[ฐานบัญชาการ] Goblin Slayer/year one

[Black7nos]

ด้วยปัญหาบางอย่างที่ผมรู้สึกว่านิยายแฟนตาซีบางนิยายที่ผ่านตามันยังไม่ Make Sense ด้านเหตุผลทางบริบทสังคม เศรษฐกิจและวัฒนธรรม ผมจึงต้องมาแต่งแยก Mechanic ของแต่ละกิลด์ใหม่ให้สอดคล้องกับบริบทและดำเนินกิจกรรมทางเศรษฐกิจได้


อิงจาก Ref นิยายผมนะ
1.สมาคมทหารรับจ้าง ที่ตัวเอกเรื่องที่ผมแต่งสังกัด
- ระบบสมัครสมาชิกและค่าธรรมเนียมรายปี(Membership) สมาคมหากำไรจากค่าธรรมเนียมสมาชิกรายปี และไม่ไปยุ่งกับสัญญาของสมาชิก สมาชิกจะต้องไปคุยต่อรองค่างานและ Scope งานจากเจ้าของงานเอง สมาคมมีหน้าที่เป็นพยานคนที่ 3 รับรองการทำสัญญาอย่างถูกต้องเท่านั้น
- ระบบ Networking และ Partnership เป็นระบบที่ห้างร้านท้องถิ่นนั้นๆจะทำสัญญากับสมาคมทหารรับจ้างสาขานั้นๆ โดยสมาชิกจะได้รับส่วนลดค่าโรงเตี๊ยมและค่าอาวุธชุดเกราะต่างๆจากร้าน ขณะที่ร้านค้าก็จะขายสินค้าหรือบริการให้แก่ทหารรับจ้างที่เป็นสมาชิกได้มากขึ้น
- กฎค่อนข้างเคร่งครัดกว่า และถูกเจ้าหน้าที่รัฐจำตามองมากกว่าเพราะถือเป็นกองกำลังอิสระ และต้องอายุถึงเกณฑ์ไม่ก็ผ่านการทดสอบขั้นพื้นฐาน
- ไม่มีระบบ Rank ชื่อเสียงมักพูดถึงปากต่อปาก
ประเภทงาน : คุ้มครองบุคคล, คุ้มครองเกวียนคาราวานสินค้า, สืบสวน, ล่าค่าหัว, ทำสงคราม


2.สมาคมนักผจญภัย (ดยุคนาซิสซัสถือหุ้นร่วมกับคนอื่น)
- สมัครสมาชิกฟรี ไม่มีค่าธรรมเนียมสมาชิก ไม่ต้องทดสอบใดๆ ทำให้จูงใจคนมาเข้าร่วมได้มาก(สมัครใจ)
- งานต่างๆสมาคมจะเป็น Main Contractor ทำสัญญากับนายจ้างและขายงานติดป้ายให้นักผจญภัยรับไปอีกทอด สมาคมจะกินหัวคิวค่างานเป็น % จากค่างานที่เกิดขึ้น
- มีระบบ Rank ไต่ระดับ ยิ่งงานมีความเสี่ยงมากค่างานสูงจะจัดอยู่ในระดับสูง
ประเภทงาน : รับจ้างทั่วไป, ล่าสัตว์ป่า, ล่าอมนุษย์, บุกเบิกพื้นที่ใหม่, ล่าสมบัติ, ล่าค่าหัว


ซึ่งกิลด์ทหารรับจ้างจะขัดแย้งกับกิลด์นักผจญภัย เพราะ แย่งงานกัน โดยเฉพาะงานล่าค่าหัว


3.สมาคมการค้า (ห้างหุ้นส่วนปัจจุบัน เป็นระบบเจ้าสัว)
- แบ่งเป็น Business Unit เช่น กิจการร้านค้าประจำ กิจการคาราวานสินค้า กิจการท่าเรือ กิจการเช่าโกดัง
- หลายสมาคมการค้าจะรวมตัวกันเป็นสภาหอการค้า หรือ สภาพ่อค้า เพื่อไม่ให้แต่ละสมาคมการค้าแข่งกดราคากันเอง(นึภาพกลุ่มน้ำมัน OPEC ที่ทุกคนตั้งราคาน้ำมันเท่ากันทั้งโลก)


4.สมาคมช่างฝีมือ (ห้างหุ้นส่วนเหมือนสมาคมการค้า แต่ต่างกันตรงโฟกัสงานสาย Artisan เป็นหลัก และมักมี Network กับ สมาคมการค้าที่เป็น Partnership
- แต่ละสมาคมจะมีวิชาช่างฝีมือเฉพาะไม่ถ่ายทอดให้คนนอก จะถ่ายทอดเฉพาะคนในสมาคมเท่านั้น
- มีระบบ Grand Master รับช่วงต่อสมาคม
- แต่ละสมาคมมี Workshop ของตัวเอง
- มีการจัดนิทรรศการแสดงผลงานระดับอาณาจักร เรียกว่า Salon แต่ละสมาคมจะเอาผลงานตัว Top มาประชันผลงาน ทั้งงานเขียน งานดินเผา งานโลหะ ในแต่ละปี

[Black7nos]

เอาจริงๆ เควสเก็บสมุนไพร มันก็แค่เควสทดสอบเบื้องต้นว่าทำงานนักผจญภัยไหวไหมกับสอนขั้นตอนการรับเควสมากกว่า ทำไม่กี่รอบก็เลื่อนไปรับเควสล่ามอนได้แล้ว
แถมยังไงลำพังแค่สมุนไพรจากเควสมือใหม่ก็ไม่มีทางผลิตยามากพอแน่ๆ ยังไม่นับคุณภาพของที่เก็บมาที่ไม่คงจากการที่เก็บแบบผิดๆถูกๆอีก

