แหล่งนิยายแปล แหล่งนิยาย นิยายแปล นิยายแต่ง มังงะ การ์ตูน อนิเมะ นายท่าน เว็บไซต์นายท่าน กระทู้สไลม์ สไลม์ยอดรัก

ผู้เขียน หัวข้อ: Isekai แนวเสียดสีล้อเลียน konosuba /Haru sex worker คุยวิเคราะห์กันหน่อยครับ  (อ่าน 7600 ครั้ง)

ออฟไลน์ pol

  • สาวกผู้สนับสนุนเซนนิคุง2Y
  • จอมทัพหมีชั้นสูง
  • ***
  • กระทู้: 17,441
  • ถูกใจแล้ว: 14062 ครั้ง
  • ความนิยม: +377/-7
  • เพศ: ชาย
  • นักอู้มือหนึ่ง
อ่านมู้นี้ทำใหนึกถึงบางเรื่องที่เปิดเรื่องมาเป็นคนธรรมดา ทำให้คนอ่านเห็นว่าเรื่องนี้ไม่เทพทรู แต่พอจบไปแค่ตอนเดียวอยู่ๆกดสูตรติดจากกากกลายเป็นโครตโกงทันที


แบบฮาจิเมะลงดันรอบเดียวได้ทั้งเมียทั้งโปรคูณเลเวล ถ้าไม่มีสกิลพระเอก น่าจะตายตั้งแต่กินเนื้อมอนละ อีกเรื่องที่คล้ายๆก็เจ้าหมูเซอิจิ ได้ผลวิวัฒนาการทีกลายเป็นเทพทรู+เมียสวยทันที


แล้วก็อีกหลายๆเรื่องที่อันเชิญมาต่างโลกพร้อมกันหลายๆคน แล้วพระเอกแหกคอกจนถูกไล่ออกจากปราสาทคนเดียว แล้วก็แจ้งเกิดอยู่คนเดียว ???


ผมเลยอ่านแล้วไม่อินไงครับ 8) ทำยังกับหนังจีนตกหน้าผาแล้วได้คัมภีร์ลับ(ฮา)
อีกอย่างราชาแม่มโง่เกินจริงครับถ้ามันโง่ขนาดนี้ไม่ได้ราชาหรอกครับตายไปนานแล้ว
[quote/]


แหมก็ Isekai 1990s ของเกมญี่ปุ่นมันเล่นวางโจทย์ให้ตัวเอกมันถูกไล่ต้อนสุดชีวิตจนไม่เป็นอันทำอาชีพธรรมดาเลยนี่ครับ  อีกอย่างฝ่ายที่ควรจะเป็น Antagonist ก็ดันเกริ่นเอาไว้เลยมีบริวารหลากหลายสายพันธุ์  เมืองไหนฉิบหายแสดงว่าฝ่มือมันหมด  และถ้าไม่กำจัดเค้าก็จะใช้ชีวิตปกติไม่ได้ด้วย  Protagonist ยุคแรกๆจะเป็นพวกขาลุย - มีความบาดหมางรุนแรงก็ไม่แปลกหรอกครับ


พูดถึงตามโจทย์กระทู้ผมว่า Isekai 2010s ควรจะเอาดีอย่าง Original western เป็นตัวอย่างบ้างก็ดีนะ เช่น
1.  Diablo series;  เป็นใครมาจากไหนก็ไม่รู้  แต่ที่แน่ๆคือจากบ้านตัวเองมาไกลพอดู 
2.  ออกไปจาก Camp เมื่อไรทุกคนที่สู้ได้และมีอาวุธล้วนเป็นศัตรูกับเราได้ทุกเวลา  แถม NPC จะมีความสัมพันธุ์กับเราแค่คนรู้จักเท่านั้น  เพื่อนร่วมทางนั้นหายากนอกเสียจากเป็นคนร่ยมเคราะห์ร้าย - Mercenary ที่จ้างมา


3.  Monster Hunter;  รับงานแบบไหนต้องทบทวนให้ถึ่ถ้วนเพราะเราอาจไปทำลายระบบนิเวศเอาได้ง่ายๆเลย  ถ้าไปล่าผิดตัวหรือตัวคุมห่วงโซ่อาหาาซะหมด  ตัวอะไรที่ควรล่าแล้วเป็น Invasive species รึเปล่า


4.  จะเอาชนะตัวร้ายทั้งทีน่าจะพิจารณาการกระทำของฝ่ายดีบ้างเผื่อเป็น Chaotic good กับสาเหตุที่จอมมารต้องกลายเป็นคนไม่ดีในสายตาคนอื่น  แล้วการกระทำนั้นมันมีเหตุผลอะไรเพราะบางตัวมันก็แค่ Lawful evil เจรจาดีๆยังพอสานต่อเจตนาดีของมันต่อได้เสียอีก


5.  ความข้องเกี่ยวของ Main characters;  บางคนไม่ได้มีบ้านเกิดติดในอาณรงรจักของฝ่ายเคราะห์ร้ายแท้ๆ  ก็ยังต้องไปสู้เพื่อเค้าอีก  บางทีก็ควรจะหันหน้าหนีแล้วพูดว่า  ‘That’s not my problem’ บ้างก็ดีเหมือนกัน

จริงครับ เรื่องเพื่อนของพระเอกบางครั้งตูไม่ได้อยากมาสักหน่อย(ฮา)   ผมอยากให้มีความขัดแย้งในกลุ่มประมาณว่ามีคนอยากไปจากกลุ่ม-มีคนอยากได้ตำแหน่งหัวหน้าแทนพระเอกแล้วมาท้าดวล(ฮา)
 

ออฟไลน์ samuison

  • ยอดกวีแห่งเขาเซนนิคุมะ
  • จอมทัพหมีหนุ่ม
  • *
  • กระทู้: 9,300
  • ถูกใจแล้ว: 2424 ครั้ง
  • ความนิยม: +246/-433
[quote/]


แหมก็ Isekai 1990s ของเกมญี่ปุ่นมันเล่นวางโจทย์ให้ตัวเอกมันถูกไล่ต้อนสุดชีวิตจนไม่เป็นอันทำอาชีพธรรมดาเลยนี่ครับ  อีกอย่างฝ่ายที่ควรจะเป็น Antagonist ก็ดันเกริ่นเอาไว้เลยมีบริวารหลากหลายสายพันธุ์  เมืองไหนฉิบหายแสดงว่าฝ่มือมันหมด  และถ้าไม่กำจัดเค้าก็จะใช้ชีวิตปกติไม่ได้ด้วย  Protagonist ยุคแรกๆจะเป็นพวกขาลุย - มีความบาดหมางรุนแรงก็ไม่แปลกหรอกครับ


พูดถึงตามโจทย์กระทู้ผมว่า Isekai 2010s ควรจะเอาดีอย่าง Original western เป็นตัวอย่างบ้างก็ดีนะ เช่น
1.  Diablo series;  เป็นใครมาจากไหนก็ไม่รู้  แต่ที่แน่ๆคือจากบ้านตัวเองมาไกลพอดู 
2.  ออกไปจาก Camp เมื่อไรทุกคนที่สู้ได้และมีอาวุธล้วนเป็นศัตรูกับเราได้ทุกเวลา  แถม NPC จะมีความสัมพันธุ์กับเราแค่คนรู้จักเท่านั้น  เพื่อนร่วมทางนั้นหายากนอกเสียจากเป็นคนร่ยมเคราะห์ร้าย - Mercenary ที่จ้างมา


3.  Monster Hunter;  รับงานแบบไหนต้องทบทวนให้ถึ่ถ้วนเพราะเราอาจไปทำลายระบบนิเวศเอาได้ง่ายๆเลย  ถ้าไปล่าผิดตัวหรือตัวคุมห่วงโซ่อาหาาซะหมด  ตัวอะไรที่ควรล่าแล้วเป็น Invasive species รึเปล่า


4.  จะเอาชนะตัวร้ายทั้งทีน่าจะพิจารณาการกระทำของฝ่ายดีบ้างเผื่อเป็น Chaotic good กับสาเหตุที่จอมมารต้องกลายเป็นคนไม่ดีในสายตาคนอื่น  แล้วการกระทำนั้นมันมีเหตุผลอะไรเพราะบางตัวมันก็แค่ Lawful evil เจรจาดีๆยังพอสานต่อเจตนาดีของมันต่อได้เสียอีก


5.  ความข้องเกี่ยวของ Main characters;  บางคนไม่ได้มีบ้านเกิดติดในอาณรงรจักของฝ่ายเคราะห์ร้ายแท้ๆ  ก็ยังต้องไปสู้เพื่อเค้าอีก  บางทีก็ควรจะหันหน้าหนีแล้วพูดว่า  ‘That’s not my problem’ บ้างก็ดีเหมือนกัน





ก็เข้าใจแนวหัยหน้าหนีหรือไปใช้ชีวิตสโลไลฟ์นะ




แต่มันเหมือนกับสเกลของสงครามและผลกระทบของมันทำให้เลี่ยงไม่ได้




ต่อให้คิดว่า Not my problem ปัญหายังมาหาเราอยู่ดีหากปล่อยไว้






เช่น ดยุกอู๊ด กับดยุกอี๊ด ทะเลาะกันเรื่องดินแดน  ก็ปล่อยไปไม่เกี่ยวกับเรา


เทียบกับปัจจุบันคือ ซีเรียทะเลาะกัน เราก็เอาหูไปนาเอาตาไปไร่ได้




แต่....ราชาปีศาจเวิร์นมันไม่ใช่ปัญหาเช่นนั้น ผลกระทบมันวงกว้างเกินไป


มอนสเตอร์อาละวาดที่หนึ่ง เราก็ทำละเลยได้


แตาราชาปีศาจเวิร์นหากยึดอาณาจักรนี้ได้ ก็จะยึดอาณาจักรต่อไป แผ่ขยายสงครามไปทั้งโลก


จะพูดว่า not my problem ได้หรือ?


โอเค เราหนีไปเก็บเลเวลกับสไลม์บนเขาสามร้อยปีใช้ชีวิตสโลไลฟ์ไม่ต้องสนใจสงครามของพวกโง่เขลา...แต่ผ่านไปไม่ถึงสิบปี


ปราสาทลอยฟ้าของราชาปีศาจเวิร์นที่ปราบเมืองร้อยกว่าเมืองได้แล้วแผ่ขยายอำนาจมาถึงภูเขาที่เราใช้ชีวิตสโลไลฟ์อยู่




ไม่เป็นการขาดความรับผิดชอบไปหรือ?


โอเค ไม่มีใครขอให้เราช่วยโลก เราอยู่เฉยๆ ผู้กล้าไดหรือลิงก์ ก็จะแราบเวิร์นหรือกานอนให้เอง




แต่คนอย่างคาซึมะ ก็ขโมยดาบจากลิงก์และไดไป ทำให้พวกเขาเสียเวลามากขึ้นอีกในการกำจัดจอมมาร..คนตายเพิ่มอีกสองสามเมือง...




นั่นล่ะครับ ที่ผมมอลว่าในภาพรวม




สงครามในซูดานกับซีเรียน่ะช่างมันเถอะ


แต่หากเอเลี่ยนบุกโลก independent day เราก็หยุดความขัดแย้งสักพัก มาร่วมสู้เอเลี่ยนก่อน




ไม่มีใครขอให้ทำ แต่จำใจต้องทำ เพราะรู้ว่าผลลัพธ์ของการแพ้เอเลี่ยนหรือราชปีศาจเวิร์นก็จะครองโลก คนจะตายมาถึงเราอยู่ดี




อ่านมู้นี้ทำใหนึกถึงบางเรื่องที่เปิดเรื่องมาเป็นคนธรรมดา ทำให้คนอ่านเห็นว่าเรื่องนี้ไม่เทพทรู แต่พอจบไปแค่ตอนเดียวอยู่ๆกดสูตรติดจากกากกลายเป็นโครตโกงทันที


แบบฮาจิเมะลงดันรอบเดียวได้ทั้งเมียทั้งโปรคูณเลเวล ถ้าไม่มีสกิลพระเอก น่าจะตายตั้งแต่กินเนื้อมอนละ อีกเรื่องที่คล้ายๆก็เจ้าหมูเซอิจิ ได้ผลวิวัฒนาการทีกลายเป็นเทพทรู+เมียสวยทันที


แล้วก็อีกหลายๆเรื่องที่อันเชิญมาต่างโลกพร้อมกันหลายๆคน แล้วพระเอกแหกคอกจนถูกไล่ออกจากปราสาทคนเดียว แล้วก็แจ้งเกิดอยู่คนเดียว ???




