อ่านไป 50+ ตอนละ......คือฟาร์มมันถือว่าสนุกก็จริงแต่ฟาร์มต่อเนื่องยาวเกินไปแล้ว
แล้วเวลาในเรื่องก็ไม่รู้ไปไกลแค่ไหนด้วย เมื่อไหร่จะเข้าเนื้อเรื่องหลักในเกม
การปูเนื้อเรื่องล่วงหน้าไม่มีเลย ตัวนางเอกบทถือว่าดี แต่บท สำนักที่ไปเรียน แปลกเกินไปหน่อย
1 ไม่มีการกล่าวถึงตัวประกอปอื่นๆในสำนักเลย
2 ทัณสวรรค์ ดูเป็นเรื่องผิดปรกติมากเกินไป เหมือนกับคนแถวนั้นไม่เคยเจอมาก่อน
คือ สำนักมันไม่มีคนเจอทัณสวรรค์มานานจนคนแถวนั้นรู้สึกแปลกใจเลยเรอะ
สรุปพระเอกฟาร์มถึงขั้น 4 โดยไม่เคยต่อยปากใครเลย
ที่อ่านๆมาพระเอกโกงกว่านางเอกแบบห่างไกลมากๆ ความสามารถพระเอกแทบจะเกินกว่าเรืองที่ใช้ระบบด้วยซ้ำ
แล้วการที่ไม่มีบทตีเบ้เลยทำให้ไม่มีไม้บรรทัดของเรื่องเลย
ทรัพยากรที่พระเอกใช้บทบอกว่าพระเอกใช้เยอะมาก แต่ไม่มีการปูบทในสำนักเลยทำให้ไม่มีไม้บรรทัดวัดเลย
แบบสำนักนี้มีคนนับร้อย พระเอกเอาวิชาไปหมดคนอื่นเลยไม่มีอ่าน
หรือ สำนักมีคนนับหมื่น พระเอกเอาวิชาไปนับพันไม่มีอะไรอ่านเลย
สรุปตัวละครถึงตอน 50+
ท่านพ่อโผล่1-2 ครั้ง
ท่านย่า 1-2 ครั้ง
เบ้ 1 คน โผล่มาเรื่อยๆ
พี่น้องโผล่ 1 ครั้ง
นางเอก บทดีอยู่
อ. บทพอใช้
คือเหมือนเป็นแนวว่าอยากเข้าไปทำอะไร แต่ไม่ค่อยกล่าวถึงว่าเข้าไปเจออะไร
ที่เรื่องมันยังดำเนินไปได้ ส่วนนึงเพราะคนอ่านมีพื้นฐานสเกลในหัวแล้ว
เรียกว่าเหมาะกับแฟนๆแนวนี้อ่าน ส่วนพวกไม่เคยอ่านจะโครตงงเลย
ว่าแต่นางเอกกับพระเอกอายุเท่าไหร่ละ นับถึงตอนที่พระเอกได้รับทัณสวรรค์
ขอบคุณมากครับผม
ผมกะจะล้อเลียน แนวดีดพิณแล้วคนตายทั้งแก๊งค์แบบอึ้งเอี๊ยะซือน่ะครับมาอยู่ในแนวปราณยุทธที่เว่อกว่ามังกรหยกก็เลยอยากให้เว่อร์กว่าตามสเกล ฮา

ผมคิดว่าการที่ต้องมีพื้นฐานก่อนี่คือจุดอ่อนของผมเหมือนกันครับ เหมือนกับเรื่องทีแ่ซวชาวบ้านอย่าง โคโนสึบะ
ต้องเป็นคนที่มีประสบการณ์กับแนวอิเซไคมาพอสมควรการที่จะฮาเวลาแซวได้ คนนั้นต้องมีประสบการณ์การอ่านนับพันตอนของแนวปราณยุทธมาแล้ว
นี่ผมกะจะล้อและแสดงการที่คนบ่นว่า "มันจะไปหาเรื่องชาวบ้านไปทัา่วทำไม?"คนที่ไม่ไปหาเรื่องชาวบ้านก็จะมีชีวิตอย่างนี้ล่ะครับ
