของเหลวที่ทำพุดดิ้งกลายเป็นของเหลวพิษ ซึ่งความเอ๋อๆที่เป็นนั้นเหมือนกับตอนวาดรูประบายสีแบบหวัดๆจากLv.สกิลวาดรูปของเขา = 1 (อ้างอิงจากตอนที่ 8 ที่วาดภาพได้หวัดมากๆ)
เลยทำให้แคล,คกโคโระ กับ ยูกิกลายเป็นพุดดิ้งจริงๆจากพลังเวทย์มิยาโกะ
ส่วนนายโจรอิคัดจิที่เคยเผลออยากขโมยดาบเปโกะ มีคุณแม่เหมือนกับชาวบ้านด้วย!?
เปโกะโชว์สกิลทำอาหารผ่านการทำพุดดิ้งได้จนมัดใจมิยาโกะได้ จนมิยาโกะคลายคำสาปพุดดิ้งให้แคลกับคกโคโระ แม้ว่าพุดดิ้งที่เปโกะทำนั้นมาจากแมลงจักจั่นที่ได้มาจากตลาดที่เปโกะไปช่วยงานที่ร้านก็ตาม
ส่วนยูกิตอนท้ายหรอ
มีความเดจาวูตอนที่ 5 และเราคง(ไม่)ได้จดจำนายตลอดไป จากการที่ไม่พูดจาอะไรกับไม่มีการแจ้งอะไรให้สาวน้อยผีพุดดิ้งให้รู้
ข้อคิดของตอนท้ายนี้ การสื่อสารคือกุญแจสำคัญในการสร้างมนุษยสัมพันธ์ที่ดีต่อกันโดยไม่เกี่ยงเผ่าพันธุ์ แม้กระทั่งระหว่างมนุษย์กับผีก็ตาม