ปัญหาคือถ้าปล่อยให้นักผจญภัยหน้าใหม่ทำเควสเก็บสมุนไพรหรือของป่า ต่อให้เป็นสมุนไพรหาไม่ยาก มันจะเกิดสิ่งที่เรียกว่าของล้นตลาดขึ้น
ผมมองว่าเรื่องยาต่างๆ ต้องมีการผลิตเป็นประจำอยู่แล้ว และก็ต้องมีการปลูกพืชสมุนไพรเป็นฟาร์ม เพราะยังไงพวกทหารประจำการและทหารรับจ้างก็ต้องซื็อต้องใช้


สมมุติว่าฟาร์มสมุนไพรทั้งเมืองผลิตได้ 100 หน่วย แล้วมีการ Consume คือเอาไปผลิตเป็นยาสมานแผล 100 หน่วย ผลก็คืออุปสงค์กับอุปทานมัน Balance กันถูกมั้ยครับ ราคาตลาดก็จะเป็นราคาที่รับได้


ทีนี้สมมุติว่ามีสมาคมนักผจญภัยเปิดเควสหาสมุนไพรให้นักผจญมือใหม่ทำ ผลปรากฎว่าเกิดอะไรขึ้นครับ เหล่านักผจญภัยก็จะหาสมุนไพรมาเข้าในตลาดมากขึ้นสมมุติว่าเพิ่มขึ้นอีก 100 หน่วย
ปัญหาตอนนี้ก็คือ ตอนนี้มีสมุนไพรในตลาดทั้งหมด 200 หน่วย แต่การ Consume ยังมีเท่าเดิมคือ เอาไปทำยาแค่ 100 หน่วย ผลคืออุปทานมากกว่าอุปสงค์
ราคาสมุนไพรและยาในตลาดก็ร่วงเลยสิครับ สมดุลกลไกราคาพัง ผลคืออะไรต่อครับ เกษตรกรที่ปลูกสมุนไพรก็ซวยสิครับ ต้นทุนผลิตเท่าเดิมแต่ราคาขายลดลง ขาดทุนยับ
ยิ่งถ้าเจ้าเมืองไม่ทำอะไรเลย ปล่อยให้ตลาดไหลนะ เรียบร้อย ผลคือตายหมู่ครับ เกษตรกรปลูกสมุนไพรเจ๊งระนาว


ดังนั้นตามหลักการเศรษฐศาสตร์แล้ว จะให้สมาคมนักผจญภัยมีเควสหาสมุนไพรแบบนี้ไม่ได้ครับ คือ มันไม่ใช่เขาสัตว์หรือของประดับตกแต่งตามรสนิยมคน แต่มันคือของอุปโภคบริโภค กลไกสินค้าสำคัญพังหมด ถ้าจะมีเควสเกี่ยวกับสมุนไพร คือต้องให้นักผจญภัยไปใช้แรงงานทั้งเกษตรกรและทั้งนักปรุงยา เท่าๆกัน ผลมันคือจะทำให้ถ้าสินค้าถูกผลิตขึ้น ก็จะถูก Consume ไปผลิตสินค้า Finished Good พอๆกันทั้งสองข้างทั้งอุปสงค์อุปทาน เช่น ถ้า สมุนไพรจากเดิมเก็บเกี่ยวได้เพิ่มขึ้นเป็น 150 หน่วย ทางนักปรุงยาเองก็มีกำลังคนทำให้กำลังผลิตยากเพิ่มขึ้นเป็น 150 หน่วยเหมือนกัน ผลคือยังคงรักษาสมดุลของกลไกราคาได้ ราคาจะไม่เปลี่ยนแปลงจากเดิมนักและอยู่ในเกณฑ์รับได้ครับ

[pol]

แต่เอาจริงๆแล้วระบบการผลิตสมุนไพรของนิยายแนวต่างโลกของญี่ปุ่นมันห่วยแตกเกือบทุกเรื่องนะครับ  ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงไม่ทำสวนสมุนไพรให้เป็นการเป็นงาน?  เอาตั้งแต่มังงะในตำนานอย่างดราก้อนเควสได ก็ยังได้โพชั่นไม่โผล่มาในเรื่องด้วยซ้ำไป  เวลาบาดเจ็บจะเป็นหน้าที่ของฮีลเลอร์ตลอด  นิยายเรื่องอื่นๆก็เป็นกันเกือบทั้งหมด  สงสัยคงเป็นค่านิยมของญี่ปุ่นที่ชอบใช้เวทมนต์มั๊งครับ?  แต่ในนิยายของฝรั่ง่ผมอ่านตอนนี้อย่าง The Witcher  พระเอกซดยาเพิ่มสถานะต่างๆอย่างเมามันส์

[samuison]

[quote/]


บารอน เป็นขุนนางระดับมีที่ดินแล้วนะครับ มีปราสาทหรือป้อมปราการเป็นของตัวเองนะ แต่บารอนจะอยู่ใต้ไวส์เคาท์อีกที อย่างใน Mount&Blade หรือ Crusader King ตำแหน่งบารอนอย่างน้อยก็ต้องมีหมู่บ้านใต้ปกครองนะครับ ดังนั้นถ้ามีหมู่บ้านก็ต้องมีคฤหาสต์หรือป้อมของบารอน แต่อาจจะไม่ใหญ่เท่ากับของพวกขุนนางระดับสูงกว่า พวก Workshop และ ร้านค้าต่างๆก็มีแน่นอนครับ ลองดูเควส Bloody Baron ของ Witcher 3 ก็ได้ครับ นั่นอ้างอิงจากปราสาทของบารอนจริงๆ ซึ่งในปราสาทก็มีกิจกรรมทางเศรษฐกิจมากมาย

