[quote/]
นางเอกใช่ว่าจะทำใจยอมรับได้ในช่วงเวลาสั้นๆที่ไหนกันล่ะ? กว่าเธอจะโต คิดว่าต้องผ่านอะไรมาบ้าง ถ้ามองเป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆ กลับมาเกิดใหม่ รับได้เลยมันก็ไม่ใช่
ถึงได้บอกว่าต่างคนก็ต่างไม่รู้ส่วนกลางถึงส่วนใกล้จบแท้ๆ
การโต้เถียงเพื่อสิ่งที่ตัวเองเชื่อก็ไม่ได้แย่หรอกนะ เป็นเรื่องธรรมชาติ คนเราเห็นมาต่างกันก็คิดต่างกันได้
พวกที่จดจำบาดแผลตัวเองคิดแค้นไปชั่วชีวิตก็มี พวกที่เดินหน้าต่อ พร้อมแบกรอยแผลเป็นเครื่องย้ำเตือนความผิดพลาดไม่ให้เดินกลับไปซ้ำทางเดิมก็มี พวกที่ตัดสินใจเดินทางเดิม แล้วแก้ไขเส้นทางให้ข้ามผ้านไปได้ก็มี
ไม่มีข้อตายตัวว่าต้องแบบนั้น ต้องแบบนั้นแบบนี้สักหน่อย แค่สิ่งที่เรามองมันต่างกันแค่นั้น
PS. ถึงบางครั้ง ชีวิตจะเหมือนเกม แต่เราตีค่าความรู้สึกเป็นตัวเลขได้จริงๆน่ะเหรอ? มันไม่แน่นอนหรอก ถ้าเราสะสมตวามดีมาทั้งชีวิตืแล้วเผลอทำพลาดไปครั้งนึง หรืออาจจะผิดโดยความตั้งใจ จะยกความดีที่สั่งสมมาลบสิ่งที่ผิดพลาดให้ยอมรับกันได้ทุกคนมั้ย? อาจจะได้ หรือไม่ได้ก็แล้วแต่คน ไม่มีอะไรแน่นอนหรอก
มันไม่ใช่เรื่องเหตุผลรับได้ไหม
คนที่เจอเรื่องร้ายๆมากับคนบางคน แบบนางเอก
ต่อให้ผ่านมา 10 ปี ผมว่า ก็แค่เปลี่ยนจาก แค่เห็นรูปก็กรี๊ดลั้นบ้าน
เป็นแค่เห็นรูปก็ใจเต้นผิดปรกติ แค่เกิดอาการสั่น
ไม่ต้องพูดกันเรื่องเหตุผล แค่นางเอกเห็นหน้าพระเอกแล้วไม่อ้วกแตก
กรี๊ดบ้านแตก วิ่งหนี รึเป็นลม แค่นี้ก็เก่งแล้วครับ
แต่นี่แต่งงานด้วย.... แต่ก็นะมันเรื่องแต่ง
แต่ถ้าใครเคยมีแผลใจหนักๆ รึเคยป่วย จะรู้
มันเหมือนกับ ให้กลืนอ้วกของคนอื่น รึกินขี้สดๆ เพราะมองว่ามีประโยชน์เลย
อ้อแล้วก็ให้คิดในลอจิกว่าเป็นผู้หญิงนะครับ
เวลาโดนทำร้าย ลอจิกผู้หญิงกับผู้ชายจะต่างกันโดยสิ้นเชิง
----------
ถ้าคุณคิดแค่ว่า เกิดใหม่แล้วไม่มีความผิด คนเราจะให้ความยุติธรรม
แสดงว่าคุณยังผ่านโลกมาน้อยครับ
หลายๆคนรักและเกลียดคนอื่นได้ตั้งแต่แค่ชาติกำเนิดแล้วครับ
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเคยทำจริงๆในชาติก่อน
