เจอบทวิเคราะห์ที่น่าสนใจเกี่ยวกับลุงรัสทาลในตอนจบ
จากคุณ Lucilmomo แห่งบอร์ดGconhub
"ผมว่ารัสทาลเป็นคนที่เล่นการเมืองเป็นนะ ในบทก็เห็นๆกันอยู่ว่าทั้งวางแผนทั้งปล่อยหนอนทั้งสกัดข่าวสารคือทำทุกอย่างให้ตัวเองได้เปรียบมีอำนาจเหนือกว่าฝ่ายตรงข้ามตลอด บางคนบอกว่าถ้างั้นทำไมต้องเปลี่ยนไปเป็นประชาธิปไตยในเมื่อมีอำนาจในมือแล้วกองเรือก็มีกำลังพลก็มี ผมมองว่าที่รัสทาลต้องเปลี่ยนเพราะคดีหมีแม็กกับเทคกะดันนี่แหละ แถมกำลังพลที่ว่ามีหลังจบคดีหมีแม็กก็ไม่ได้ยิ่งใหญ่เหมือนก่อนแล้ว ถ้ามีเทคกะดัน 2-3-4 มาอีกคราวนี้ได้โดนโค่นอำนาจจริงๆแน่ รัสทาลเลยเลือกที่จะเปลี่ยนเองโดยใช้ข้ออ้างที่ว่า 3 ใน 7 ตระกูลล่มสลายไปแล้วและไม่มีใครที่มีอำนาจเท่าเขาแล้วเพราะงั้นตำแหน่งประธานาธิปดีก็ต้องตกเป็นของเขาแน่นอน
ผมไม่มองว่ารัสทาลเป็นคนหัวเก่านะ ผมมองว่าลุงแกเป็นคนที่ยึดติดกับอำนาจมากกว่าไม่ว่าจะเป็นระบอบการปกครองแบบไหนก็ตามลุงแกไม่สนหรอก แกสนแค่ว่าแกต้องมีอำนาจเท่านั้น เพราะงั้นถ้าระบบสภา 7 ดาวมันดูไปไม่รอด แกก็เปลี่ยนไปอีกระบบเพื่อให้มีอำนาจอยู่ในมือเหมือนเดิมมากกว่า"
สรุปว่าลุงแกก็ไม่ได้เปลี่ยนไปหรอก แกแค่อยู่เป็น ลุงแกก็นักการเมืองดีๆนี่เอง
บทวิเคราะห์แม็กหมีก็มี
"หมีแม็กนี่วิเคราะห์ยากครับส่วนนึงมาจากบทที่เมากาวด้วย ผมมองว่าเขาเป็นพวกยึดติดกับกฏสุดๆจากเด็กกำพร้าที่กลายเป็นเด็กเสี่ย(ลูกบุญธรรม) เขาโตมากับกฎที่ว่าใครทำตามกฏได้คนนั้นคือผู้ชนะ เห็นได้จาก
1. พยายามรักษารูปร่างหน้าตาไว้ กลายเป็นเด็กเสี่ยยอดนิยมอันดับ 1
2. พยายามฝึกฝนฝีมือ กลายเป็นหัวหน้าของเหล่าเด็กเสี่ยในรุ่นเพราะพวกที่มาหาเรื่องโดนอัดกลับจนทำงานไม่ได้
3. พยายามเรียนหาความรู้ กลายเป็นลูกบุษธรรมและว่าที่ผู้นำตระกูล(พ่วงตำแหน่งคู่ขา)
4. พยายามครอบครองบาเอล เพื่อให้เป็นผู้นำกาลาฮอน์
เห็นได้ว่าเขาจะมีจุดหมายอยู่ในใจเสมอแล้วก็คิดว่าเมื่อถึงจุดหมายแล้วทุกอย่างก็ต้องเป็นไปตามกฏกติกาที่กำหนดไว้ แต่มาผิดแผนตรงบาเอลนี่แหละที่โดนเบี้ยวกันแบบตรงๆ กฏของเกมนี้เลยเปลี่ยนจากครอบครองบาเอลเป็นล้มลุงรัสทาลแทนทำให้หมีแม็กไปไม่เป็น จนลุงรัสถึงกับบ่นเลยว่าหมีแม็กยังเป็นแค่เด็กน้อยที่ไม่รู้จักโลก
อีกประเด็นนึงที่คิดไว้คือหมีแม็กไม่เคยเชื่อใจใครแต่ทำทุกอย่างเพื่อเทคกะดันได้ ส่วนนึงเขาอาจอิจฉาที่ไม่ได้อยู่กับพวกออก้าหรือมิกะในเทคกะดันก็ได้ เพราะมีแต่สหายร่วมรบที่พร้อมจะสู้ตายเคียงข้างกัน ต่างจากสังคมตระกูลชั้นสูงที่มีแต่การหลอกลวงกันจนหมีแม็กไม่ไว้ใจทั้งกาลิกับเจ๊คาตร้า