หมายถึงแนวอิเซไคที่เล่นมุก"เกิดเป็นลูกชายของบารอนบ้านนอกชายแดน"น่ะครับที่เล่นมุกว่ายากจน โดนสัตว์ประหลาดบุกหรืออะไรสารพัดไม่มีงบประมาณมากพอที่จะพัฒนาเมืองผมมองเสมอว่าการพัฒนาเมืองนั้นขึ้นอยู่กับงบนั่นล่ะหากไม่มีงบประมาณมาขยันอดออมไปทั้งชีวิตก็ไม่สามารถชขยายเมืองหรือกิจการได้เท่ากับพวกดยุกที่มีเงินจำนวนมหาศาล
ต้องใช้ความรู้ เส้นสายและอื่นๆ..
ซึ่งว่ากันจริงๆก็โทษกันไม่ได้ เพราะหมู่บ้านชายแดน ต้องการความปลอดภัยและควาปมระหยัดมากกว่าจะใช้ของฟุ่มเฟือย
เราจะเห็นว่าพวกแนวคิดวิทยาศาสตร์หรือศิลปะ นักร้องนักเต้นจะมีในเมืองหลวงที่ปลอดภัยมากกว่าบ้านนอกชายแดน

แต่เอาจริงๆแล้วระบบการผลิตสมุนไพรของนิยายแนวต่างโลกของญี่ปุ่นมันห่วยแตกเกือบทุกเรื่องนะครับ  ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงไม่ทำสวนสมุนไพรให้เป็นการเป็นงาน?  เอาตั้งแต่มังงะในตำนานอย่างดราก้อนเควสได ก็ยังได้โพชั่นไม่โผล่มาในเรื่องด้วยซ้ำไป  เวลาบาดเจ็บจะเป็นหน้าที่ของฮีลเลอร์ตลอด  นิยายเรื่องอื่นๆก็เป็นกันเกือบทั้งหมด  สงสัยคงเป็นค่านิยมของญี่ปุ่นที่ชอบใช้เวทมนต์มั๊งครับ?  แต่ในนิยายของฝรั่ง่ผมอ่านตอนนี้อย่าง The Witcher  พระเอกซดยาเพิ่มสถานะต่างๆอย่างเมามันส์

ผมเดาว่าเพราะเรามองเรื่องการใช้ไอเท็มเป็นการขี้ดกงหรืออะไรนี่ล่ะครับ
ผมอ่านมอนสเตอร์โซลออนไลน์เจอคนเขียนเมหือนล้อเลียนพวกบ้านรวย ใช้เวทย์อัญมณีให้โดนกระทืบหรืออะไรต่างๆว่าอย่างนั้น
วิทเชอร์ทำออกแนวสมจริงในระดับหนึ่งในเรื่องของการเมืองเพระาคนเขียนเป็นชาวโปแลนด์ ทีป่ระวัติศาสตร์เจอทั้งโซเวียตและนาซีว่าอย่างนั้น
..
อย่างที่ผมยกตัวอย่างล่ะครับเรื่องยา ในOverlord
เราใช้ระบบลุกศิษย์ฝากตัวกับอาจารย์ที่อยู่ตามป่าตามเขา
ไม่ใช่สิ่งที่เราจะสามารถฝึกกันได้ง่ายๆนั่นเอง

ด้วยปัญหาบางอย่างที่ผมรู้สึกว่านิยายแฟนตาซีบางนิยายที่ผ่านตามันยังไม่ Make Sense ด้านเหตุผลทางบริบทสังคม เศรษฐกิจและวัฒนธรรม ผมจึงต้องมาแต่งแยก Mechanic ของแต่ละกิลด์ใหม่ให้สอดคล้องกับบริบทและดำเนินกิจกรรมทางเศรษฐกิจได้


อิงจาก Ref นิยายผมนะ
1.สมาคมทหารรับจ้าง ที่ตัวเอกเรื่องที่ผมแต่งสังกัด
- ระบบสมัครสมาชิกและค่าธรรมเนียมรายปี(Membership) สมาคมหากำไรจากค่าธรรมเนียมสมาชิกรายปี และไม่ไปยุ่งกับสัญญาของสมาชิก สมาชิกจะต้องไปคุยต่อรองค่างานและ Scope งานจากเจ้าของงานเอง สมาคมมีหน้าที่เป็นพยานคนที่ 3 รับรองการทำสัญญาอย่างถูกต้องเท่านั้น
- ระบบ Networking และ Partnership เป็นระบบที่ห้างร้านท้องถิ่นนั้นๆจะทำสัญญากับสมาคมทหารรับจ้างสาขานั้นๆ โดยสมาชิกจะได้รับส่วนลดค่าโรงเตี๊ยมและค่าอาวุธชุดเกราะต่างๆจากร้าน ขณะที่ร้านค้าก็จะขายสินค้าหรือบริการให้แก่ทหารรับจ้างที่เป็นสมาชิกได้มากขึ้น
- กฎค่อนข้างเคร่งครัดกว่า และถูกเจ้าหน้าที่รัฐจำตามองมากกว่าเพราะถือเป็นกองกำลังอิสระ และต้องอายุถึงเกณฑ์ไม่ก็ผ่านการทดสอบขั้นพื้นฐาน
- ไม่มีระบบ Rank ชื่อเสียงมักพูดถึงปากต่อปาก
ประเภทงาน : คุ้มครองบุคคล, คุ้มครองเกวียนคาราวานสินค้า, สืบสวน, ล่าค่าหัว, ทำสงคราม