 ก็นั่นล่ะครับ




"คนที่เห็นว่ากระจอกมีความสามารถพิเศษแฝง"อยู่ไม่ใช่เรื่องแปลกในแง่มุมของการเล่าเรื่ง




หนุ่มน้อยชาวนาเดินทางผจญภัย จนเติบโตกลายเป็นวีรบุรุษนั้น คือแนวเรื่องที่เราคุ้นเคยจากทั้ง ลุค สกายวอล์กเกอร์และได






โอตาคุ ไร้ความสามารถกลายเป็นวีรบุรุษก็ไม่ใช่เรื่องแปลก มันคือการพัฒนาเรื่องราวให้สะท้อนกับค่านิยมปัจจุบัน




แต่มันมีบางสิ่งที่สำคัญหล่นหายไปกลางทางแม้โครงใหญ่ๆจะเหมือนกัน


เช่นที่ผมยกตัวอย่างว่า รุ่นใหม่ดูถูกฮีโร่ยุคเก่าอย่างที่ว่าล่ะครับ




มีสกิลโกงก็อาจจะเป็นแนวทางของยุคใหม่ที่น่าสนใจได้อยู่ แต่มันเหมือนแฝงการเหยียดหยามเรื่องแนวคลาสสิคอย่างได ไว้อยู่ด้วย




ทั้งที่หากผู้กล้าอย่างได มาโผล่ในเรื่อง ด้วยความที่เป็นคนจิตใจดี คิดว่าคนอย่างไดที่ปกป้องมอนสเตอร์ เปลี่ยนศัตรูเป็นมิตรได้


จะสร้างความเดือดร้อนให้กับนักเรียนม.ปลายที่ไปต่างโลกหรือ?


เรื่องยุคใหม่พยายามดูถูกผู้กล้ายุคเก่า โดยผู้กล้าที่แสดงในเรื่องนั้นเหมือนภาพบิดเบี้ยวล้อเลียน




มากกว่าสิ่งที่ผู้กล้าคลาสสิคอย่างไดเป็น



http://goshujin.tk/index.php?topic=944.0
นิยาย crossover Harry Potter/Type Moon ดูว่าคนที่มีเวทมนตร์อย่างแฮร์รี่ จะเอาตัวรอดอย่างไร ในโลกที่โหดร้ายของ ไทป์มูน
 

ออฟไลน์ Exia18

  • พลทหารหมี
  • **
  • กระทู้: 105
  • ถูกใจแล้ว: 17 ครั้ง
  • ความนิยม: +3/-2
อย่างได หรือลิงก์ ต่อให้โดนคาซีมะขโมยดาบไปได้ แต่ 2 คนนี้ลุยด้วยมือเปล่าแปปเดียวก็ได้ดาบคืนละ เพราะ 2 คนนี้มันเก่งด้วยตัวเอง ไม่ได้เก่งด้วยดาบแบบมิซึรุกิ ที่โดนขโมยดาบปุป โดนอีกฝ่ายที่เลเวลน้อยกว่ามากน็อคเอาง่ายๆ


ในยุคปัจจุบันผู้กล้าที่ออกมาแต่ละเรื่อง ที่ไม่ใช่พระเอก นิสัยไม่ได้เสี้ยวของไดหรือลิงก์เลย บางเรื่องไม่ใช่แค่เกรียน แต่เป็นคนเลวเลยด้วย พอมีพลังเทพทรู คนในเรื่องนั้นก็พร้อมใจกันเรียกว่าผู้กล้าทั้งๆที่ยังไม่ได้มีผลงานอะไรเลย แบบผู้กล้ายุคก่อน ทำเอาความขลังของคำว่าผู้กล้าหมดไป จนกลายเป็นตัวตลกกันหมดในยุคปัจจุบัน


ในยุคปัจจุบัน เหลือผู้กล้า ที่ไม่ได้มากับพลังเทพทรูอยู่บ้างมั้ยเนี่ย :'(
 

ออฟไลน์ blademaster01

  • หมีเต็มตัว
  • *
  • กระทู้: 33
  • ถูกใจแล้ว: 4 ครั้ง
  • ความนิยม: +3/-30
อย่างได หรือลิงก์ ต่อให้โดนคาซีมะขโมยดาบไปได้ แต่ 2 คนนี้ลุยด้วยมือเปล่าแปปเดียวก็ได้ดาบคืนละ เพราะ 2 คนนี้มันเก่งด้วยตัวเอง ไม่ได้เก่งด้วยดาบแบบมิซึรุกิ ที่โดนขโมยดาบปุป โดนอีกฝ่ายที่เลเวลน้อยกว่ามากน็อคเอาง่ายๆ


ในยุคปัจจุบันผู้กล้าที่ออกมาแต่ละเรื่อง ที่ไม่ใช่พระเอก นิสัยไม่ได้เสี้ยวของไดหรือลิงก์เลย บางเรื่องไม่ใช่แค่เกรียน แต่เป็นคนเลวเลยด้วย พอมีพลังเทพทรู คนในเรื่องนั้นก็พร้อมใจกันเรียกว่าผู้กล้าทั้งๆที่ยังไม่ได้มีผลงานอะไรเลย แบบผู้กล้ายุคก่อน ทำเอาความขลังของคำว่าผู้กล้าหมดไป จนกลายเป็นตัวตลกกันหมดในยุคปัจจุบัน


ในยุคปัจจุบัน เหลือผู้กล้า ที่ไม่ได้มากับพลังเทพทรูอยู่บ้างมั้ยเนี่ย :'(
ผู้กล้ากริมการ์ไง พระเอกตัวจริงของซีรีส์กริมการ์
 

ออฟไลน์ Rumia

  • จอมทัพหมีหนุ่ม
  • *
  • กระทู้: 8,353
  • ถูกใจแล้ว: 2270 ครั้ง
  • ความนิยม: +347/-403
แบบอนุรักษ์นิยม ก็อย่าง
ดราก้อนเควส แรกๆ   เอย ไดตะลุยแดนเวทมนตร์ เอย  พวกการ์ตูนโชเน็น เซเน็นยุค 20-30 ปีที่แล้ว
การจะเป็นตัวเอกได้คุณต้องผ่านความพยายามมากกกกกกกก ไม่ใช่ว่าเปิดเรื่องปุ๊บเลเวลตันกันแบบตัวเอก ยุคนี้ครับ 

บางเรื่องใช้แค่ ดาบเล่มเดียว เวทเดียว บ้านๆ  จนชนะบอสใหญ่ได้เลยนะเออ
ไม่มีเวลามานั่งทำฮาเร็มสาวๆด้วย  เผลอนิดเดียวตี้ตายยกคณะเอาง่ายๆ

ค่านิยมยุคนี้คือ  "ขี้เกียจลากยาว เอาสั้นเข้าว่า"  ไม่ต้องฝึกไม่ต้องอะไรก็เก่งเป็นพอ

เรื่องไดไช่มันโกง แต่เรื่องนี้แนวเรื่องมันมาจากดราก้อนเควส4แต่ต้องรวบรัดกว่สเกมโดยไห้พลังโกงกับไดไป สำหรับดราก้อนเควสไดไม่ไช่เรื่องแรกที่จอมมารสังเก็บผู้กล้า แต่มันเรื่อมตังแต่ดราก้อนเควส2ยันภาค5 ที่ผู้กล้าต้องหนีตายจากจอมมารแล้วค่อยฟามกลับไปตบคืน พล็อดโดนจอมมารล่าตังแต่ต้นเป็นมุขหากินของดราก้อนเควสครับ

ออฟไลน์ nosta

  • แม่ทัพหมีชั้นสูง
  • ***
  • กระทู้: 2,522
  • ถูกใจแล้ว: 563 ครั้ง
  • ความนิยม: +106/-145
    ฮารุ เซ็กซ์ นี่ผมสงสารไอ้นักผจญภัยต่างโลกมาก ที่มาหลงรักผู้หญิงแบบนี้ ฮารุก็สก๊อยนะแหละ คือรักสนุก รักผู้ชายประเภทเดียวกันที่เซ็กซ์ดี ส่วนโอตะ เธอก็คิดดูถูกนะแต่ไม่ได้ด่าตรงๆ  แต่ผมก็ไม่ได้เกลียดฮารุตัวเอกนะ เพราะอย่างน้อยเธอก็แรดแบบเปิดเผย ไม่หลอกเอากามโรคไปแพร่ ไม่ยัดลูกกาเหว่าไห้ใคร ไม่แอ๊บเป็นคนดีแล้วหลอกแต่งงานสูบเงินใคร ซึ่งผมก็มองว่า ที่ฮารุทำก็ไม่ได้เดือดร้อนใคร เจ้าโอตะทำตัวเองซะมากกว่า
         แนวต่างโลกแบบเปิดมาพลังเก่งเว่อร์ โกงชาวบ้านผมว่ามันซ้ำจนเบื่อ ไม่ค่อยชอบดูแต่ก็มียกเว้นมีอะไรที่สนุกจริงๆอย่าง ทานากะมันฮาเสื่อมดี มีอีกหลายแบบที่โหลมากๆ เช่น ไม่ได้มีพลังโกงแต่ต้น แต่เปิดเรื่องมาก็เทพแล้ว เพราะเทพมาเกิดใหม่ หรือผู้กล้ารีไทร์ เก็บเวเวลมา 300 ปี หรือเก็บเลเวลจนเป็นลุง ผมรู้สึกยังโอเคกว่าแบบแรกนะ แต่แต่งไปมักไม่ค่อยมีอะไรลุ้น เพราะเทพเกินเหมือนกัน 


        อีกแนวที่เห็นเยอะมากไม่แพ้ 2 แบบแรกคือ พระเอกมีพลังกาก แต่กากไม่จริง จริงๆโครตเทพ คืออ่นมาเจอคำว่า useless skill ก็เดาได้เลยว่าเทพแน่ แต่ถ้าแต่งดีๆก็สนุก


        แนวที่ 4 ที่เห็นบ่อยมากคือแนวจอมยุทย์ คือแรกๆอะกากจริง แต่จะต้องมีอะไรทำนองตกเหวไปเจอคัมภีร์ คือดวงมันจะต้องเทพ และมักจะเทพอย่างไวด้วย ถ้ามันค่อยๆเก่งขึ้นจะสนุก ถ้าเปิดเรื่องมาแป๊ปเทพเลยจะไม่ลุ้น


       แบบที่ชอบคือคลาสสิกที่ไม่ค่อยได้เห็น พระเอกไม่เทพไม่โกง กว่าจะเทพก็นาน อย่าง ก๊อปเลย์ (จริงๆก็ไม่ใช่ต่างโลก) กริมการ์ อันนี้ลุ้นนาน   อีกแบบคือไม่เทพแต่ไม่กาก อย่าง โชคดีมีชัย แฟนตาซีก็ชอบนะสนุกดี
 