กำลังจะบรรยายชีวิตนายน้อยตระกูลใหญ่บางส่วนและสาเหตุที่พวกนี้ทำไมถึงไปกระทืบพระเอกแนวปราณยุทธโคตรโกงที่มาหาเรื่อง
เพระาทางเทคนิคไอ้พวกนี้มันมีชีวิตชิลมากมาตั้งแต่ต้น
..เรื่องความโกงตั้งใจประมาณนั้นน่ะครับ
ว่าอี้จิงที่ความสามารถนางเอกปราณยุทธ โกงกว่าพระเอกพระเอกเสี่ยงตายสามปี คู่หมั้นที่นั่งในถ้ำสามปีก็พลังพอพอกัน พระเอกพลังต่ำกว่าน่อยด้วยซ้ำแต่เคล็ดวิชาเนหือกว่าเลยชนะได้
เทียบบัญญัติไตรงยางค์ สมการนี้แล้ว
อี้จิงจึงฝึกเร็วมากๆหากมีของครบแบบแนวคู่หมั้นของเซียวเหยียนล่ะครับและของดกง หยกที่ติดตัวมาแต่กำเนิดในการช่วยเดินพลังในแนววิชาหยิน
อาจจะเขียนผ่านๆก็จริงแต่มันคือของโกงที่ชาวบ้านทืั่วไปไม่มีนะครับ ไอ้หยกเย็นกับร่างกายเก้าหยินนั่นน่ะ
และผมเล่นมุกตามที่ตัวประหลาดเฒ่ามักจะขโมยนางเอกที่มีร่างกายพิเศษไปในมิติที่สูงขึ้น อีจิงก็คือนางเอกแบบนั้นที่มีร่างกายขี้โม้
...ปัญหาคือผมตกบ่วง
"เฮอะ เจ้าหนุ่มกระจอกนั่นไม่สามารถชนะศิษย์พี่ใหญ่ที่บรรลุคุรุยุทธแล้วได้หรอก ผลแพ้ชนะออกมาแล้ว พลังแค่นักยุทธไม่อาจก้าวข้ามกระบบี่เหมยเย็นเยือกหิมะและพลังระดับคุรุยุทธของศิษย์พี่ใหญ่ได้"
คือมันก็โอเคในด้านการเขียนพระเอกกลับชาติมีพลังโกง
แต่ท่าจะเขียนฉากต่อสู้อย่างไรล่ะครับหากพระเอกของท่านคือฝ่ายมีพลังเหนือกว่าและเคล้ดวิชาของสำนักใหญ่?
มีเรื่องทีพอทำได้คือไปอัดผู้อาวุโสคนอื่นๆ แต่คนธรรมดาก็คงไม่คิดจะไปอัดผู้อาวุโสตระกูลตนเองใช่ไหมล่ะครับ?
หมายความว่าด้วยสมการนี้ หากอยู่ในรุ่นเดียวกัน ตระกูลใหญ่ที่วิชาเท่าๆกัน
..พลังเหนอืกว่าก็ชนะตลอดสิครับหากไม่เจอพวกขี้โม้กลับชาติมาเกิด
"ย๊ากข้าไม่ยอม"
"อ๊ะเจ้าหนุ่มนั้นมีพลังปราณโลหิตสามารถโจมตีเพิ่มได้อีกหนึ่งขั้นใหญ่ แต่ศิษย์พี่ใหญ่เหนือกว่าเจ้านั้นสองขั้นใหญ่ ผลแพ้ชนะออกมาตั้งแต่แรกแล้ว เจ้าหนุ่มนั้นไม่รู้ความห่างชั้นของสวรรค์และพิภพ"
คือผมตกอยู่ในข้อจำกัดของแนวคิดอย่างที่เขียนล่ะครับพอไปถามคนทั่วไปแม้แต่คนเฝ้าประตู
ว่ามีวิชาที่เอาชนะขั้นใหญ่ข้ามขั้นได้ไหมก็โดนหัวเราะเยาะท้องแข็งใส่