[quote/]
อ.ผู้เขียนมีบทสัมภาษณ์ถือว่ามีหลักฐานยืนยันได้ แต่คุณเอาโน่นเอานี่มาจับเองโดยไม่สนความตั้งใจของอ.ผู้เขียนเนะเอ้อ
ก็แล้วไงละปากบอกไม่ใช่แต่สิ่งที่แสดงออกมันเป็นไปแล้ว มันก็คือใช่แล้วไงละ เหมือนยิงคนตายไปแล้วแต่ไม่ได้ตั้งใจมันก็คือฆาตกรรมไปแล้ว
อีกอย่างคนตัดสินใจว่าเป็นนางเอกสัมปทานมั้ยมันไม่ใช่ "คนเขียน" แต่เป็น "คนอ่าน" ว่าพฤกติกรรมที่คนเขียนทำลงมาในเรื่องมันจะเป็นแบบนั้นมั้ย
เมื่อนาย A(คนเขียน) ยิงคนตาย(เขียนมังก้าเลิฟโคเมดี้) เรื่องหนึ่งออกมาคนที่จะตัดสินว่ามีความผิดจริงมั้ยหรือเป็นฆาตกรรม(นางเอกสัมปทาน)มั้ยไม่ใช่
นาย A(คนเขียน) แต่คือกฏหมาย(เงื่อนไขที่คนอ่านตั้งเอาไว้)ที่ระบุว่าการกระทำนั้นเป็นฆาตกรรม(นางเอกสัมปทาน)มั้ย ผู้พิพากษาหรือขณะลูกขุนในที่นี่คือคนอ่าน
เท่านั้นมีสิทธิ์ตัดสินใจว่าการฆาตกรรม(นางเอกสัมปทาน) นั้นมีความผิดจริง(นางเอกสัมปทานไม่คู่ควรกับการวิน) หรือไม่มีความผิด(นางเอกสัมปทานคุ่ควรกับการวิน)
นาย A(คนเขียน) มีสิทธิ์ใส่รายละเอียดของการฆาตกรรม(นางเอกสัมปทาน)อย่างเดียวไม่มีสิทธิ์ตัดสิน การตัดสินขึ้นกับกฏหมาย(เงื่อนไขที่คนอ่านตั้งเอาไว้)เท่านั้น
ถ้าคนเขียนมีสิทธิ์ตัดสินก็คือเขียนเอาไว้อ่านเองคนเดียว
คนเขียนมีหน้าที่เขียนเลี่ยงไม่ให้เป็นแบบนั้น ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามถ้ามันเป็นไปตามเงื่อนไขนั้นแล้วมันก็คือใช่ จะมาร้องแล่แหกระเชิงว่ามันไม่ใช่
นักเขียนไม่ได้เอาใจไม่ได้ให้สิทธิ์แต่ถ้ามันตรงตามเงื่อนไขมันก็คือใช่ และเงื่อนไขมันก็มีข้อเดียวง่ายๆเลยคือ
ตัวเอกหญิงที่ออกมาคนแรกสุดของเรื่อง(ส่วนใหญ่คือตอนแรก) = นางเอกสัมปทาน ส่วนที่ว่าจะโอ๋มั้ยมีอะไรพิเศษมันเป็นเรื่องย่อยรองลงไปในฐานะอภิสิทธิ์