ออฟไลน์ samuison

  • ยอดกวีแห่งเขาเซนนิคุมะ
  • จอมทัพหมีหนุ่ม
  • *
  • กระทู้: 9,300
  • ถูกใจแล้ว: 2424 ครั้ง
  • ความนิยม: +246/-433
อย่างได หรือลิงก์ ต่อให้โดนคาซีมะขโมยดาบไปได้ แต่ 2 คนนี้ลุยด้วยมือเปล่าแปปเดียวก็ได้ดาบคืนละ เพราะ 2 คนนี้มันเก่งด้วยตัวเอง ไม่ได้เก่งด้วยดาบแบบมิซึรุกิ ที่โดนขโมยดาบปุป โดนอีกฝ่ายที่เลเวลน้อยกว่ามากน็อคเอาง่ายๆ


ในยุคปัจจุบันผู้กล้าที่ออกมาแต่ละเรื่อง ที่ไม่ใช่พระเอก นิสัยไม่ได้เสี้ยวของไดหรือลิงก์เลย บางเรื่องไม่ใช่แค่เกรียน แต่เป็นคนเลวเลยด้วย พอมีพลังเทพทรู คนในเรื่องนั้นก็พร้อมใจกันเรียกว่าผู้กล้าทั้งๆที่ยังไม่ได้มีผลงานอะไรเลย แบบผู้กล้ายุคก่อน ทำเอาความขลังของคำว่าผู้กล้าหมดไป จนกลายเป็นตัวตลกกันหมดในยุคปัจจุบัน


ในยุคปัจจุบัน เหลือผู้กล้า ที่ไม่ได้มากับพลังเทพทรูอยู่บ้างมั้ยเนี่ย :'(


ก็นั่นล่ะครับ




Konosuba พยายามล้อเลีบยผู้กล้าแนวคลาสสิค โดยไม่ทันคิดว่าหากคนขโมยดาบเป็นได้หรือลิงก์ ทำเควสต์ให้เจ้าของร้านหรือเศรษฐีด็น่าจะเอาดาบคืนมาไม่ยาก


แต่ต้องเสียเวลามากับเควสต์รองนี้ แทนที่จะไปทำเควสต์หลัก เสริมการป้องกันเมืองที่โดนฮุนเคลหรือฮาดร้าบุกก็ว่ากันไป




konosuba ล้อเลียนพระเอกรุ่นเก่านี้แต่ไม่ได้เอานิสัยของพระเอกรุ่นเก่ามาด้วย


ผมถึงได้บอกว่า บางอย่างมันหล่นหายไปกลางทาง




นึกถึงนิสัยของ อเกร็ตสึโกะแฮะ ที่ตงหมูที่เป็นหัวหน้า ที่กดขี่ข่มเหงลูกน้องสารพัด ไม่เก่งเทคโนโลยี


โชว์ความสามารถให้เห็นว่าทำไมเขาเป็นหัวหน้าได้




และพระเอกแนวคลาสสิค ก็ไม่ใช่คนที่รังเกียจคนต่างเผ่า อย่างที่เราเห็นได เป็นเพื่อนกับมอนสเตอร์ได้คนแรกๆด้วยซ้ำ




นึกถึงประโยคของ game of throne แม้จะเป็นแนวการเมืองโหดร้ายด็มีประโยคที่ดี "จอนเป็นคนที่กล้าหาญ เขากล้าที่จะเปลี่ยนศัตรูให้กลายเป็นมิตร"


พระเอกคลาสสิค ไม่ใข่รังเดียจสาวหูแรคคูน ตีหัวหมาด่าแม่เจ๊ก อย่างที่เรื่องยุคใหม่ล้อเลียน




ยุคนี้พยายามล้อเลียนพระเอกคลาสสิค แต่สำหรับผมมองแล้วคิดว่า "ตกลงเอ็งตั้งใจจะล้อเลียนใครฟะ?"


ไอ้ตัวที่เรียกว่าผู้กล้าน่ะ ไม่มีอะไรคล้ายกับไดหรือลิงก์เลย


    ฮารุ เซ็กซ์ นี่ผมสงสารไอ้นักผจญภัยต่างโลกมาก ที่มาหลงรักผู้หญิงแบบนี้ ฮารุก็สก๊อยนะแหละ คือรักสนุก รักผู้ชายประเภทเดียวกันที่เซ็กซ์ดี ส่วนโอตะ เธอก็คิดดูถูกนะแต่ไม่ได้ด่าตรงๆ  แต่ผมก็ไม่ได้เกลียดฮารุตัวเอกนะ เพราะอย่างน้อยเธอก็แรดแบบเปิดเผย ไม่หลอกเอากามโรคไปแพร่ ไม่ยัดลูกกาเหว่าไห้ใคร ไม่แอ๊บเป็นคนดีแล้วหลอกแต่งงานสูบเงินใคร ซึ่งผมก็มองว่า ที่ฮารุทำก็ไม่ได้เดือดร้อนใคร เจ้าโอตะทำตัวเองซะมากกว่า
         แนวต่างโลกแบบเปิดมาพลังเก่งเว่อร์ โกงชาวบ้านผมว่ามันซ้ำจนเบื่อ ไม่ค่อยชอบดูแต่ก็มียกเว้นมีอะไรที่สนุกจริงๆอย่าง ทานากะมันฮาเสื่อมดี มีอีกหลายแบบที่โหลมากๆ เช่น ไม่ได้มีพลังโกงแต่ต้น แต่เปิดเรื่องมาก็เทพแล้ว เพราะเทพมาเกิดใหม่ หรือผู้กล้ารีไทร์ เก็บเวเวลมา 300 ปี หรือเก็บเลเวลจนเป็นลุง ผมรู้สึกยังโอเคกว่าแบบแรกนะ แต่แต่งไปมักไม่ค่อยมีอะไรลุ้น เพราะเทพเกินเหมือนกัน 


        อีกแนวที่เห็นเยอะมากไม่แพ้ 2 แบบแรกคือ พระเอกมีพลังกาก แต่กากไม่จริง จริงๆโครตเทพ คืออ่นมาเจอคำว่า useless skill ก็เดาได้เลยว่าเทพแน่ แต่ถ้าแต่งดีๆก็สนุก


        แนวที่ 4 ที่เห็นบ่อยมากคือแนวจอมยุทย์ คือแรกๆอะกากจริง แต่จะต้องมีอะไรทำนองตกเหวไปเจอคัมภีร์ คือดวงมันจะต้องเทพ และมักจะเทพอย่างไวด้วย ถ้ามันค่อยๆเก่งขึ้นจะสนุก ถ้าเปิดเรื่องมาแป๊ปเทพเลยจะไม่ลุ้น


       แบบที่ชอบคือคลาสสิกที่ไม่ค่อยได้เห็น พระเอกไม่เทพไม่โกง กว่าจะเทพก็นาน อย่าง ก๊อปเลย์ (จริงๆก็ไม่ใช่ต่างโลก) กริมการ์ อันนี้ลุ้นนาน   อีกแบบคือไม่เทพแต่ไม่กาก อย่าง โชคดีมีชัย แฟนตาซีก็ชอบนะสนุกดี




ไปเจอคนวิจารณ์ ก็บอกว่าฮารุ เลือกทางอื่นได้ แค่ไม่เลือกเท่านั้นล่ะ




มีคนบอกว่าเป็นคุณตัวเพื่อช่วยครอบครัว ก็มีคนบอกว่า ครอบครัวรํโมโหจนไช่ออกจากบ้านโว๊ย


ไม่ใช่บ้านที่ขายลูกสาวกินและพ่อแม่ที่ไหนก็โมโหทั้งนั้นล่ะ




และจากปฏิกิริยาของฮารุ ก็ดูไม่รู้สึกผิดหรือควรเลิกกระทำเช่นนั้นด้วย




อย่างที่ผมบอกครับ Malice รู้สึกถึงเจตนาร้าย ที่ต้องการวิจารณ์โอตาคุ loser แบบเดียวกับที่เกลียดผู้กล้าคลาสสิคในเรื่องอื่นๆ




จะบอกว่านับถือที่ตรงไปตรงมาด็ได้มั้ง แต่ไม่จับมือด้วยแน่ๆ ไม่ใช่สาย purity อย่างผมความโกรธยังทะลุหลอดเลยล่ะครับ
[quote/]
เรื่องไดไช่มันโกง แต่เรื่องนี้แนวเรื่องมันมาจากดราก้อนเควส4แต่ต้องรวบรัดกว่สเกมโดยไห้พลังโกงกับไดไป สำหรับดราก้อนเควสไดไม่ไช่เรื่องแรกที่จอมมารสังเก็บผู้กล้า แต่มันเรื่อมตังแต่ดราก้อนเควส2ยันภาค5 ที่ผู้กล้าต้องหนีตายจากจอมมารแล้วค่อยฟามกลับไปตบคืน พล็อดโดนจอมมารล่าตังแต่ต้นเป็นมุขหากินของดราก้อนเควสครับ[size=78%][/font][/size]




ผมว่ามันเป็นมุกดั้งเดิมนะ ที่จะเจอบอสต้นเรื่องที่เนื้อเรื่องบังคับให้เราแพ้ แล้วไปฟาร์มเลเวลก่อนค่อยเจอกันอีกที arc หน้า




ผมกำลังคิดเขียนนิยายที่จะบรรยายถึงเรื่องนี้น่ะ




ว่าคนที่พยายามจริงจังในการหยุดราชาปีศาจเวิร์น ต้องหาทางเอาไอ้พวกสโลไลฟ์มารวมทีมกันให้ได้
http://goshujin.tk/index.php?topic=944.0
นิยาย crossover Harry Potter/Type Moon ดูว่าคนที่มีเวทมนตร์อย่างแฮร์รี่ จะเอาตัวรอดอย่างไร ในโลกที่โหดร้ายของ ไทป์มูน
 

ออฟไลน์ RealRiTy

  • นักปราชญ์แห่งเขาเซนนิคุมะ
  • หัวหน้าฝูงหมีกลาง
  • ****
  • กระทู้: 973
  • ถูกใจแล้ว: 3904 ครั้ง
  • ความนิยม: +616/-25
ถ้าจำไม่ผิด โคโนสุบะมันมันก็ไม่ได้ซีเรียสเรื่องจอมมารอะไรกันขนาดนั้น(รึเปล่า? ผมดูแต่เมะ) ตัวจอมมารก็ไม่ได้วางแผนยึดครองโลกหรือส่งกำลังมาถล่มมนุษย์อะไร พวกคาซึมะมันถึงได้ใช้ชีวิตชิลๆเอาฮากันได้ ขนาดขุนพลมารยังโต๋เต๋ไปมาแถวเมืองเริ่มต้นโดยไม่กะทำอะไรด้วยซ้ำ
หรือจะว่าคาซึมะไปเกรียนใส่ผู้กล้า แต่มันไม่ได้เป็นคนเริ่มก่อนนี่ ถ้าอย่างที่คุยกันว่าผู้กล้านิสัยอย่างไดมันก็ไม่มีเรื่องกันแต่แรกแล้ว จะเรียกล้อเลียนผมว่าแปลกๆ

หรือคนเขียนเดียวกันแต่ซีเรียสขึ้นมาหน่อยนึงก็เรื่องกีกี้หมายเลขหก อันนั้นเผ่ามารวางแผนจริง ส่งกองทัพมาตีมนุษย์จริง ถึงพระเอกมันจะเอาฮาบ้างแต่ก็ต้องทำทุกวิธีเพื่อให้เซ็นสัญญาสงบศึกเพราะด้วยกำลังของมันเองสู้ทั้งกองทัพไม่ไหว(เป็นแค่กีกี้ก็งี้)
สปอยส์ ซ่อน ซ่อน:


เรื่องฮารุผมไม่รู้จัก ข้ามไป


หมัดเดียวก็เดี้ยงแมน ... คนเขียนเขาเขียนให้เป็นแนวแก๊กมาแต่แรก คอนเซปต์เขาชัดเจนมากเลยไม่มีปัญหาอะไร
จะว่ามันล้อเลียนแนวซุปเปอร์ฮีโร่ก็คงใช่ แต่ผมคิดว่ามันเหมือนการนำเสนอบั้นปลายของซุปเปอร์ฮีโร่สายคลาสสิคในความคิดของคนเขียนมากกว่า(ถึงไซตามะจะยังไม่แก่ก็ตาม)
ต่อสู้กับความชั่วร้ายที่รุกรานมนุษย์โดยไม่เปิดเผยตัวจริง จากนั้นเป็นไง? ก็ไม่มีอะไรแล้วเพราะทุกอย่างที่ทำไม่มีใครรู้
ได้พลังที่แข็งแกร่งที่สุดมาแล้วยังไงต่อ? เก่งเกินไปจนไม่มีอะไรต้องกลัว ไม่มีความตื่นเต้น ไม่รู้สึกอะไร การทำลายความชั่วมันก็กลายเป็นแค่กิจวัตรน่าเบื่ออย่างนึง วันที่ห้างลดราคายังน่าตื่นเต้นกว่าสู้สัตว์ประหลาดอีก
ว่าแต่เรื่องนี้นับเป็นisekaiด้วยเรอะ?