2.สมาคมนักผจญภัย (ดยุคนาซิสซัสถือหุ้นร่วมกับคนอื่น)
- สมัครสมาชิกฟรี ไม่มีค่าธรรมเนียมสมาชิก ไม่ต้องทดสอบใดๆ ทำให้จูงใจคนมาเข้าร่วมได้มาก(สมัครใจ)
- งานต่างๆสมาคมจะเป็น Main Contractor ทำสัญญากับนายจ้างและขายงานติดป้ายให้นักผจญภัยรับไปอีกทอด สมาคมจะกินหัวคิวค่างานเป็น % จากค่างานที่เกิดขึ้น
- มีระบบ Rank ไต่ระดับ ยิ่งงานมีความเสี่ยงมากค่างานสูงจะจัดอยู่ในระดับสูง
ประเภทงาน : รับจ้างทั่วไป, ล่าสัตว์ป่า, ล่าอมนุษย์, บุกเบิกพื้นที่ใหม่, ล่าสมบัติ, ล่าค่าหัว


ซึ่งกิลด์ทหารรับจ้างจะขัดแย้งกับกิลด์นักผจญภัย เพราะ แย่งงานกัน โดยเฉพาะงานล่าค่าหัว


3.สมาคมการค้า (ห้างหุ้นส่วนปัจจุบัน เป็นระบบเจ้าสัว)
- แบ่งเป็น Business Unit เช่น กิจการร้านค้าประจำ กิจการคาราวานสินค้า กิจการท่าเรือ กิจการเช่าโกดัง
- หลายสมาคมการค้าจะรวมตัวกันเป็นสภาหอการค้า หรือ สภาพ่อค้า เพื่อไม่ให้แต่ละสมาคมการค้าแข่งกดราคากันเอง(นึภาพกลุ่มน้ำมัน OPEC ที่ทุกคนตั้งราคาน้ำมันเท่ากันทั้งโลก)


4.สมาคมช่างฝีมือ (ห้างหุ้นส่วนเหมือนสมาคมการค้า แต่ต่างกันตรงโฟกัสงานสาย Artisan เป็นหลัก และมักมี Network กับ สมาคมการค้าที่เป็น Partnership
- แต่ละสมาคมจะมีวิชาช่างฝีมือเฉพาะไม่ถ่ายทอดให้คนนอก จะถ่ายทอดเฉพาะคนในสมาคมเท่านั้น
- มีระบบ Grand Master รับช่วงต่อสมาคม
- แต่ละสมาคมมี Workshop ของตัวเอง
- มีการจัดนิทรรศการแสดงผลงานระดับอาณาจักร เรียกว่า Salon แต่ละสมาคมจะเอาผลงานตัว Top มาประชันผลงาน ทั้งงานเขียน งานดินเผา งานโลหะ ในแต่ละปี

เรื่องการประกวดผลงานผมไปเล่นเควสต์เจอประมาณว่าคนไม่ค่อยนิยมออกมาแสดงให้คนจำนวนมากเห็นเพระากลัวคนจะเลียนแบบน่ะครับ
แต่มีข้อดีคือให้ช่างที่ต้องการเงินและตำแนห่งชื่อเสียงเอาผลงานมาสนับสนุนรัฐนั้นๆได้ง่ายดายมากยิ่งขึ้นทำให้ในระยะยาวสามารถทำให้งานฝีมือของรัฐนั้นๆพัฒนาขึ้นอย่างมากแม้อาจจะดดนเลียนแบบก็ตาม
..
เรียกว่า รัฐสนับสนุนอะไร สิ่งนั้นในรัฐก็จะพัฒนาขึ้นล่ะครับอย่างหนึ่งบวกหนึ่งต้องเป็นสองเลยนั่นล่ะ

[Black7nos]

แต่เอาจริงๆแล้วระบบการผลิตสมุนไพรของนิยายแนวต่างโลกของญี่ปุ่นมันห่วยแตกเกือบทุกเรื่องนะครับ  ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงไม่ทำสวนสมุนไพรให้เป็นการเป็นงาน?  เอาตั้งแต่มังงะในตำนานอย่างดราก้อนเควสได ก็ยังได้โพชั่นไม่โผล่มาในเรื่องด้วยซ้ำไป  เวลาบาดเจ็บจะเป็นหน้าที่ของฮีลเลอร์ตลอด  นิยายเรื่องอื่นๆก็เป็นกันเกือบทั้งหมด  สงสัยคงเป็นค่านิยมของญี่ปุ่นที่ชอบใช้เวทมนต์มั๊งครับ?  แต่ในนิยายของฝรั่ง่ผมอ่านตอนนี้อย่าง The Witcher  พระเอกซดยาเพิ่มสถานะต่างๆอย่างเมามันส์

การใช้ฮีลเลอร์แทนยาเป็นเรื่องเข้าใจได้ว่าต้องการประหยัด เพราะยาหนึ่งขวดต้องเสียเงิน แต่พลังเวทย์ฮีลเลอร์นอนพักซักคืนก็พลังเวทย์ฟื้น แต่ที่จริงนักผจญภัยก็ควรเอาติดกระเป๋าไว้ เพราะไม่ใช่ทุกเวลาที่ฮีลเลอร์จะฮีลได้


