สังเกตุ แนวจีน พระเอกมันจะฟลุคมากๆๆๆ เช่น แบบหยุ่นเช่อนี่ ตอนิีเวนท์เมียเก่า
บังเอิญที่ เอาเกราะเทพให้เมียเก่าตอนเด็ก(ตอนอีเวทนืย่้อนเวลา)
บังเอิญที่ บักหยุ่นอยากไปที่ทวีบของเมียเก่า ก่อนตาย
บังเอิญที่บักหยุ่นไม่เชื่อจัสมินโดดลงเหว
บังเอิญที่ไปเคลียรืเควสธาตุมืดใต้เหวได้
บังเอิญที่ชาติก่อน บักหยุน ขว้างกระบี่ไปปักที่หน้าผา
บังเอิญ ที่ เมียเก่า กระโดดลงมาตั้งนั้น
บังเอิญที่ เมียเก่า ใส่เกราะ แล้วเกี่ยวกับกระบี่ทำให้ไม่ร่วงลงไปใต้เหว
บังเอิญที่บักหยุนขึ้นจากเหวแล้วอยากไปดูว่ากระบี่ที่ตนเองข้วาปักไว้เมื่อชาติก่อนนั้นเป็นไง
หากเทียบกับฮาจิเมะ
บังเอิญที่โดนหักหลัง
บังเอฺยตกหน้าผา
บังเอิญที่เป็นนักแปรธาตุเลยขุดถ้ำหนีได้
บังเอิญ ไปเจอ น้ำวิเศษ
บังเอิญพลังเวทย์ในตัวน้อย
บังเอิยไปกินเนื้อมอนเพราะลืมไปว่าเนื้อมอนกินแล้วตาย(หากพลังเวทย์มาก กินแล้วตายคาที ไปแล้ว)
ถึงมันจะบังเอิญน้อยกว่ายนิยายจีน แต่การบังเอิญติดกันรัวๆนี่ทำให้ได้อารมณ์หนังจีนเลย
ที่ฮาจิเมะเทพได้ นี่เพราะได้สกิลจากสัตว์ด้วยนี่ ตัวสกิลพื้นฐานของฮาจิเมะมีแค่แปรธาตุ