ส่วนประเด็นล้อเลียนผู้กล้าคลาสสิค ผมว่าไม่ใช่นะ เพราะผู้กล้าสายคลาสสิคที่มุ่งมั่นจริงจังสมัยก่อนจะเป็นคนของโลกนั้นจริงๆ
แต่ผู้กล้าสมัยนี้มักจะเป็นผู้กล้าที่มาจากอีกโลกนึง ต่อให้มันจริงจังเรื่องปราบจอมมารจริงแต่นิสัยกับสามัญสำนึกมันก็ไม่ใกล้เคียงกันเลย


ถ้าพูดถึงแนวเสียดสี ผมนึกถึงเรื่องผู้กล้าโล่ก่อนเลย การเอามุมมองแบบหลุดไปอยู่ในเกมที่เคยเล่นนี่มันพล๊อตยอดนิยมสุดๆ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มิถุนายน 29, 2019, 10:18:33 AM โดย RealRiTy »
 

ออฟไลน์ chin

  • หัวหน้าฝูงหมีกลาง
  • ****
  • กระทู้: 927
  • ถูกใจแล้ว: 299 ครั้ง
  • ความนิยม: +26/-22
[quote/]


แหมก็ Isekai 1990s ของเกมญี่ปุ่นมันเล่นวางโจทย์ให้ตัวเอกมันถูกไล่ต้อนสุดชีวิตจนไม่เป็นอันทำอาชีพธรรมดาเลยนี่ครับ  อีกอย่างฝ่ายที่ควรจะเป็น Antagonist ก็ดันเกริ่นเอาไว้เลยมีบริวารหลากหลายสายพันธุ์  เมืองไหนฉิบหายแสดงว่าฝ่มือมันหมด  และถ้าไม่กำจัดเค้าก็จะใช้ชีวิตปกติไม่ได้ด้วย  Protagonist ยุคแรกๆจะเป็นพวกขาลุย - มีความบาดหมางรุนแรงก็ไม่แปลกหรอกครับ


พูดถึงตามโจทย์กระทู้ผมว่า Isekai 2010s ควรจะเอาดีอย่าง Original western เป็นตัวอย่างบ้างก็ดีนะ เช่น
1.  Diablo series;  เป็นใครมาจากไหนก็ไม่รู้  แต่ที่แน่ๆคือจากบ้านตัวเองมาไกลพอดู 
2.  ออกไปจาก Camp เมื่อไรทุกคนที่สู้ได้และมีอาวุธล้วนเป็นศัตรูกับเราได้ทุกเวลา  แถม NPC จะมีความสัมพันธุ์กับเราแค่คนรู้จักเท่านั้น  เพื่อนร่วมทางนั้นหายากนอกเสียจากเป็นคนร่ยมเคราะห์ร้าย - Mercenary ที่จ้างมา


3.  Monster Hunter;  รับงานแบบไหนต้องทบทวนให้ถึ่ถ้วนเพราะเราอาจไปทำลายระบบนิเวศเอาได้ง่ายๆเลย  ถ้าไปล่าผิดตัวหรือตัวคุมห่วงโซ่อาหาาซะหมด  ตัวอะไรที่ควรล่าแล้วเป็น Invasive species รึเปล่า


4.  จะเอาชนะตัวร้ายทั้งทีน่าจะพิจารณาการกระทำของฝ่ายดีบ้างเผื่อเป็น Chaotic good กับสาเหตุที่จอมมารต้องกลายเป็นคนไม่ดีในสายตาคนอื่น  แล้วการกระทำนั้นมันมีเหตุผลอะไรเพราะบางตัวมันก็แค่ Lawful evil เจรจาดีๆยังพอสานต่อเจตนาดีของมันต่อได้เสียอีก


5.  ความข้องเกี่ยวของ Main characters;  บางคนไม่ได้มีบ้านเกิดติดในอาณรงรจักของฝ่ายเคราะห์ร้ายแท้ๆ  ก็ยังต้องไปสู้เพื่อเค้าอีก  บางทีก็ควรจะหันหน้าหนีแล้วพูดว่า  ‘That’s not my problem’ บ้างก็ดีเหมือนกัน

ที่คุณบอกเอาอย่าง Original? western นี่ผมก็ไม่รู้ละนะว่าในหัวคุณนึกภาพออกมาไง แต่นิยายญี่ปุ่นก็มีอย่างที่คุณยกตัวอย่างอยู่แล้ว

ข้อ 1 ตัวเอก Isekai ทุกคนก็มาจากที่ไกลบ้านตัวเองอยู่แล้วนี่ครับ
ข้อ 2 ตัวเอกก็ไม่ได้เป็นมิตรกับ NPC ทุกคนอยู่แล้วนี่ครับ เอาอย่างหนูหมี ยูนะ เริ่มมายังถูกนักผจญภัยด้วยกันเขม่น จนอัดฝ่ายตรงข้ามจนลากเลือด หลังจากนั้น NPC ก็จะแบ่งเป็นคนที่เข้าไปคุยกับหนูหมีด้วยดี คนที่กลัวขึ้ขึ้นสมอง และคนที่ทำหน้าที่เป็น NPC ประกอบฉากที่ดี


ข้อ 3 Monster Hunter นี่เกมญี่ปุ่นนะ เผอิญไม่เคยเล่น เพราะงั้นไม่รู้ว่าในเกมมีระบบห้ามฆ่าเยอะเกินไปด้วยเหรอ


ข้อ 4 หลายเรื่องที่ฝ่ายมารถูกใส่ความจากมนุษย์ แล้วตัวเอกพอได้คุยด้วย ก็รู้ความจริง อย่างชาวบ้าน Lv999 หรือเอาเข้าจริงฝ่ายมนุษย์ที่อัญเชิญตัวเอกมานะแหละเลวสุด
ข้อ 5 เรื่องอักษรสีทอง ไงครับ ไม่สนเรื่องผดุงความยุติธรรม เรื่องที่ไม่ได้ประโยชน์ก็ปฏิเสธทันที


และคงมีอีกหลายเรื่องที่อาจไม่ตรงทั้ง 5 ข้อ แต่ก็คงมีส่วนประกอบสักข้อ 2ข้อ
 

ออฟไลน์ Panzerelite

  • ยอดขุนพลหมี
  • *****
  • กระทู้: 6,337
  • ถูกใจแล้ว: 830 ครั้ง
  • ความนิยม: +160/-1071
  • เพศ: ชาย
  • ขอเทพแมวจงสถิตอยู่กับท่าน
[quote/]


แหมก็ Isekai 1990s ของเกมญี่ปุ่นมันเล่นวางโจทย์ให้ตัวเอกมันถูกไล่ต้อนสุดชีวิตจนไม่เป็นอันทำอาชีพธรรมดาเลยนี่ครับ  อีกอย่างฝ่ายที่ควรจะเป็น Antagonist ก็ดันเกริ่นเอาไว้เลยมีบริวารหลากหลายสายพันธุ์  เมืองไหนฉิบหายแสดงว่าฝ่มือมันหมด  และถ้าไม่กำจัดเค้าก็จะใช้ชีวิตปกติไม่ได้ด้วย  Protagonist ยุคแรกๆจะเป็นพวกขาลุย - มีความบาดหมางรุนแรงก็ไม่แปลกหรอกครับ


พูดถึงตามโจทย์กระทู้ผมว่า Isekai 2010s ควรจะเอาดีอย่าง Original western เป็นตัวอย่างบ้างก็ดีนะ เช่น
1.  Diablo series;  เป็นใครมาจากไหนก็ไม่รู้  แต่ที่แน่ๆคือจากบ้านตัวเองมาไกลพอดู 
2.  ออกไปจาก Camp เมื่อไรทุกคนที่สู้ได้และมีอาวุธล้วนเป็นศัตรูกับเราได้ทุกเวลา  แถม NPC จะมีความสัมพันธุ์กับเราแค่คนรู้จักเท่านั้น  เพื่อนร่วมทางนั้นหายากนอกเสียจากเป็นคนร่ยมเคราะห์ร้าย - Mercenary ที่จ้างมา


3.  Monster Hunter;  รับงานแบบไหนต้องทบทวนให้ถึ่ถ้วนเพราะเราอาจไปทำลายระบบนิเวศเอาได้ง่ายๆเลย  ถ้าไปล่าผิดตัวหรือตัวคุมห่วงโซ่อาหาาซะหมด  ตัวอะไรที่ควรล่าแล้วเป็น Invasive species รึเปล่า


4.  จะเอาชนะตัวร้ายทั้งทีน่าจะพิจารณาการกระทำของฝ่ายดีบ้างเผื่อเป็น Chaotic good กับสาเหตุที่จอมมารต้องกลายเป็นคนไม่ดีในสายตาคนอื่น  แล้วการกระทำนั้นมันมีเหตุผลอะไรเพราะบางตัวมันก็แค่ Lawful evil เจรจาดีๆยังพอสานต่อเจตนาดีของมันต่อได้เสียอีก


5.  ความข้องเกี่ยวของ Main characters;  บางคนไม่ได้มีบ้านเกิดติดในอาณรงรจักของฝ่ายเคราะห์ร้ายแท้ๆ  ก็ยังต้องไปสู้เพื่อเค้าอีก  บางทีก็ควรจะหันหน้าหนีแล้วพูดว่า  ‘That’s not my problem’ บ้างก็ดีเหมือนกัน



มอนฮันนี้ตลกอย่างในความเป็นจริงนี้ล่ากันล้างพลาญมากหาของมาทำชุด ล่ากันทีแทบสูญพันธุ์
 

ออฟไลน์ samuison

  • ยอดกวีแห่งเขาเซนนิคุมะ
  • จอมทัพหมีหนุ่ม
  • *
  • กระทู้: 9,300
  • ถูกใจแล้ว: 2424 ครั้ง
  • ความนิยม: +246/-433
ถ้าจำไม่ผิด โคโนสุบะมันมันก็ไม่ได้ซีเรียสเรื่องจอมมารอะไรกันขนาดนั้น(รึเปล่า? ผมดูแต่เมะ) ตัวจอมมารก็ไม่ได้วางแผนยึดครองโลกหรือส่งกำลังมาถล่มมนุษย์อะไร พวกคาซึมะมันถึงได้ใช้ชีวิตชิลๆเอาฮากันได้ ขนาดขุนพลมารยังโต๋เต๋ไปมาแถวเมืองเริ่มต้นโดยไม่กะทำอะไรด้วยซ้ำ
หรือจะว่าคาซึมะไปเกรียนใส่ผู้กล้า แต่มันไม่ได้เป็นคนเริ่มก่อนนี่ ถ้าอย่างที่คุยกันว่าผู้กล้านิสัยอย่างไดมันก็ไม่มีเรื่องกันแต่แรกแล้ว จะเรียกล้อเลียนผมว่าแปลกๆ