ที่จะเห็นซดยาบ่อยๆก็จะมี Goblin Slayer ที่ซดทั้งยาห้ามเลือด ยาแก้พิษ ยาฟื้นฟูกำลัง เป็นประจำ (เฮียเขาไม่มองว่าฮีลเลอร์เป็นฮีลเลอร์ เอามาใช้ประโยชน์ในด้านกลยุทธน่าจะดีกว่า คนอื่นเขาอยากประหยัดยาคนในทีมเพื่อประหยัดเงินจึงให้ฮีลเลอร์ฮีล หักลบกับค่างานจะได้กำไรเยอะๆ แต่เฮียแกประหยัดคนในทีมมานาเพื่อกลยุทธและการเอาตัวรอดจึงแทบไม่ยอมให้น้องอโคฮีลถ้าไม่มั่นใจว่าอยู่พื้นที่ปลอดภัยจริงๆ คือเพื่อให้แน่ใจว่ารอดเฮียก็อปไม่เคยประมาท อะไรต้อง Consume ก็ Consume ครับ)


ส่วน Witcher ซดยาบ่อยเพื่อเอาบัพ แต่ละอย่างมนุษย์ทั่วไปซดไม่ได้นะครับ เพราะยานั้นแม้ให้ผล Effect ยอดเยี่ยมแต่มันมีพิษแรงเป็นดาบสองคม Witcher ดื่มน่ะไม่เป็นไรแต่ถ้าสิ่งมีชีวิตอื่นดื่มบอกเลยว่าซี้แหงแก๋ ยา Witcher อันที่จริงมันไม่ได้ปรุงยาก Alchemist ทั่วไปก็ปรุงได้ เพียงแต่คนทั่วไปดื่มไม่ได้

[samuison]

วิทเชอร์คือการที่ใช้ความณุ้ระดับพ่อมดและนักปรุงยาระดับสุงในการผลิตอัตราไม่ต่างกับสเปซมารีนเท่าไรครับ
ฝรั่งพอเข้าใจว่าการทำอะไรให้ได้เนหือคนอื่น มันจะอันตรายเป็นธรรมดาวิทเชอร์โดนว่าเป็นคนชั่วที่ลักพาตัวเด้กก็เพระาอย่างนี้ เพระาอัตราการตายและบททดสอบของวิทเชอร์นั้นมันโหดจริงๆนั่นเอง

[Black7nos]

วิทเชอร์คือการที่ใช้ความณุ้ระดับพ่อมดและนักปรุงยาระดับสุงในการผลิตอัตราไม่ต่างกับสเปซมารีนเท่าไรครับ
ฝรั่งพอเข้าใจว่าการทำอะไรให้ได้เนหือคนอื่น มันจะอันตรายเป็นธรรมดาวิทเชอร์โดนว่าเป็นคนชั่วที่ลักพาตัวเด้กก็เพระาอย่างนี้ เพระาอัตราการตายและบททดสอบของวิทเชอร์นั้นมันโหดจริงๆนั่นเอง

Witcher ใช้เวทย์ได้ตามการทำสัญลักษณ์มือ เรียกว่า Sign แต่ทำได้แค่เวทย์ระดับแรก ไม่สามารถใช้เวทย์ระดับสูงแบบพ่อมดแม่มดได้


Witcher คือ เป็ดครับ ทำได้ทุกอย่าง แต่ไม่สุดซักทาง เป็น Hybrid ของทุกสาย ทั้งนักรบ นักเวทย์ แล้วก็นักปรุงยา

[Rumia]

ที่ผมว่านิยายณี่ปุ่นเควสการเก็บสมุนไพร่มันไม่สมเหตุผลครับไม่ไช่กับเกมเกมrpgของณี่ปุ่นไม่มีเควสเก็บสมุนไพรครับ แม้แต่อาทิลิเย่ที่เป็นเกมทำยาก็ไม่มีเควสเก็บสมุนไพรในเกมเควสประเภทเก็บสมุนไพรคือเควสระดับโคตรพ่อโคตรแม่ยาก ชนิดต้องไห้ระดับผู้กล้าในตำนานทำเพราะไม่มีใครทำได้ครับ(แม้เราไม่คิดว่ามันยากขนาดนั้นเพราะเราเวลค่อนข้างเยอะแล้วก็ตาม) หรือแม้แต่เกมแนวปรุงยาการเก็บสมุนไพรระดับล่างยังเป็นการไปเก็บที่ฟามของชาวบ้าน ไม่ก็พื้นที่ปลอดภัยรอบเมืองเลยครับแต่มันไม่มีราคาแม้แต่น้อย จนกว่าจะปรุงเป็นยาเลยแถมสามารถซื้อในราคาถูกที่กิลแบบเท่าไหร่ก็ได้อีก ในเกมเราสามารถหาซื้อสมุนไพรระดับต่ำได้ในราคาถูกแบบนั้นสต็อกเสมอ แต่ระดับสูงไม่มีขายเลยแปลว่ามันต้องมีแหล่งผลิตครับ แต่นิยายสมุนไพรระดับต่ำดันเป็นเควสเริ่มต้นที่ไม่สมเหตุผล เพราะมันวัดไม่ได้ว่าเหมาะสมกับการเป็นนักผจนภัยแค่ไหน มันสามารถซื้อมาส่งเควสได้เพราะสมุนไพรมีการไช้ตลอดเวลาและระดับความยาก ไม่สามารถวัดได้จริงๆด้วยการค้นหาของชิ้นเล็กๆอย่างสมุนไพรระหว่างออกเดินทางในที่ๆมีมอนมันยากกว่า การค้นหามอนมาฆ่าอีกการทดสอบในการค้นหาและฆ่ามอนระดับต่ำยังเหมาะสมกว่าหาสมุนไพรเยอะ เช่นการหาสมุนไพรนอกเมืองย่อมเจอมอนดังนั้นต้องหลี่กเลี่ยงและค้นหามอนและสมุนไพร มันจึงเป็นความยากสองเท่าขึ้นไปต่อไห้เป็นมอนระดับต่ำก็ตาม กลับกันเควสล่ามอนระดับต่ำมันแค่ค้นหามอนและหาทางจัดการเท่านั้นซึ่งมีความง่ายกว่ามาก เอาจริงผมว่าเควสทำความสะอาดท่อน้ำทิ้งในเมืองยังสมเหตุผลกว่าหาสมุนไพรอีก