ปล.หมีแม็กนี่เป็นพวกตรงข้ามกับออก้าเลยถ้าออก้าเป็นพวกถนัดวางแผนเฉพาะหน้าแล้ว หมีแม็กนี่คือพวกถนัดวางแผนระยะยาวโดยมีเงื่อนไขที่ห้ามทุกอย่างผิดพลาดมากกว่า เห็นได้จากการวางแผนยึดอำนาจ 3 ตระกูลใหญ่ไปจนถึงครอบครองบาเอลทุกอย่างไปได้อย่างราบรื่นหมด แต่พอเจอเบี้ยวเท่านั้นแหละแผนที่วางไว้พังหมดเลยแล้วพวกแผนเฉพาะหน้าก็แทบไม่มีเลย คือถ้าจับออก้ากับหมีแม็กรวมร่างกันก็กลายเป็นลุงรัสไงครับ "
ส่วนอันนี้ ผมวิเคราะห์เรื่องมิกะ-จูเลียตต้า ในตอนจบ ว่าทำไมถึงให้มิกะไปสิ้นใจตายต่อหน้าจูเลียตต้า(จูเลียตต้าไม่ได้ฆ่าหรือลาสช็อตมิกะเลยนะครับ)
ไฟท์ก่อนหน้านี้ จูเลียตต้าตั้งคำถามไว้กับมิกะไว้คือ"เหตุผลในการต่อสู้"
และในไฟท์สุดท้าย จูเลียตต้าก็ยังคงตั้งคำถามกับมิกะอยู่เหมือนเดิม ในขณะที่มิกะก็คิดถึงเรื่องเหตุผลในการต่อสู้มาตลอด ก่อนจะมาสิ้นใจตายต่อหน้าจูเลียตต้า
เมื่อคำถามได้มาพบกับคำตอบในที่สุด แม้มิกะจะไม่ได้บอกออกจากปาก แต่จูเลียตต้าก็เข้าใจได้จากการกระทำของมิกะ และภาพมิกะนั่งสิ้นสิ้นใจตายคาค็อกพิทคงจะเป็นภาพที่ติดตาเธอไปตลอดชีวิต
"พวกเขาไม่ใช่ปิศาจ พวกเขาคือมนุษย์ พวกเขาดิ้นรนเพื่อจะได้ใช้ชีวิตแบบมนุษย์" นั่นคือสิ่งที่เธอสรุปได้หลังจากได้รับคำตอบจากมิกะ
ให้เธอรอดมาแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เพราะอย่างน้อยในกาลาฮอร์นหลังจากนี้ ก็ยังมีคนที่เข้าใจพวก"เด็กกำพร้าเลือดเหล็ก"อยู่ และในอนาคต หากคนพวกนี้มีอำนาจ พวกเขาคงทำอะไรที่มันดีกว่าที่ผ่านมาได้ เหมือนกับการทิ้งความหวังไว้ให้นั่นแหละ เหล่าคนที่ดิ้นรนและรู้ซึ้งถึงปัญหาต่างๆในยุคนี้ กำลังจะมาแทนที่ยุคเก่า
ดังนั้น ตอนจบเรื่องนี้ จึงไม่ได้หดหู่เลย
เอาจริงๆภาคนี้มันสอนหลายๆอย่างเลยนะ
-แมคกี้กับกาลิที่ไม่ยอมเข้าใจกันจนถึงวินาทีสุดท้าย กว่าจะเข้าใจ ตัวเองก็ฆ่าเพื่อนคนนั้นไปเสียแล้ว เรื่องสลดใจแบบนี้ เกิดจากการคิดแต่มุมมองของตัวเองและไม่ยอมปรับความเข้าใจกัน (คือภาคนี้มันไม่มีGN-DRIVEกับPsychro-frameอะนะ)
-ความมุทะลุ รีบร้อน ไม่รู้จักผ่อนหนัก-เบา ของออร์ก้า คือออร์ก้าเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดีนะ รักและเอาใจใส่สมาชิกในครอบครัวทุกคน และมีเป้าหมายชัดเจน แต่ออร์ก้าเป็นคนที่ไม่ถนัดวางแผนระยะยาว ถนัดแต่แก้ปัญหาเฉพาะหน้า พอมีเป้าหมายแบบนั้นและด้วยความอ่อนประสบการณ์ เลยรีบร้อน หาทางลัดที่เร็วที่สุด แต่ก็เหมือนกับการขับรถนั่นแหละ "ยิ่งเร็ว ยิ่งอันตราย"
ตลอดไปจนถึงการบริหารองค์กรแบบกาลาฮอร์น ก็ถือเป็นบทเรียนอย่างหนึ่งในการบริหารองค์กร ว่าถ้าหากยังบริหารแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ ก็จะมีเหตุการณ์แบบนี้มาอีกเรื่อยๆ
สะกิดใจตรงที่แม๊คกิลิสแค่ครอบครองบาเอลนี่ละ...
