เศรษฐกิจส่วนมากในประเทศก็ขับเคลื่อนด้วยชนชั้นกลางลงมา
หัวตอที่คิดห่วงเอาแต่รายได้เข้าประเทศ เอาจีดีพีมากกว่า
พอฐานล่างล้ม จั่วหรือคานมีปัญหา เด๋วมันค่อยมามองใหม่
ต้องตีความโรคระบาดใหม่ เมืองไทยเมื่อเทียบกับชาติอื่นแล้วติดน้อยมาก มันก็ดีอยู่แล้ว
แต่ใช่ว่าจะปล่อยปะละเลยไม่สนใจได้แล้วไปมัวมองการเคลื่อนไหวของนักท่องเที่ยวจีน
ใครจะไปสนใจว่านักท่องเทียวพวกนั้นมันเจ้าคิดเจ้าแค้น หรือรอให้มันระบาดทั่วไปหมดก่อนค่อยมาปิดประเทศ
หวังกอบโกยเงินท่องเที่ยวก่อน โอเค หากยังหยุดยั้งระบาดไม่ได้ ฐานล่ม คนป่วยกันหมด
อยากเห็นเหมือนกันว่าเศรษฐกิจในไทยมันจะขับเคลื่อนไปต่อยังไงในเมื่อฐานกลางกับล่างมันป่วยติดเตียงติดบ้านกันไปหมด
มันไม่ใช่ว่าคนหายป่วยแล้วไปเข้าสังคมตามเดิมจะไม่ติดใหม่กลับไป ไม่ได้ คิดแบบนั้นล่มจมกันพอดี
ไม่งั้นก็รอดูห้อง icu รองรับไม่ไหว เครื่องช่วยหายใจไม่พอ แล้วเห็นหมอเห็นแพทย์วัดใจว่าจะเอาใครไว้แล้วให้ใครตายได้เลย
คนแถวตอมอ จุดเสี่ยงตะเข็บ เขาเหนื่อยชิบหายเพื่อกรองคนเลยนะ
ใครเอาเงินเดือน1-2เดือนก้เอาเถอะ ตูเอาชีวิตไว้ก่อน
ตายแล้วเงินก็เอาไปไม่ได้ โลกโน่นก็ไม่รู้เบิกใช้ได้ไหม
*ถ้าจั่วไม่ได้ช่วยฐาน ฐานก็ต้องมีจิตสำนึกช่วยเหลือกันเองแล้วล่ะ
จั่วของพวกเราขาดความกล้าและวิสัยทัศน์ไกล
เห็นแค่รายนับเข้าบ้านให้ชั้นหนึ่งชั้นสองเต็มเร็วๆ มีแ่วบออกประตูหลังบ้านเป็นพักๆ
แต่ลืมไปว่าเสาบ้านกำลังจะทรุดละ