[samuison]

[quote/]


Witcher ใช้เวทย์ได้ตามการทำสัญลักษณ์มือ เรียกว่า Sign แต่ทำได้แค่เวทย์ระดับแรก ไม่สามารถใช้เวทย์ระดับสูงแบบพ่อมดแม่มดได้


Witcher คือ เป็ดครับ ทำได้ทุกอย่าง แต่ไม่สุดซักทาง เป็น Hybrid ของทุกสาย ทั้งนักรบ นักเวทย์ แล้วก็นักปรุงยา

นั่้นล่ะครับ
การสร้างต้องใช้โพชั่น และการสร้าง เคมอฮานนั้นต้องมีพวกพ่อมดแม่มดมาช่วยสร้างด้วยน่ะครับว่าจุดกำเนิดของวิชเชอร์มาจากการสร้างร่วมกันของพ่อมดแลบะคนที่ก่อตั้งวิชเชอร์ในยุคแรกๆตอนที่วิทเชอร์ยังรวยอยู่เพราะเหล่าผู้ปกครองยังให้เงินสนับสนุน
ที่ผมว่าเมหือนสเปซมารีนคือการที่ต้องเอาคนไปเลี้ยงตั้งแต่เด้กและทดสอบด้วยวิธีต่างๆจนกลายเป็นอย่างเจอรัลนั่นล่ะครับว่าบททดสอบต่างๆมันต้องผ่านกรรมวิธีทางเวทมนตร์ต่างๆtrail of grass อะไรเทือกนั้นด้วยที่อัตราการผ่านนั้นยาก

[Black7nos]

[quote/]
นั่้นล่ะครับ
การสร้างต้องใช้โพชั่น และการสร้าง เคมอฮานนั้นต้องมีพวกพ่อมดแม่มดมาช่วยสร้างด้วยน่ะครับว่าจุดกำเนิดของวิชเชอร์มาจากการสร้างร่วมกันของพ่อมดแลบะคนที่ก่อตั้งวิชเชอร์ในยุคแรกๆตอนที่วิทเชอร์ยังรวยอยู่เพราะเหล่าผู้ปกครองยังให้เงินสนับสนุน
ที่ผมว่าเมหือนสเปซมารีนคือการที่ต้องเอาคนไปเลี้ยงตั้งแต่เด้กและทดสอบด้วยวิธีต่างๆจนกลายเป็นอย่างเจอรัลนั่นล่ะครับว่าบททดสอบต่างๆมันต้องผ่านกรรมวิธีทางเวทมนตร์ต่างๆtrail of grass อะไรเทือกนั้นด้วยที่อัตราการผ่านนั้นยาก

Trial of Grasses ทำให้ Witcher สามารถทนต่อพิษและมีปฏิกิริยาตอบสนองเหนือมนุษย์ แล้วการทนต่อพิษของ potion สูตรเปิปพิศดาร ก็ทำให้ Witcher สามารถดื่มยาบัพตัวเองไปได้อีกขั้น


Potion อันนี้เป็นความรู้ของนักเล่นแร่แปรธาตุกับ Witcher อยู่แล้วครับ แม้แต่พ่อมดเองก็ไม่รู้ ส่วน Sign นั้น ใน Lore บอกว่าแม้แต่พ่อมดแม่มดก็สนใจ Sign ของ Witcher โดยเฉพาะของสำนักกริฟฟินที่เด่นด้านเวทย์มนตร์ แน่นอนว่าความลับทางการค้าของสำนัก Witcher สำนักกริฟฟินไม่ยอมขาย ท้ายสุดก็ถูกพ่อมดวางแผนจนสำนักกริฟฟินถูกทำลาย

[pol]

Sign ใน The Witcher มันคล้ายกับการประสานอินในนารูโตะครับ  แต่เร็วมากกว่าเยอะขยับมือนิดเดียวแล้วซัดเข้าให้  ถึงอานุภาพมันจะไม่แรงมากแต่ลองนึกภาพนักดาบเก่งๆที่ใช้เวทมนตร์ได้ด้วยว่าจะโหดขนาดไหน 

[Black7nos]

Sign ใน The Witcher มันคล้ายกับการประสานอินในนารูโตะครับ  แต่เร็วมากกว่าเยอะขยับมือนิดเดียวแล้วซัดเข้าให้  ถึงอานุภาพมันจะไม่แรงมากแต่ลองนึกภาพนักดาบเก่งๆที่ใช้เวทมนตร์ได้ด้วยว่าจะโหดขนาดไหน 

ใช่ครับ ข้อดีคือเร็วมาก ไม่ต้องใช้ปากร่าย เงียบและอีกฝ่ายไม่รู้ตัว สามารถ Surprise คู่ต่อสู้ได้ตลอดเวลา
พ่อมดแม่มดหลายคนกลัว Witcher นะครับ เพราะ Witcher รู้ทันและรู้จักเวทย์ของพ่อมดแม่มด(แม้ใช้ไม่ได้) และสามารถ Surprise เวทย์ระดับต่ำด้วยความเร็วสูงโดยที่คู่ต่อสู้ตั้งตัวไม่ทัน
แถม Sign มีลูกพลิกแพลงเยอะขึ้นกับไหวพริบของ Witcher คนนั้น