หรือคนเขียนเดียวกันแต่ซีเรียสขึ้นมาหน่อยนึงก็เรื่องกีกี้หมายเลขหก อันนั้นเผ่ามารวางแผนจริง ส่งกองทัพมาตีมนุษย์จริง ถึงพระเอกมันจะเอาฮาบ้างแต่ก็ต้องทำทุกวิธีเพื่อให้เซ็นสัญญาสงบศึกเพราะด้วยกำลังของมันเองสู้ทั้งกองทัพไม่ไหว(เป็นแค่กีกี้ก็งี้) [spoiler/]


เรื่องฮารุผมไม่รู้จัก ข้ามไป


หมัดเดียวก็เดี้ยงแมน ... คนเขียนเขาเขียนให้เป็นแนวแก๊กมาแต่แรก คอนเซปต์เขาชัดเจนมากเลยไม่มีปัญหาอะไร
จะว่ามันล้อเลียนแนวซุปเปอร์ฮีโร่ก็คงใช่ แต่ผมคิดว่ามันเหมือนการนำเสนอบั้นปลายของซุปเปอร์ฮีโร่สายคลาสสิคในความคิดของคนเขียนมากกว่า(ถึงไซตามะจะยังไม่แก่ก็ตาม)
ต่อสู้กับความชั่วร้ายที่รุกรานมนุษย์โดยไม่เปิดเผยตัวจริง จากนั้นเป็นไง? ก็ไม่มีอะไรแล้วเพราะทุกอย่างที่ทำไม่มีใครรู้
ได้พลังที่แข็งแกร่งที่สุดมาแล้วยังไงต่อ? เก่งเกินไปจนไม่มีอะไรต้องกลัว ไม่มีความตื่นเต้น ไม่รู้สึกอะไร การทำลายความชั่วมันก็กลายเป็นแค่กิจวัตรน่าเบื่ออย่างนึง วันที่ห้างลดราคายังน่าตื่นเต้นกว่าสู้สัตว์ประหลาดอีก
ว่าแต่เรื่องนี้นับเป็นisekaiด้วยเรอะ?


ส่วนประเด็นล้อเลียนผู้กล้าคลาสสิค ผมว่าไม่ใช่นะ เพราะผู้กล้าสายคลาสสิคที่มุ่งมั่นจริงจังสมัยก่อนจะเป็นคนของโลกนั้นจริงๆ
แต่ผู้กล้าสมัยนี้มักจะเป็นผู้กล้าที่มาจากอีกโลกนึง ต่อให้มันจริงจังเรื่องปราบจอมมารจริงแต่นิสัยกับสามัญสำนึกมันก็ไม่ใกล้เคียงกันเลย


ถ้าพูดถึงแนวเสียดสี ผมนึกถึงเรื่องผู้กล้าโล่ก่อนเลย การเอามุมมองแบบหลุดไปอยู่ในเกมที่เคยเล่นนี่มันพล๊อตยอดนิยมสุดๆ
เคส konosuba ผมมองว่าล้อเลี่ยน isekai ทั่วไปชัวร์ๆครับ
คือพยายามล้อเลี่ยนสกิลโกง และเอาผู้หญิงนิสัยเสีอย่างดาร์กเนส ที่ล้อเลียนอัศวินศักดิ์สิทธิ์ที่ชอบโดนข่มขืน เมกุมินจอมเวทย์ที่ใช้ได้อย่างเดียวและจูนิเบียว  ออร์คกลายเป็นเกย์ฯลฯ
คือการพยายามทำให้แตกต่างจากปกติ..ผลลงเอยก็อย่างที่เห็น
แต่ละคนไวฟุเมกุมินกันเรียบร้อยยแบบแนวฮาเร็มปกติ


หรือแนวเสียดสี ก็ re zero ซึบารุที่ต้องบอกว่ากระจอกในโลกนั้น(แม้เขาจะแบกน้ำหนักแปดสิบกิดลเคลื่อนไหวได้ราวกับไกอาในบากิก็ตาม ??? )
มีตัะวที่สร้างไว้ล้อพระเอกพลังโกงอย่างไรนืฮาร์ท ที่มีพลังโกงยาวสองงสามหน้ากระดาษ...นั่นไม่เรียกว่าเสียดสี ล้อเลียนแนวปกติผมก็ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าอะไรแล้วล่ะครับ

ที่ว่าไม่ตรง
ก(็เพราะคนอย่างคาซึมะ หรือพระเอกแนวเสียดสีทำตัวกวนโอ๊ยใส่พระเอกแนวคลา่สสิค
หรือไม่ก็พยายามสร้างพระเอกแนวคลาสสิคให้เป็นคนที่ชั่วร้ายแอบแฝงว่ากันไป
ที่ผมคิดว่าทำได้ดีไม่ลดค่าพระเอกแนวคลาสสิค
คือจอมมารเศรษฐศาสตร์กับผู้กล้านี่ล่ะครับ

ผู้กล้าเทพจริงจังและเป็นคนที่หากเกลี้ยกล่อมด้วยผลดีกับชาวบ้าน อยากช่วยชาวบ้านก็พร้อมจะรับฟัง
จะลองคบเป็นมิตรกับมอนสเตอร์ก้ไม่ได้ว่าอะไร
ซึ่งก็คล้ายได
คนที่เปลี่ยนศัตรูให้เป็นมิตรได้คือคนที่กล้าหาญ

http://goshujin.tk/index.php?topic=944.0
นิยาย crossover Harry Potter/Type Moon ดูว่าคนที่มีเวทมนตร์อย่างแฮร์รี่ จะเอาตัวรอดอย่างไร ในโลกที่โหดร้ายของ ไทป์มูน
 

ออฟไลน์ isdogtr001

  • แม่ทัพหมีหนุ่ม
  • *
  • กระทู้: 2,036
  • ถูกใจแล้ว: 1012 ครั้ง
  • ความนิยม: +82/-143
konosuba ผมว่ามีสิ่งที่ต่างจากอิเซไคปกติเเล้วผมชอบมากคือ ตัวเอกคาซึมะนั้นละ คาซึมะเป็นตัวเเทนความคิดที่ค่อนข้างตรงกับปฤุชนธรรมดามากถึงจะเซตติ้งเหมือนพระเอกดาดๆอิเซไคเรื่องอื่นที่เป็นนีทฮิกิโมริ


เเต่หากดูจริงความคิด ตรรกะคาซึมะมันค่อนข้างสูงกว่าพวกเด็กอีโมเกรียนเเตกที่มาจากเรื่องอื่น


อย่างเช่น มีเงินมากมายจะไปออกผจญภัยทำไมอยู่บ้านเฉยๆดีกว่า จะหื่นมันขอให้สุดเพราะไอ้หนุ่มธรรมดาๆอย่างตูคงไม่มีโอกาศจะเด็ดสาวงามมาคอยชื่นชมอยู่เเล้ว มีกาละเทศะเวลาคุยกับคนอื่นไม่กร่างไปตีขุนพลขนาดเล่มล่าสุดยังบอกพวกขุนพลเอ็งจะทำอะไรก็ทำอย่ายุ่งกับตูก็พอตูอ่อน


คือ ตัวละครคาซึมะนี้ละสำคัญยิ่งยวดต่อเรื่องนี้เพราะระบบความคิดมันไม่หน่อมเเน้มถึงหลายครั้งหมอนี้จะโดนด่าเป็นเศษเดนสังคมเเต่หากมองลึกๆจะรู้ว่าคนปกติมันก็ควรคิดเเบบนี้ละ


ส่วนสาวๆเอาจริงผมว่าเรื่องนี้ค่อนข้างปูความสัมพันธ์ได้ดีระดับหนึ่งเลยนะสาวในตี้จะหลงคาซึมะไม่เเปลก


เมกุมิน คาซึมะนี้เมกุมินบอกเลยถึงจะปากหนักบอกไม่ช่วยนั้นช่วยนี้เเต่เจ้าตัวก็ออกตัวมาช่วยทุกครั้ง ทำเรื่องที่คนทั้งโลกไม่สามารถทำได้ทั้งที่ไม่มีพลังเทพทรู ฉากปักธงจริงๆจังก็ตอนคาซึมะอัพเวทเอกโพชันให้เมกุมินนั้นละ ไม่มีจอมเวทที่ไหนดีกว่าเธอหรอ ให้คะเเนน 120 คะเเนนเลยเอ้าจะเห็นว่่าเล่มก่อนเมกุมินเเทบไม่คิดกับคาซึมะเชิงชู้สาวเลยมาเริ่มคิดจริงๆเล่มนี้ละซึ่งเหตุผลค่อนข้างสมเหตุสมผลมากกว่าเรื่องอื่นที่จู่มันมาหลงพระเอกได้ไงวะ บางเรื่องนี้พระเอกเดินไปเดินมาสาวหลงเเล้ว


ส่วนดัสเนส ก็นะผมว่าบทโรเเมนเธอนี้ก็สุดๆ เจ้าตัวจะโดนขุนนางอัลเดิบจับไปทำเมียเก็บ พี่คาซึมะนี้ขายบ้านขายช่องขายสมบัติทั้งหมดไปเเลกดัสเนสคนเดียว เเถมไปบุกงานเเต่งที่ขุนนางอยู่พร้อมอุ้มเจ้าสาวออกมา


เเถมมีคำพูดทลวงเกราะสายเอ็มอย่าง หลังจากนี้ฉันจะให้เธอมาบำเรอฉันซะจะให้ทำงานให้ตายไปข้างเลย ดัสเนสสาวน้อยสายเอ็มเจอทีเข่าทรุด เพราะหากไม่มองตลกคอมเมดี้คนที่จะใจเด็ดขนาดทิ้งสมบัติทุกอย่างเพื่อผู้หญิงคนเดียวมีน้อยมากเเถมเจ้าตัวไม่มีพลังเทพทรูชนะทุกอย่างอีก


ส่วนอควอเอาจริงสองคนนี้กลายเป็นพี่น้องกันกลายๆไปเเล้วเล่มปัจจุบันคาซึมะโดดดร็อปคิกใส่ขุนพลปีศาจเพราะอควอเลย


ดังนั้นเรื่องนี้บทโรเเมนผมว่าค่อนข้างปูได้ดีมากใช้หลายเล่มอธิบายความในใจของเเต่ละคน เหตุผลรองรับที่สาวต่างๆมาหลงพระเอกก็รับได้มีเหตุมีผล


ถึงหลังๆจริงที่เนื้อเรื่องเริ่มจะเอื่อยเเต่ผมก็รู้สึกมันดีกว่า อิเซไคเทพทรูหลายเรื่องเพราะเรื่องนี้ค่อนข้างดำเนินเนื้อเรื่องโอเคสำหรับผมนะเเถมเล่มปัจจุบันเริ่มเข้าองค์สุดท้ายเเล้วด้วย
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มิถุนายน 29, 2019, 02:10:51 PM โดย isdogtr001 »
 

ออฟไลน์ RealRiTy

  • นักปราชญ์แห่งเขาเซนนิคุมะ
  • หัวหน้าฝูงหมีกลาง
  • ****
  • กระทู้: 973
  • ถูกใจแล้ว: 3904 ครั้ง
  • ความนิยม: +616/-25
ผมไม่มองว่ามันล้อเลียนนะ เพราะมันขึ้นอยุ่กับว่าคนเขียนจะแต่งออกมายังไงให้ไม่เหมือนคนอื่น(เพื่อให้ขายได้) การจะว่าล้อเลียนรึเปล่าคงขึ้นอยู่กับมุมมองของใครของมันมากกว่า
ถ้าสมมุติพระเอกเก่ง ฮาเร็มสาวหลงเยอะเป็นมาตรฐาน การสร้างพระเอกกาก ฮาเร็ม(?)มีแต่สวยเสียของ มันก็ไม่ใช่การล้อเลียน แต่เป็นการสร้างเอกลักษณ์ใหม่ขึ้นมา


