ง่ายนิดเดียว ไม่ตกหลุมรักตัวเอกง่ายเกินไป แบบพระเอกช่วย รักเลยงี้ อ่านหรือดูทีไรเหมือนเห็นคนใจง่าย อีกเรื่องคือ กระจายตัวละคร มีหญิงพอๆกับมีชาย บางครั้งอ่านหรือดูก็แอบเซง อะไรว่ะ ผู้หญิงอีกล่ะ ทำไมไม่มีผู้ชายโผล่มามั้ง ความรู้สึกคือ โรคนี้มันจะไม่มีคนเพศเดียวกับตัวเอกเลยหรือไง เป็นคู่แข่งไรงี้ มันน่าเบื่อที่วันๆตัวเอกมีแต่คนตกหลุมรัก ลองคิดดู ขนาดผู้กล้า ยังมีจอมมารเป็นเมียเลย คือ แค่ผู้หญิงข้างตัวก็เยอะล่ะ คู่ต่อสู้ดูจิ๊บจ๋อยไปเลย บางครั้งพระเอกโชว์เทพ ก็อยากให้มีตัวร้ายที่โคตรเทพอ่ะ ถ้าพระเอกมีฮาเร็ม ตัวร้ายก็ควรมีเสน่ห์จนแม้แต่ฮาเร็มยังเสียดายดิ เราไม่รู้คนสวนใหญ่คิดยังไง แต่เราคิดแบบนี้อ่ะ คือเพื่อนงี้ เป็นผู้หญิง เพื่อนผู้ชายเป็นตัวประกอบ ไท่มีความสำคัญเลย คือดูแล้วมันหงุดหงุด แบบโลกทั้งใบมีผู้ชายอยู่แค่คนเดียวงี้ เราอ่านได้นะฮาเร็มเพราะนิยายสนุกมันก็โอเค แต่พอเจอคนเพศตรงข้ามตัวเอกมาตกหลุมรักตัวเอก แบบเจอหน้าก็ชอบล่ะงี้ อ่านแล้วเสียอารมณ์ จะมาแบบซึนหรือแบบไหนก็รู้ว่าต้องเข้าฮาเร็มแน่ ความรู้สึกตอนที่อ่านคือ ทำไมมันง่ายงี้อ่ะ เลยพาลไม่อยากอ่านต่อเลย ถ้าถามว่านิยายฮาเร็มแนวไหนที่เราอ่านแล้วรู้สึกโอเค คงเป็นจีนกำลังภายในสมัยก่อน คือค่อยๆเป็นค่อยๆไป ไม่ได้ตกหลุมรักเลย หรือกว่าจะลงเอยกันได้ ก็รู้ถึงท้ายเรื่อง ประมาณนั้นมั้ง
แบบนั้นไม่ทันใจคนอ่านครัช กว่าจะผ่านอุปสรรคนู่นนี่นั้นได้แล้วมีความดีความชอบพอให้สาวเริ่มมีใจให้ ก็เอาแบบโดนทำดีอ่อนโยนใส่ปุ๊ปก็ชอบหลงรักปั๊ปชนิดที่ว่าเหมือนแม่งชีวิตนี้ไม่เคยเจอผู้ชายดีๆในชีวิตมาก่อนงี้ เจอแต่พวกหื่นหน้าหม้อบ้าง เจอพวกขี้เหยียดกดขี่เพศบ้างหรือพวกเลวทรามนิสัยไม่ดีงี้
คือตัวผู้ดีๆในเรื่องมันหายไปไหนหมด ถึงต้องรอบทพระเอกมาทำดีแล้วก็แก้ปัญหาให้ด้วยความเทพทรูของพระเอก สำเร็จแล้วก็เข้าฮาเร็มตามระเบียบ
บางเรื่องนี้ตัวผู้แม่งมีค่าแค่ตัวประกอบชัดๆ ไม่ว่าจะมิตรรึศัตรู