[J0KER]

ส่วนมากพวกสมุนไพรนี่ มักจะใช้ข้ออ้างว่าเพาะปลูกไม่ได้ (จะอ้างความหนาแน่นของพลังเวทหรืออะไรก็ว่าไป)

อย่างในสไลม์นี่ ที่ปลูกได้เพราะมันเป็นถ้ำเวลโดร่าที่มีอนูเวทอยู่มาก (ไม่งั้นปลูกไปก็เป็นหญ้าธรรมดา)

จำไม่ได้ว่าเรื่องไหน บอกที่คนไม่ค่อยใช้โพชั่นกันเพราะมันเปลือง พวกที่มาเป็นนักผจญภัยส่วนมากก็เพราะจนเลยไม่มีทุนไปทำอย่างอื่นทั้งนั้นอ่ะ จะมีตังซื้อที่ไหน

คนอื่นอยากเลเวลสูงๆ จะได้รับเควสยากๆ จะได้รวยไวๆ ส่วนตัวเอกมันทุนหนาแต่แรกแม่งเอาโพชั่นขวดละล้านมาซดเน้นฟามเลเวล/แรงค์ แทนรับเงิน



นักผจญภัยทั่วไป > ทำงานเก็บตังหลังลงหลักปักฐานในอนาคต ตัดงบได้ก็ตัด

พี่ก๊อบ > อะไรที่เหลือจากค่าข้าวค่าบ้าน ทุกอย่างคือทุนสำหรับตบก๊อบลิน

[Rumia]

[quote/]


ใช่ครับ ข้อดีคือเร็วมาก ไม่ต้องใช้ปากร่าย เงียบและอีกฝ่ายไม่รู้ตัว สามารถ Surprise คู่ต่อสู้ได้ตลอดเวลา
พ่อมดแม่มดหลายคนกลัว Witcher นะครับ เพราะ Witcher รู้ทันและรู้จักเวทย์ของพ่อมดแม่มด(แม้ใช้ไม่ได้) และสามารถ Surprise เวทย์ระดับต่ำด้วยความเร็วสูงโดยที่คู่ต่อสู้ตั้งตัวไม่ทัน
แถม Sign มีลูกพลิกแพลงเยอะขึ้นกับไหวพริบของ Witcher คนนั้น

 
นักเวทในเรื่องวิชเชอร์ต้องกลัววิชเชอร์อยู่แล้วครับเพราะมันคือไฮบริสที่สายนักดาบคือทะลุนักดาบปกติไปอีก และการไช้เวทและทำยาได้ในระดับหนึ่งนักเวทย่อมต้องกลัวเพราะแม้การไช้เวทวิชเชอร์จะห่วยกว่า แต่ระดับการป้องกันเวทวิชเชอร์เหนือกว่าจอมเวทถ้าเทียบสาย นักดาบวิชเชอร์จะมีการโจมตีป้องกันเหนือกว่าอย่างต่ำสามเท่าว่าง่ายๆสายดาบแม่งเก่งสุด พอมาสายเวทการไช้งานอาจไม่ดีเท่านักเวทไช้ได้แค่พื้นฐานการโจมตีอาจจะแค่1ใน10ของนักเวท แต่พลังโจมตี1ก็ฆ่านักเวทตายได้แล้วในขณะที่ต่อไห้นักเวทโจมตี10ไส่วิชเชอร์ มันก็อาจไม่ตายคือด้านป้องกันคือถึกมาก ส่วนด้านการทำยาก็เหมือนกับนักเวทคือทำได้แค่เบื้องต้น แต่ความถึกที่จะไช้ยาได้ต่อเนื่องนี่ถึกกว่าคนปรุงยาแน่นอน วิชเชอร์มันสุดด้านกายภาพชนิดนักดาบสู้ไม่ได้เลย แถมด้วยการบ่มยาและเวทยิ่งทำไห้มันถึกยิ่งกว่าเดิมเรียกว่าเดินชนเวทไปสับนักเวทก็ยังได้ การรักษาตัวด้วยความถึกจึงไช้ยากากๆรักษาตัวเองจากเกือบตายได้(ซึ่งยาดีๆแม่งซื้อเอาก็ได้จะทำเองไปทำใม) ที่การหาสมุนไพรไม่ควรเป็นเควสเริ่มต้นเพราะคนหาต้องมีความรู้สูงครับ ไม่งั้นหายังไงก็ไม่มีทางเจอผมยกตัวอย่างง่ายๆอย่างยาฟ้าทะลายโจน ผมไห้รูปไปคุณจะหาเจอไหมนี่คือสมุนไพรที่หาได้ทัวไปตามบ้านเรือนเลยนะ การจะหาเจอคุณต้องรู้ว่าสมุนไพรนั้นๆชอบพื้นที่แบบไหน จุดสังเกตุที่พบง่ายคืออะไรเช่นเห็ดโคนมักอยู่ตามไต้ขอนไม้เก่า การหาสมุนไพรในโลกที่มีมอนผมบอกเลยแม่งตลกชัดๆ ข้อแรกคุณต้องมีความรู้ทางยาข้อสองคุณต้องมีความสามารถค้นหาสำหรวจ ข้อสามคุณต้องมีความสามารถในการสู้ไม่ก็สเตลผมว่าเควสเริ่มต้นได้รายได้ต่ำแต่่ต้องการทักษะเยอะขนาดนี้แม่งตลก ในขณะที่เมื่อคุณผ่านแล้วเควสปราบปรามแม่งดันต้องการแค่ฆ่าแมงอ่อนๆรอบเมืองที่ต้องการแค่ทักษะต่อสู้อย่างเดียวแม่งโคตรแปลก