อย่างเช่นสมมุติท่านเบื่อตัวร้ายเอาแต่พล่ามไม่พยายามฆ่าตัวเอกจริงจัง เลยแต่งนิยายที่ตัวร้ายโคตรโหดวางแผนต้อนพระเอกจนมุมแล้วจนมุมอีก คนรอบตัวพระเอกตายเรียบ
ท่านจะบอกว่าท่านกำลังล้อเลียนตัวร้ายเรื่องอื่น หรือจะบอกว่าเป็นการสร้างแนวใหม่ให้ตัวร้ายก็ได้
ซึ่งคนอ่านก็สามารถมองได้ทั้งสองมุมเหมือนกัน
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มิถุนายน 29, 2019, 02:56:22 PM โดย RealRiTy »
 

ออฟไลน์ warakornboy

  • หัวหน้าฝูงหมีเล็ก
  • ***
  • กระทู้: 471
  • ถูกใจแล้ว: 104 ครั้ง
  • ความนิยม: +14/-9
[quote/]
เคส konosuba ผมมองว่าล้อเลี่ยน isekai ทั่วไปชัวร์ๆครับ
คือพยายามล้อเลี่ยนสกิลโกง และเอาผู้หญิงนิสัยเสีอย่างดาร์กเนส ที่ล้อเลียนอัศวินศักดิ์สิทธิ์ที่ชอบโดนข่มขืน เมกุมินจอมเวทย์ที่ใช้ได้อย่างเดียวและจูนิเบียว  ออร์คกลายเป็นเกย์ฯลฯ
คือการพยายามทำให้แตกต่างจากปกติ..ผลลงเอยก็อย่างที่เห็น
แต่ละคนไวฟุเมกุมินกันเรียบร้อยยแบบแนวฮาเร็มปกติ


หรือแนวเสียดสี ก็ re zero ซึบารุที่ต้องบอกว่ากระจอกในโลกนั้น(แม้เขาจะแบกน้ำหนักแปดสิบกิดลเคลื่อนไหวได้ราวกับไกอาในบากิก็ตาม ??? )
มีตัะวที่สร้างไว้ล้อพระเอกพลังโกงอย่างไรนืฮาร์ท ที่มีพลังโกงยาวสองงสามหน้ากระดาษ...นั่นไม่เรียกว่าเสียดสี ล้อเลียนแนวปกติผมก็ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าอะไรแล้วล่ะครับ

ที่ว่าไม่ตรง
ก(็เพราะคนอย่างคาซึมะ หรือพระเอกแนวเสียดสีทำตัวกวนโอ๊ยใส่พระเอกแนวคลา่สสิค
หรือไม่ก็พยายามสร้างพระเอกแนวคลาสสิคให้เป็นคนที่ชั่วร้ายแอบแฝงว่ากันไป
ที่ผมคิดว่าทำได้ดีไม่ลดค่าพระเอกแนวคลาสสิค
คือจอมมารเศรษฐศาสตร์กับผู้กล้านี่ล่ะครับ

ผู้กล้าเทพจริงจังและเป็นคนที่หากเกลี้ยกล่อมด้วยผลดีกับชาวบ้าน อยากช่วยชาวบ้านก็พร้อมจะรับฟัง
จะลองคบเป็นมิตรกับมอนสเตอร์ก้ไม่ได้ว่าอะไร
ซึ่งก็คล้ายได
คนที่เปลี่ยนศัตรูให้เป็นมิตรได้คือคนที่กล้าหาญ


แสดงว่าบางทีผมอาจจะกำลังประเมินสถานการณ์  comment นี้จะสื่ออะไรได้หลายอย่าง  คือ
1.  Kidnap isekai + reicarnation in isekai; เนื้อเรื่องที่เริ่มจาก  Hero’s bad luck - tragedy มันเริ่มซ้ำและเป็นกรณีที่เกิดขึ้นได้ยากเรื่อยๆ เพราะ Hero & military รุ่นก่อนๆสร้างความสงบสุข


2.  สิ่งที่น่าสนใจใน isekai idea จึงมาจากการตัดสินใจของ Protagonist นั่นเอง  เช่น  การบำรุงและปกครองอาณาจักรของตัวเองหลังกอบกู้บัลลังก์คืนมาได้ของ  ตระกูลเร็นและจักรวรรดิเจิดจรัสใน Magi  หรือแม้แต่ Dark souls 3 ที่สามารถเลือกได้ว่าจะสานต่อหรือจะทำให้ Age of flame ถึงอวสานไปซะ  ตั้งจักรวรรดิใหม่ก็ได้


3.  ผลจากการศึกษา Greek - norse & world mythology + LOTR series ทำให้ได้ข้อสรุปคือ  ต้องปูพื้นโลกพร้อมประวัติคร่าวๆให้ดี  อย่าง Warcraft - Warhammer  Universe  แล้วก็เป็น DEV ฝั่ง Warhammer นี่เองที่ตัดสินใจจะตั้งจุดกำเนิดของ Monster  ว่าจริงๆแล้วมันเป็น Species ต่างดาวธรรมดา  หรือเป็นTyrannid ที่ถูกดัดแปลงพันธุกรรมให้ไม่เหลือเค้า  และให้ Magic ควบคู่ไปกับ Space technology ได้อย่าง Perfect ในภาค 40k นี้เอง  แล้วเล่าเรื่องให้มันจบแบบปลายเปิด  ซึ่งทำให้คนแต่ง Spin-off ได้มากมายเพื่อความสนุกที่เข้ากับ Original อย่าง Star wars


ทั้งหมดนี้สมมุติฐานได้ว่าความโด่งดังของ Dark souls series หลังจาก Final fantasy series เริ่มซบเซาลงไปมากมันเป็นก้าวแรกของ LN+manga+anime+game ญี่ปุ่นกำลังเข้าใกล้ Isekai+fantasy world ของ USA  ด้วยแนว scifi + Futuristic มากขึ้นเรื่อยๆแล้วนั่นเอง (5% : 100%)
 

ออฟไลน์ samuison

  • ยอดกวีแห่งเขาเซนนิคุมะ
  • จอมทัพหมีหนุ่ม
  • *
  • กระทู้: 9,300
  • ถูกใจแล้ว: 2424 ครั้ง
  • ความนิยม: +246/-433
konosuba ผมว่ามีสิ่งที่ต่างจากอิเซไคปกติเเล้วผมชอบมากคือ ตัวเอกคาซึมะนั้นละ คาซึมะเป็นตัวเเทนความคิดที่ค่อนข้างตรงกับปฤุชนธรรมดามากถึงจะเซตติ้งเหมือนพระเอกดาดๆอิเซไคเรื่องอื่นที่เป็นนีทฮิกิโมริ


เเต่หากดูจริงความคิด ตรรกะคาซึมะมันค่อนข้างสูงกว่าพวกเด็กอีโมเกรียนเเตกที่มาจากเรื่องอื่น


อย่างเช่น มีเงินมากมายจะไปออกผจญภัยทำไมอยู่บ้านเฉยๆดีกว่า จะหื่นมันขอให้สุดเพราะไอ้หนุ่มธรรมดาๆอย่างตูคงไม่มีโอกาศจะเด็ดสาวงามมาคอยชื่นชมอยู่เเล้ว มีกาละเทศะเวลาคุยกับคนอื่นไม่กร่างไปตีขุนพลขนาดเล่มล่าสุดยังบอกพวกขุนพลเอ็งจะทำอะไรก็ทำอย่ายุ่งกับตูก็พอตูอ่อน


คือ ตัวละครคาซึมะนี้ละสำคัญยิ่งยวดต่อเรื่องนี้เพราะระบบความคิดมันไม่หน่อมเเน้มถึงหลายครั้งหมอนี้จะโดนด่าเป็นเศษเดนสังคมเเต่หากมองลึกๆจะรู้ว่าคนปกติมันก็ควรคิดเเบบนี้ละ


ส่วนสาวๆเอาจริงผมว่าเรื่องนี้ค่อนข้างปูความสัมพันธ์ได้ดีระดับหนึ่งเลยนะสาวในตี้จะหลงคาซึมะไม่เเปลก


เมกุมิน คาซึมะนี้เมกุมินบอกเลยถึงจะปากหนักบอกไม่ช่วยนั้นช่วยนี้เเต่เจ้าตัวก็ออกตัวมาช่วยทุกครั้ง ทำเรื่องที่คนทั้งโลกไม่สามารถทำได้ทั้งที่ไม่มีพลังเทพทรู ฉากปักธงจริงๆจังก็ตอนคาซึมะอัพเวทเอกโพชันให้เมกุมินนั้นละ ไม่มีจอมเวทที่ไหนดีกว่าเธอหรอ ให้คะเเนน 120 คะเเนนเลยเอ้าจะเห็นว่่าเล่มก่อนเมกุมินเเทบไม่คิดกับคาซึมะเชิงชู้สาวเลยมาเริ่มคิดจริงๆเล่มนี้ละซึ่งเหตุผลค่อนข้างสมเหตุสมผลมากกว่าเรื่องอื่นที่จู่มันมาหลงพระเอกได้ไงวะ บางเรื่องนี้พระเอกเดินไปเดินมาสาวหลงเเล้ว


ส่วนดัสเนส ก็นะผมว่าบทโรเเมนเธอนี้ก็สุดๆ เจ้าตัวจะโดนขุนนางอัลเดิบจับไปทำเมียเก็บ พี่คาซึมะนี้ขายบ้านขายช่องขายสมบัติทั้งหมดไปเเลกดัสเนสคนเดียว เเถมไปบุกงานเเต่งที่ขุนนางอยู่พร้อมอุ้มเจ้าสาวออกมา


เเถมมีคำพูดทลวงเกราะสายเอ็มอย่าง หลังจากนี้ฉันจะให้เธอมาบำเรอฉันซะจะให้ทำงานให้ตายไปข้างเลย ดัสเนสสาวน้อยสายเอ็มเจอทีเข่าทรุด เพราะหากไม่มองตลกคอมเมดี้คนที่จะใจเด็ดขนาดทิ้งสมบัติทุกอย่างเพื่อผู้หญิงคนเดียวมีน้อยมากเเถมเจ้าตัวไม่มีพลังเทพทรูชนะทุกอย่างอีก


ส่วนอควอเอาจริงสองคนนี้กลายเป็นพี่น้องกันกลายๆไปเเล้วเล่มปัจจุบันคาซึมะโดดดร็อปคิกใส่ขุนพลปีศาจเพราะอควอเลย


ดังนั้นเรื่องนี้บทโรเเมนผมว่าค่อนข้างปูได้ดีมากใช้หลายเล่มอธิบายความในใจของเเต่ละคน เหตุผลรองรับที่สาวต่างๆมาหลงพระเอกก็รับได้มีเหตุมีผล


ถึงหลังๆจริงที่เนื้อเรื่องเริ่มจะเอื่อยเเต่ผมก็รู้สึกมันดีกว่า อิเซไคเทพทรูหลายเรื่องเพราะเรื่องนี้ค่อนข้างดำเนินเนื้อเรื่องโอเคสำหรับผมนะเเถมเล่มปัจจุบันเริ่มเข้าองค์สุดท้ายเเล้วด้วย
มันทำได้สนุกดีครับเห็นด้วย
ล้อเลียนก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายหากต้องการที่จะสื่ออะไรไปได้
แต่จากเมกุมิน อควอ ดาร์คเนสที่นิสัยน่ารำคาญ ก็กลายมาเป(็นไวฟุและสงครามฮาเร็มที่แย่งคาซึมะกันแล้วในเล่มหลังๆ


