ผมเห็นหลายคนจะมีกฎให่้ตนเองน่ะครับ
เช่น รัยบคดี ไม่รับคดี หากมีอาชีพนี้อย่างยาวนานก็ต้องซื่อสัตยทืต่อลุกความ ไม่มใช่โม้ว่าจะช่วยได้ทุกครั้ง
ผมมองว่าขอเพียงลุกความไม่เอาปืนมายิงเราหลังจากจบคดี ถือว่าคดีประสบความสำเร็จไม่ว่าแพ้หรือชนะก็ตาม
ความจริงแล้ว กฎหมายค่อนข้างจะให้ดอกาสคนอยุ่เยอะ อย่างเรื่องที่มีการกดขี้ข่มเหงคนที่โดนทำร้าย
หากกระซวกพุงกันตรงนั้น กฎหมายยังอภัยให้ได้ง่ายกว่ากรไแปวางแผนฆาตกรรมในห้องปิดตาย
อย่างเรื่องที่ผมคิดตอนเรียนคือ ที่ว่า ยิงภริยาที่มีชุ้ เป็นป้องกัน หรือไม่ก็บันดาลโทสะได้เพราะข่มเหงสามีอย่างร้ายแรง
ผมคิดในใจว่า กฎหมายสนับสนุนการให้เรามีปืนและยิงฆ่ากันตรงนั้นทันที มากกว่าการไปวางแผนฆ่าทีหลัง
เช่น ผุ้หญิงดดนข่มขืนหรือข่มขุ่ ก้เอาปืนยิงกันตรงนั้นเลย โอกาสรอดเยอะกว่าแน่นอน
...เล่นเอาจากคนที่ไม่สนับสนุนอาวุธปืนอย่้างผม กลายเป็นคนสนับสนุนอาวุธปืนแบบพวกเร็ดเน้กของอเมริกาเลยล่ะครับ
เรื่องศาล มันมีหลัก "มาศาลต้องมาด้วยมือที่สะอาด" อยู่
แต่ก็อย่างที่ว่าในเรื่องการทำคดีล่ะครับ คนเราจะรักษาความเป้นมนุษยืในอาชีพไว้ได้ไหมคือบทพิสูจน์ตัวเรา
ผมคิดว่าคนเราพลาดไปตามอารมณ์ได้ ผมเองก็เป็นคนอารมณ์ร้อน มีอคติ
แต่ไม่ใช่สาเหตุที่ผมต้องเยาเย้ย คนที่รักษาอุมคติของตนเองเอาไว้ได้
อะไรที่น่าชื่นชมก็ต้องชื่นชม อะไรที่ควรตำหนิก็ต้องตำหนิ
