อะหืมเกลี่ยบทได้ดีแท้ๆ กระโดดขึ้นเรือ 4 แทบไม่ทัน
กลายเป็นสาวที่ดูสดใจร่าเริงสุด ดันมาดราม่าที่สุด
นั้นแหละครับคือปกติเลย คนที่หวัเราะได้สดใสกว่าใครก็คือคนที่ผ่านดราม่าชีวิตมาได้แล้วนั้นเอง
เหมือนนกเรื่องตำนานสถาบันทำตัวเหมือนนางเอกจืดจางหัวเราะแจ่มใสสุดๆ แต่ชีวิตนี่โคตรดราม่ายิ่งกว่าใครเลยในนิยาย
ที่มีการพูดเรื่องสมัย ม.ต้น ของสามสมาชิกชมรมวารสาร ผ่านทางเรื่องเล่าผีทั้ง 7 ที่สิ่งๆหนึ่งเล่ามา คนหนึ่งมีชีวิตที่ราวกับหุ่น
ไม่เคยมีความคิดความชอบเป็นของตัวเอง คนหนึ่งถูกข่าวลือที่ใส่ไข่ไปเรื่อยจนกลายเป็นตัวอะไรไปก็ไม่รู้แต่ก็ใช้ชีวิตอย่างไม่สนใจ
กับเรื่องรอบตัว อีกคนมีความเชื่อมั่นว่าตนมีพลังของปากกาในมือจะต้องเปลี่ยนแปลงความเลวร้ายนี้ได้แต่สุดท้ายเรื่องก็ยิ่งเลวร้ายลงเรื่อยๆ
แล้วทั้งสามคนก็มารวมกันจากการพบกันแล้วตั้งชมรมที่จะไม่ให้มีเรื่องเลวร้ายแบบที่พวกตนเจอขึ้นมาอีกครั้ง(วิธีแก้ปัญหาก็ไม่ออกแนวมิตรภาพนะ
ออกแนวความจริงเลยละ พูดกันดีๆไม่ได้ก็ต้องขุ่มขู่แบล็คเมล์ให้พูดเพื่อจบเรื่องอย่างงดงาม จบอย่างงดงามโดยมีเบื้องหลังของความงามที่ดำมืดนิดๆ)
และเหตุผลท่ว่าทำไมยัยนกกลัวผีมาก(เจอของจริงในภาคนิยายมานี่แหละ) แล้วมารุตผู้ได้มองเห็นความจริงที่ไม่เคยเห็นมาก่อนกับงานชิ้นแรกในฐานะ
สมาชิกชมรมวารสาร นี่ยังไม่รวมชีวิตครอบครัวที่พ่อแม่หย่าร้างจนแยกกับอยุ่กับน้องสาวอีก(น้องสาวก็รักพี่สาวมากและมองเป้นไอด้อลที่อยากจะเป็นบ้างให้ได้)
ส่วนสาเหตุยัยนกเห็นร่าเริ่งแข็งแรงแบบนี้ตอนเด็กเคยเกือบตาย ตอนนัน้พ่อตัดใจแล้วแต่เกิดปาฏิหาร์ยรอดตายมาได้ แม่เลยโกรธมากที่พ่อตัดใจขอหย่าเลย