อย่างที่ท่านว่าหากถึงจุดหนึ่ง ก็ต้องดำเนินเื่องเพื่อกำจัดจอมมาร ไม่เหตุผลใดก็เหตุผลหนึ่ง
เมกุมินก็กลายเป็นไวฟุที่เป็นทืี่นิยม
คือภาพที่ผมบอกว่า ถึงจุดหนึ่งจะกลายเป็นแนวทุกอย่างที่ตนเองล้อมาน่ะครับ
มันคือกระบวนการของเรื่องที่ต้องฟ่าน แต่หลายคนเข้าใจว่ามันเป็นเรื่องที่สามารถล้อได้ แต่ก็ต้องตกบ่วงของการดำเนินเรื่องดังที่ว่ามา
เพราะเมกุมินก็ไม่สามารถจูนิตลอดไป ดัคเนสก็ต้องวีเรียสกับคู่ครองจริงๆบ้างและฉากสวีท
ปักธงต่างๆที่จะเกิดขึ้น หากต้องการดำเนินเรื่องต่อไป
ผมไม่มองว่ามันล้อเลียนนะ เพราะมันขึ้นอยุ่กับว่าคนเขียนจะแต่งออกมายังไงให้ไม่เหมือนคนอื่น(เพื่อให้ขายได้) การจะว่าล้อเลียนรึเปล่าคงขึ้นอยู่กับมุมมองของใครของมันมากกว่า
ถ้าสมมุติพระเอกเก่ง ฮาเร็มสาวหลงเยอะเป็นมาตรฐาน การสร้างพระเอกกาก ฮาเร็ม(?)มีแต่สวยเสียของ มันก็ไม่ใช่การล้อเลียน แต่เป็นการสร้างเอกลักษณ์ใหม่ขึ้นมา


อย่างเช่นสมมุติท่านเบื่อตัวร้ายเอาแต่พล่ามไม่พยายามฆ่าตัวเอกจริงจัง เลยแต่งนิยายที่ตัวร้ายโคตรโหดวางแผนต้อนพระเอกจนมุมแล้วจนมุมอีก คนรอบตัวพระเอกตายเรียบ
ท่านจะบอกว่าท่านกำลังล้อเลียนตัวร้ายเรื่องอื่น หรือจะบอกว่าเป็นการสร้างแนวใหม่ให้ตัวร้ายก็ได้
ซึ่งคนอ่านก็สามารถมองได้ทั้งสองมุมเหมือนกัน

มันก้ไม่ใช่แนวทางที่ไม่ดีหากทำให้คนอ่านสนใจในตอนแรกๆได้
อาจจะมีว่าหีบห่อหลอกลวงประชาชน แต่เป้าหมายของการทำหีบห่อและโฆษณาคือการทำใหก้คนสนใจ
ในโลกที่การแข่งขันกันสูงผมไม่โทษว่าใครในจุดนั้น
แต่คิดว่าธีมของเรื่องจะเสียไปในระหว่าทางหากทำเป็นเรื่องยาวอย่างที่ว่ามานั่นล่ะครับ

แต่เรื่องการล้อผู้กล้าคลาสสิค คงเป็นความรู้สึกไม่ชอบใจส่วนตัวของผมน่ะ
ว่าผู้กล้าที่ยกมาทำตัวไม่เหมือนผู้กล้าจริงๆ

ที่ผมยกผู้กล้าจอมมารเศรษฐศาสตร์มาเพราะผู้กล้าเรื่องนั้นทำตัวเหมือนผู้กล้าจริงๆ อธิบายเหตุผลก็เข้าใจ และจิตใจดีงามต้องการช่วยเหลือคนจริงๆ
ความเก่งอาจจะเป็นของประกอบ
ผมมองว่าหากไดมาอยู่ในเรื่อง ก็คงไม่ใช่คนตีหัวหมาด่าแม่เ๊กอย่างที่แนว isekai สมัยใหม่ชอบล้อดราก้อนเควสต์กันหรอก
[quote/]
แสดงว่าบางทีผมอาจจะกำลังประเมินสถานการณ์  comment นี้จะสื่ออะไรได้หลายอย่าง  คือ
1.  Kidnap isekai + reicarnation in isekai; เนื้อเรื่องที่เริ่มจาก  Hero’s bad luck - tragedy มันเริ่มซ้ำและเป็นกรณีที่เกิดขึ้นได้ยากเรื่อยๆ เพราะ Hero & military รุ่นก่อนๆสร้างความสงบสุข


2.  สิ่งที่น่าสนใจใน isekai idea จึงมาจากการตัดสินใจของ Protagonist นั่นเอง  เช่น  การบำรุงและปกครองอาณาจักรของตัวเองหลังกอบกู้บัลลังก์คืนมาได้ของ  ตระกูลเร็นและจักรวรรดิเจิดจรัสใน Magi  หรือแม้แต่ Dark souls 3 ที่สามารถเลือกได้ว่าจะสานต่อหรือจะทำให้ Age of flame ถึงอวสานไปซะ  ตั้งจักรวรรดิใหม่ก็ได้


3.  ผลจากการศึกษา Greek - norse & world mythology + LOTR series ทำให้ได้ข้อสรุปคือ  ต้องปูพื้นโลกพร้อมประวัติคร่าวๆให้ดี  อย่าง Warcraft - Warhammer  Universe  แล้วก็เป็น DEV ฝั่ง Warhammer นี่เองที่ตัดสินใจจะตั้งจุดกำเนิดของ Monster  ว่าจริงๆแล้วมันเป็น Species ต่างดาวธรรมดา  หรือเป็นTyrannid ที่ถูกดัดแปลงพันธุกรรมให้ไม่เหลือเค้า  และให้ Magic ควบคู่ไปกับ Space technology ได้อย่าง Perfect ในภาค 40k นี้เอง  แล้วเล่าเรื่องให้มันจบแบบปลายเปิด  ซึ่งทำให้คนแต่ง Spin-off ได้มากมายเพื่อความสนุกที่เข้ากับ Original อย่าง Star wars


ทั้งหมดนี้สมมุติฐานได้ว่าความโด่งดังของ Dark souls series หลังจาก Final fantasy series เริ่มซบเซาลงไปมากมันเป็นก้าวแรกของ LN+manga+anime+game ญี่ปุ่นกำลังเข้าใกล้ Isekai+fantasy world ของ USA  ด้วยแนว scifi + Futuristic มากขึ้นเรื่อยๆแล้วนั่นเอง (5% : 100%)
เอาแบบจริงๆซีนี่ warhammer ก้คือแนวไซไฟยุค 80 นั่นล่ะครับ
หน่วยอาร์บิเทสก็เอามาจากโรโบคอป จัดเดจเลย ฮา :P
จุดกำเนิดมาจากการล้อเลียนเหมือนกันน่ะครับ
ว่าไม่ใช่แนวไซไฟที่อนาคตสดใสอย่างสตาร์เทรค หรือแนวผจญภัยต่อสู้กับจักรวรรดิเพื่ออิสระอย่างสตาวอส์
แต่คือการอยู่ในจักรวาลที่ทุกคนสู้กับทุกคนใน warhammer ว่าจักรวรรดิที่กดขี่ข่มเหงประชาชน..คือสิ่งที่ดีที่สุดที่จะเกิดขึ้นเพราะหากฝ่ายอื่นชนะได้ จะแย่กว่านั้น
มันคือการมองอนาคตแบบมืดหม่นอย่างคำโปรยของเรื่อง
่นกัน ใส่เรื่องบ้าบอไปแบบสุดสุด
แต่ก็ในภายหลังก็ต้องทำตัวเองให้จริองจังขึ้นโดยพายามหาเหตุผลอื่นๆ(แถ) อธิบายว่าทำไมเรื่องบ้าบอถึงเกิดขึ้นได้
จากที่บอกว่าไม่มีการค้นคว้าเทคโยนโลยีแต่โคเด็กซ์คู่มือเล่านเกมสืและนิยายอื่นๆ มีการเจอเทคโนดลยีที่เป็นปัญหาตลอด
ก็เลยแถว่า เทคโนโลยีก็มีการค้นคว้าวิจันอยู่ แต่ทำอย่างช้าๆระมัดระวัง ไม่ใช่ไม่มีวิจัยเสียทีเดียว
อ้าว? อย่างนี้คำโปรยก็หลอกเราน่ะสิ?์

เควสที่คล้ายๆกันคือ โนบิตะที่ตอนแรกตั้งให้เป็นเด็กไม่เอาไหกน ผ่านการผจญภัยมาหลายครั้งจนเรานึกว่านี่คือประวัติของคอบบร้าเห่าไฟสายฟ้าในวัยยเด็ก
หรีือสึบารุที่เขียนว่าคือคนกระจอก แต่ความสามารถของเขาราวกับหลุดมาจากเรื่องบากิ จนงงว่าทำไมเป็นนีทได้ น่าจะไปเข้าการแข่งขันใต้ดินที่โตเกียวโดมหรือไปแข่งทัวร์นาเมนท์จะดีกว่าไม่น่ามาเป็นนีท ???
http://goshujin.tk/index.php?topic=944.0
นิยาย crossover Harry Potter/Type Moon ดูว่าคนที่มีเวทมนตร์อย่างแฮร์รี่ จะเอาตัวรอดอย่างไร ในโลกที่โหดร้ายของ ไทป์มูน
 

ออฟไลน์ blademaster01

  • หมีเต็มตัว
  • *
  • กระทู้: 33
  • ถูกใจแล้ว: 4 ครั้ง
  • ความนิยม: +3/-30
ตกลง ยัยฮารุ ได้สกิลโกงอะไรมั่ง เห็นว่าได้สกิลมาทั้งคู่นิ


แต่ขัดใจ ทำไม ต้องให้ภาพพจน์ว่า โอตาคุ นั้น เจี๊ยวเล็กด้วยฟระ จะผอม จะอ้วน นี่ยังพอกัดฟันรับได้ แต่ต้องลามไปถึงขนาดดุ้นด้วยเรอะ
 

ออฟไลน์ samuison

  • ยอดกวีแห่งเขาเซนนิคุมะ
  • จอมทัพหมีหนุ่ม
  • *
  • กระทู้: 9,300
  • ถูกใจแล้ว: 2424 ครั้ง
  • ความนิยม: +246/-433
ตกลง ยัยฮารุ ได้สกิลโกงอะไรมั่ง เห็นว่าได้สกิลมาทั้งคู่นิ


แต่ขัดใจ ทำไม ต้องให้ภาพพจน์ว่า โอตาคุ นั้น เจี๊ยวเล็กด้วยฟระ จะผอม จะอ้วน นี่ยังพอกัดฟันรับได้ แต่ต้องลามไปถึงขนาดดุ้นด้วยเรอะ




การดูถูกความเป็นชายนั่นคือวิธีการในการทำร้ายความรู้สึก  ผมถึงบอกว่ามันมี Malice  ความประสงค์ร้ายต่อคนบางกลุ่มน่ะครับในการแต่งเรื่องบางอย่าง




เท่าที่เจอคนสปอยล์มา พลังพิเศษให้โอตะ และฮารุก็ได้พลังที่ก็อปปี้พลังของทุกคนที่นอนด้วยได้ แม้แต่พลังของจอมมาร...แต่มีพลังโกงขนาดนี้ก็ยังประกอบอาชีพขายตัวเหมือนเดิม ???