จริงๆแล้วแม๊คกิลิสมันก็จะล้มรัสเทิลอยู่แล้วนิครับ ถึงได้ไปเอาบาเอล ไปเอาเทคคะดันมา เพียงเพราะพลังอำนาจของตัวเองไม่เพียงพอ
จึงได้ไปพึ่งสัญลักษณ์ของผู้ก่อตั้งอย่างบาเอล และอันที่จริงมันก็เกือบจะสำเร็จด้วยซ้ำ ถ้าไม่มาเมากาวแบบงงๆตรงสู้กับกาลิ
เป็นอะไรที่ฟ้องอย่างเห็นได้ชัดว่ากาลิมันแทบจะเอาอะไรไปสู้ ชำแหละซะขนาดนั้น แต่พอดาบบาเอลพัง+สว่านทีเดียวจอด
คนดูก็เงิบไปสิ...
และจูเลียตต้า ก็เข้าใจครับว่าเจ้ถามหาเหตุผลกับมิกะมาตลอดตั้งแต่สู้จนจบจนได้เห็นมิกะหมดสภาพนั้น...
มันทำให้อดคิดไม่ได้ว่าจริงๆแล้วจูเลียตต้าเป็นมนุษย์หรือเปล่า ถึงไม่เข้าใจมนุษย์ขนาดนั้น หรือเจ้แกทำได้เพียงแค่ต่อสู้!?
ไม่รู้คนอื่นคิดยังไงกับยัยนี่ แต่สำหรับผม มันแปลกไปหน่อย และบทที่อวยยัยนี่อย่างสุดโต่ง...ผมอคติเลยครับ
ส่วนกาลิก็อย่างที่เคยพูด กว่าอยากจะทำความเข้าใจ ก็ฆ่าคนที่อยากจะเข้าใจที่สุด ทั้งๆที่แม๊คกิลิสก็พยายามเอากาลิออกนอกทางไปแล้ว
และตัวกาลิเองผมคิดว่ามันก็สามารถที่จะคุยกับแม๊คกิลิสตรงๆได้(ตั้งหลายตอน) แต่มันเลือกที่แก้แค้นซะเองเพียงแค่ไม่เข้าใจ+แค้น
บทส่วนนี้ผมชอบนะ(แม๊คกิลิส-กาลิ) หักเหลี่ยมโหดดี แสดงให้เห็นอะไรหลายๆอย่างของ2คนนี้
ส่วนลุงรัสเทิล ก็เห็นๆกันอยู่ครับว่ากลัวเสียอำนาจ และลุงแกก็ทำทุกวิถีทางเพื่อรักษาอำนาจ
เพราะบทตั้งแต่เริ่มมา จนถึงจบ มันไม่มีอะไรบอกเลยว่ารัสเทิลอยากปฏิรูป จึงทำได้แค่คิดได้อย่างเดียวว่ารักษาอำนาจตัวเองนั่นละ
คุจันก็ตายห่านไปละ ฟารีดก็หมดอำนาจ บัวดูอิงก็คงไม่เอา อิชชูก็หมดสภาพ เหลือเอลิออท(ลุงแก) กับอีก2คนแก่ๆ(ที่น่าจะซี้ม่องเพราะอายุขัย)
ดังนั้นก็ปฏิรูปเพื่อรักษาอำนาจของตัวเอง ก็ถูกต้องแล้วครับ
เพราะถ้ารัสเทิลอยากปฏิรูปจริงๆ ลุงแกก็พระเอกไปเลย(แค่นี้ก็โครตพระเอกละ) ไม่รู้จะมีแม๊คกิลิสที่อยากจะปฏิรูปกาลาฮอร์นทำไม
เอาจริงๆทุกอย่างมันลงตัวหมดครับ บทบาทตัวละครเกือบทุกตัวลงตัว ทุกคนมีการตายอย่างมีเหตุผลที่รับได้ครับ(?)
