[quote/]
ถ้าคู่อริเก่าเราความจำเสื่อม มานั่งกินก๋วยเตี๋ยวอยู่โต๊ะข้างๆ จ้องเราแบบไม่เป็นมิตรเราจะทำยังไงล่ะ? ถ้ามันไม่ลุกขึ้นมาหาเรื่องเราก็จบกันไปก็แค่นั้น หรือเราจะเป็นฝ่ายเข้าไปรื้อแผลเก่าแก้แค้นอัดมัน?
การตราหน้าคนอื่นว่าเลวไม่ได้ทำให้ชีวิตตัวเองดีขึ้นอยู่แล้ว เราจะได้อะไรจากการเถียงเรื่องเนื้อเรื่องที่ยังไม่ได้อ่านจนหมดนี่กันล่ะ? การยอมรับจากอีกฝ่าย? การได้รับความรู้สึกชนะ? อันไหนล่ะ
[quote/]
ตอนนี้โจทย์เยอะเกิน ขอโทษที่บวกมั่วละกัน ไม่มีรูปโปรไฟล์ก็แยกไม่ค่อยออกหรอก โทษๆ
ที่ไม่พอใจก็คงงั้นแหล่ะมั้งนะ มันก็เหงาๆบ้างแหล่ะที่เหมือนเราเป็นคนเดียวที่ไม่ด่าหัวน้ำเงิน ไม่สิ ตอนแรกก็ด่าอยู่ แต่พอตามไปเรื่อยๆก็ยอมรับได้ล่ะนะ อืม คงตรงนี้แหล่ะที่ไม่พอใจ หัวน่ำเงินมีเจตนาจะข่มนางเอกจริงๆน่ะเหรอ? ต้องให้ค่าน้ำหนักการพูดยังไงถึงเรียกว่าข่มได้.อืมมมมม //เล่นเกมต่อแป๊บ
ิเรื่องคู่อรินี่ผมว่ามันเป็นมุมมองผู้ชายซึ่งผมว่าไม่ใกล้เคียงเลย
ผมว่าถ้าคุณเคยเห็นคนกลัวหนู รึแมลงสาบ ทั้งที่เป็นผู้ชายตัวโตๆ
รึถ้าคุณไปเจอคนที่คุณรักมากๆ แต่ทรยศคุณได้แบบว่า...
คุณจะรู้ครับ คำว่าคู่อริมันแค่ความรู้สึกระดับประถม
ลองจินตนาการนะครับ ผู้หญิงบางคนรู้สึกกับผู้ชายแค่ไม่ถึงปี
บางทีก็เศร้าถึงขั้นฆ่าตัวตาย
อันนี้นางเอกโดนทำให้คิดว่าฉันอยู่เพื่อคนๆนี้
ทำทุกอย่างเพื่อคนๆนี้มาเป็นสิบปี
ทำงานแทนทุกอย่าง ยอมแม้กระทั่งให้มีเมียน้อย
สุดท้าย ทั้งหยามเกียรติทั้งฆ่าทั้งพ่อ ทั้งตัวเอง
แค่ทำใจยอมรับแล้วแต่งงานด้วยใหม่อีกรอบน่ะโครตจะเป็นอะไรที่ห่างไกลเลย
คนปรกติที่เจอแบบนี้ ผมกล้าพูดได้เลย
พอสาวเห็นระยะ 10 เมตร จะเกิดอาการ ใจเต้นผิดปรกติ
สมองเบลอชั่วขณะ บางคนอาจออกอาการวิ่งหนีเลย
ถ้าการที่ทำให้รักกันคือคะแนน 100
สิ่งที่พระเอกทำคือคะแนน -5000 ได้
20-30 ปีผ่านไปถึงแผลจะตื้นลงแต่ก็ไม่มีวันหายขาด