เจอแบบนี้ผมยังคิดเลยว่าเอาพระเอกนิยายจีน นิสัยแบบไป่หวู่หนานร่างมารมายังมีประโยชน์ต่อประชาชนทั่วไปมากกว่า




อย่างน้อยก็ใช้ความสามารถโกงของตนเองปกครองบ้านเมืองอย่างจริงจัง
http://goshujin.tk/index.php?topic=944.0
นิยาย crossover Harry Potter/Type Moon ดูว่าคนที่มีเวทมนตร์อย่างแฮร์รี่ จะเอาตัวรอดอย่างไร ในโลกที่โหดร้ายของ ไทป์มูน
 

ออฟไลน์ warakornboy

  • หัวหน้าฝูงหมีเล็ก
  • ***
  • กระทู้: 471
  • ถูกใจแล้ว: 104 ครั้ง
  • ความนิยม: +14/-9
ตกลง ยัยฮารุ ได้สกิลโกงอะไรมั่ง เห็นว่าได้สกิลมาทั้งคู่นิ


แต่ขัดใจ ทำไม ต้องให้ภาพพจน์ว่า โอตาคุ นั้น เจี๊ยวเล็กด้วยฟระ จะผอม จะอ้วน นี่ยังพอกัดฟันรับได้ แต่ต้องลามไปถึงขนาดดุ้นด้วยเรอะ


มันเป็นจินตนาการ Portrait ถึงคนกลุ่มนี้ในยุคแรกๆที่มันยังไม่เป็นที่รู้จักโน่นแน่ะ  พวกไอ้โจ๋ เด็กแนวขวานผ่าซากไม่ฟังใคร Punk - outlaw ในสังคมพยายามสร้างภาพลักษณ์แบบด้อยปัญญาว่า  ต้องเกรียน, เก๋า, มีลูกครอบครัว ทำลูกนับ 10 และถ้าเก๋าขนาดไปเกรียนคนทำงาน  มีอายุได้  คือดี  ซึ่งอาจได้รับอิทธิพลทางพฤติกรรมคนที่ไหนก็ไม่รู้หรือเรียน Philosophy มาแบบผิดๆมาเสียส่วนใหญ่


หารู้ไม่ว่า  คนเหล่านี้จริงๆไม่ใช่คนใฝ่อะไรเสื่อมๆพวกอย่างโน้น  ส่วนใหญ่ก็คือ Ego มากไปหน่อยไม่ก็เป็น Prodigy (เฉลียวฉลาดบางมุม - เทียบเท่าหรือเหนือกว่าอัจฉริยะรอบด้านราวๆ 4 เท่าหรือมากกว่านั้น) ที่หาความสุขจากงานอดิเรกหรือใฝ่หาความรู้จนไม่ค่อยสนใจเรื่อง Mating - marriage เท่านั้นเอง  ดีไม่ดีเข้าสังคมได้เก่งกว่าคนที่ดูถูกพวกเค้าอีก  และคิดว่ามันเป็นเรื่องน่าอายทึ่จะเผยมุมนี้ให้กับคนใกล้ชิดได้รับรู้
 

ออฟไลน์ Rumia

  • จอมทัพหมีหนุ่ม
  • *
  • กระทู้: 8,353
  • ถูกใจแล้ว: 2270 ครั้ง
  • ความนิยม: +347/-403
[quote/]




ก็เข้าใจแนวหัยหน้าหนีหรือไปใช้ชีวิตสโลไลฟ์นะ




แต่มันเหมือนกับสเกลของสงครามและผลกระทบของมันทำให้เลี่ยงไม่ได้




ต่อให้คิดว่า Not my problem ปัญหายังมาหาเราอยู่ดีหากปล่อยไว้






เช่น ดยุกอู๊ด กับดยุกอี๊ด ทะเลาะกันเรื่องดินแดน  ก็ปล่อยไปไม่เกี่ยวกับเรา


เทียบกับปัจจุบันคือ ซีเรียทะเลาะกัน เราก็เอาหูไปนาเอาตาไปไร่ได้




แต่....ราชาปีศาจเวิร์นมันไม่ใช่ปัญหาเช่นนั้น ผลกระทบมันวงกว้างเกินไป


มอนสเตอร์อาละวาดที่หนึ่ง เราก็ทำละเลยได้


แตาราชาปีศาจเวิร์นหากยึดอาณาจักรนี้ได้ ก็จะยึดอาณาจักรต่อไป แผ่ขยายสงครามไปทั้งโลก


จะพูดว่า not my problem ได้หรือ?


โอเค เราหนีไปเก็บเลเวลกับสไลม์บนเขาสามร้อยปีใช้ชีวิตสโลไลฟ์ไม่ต้องสนใจสงครามของพวกโง่เขลา...แต่ผ่านไปไม่ถึงสิบปี


ปราสาทลอยฟ้าของราชาปีศาจเวิร์นที่ปราบเมืองร้อยกว่าเมืองได้แล้วแผ่ขยายอำนาจมาถึงภูเขาที่เราใช้ชีวิตสโลไลฟ์อยู่




ไม่เป็นการขาดความรับผิดชอบไปหรือ?


โอเค ไม่มีใครขอให้เราช่วยโลก เราอยู่เฉยๆ ผู้กล้าไดหรือลิงก์ ก็จะแราบเวิร์นหรือกานอนให้เอง




แต่คนอย่างคาซึมะ ก็ขโมยดาบจากลิงก์และไดไป ทำให้พวกเขาเสียเวลามากขึ้นอีกในการกำจัดจอมมาร..คนตายเพิ่มอีกสองสามเมือง...




นั่นล่ะครับ ที่ผมมอลว่าในภาพรวม




สงครามในซูดานกับซีเรียน่ะช่างมันเถอะ


แต่หากเอเลี่ยนบุกโลก independent day เราก็หยุดความขัดแย้งสักพัก มาร่วมสู้เอเลี่ยนก่อน




ไม่มีใครขอให้ทำ แต่จำใจต้องทำ เพราะรู้ว่าผลลัพธ์ของการแพ้เอเลี่ยนหรือราชปีศาจเวิร์นก็จะครองโลก คนจะตายมาถึงเราอยู่ดี




[quote/]


 ก็นั่นล่ะครับ




"คนที่เห็นว่ากระจอกมีความสามารถพิเศษแฝง"อยู่ไม่ใช่เรื่องแปลกในแง่มุมของการเล่าเรื่ง




หนุ่มน้อยชาวนาเดินทางผจญภัย จนเติบโตกลายเป็นวีรบุรุษนั้น คือแนวเรื่องที่เราคุ้นเคยจากทั้ง ลุค สกายวอล์กเกอร์และได






โอตาคุ ไร้ความสามารถกลายเป็นวีรบุรุษก็ไม่ใช่เรื่องแปลก มันคือการพัฒนาเรื่องราวให้สะท้อนกับค่านิยมปัจจุบัน




แต่มันมีบางสิ่งที่สำคัญหล่นหายไปกลางทางแม้โครงใหญ่ๆจะเหมือนกัน


เช่นที่ผมยกตัวอย่างว่า รุ่นใหม่ดูถูกฮีโร่ยุคเก่าอย่างที่ว่าล่ะครับ




มีสกิลโกงก็อาจจะเป็นแนวทางของยุคใหม่ที่น่าสนใจได้อยู่ แต่มันเหมือนแฝงการเหยียดหยามเรื่องแนวคลาสสิคอย่างได ไว้อยู่ด้วย




ทั้งที่หากผู้กล้าอย่างได มาโผล่ในเรื่อง ด้วยความที่เป็นคนจิตใจดี คิดว่าคนอย่างไดที่ปกป้องมอนสเตอร์ เปลี่ยนศัตรูเป็นมิตรได้


จะสร้างความเดือดร้อนให้กับนักเรียนม.ปลายที่ไปต่างโลกหรือ?


เรื่องยุคใหม่พยายามดูถูกผู้กล้ายุคเก่า โดยผู้กล้าที่แสดงในเรื่องนั้นเหมือนภาพบิดเบี้ยวล้อเลียน




มากกว่าสิ่งที่ผู้กล้าคลาสสิคอย่างไดเป็น




ท่านเข้าใจผิดกับเรื่องผู้กล้าในสมัยก่อนครับ เรื่องไดนั้นค่อนข้างสบายแถมด้วยพลังโกงตังแต่แรกมีอาวุธท้อปตังแต่ต้นแถมฝึกวิชาเทพก่อนตังแต่เริ่มผมพูดตามตรงโคตรopยิ่งกว่าผู้กล้ายุคใหม่อีก แต่ผู้กล้าในอดีตส่วนมากไม่เทพแบบไดฐานที่มันเหลือแค่ในป้อมเมืองที่ทำการป้องกันไหวจอมมารทำอะไรได้ตามใจ มีมอนแทบทุกที่ที่ออกเมืองสภาพแบบนี้คือครองโลกไปแล้วครับเหลือเมืองไม่กี่แห่งทำการต่อต้าน และผู้กล้าก็เป็นตัวตนจิ้บจ้อยที่ราชาไห้เงินร้อยบาทไปสู้กับจอมมารและเงินที่ได้มายังไม่พอซื้อมีดเริ่มต้นเลยด้วยซ้ำ ด้วยความจิ้บจ้อยของผู้กล้าไม่มีค่าพอจะไห้จอมมารที่มีลูกน้องเต็มโลกเหลือบมองด้วยซ้ำ ในเกมที่เราเป็นผู้กล้ามักรับบทกระจอกง่อกง่อยแบบนี้เหมือนพวกเล่าปี่อาสาตัวเป็นผู้กล้านั้นแหละพวกแบบนี้มีเยอะและรอดน้อยมาก แต่ถ้านิยายที่มีการแข่งขันสูงมาเล่าเรื่องแบบกว่าจะเก่งแบบผู้กล้าในเกมมันจะน่าเบือแค่ไหนใครเคยฟามเกมภาษามารู้ดี ขนาดเรื่องน้องแมวดาบเทพตอนดาบผีมันฟามเรายังเบื่อกัน

ออนไลน์ KAGUYA

  • ผู้สนับสนุนเซนนิคุงY2
  • จอมพลหมีผู้เกรียงไกร
  • *****
  • กระทู้: 21,953
  • ถูกใจแล้ว: 6368 ครั้ง
  • ความนิยม: +622/-548
[quote/]
ท่านเข้าใจผิดกับเรื่องผู้กล้าในสมัยก่อนครับ เรื่องไดนั้นค่อนข้างสบายแถมด้วยพลังโกงตังแต่แรกมีอาวุธท้อปตังแต่ต้นแถมฝึกวิชาเทพก่อนตังแต่เริ่มผมพูดตามตรงโคตรopยิ่งกว่าผู้กล้ายุคใหม่อีก แต่ผู้กล้าในอดีตส่วนมากไม่เทพแบบไดฐานที่มันเหลือแค่ในป้อมเมืองที่ทำการป้องกันไหวจอมมารทำอะไรได้ตามใจ มีมอนแทบทุกที่ที่ออกเมืองสภาพแบบนี้คือครองโลกไปแล้วครับเหลือเมืองไม่กี่แห่งทำการต่อต้าน และผู้กล้าก็เป็นตัวตนจิ้บจ้อยที่ราชาไห้เงินร้อยบาทไปสู้กับจอมมารและเงินที่ได้มายังไม่พอซื้อมีดเริ่มต้นเลยด้วยซ้ำ ด้วยความจิ้บจ้อยของผู้กล้าไม่มีค่าพอจะไห้จอมมารที่มีลูกน้องเต็มโลกเหลือบมองด้วยซ้ำ ในเกมที่เราเป็นผู้กล้ามักรับบทกระจอกง่อกง่อยแบบนี้เหมือนพวกเล่าปี่อาสาตัวเป็นผู้กล้านั้นแหละพวกแบบนี้มีเยอะและรอดน้อยมาก แต่ถ้านิยายที่มีการแข่งขันสูงมาเล่าเรื่องแบบกว่าจะเก่งแบบผู้กล้าในเกมมันจะน่าเบือแค่ไหนใครเคยฟามเกมภาษามารู้ดี ขนาดเรื่องน้องแมวดาบเทพตอนดาบผีมันฟามเรายังเบื่อกัน
อ้า...นั่นสินะ พอพูดขึ้นมาแบบนี้แล้วมันก็จริงจนเถียงไม่ขึ้นเลย จนสงสัยว่าผู้กล้ายุคเก่านี่มันโรคจิตอยากฆ่าตัวตายรึเปล่า
 

 

Tags:
แหล่งนิยายแปล แหล่งนิยาย นิยายแปล นิยายแต่ง มังงะ การ์ตูน อนิเมะ นายท่าน เว็บไซต์นายท่าน กระทู้สไลม์ สไลม์ยอดรัก