แต่ผมว่ามันจะดีกว่ามั้ยถ้าเพียงแก้บทเมากาวให้มันดูสมเหตุผลบ้าง ไม่ใช่ค้านสายตาคนดูแบบ...อะไรวะเนี่ย อย่าง
- การยิงลาสช๊อตของชิโนะที่ผิดพลาดเพราะตัวเอง(เช่นหุ่นไม่สมประกอบ ทำให้ยิงพลาด) ไม่ใช่เพราะจูเลียตต้า มันยัดเยียดเกินไป
- การรอดแบบงงๆของจูเลียตต้าจากน้ำมือมิกะที่ดูยังไงมันก็ไม่น่ารอด(ทุกคนที่+กับมิกะ ถ้ามิกะมันไม่ยั้งมือ ก็มีแต่ตาย อย่างอิชชูที่ช้ำในจนตาย)
- การที่วีดาร์สามารถเอาชนะบาเอลได้แบบไม่กี่ทีแบบงงๆ แต่หุ่นตัวเองแทบจะไปต่อไม่ได้ เพราะถ้าจะให้วีดาร์มันชนะจริงๆ ก็ควรจะเขียนบทที่ดูแล้วให้มีประสิทธิภาพมากกว่านี้(ดูแล้วเก่งขึ้นหลังจากเปิด AI ไม่ใช่เปิด AI และยังง่อยจนวินาทีสุดท้ายที่เอาสว่านจิ้มแบบงงๆ จะอ้างว่าเปิด 100เปอเซนก็เถอะ มันก็ค้านสายตาอยู่ดี)
- การรอดของอิโอ๊คในช่วงท้ายก่อนที่มันจะไปตาย เพราะถ้าจะเก็บตัวละครนี้ให้อากิฮิโระเก็บ อย่าเอามันออกมาจะดีกว่า ให้มันโผล่ตอนท้ายเลยมันน่าจะดีกว่านี้
- บทของคูเดเลียอีกในท้ายสุด เอาจริงๆผมว่าไม่ควร timeskip เราจะได้รู้ว่านางทำอะไรบ้าง เพราะตั้งแต่เริ่มมาครึ่งหลัง จนก่อนจบตอน 50 นางแทบไร้บท และพอ skip มา นางกลายเป็น ปธน. ไปละ เลยไม่รู้ว่านางทำอะไรไว้บ้าง(แต่ข้อนี้เล็กน้อยครับ)
- ฮัช คนนี้ก็ปูบทมาว่าน่าจะสำคัญ แต่ผมก็ไม่เห็นทำอะไรกับมัน ผมยังแอบลุ้นด้วยซ้ำว่าน่าจะให้มันได้ปลูกอารยชิกิแบบแม๊คกิลิส และสู้และตายอย่างสมศักดิ์ศรีอย่างที่ปูมา แต่สุดท้ายบทมันไม่มีอะไรเลย กลวงโบ๋มาก และมาตายแบบทิ้งข้อความไว้ให้มิกะเหมือนจะให้มิกะมีอิมแพค ซึ่งมันก็มี แต่มันไม่ใช่อ่ะเพราะเท่าที่ตามก็ไม่ได้มีอิมแพคอะไรกับมิกะมากมายถึงขนาดนั้นจากความรู้สึกคนดู ไม่สมเหตุผลมากๆ
- รัสเทิล จริงๆลุงแกผมก็อยากให้ปูบทมาระดับหนึ่งด้วยซ้ำครับ ไม่ใช่แค่ทำให้สงสัยแม๊คกิลิสว่าอยู่เบื้องหลัง หรือเคยรู้จักกับแม๊คกิลิสแค่นั้น ผมว่าบทแกน้อยไป โดยเฉพาะถ้าจะให้จบแบบนี้ ไม่ใช่โผล่มาแบบตัวโกง แต่ตอนจบดูเหมือนพระเอก
ยังมีอีกหลายอันที่ทิ้งไปแบบน่าเสียดายครับ