ส่วนมากพวกสมุนไพรนี่ มักจะใช้ข้ออ้างว่าเพาะปลูกไม่ได้ (จะอ้างความหนาแน่นของพลังเวทหรืออะไรก็ว่าไป)

อย่างในสไลม์นี่ ที่ปลูกได้เพราะมันเป็นถ้ำเวลโดร่าที่มีอนูเวทอยู่มาก (ไม่งั้นปลูกไปก็เป็นหญ้าธรรมดา)

จำไม่ได้ว่าเรื่องไหน บอกที่คนไม่ค่อยใช้โพชั่นกันเพราะมันเปลือง พวกที่มาเป็นนักผจญภัยส่วนมากก็เพราะจนเลยไม่มีทุนไปทำอย่างอื่นทั้งนั้นอ่ะ จะมีตังซื้อที่ไหน

คนอื่นอยากเลเวลสูงๆ จะได้รับเควสยากๆ จะได้รวยไวๆ ส่วนตัวเอกมันทุนหนาแต่แรกแม่งเอาโพชั่นขวดละล้านมาซดเน้นฟามเลเวล/แรงค์ แทนรับเงิน



นักผจญภัยทั่วไป > ทำงานเก็บตังหลังลงหลักปักฐานในอนาคต ตัดงบได้ก็ตัด

พี่ก๊อบ > อะไรที่เหลือจากค่าข้าวค่าบ้าน ทุกอย่างคือทุนสำหรับตบก๊อบลิน

ดังนั้นมันจึงไม่ควรเป็นเควสเริ่มต้นไงครับคุณจะออกเควสหาสมุนไพร่เริ่มต้นที่ถ้ำเวลโดร่างั้นเหรอ และถ้ามันหายากไม่สามารถปลูกได้ราคามันควรสูงตามความหายากครับไม่ไช่ราคาต่ำอย่างเควสเริ่มต้น ผมเข้าใจได้ว่าถ้าเควสปราบปรามมอนอ่อนๆอย่างสไลมกับก็อบบิ้นมันได้เงินน้อยเป็นเควสเริ่มต้น เพราะมันไม่ต้องไช้ทักษะเยอะและมีแต่คนโง่วิ่งเข้าไปในรังการฆ่าหนึ่งตัวถือว่าจบการทดสอบ เทียบกับการหาสมุนไพรหนึ่งต้นคุณจะต้องเจอมอนกี่ตัวกว่าจะพบสมุนไพรที่ว่าไม่สามารถปลูกได้ และอยู่แต่ในที่ๆมีพลังเวทสูงมือใหม่ที่ไหนแม่งจะทำได้

[pol]

Witcher มันโหดอยู่แล้วครับนอกจากมันถึกทนควายแล้วมันยังทั้งเร็ว โจมตีก็โหด ที่สำคัญมันยังมีความสามารถของนายพรานอีกต่างหาก นักเวทย์ถ้าไม่เก่งจริงๆนี่เจอวิทเชอร์นี่คือเตรียมตัวตายได้เลยละท่าน

[Black7nos]

[quote/] 
นักเวทในเรื่องวิชเชอร์ต้องกลัววิชเชอร์อยู่แล้วครับเพราะมันคือไฮบริสที่สายนักดาบคือทะลุนักดาบปกติไปอีก และการไช้เวทและทำยาได้ในระดับหนึ่งนักเวทย่อมต้องกลัวเพราะแม้การไช้เวทวิชเชอร์จะห่วยกว่า แต่ระดับการป้องกันเวทวิชเชอร์เหนือกว่าจอมเวทถ้าเทียบสาย นักดาบวิชเชอร์จะมีการโจมตีป้องกันเหนือกว่าอย่างต่ำสามเท่าว่าง่ายๆสายดาบแม่งเก่งสุด พอมาสายเวทการไช้งานอาจไม่ดีเท่านักเวทไช้ได้แค่พื้นฐานการโจมตีอาจจะแค่1ใน10ของนักเวท แต่พลังโจมตี1ก็ฆ่านักเวทตายได้แล้วในขณะที่ต่อไห้นักเวทโจมตี10ไส่วิชเชอร์ มันก็อาจไม่ตายคือด้านป้องกันคือถึกมาก ส่วนด้านการทำยาก็เหมือนกับนักเวทคือทำได้แค่เบื้องต้น แต่ความถึกที่จะไช้ยาได้ต่อเนื่องนี่ถึกกว่าคนปรุงยาแน่นอน วิชเชอร์มันสุดด้านกายภาพชนิดนักดาบสู้ไม่ได้เลย แถมด้วยการบ่มยาและเวทยิ่งทำไห้มันถึกยิ่งกว่าเดิมเรียกว่าเดินชนเวทไปสับนักเวทก็ยังได้ การรักษาตัวด้วยความถึกจึงไช้ยากากๆรักษาตัวเองจากเกือบตายได้(ซึ่งยาดีๆแม่งซื้อเอาก็ได้จะทำเองไปทำใม) ที่การหาสมุนไพรไม่ควรเป็นเควสเริ่มต้นเพราะคนหาต้องมีความรู้สูงครับ ไม่งั้นหายังไงก็ไม่มีทางเจอผมยกตัวอย่างง่ายๆอย่างยาฟ้าทะลายโจน ผมไห้รูปไปคุณจะหาเจอไหมนี่คือสมุนไพรที่หาได้ทัวไปตามบ้านเรือนเลยนะ การจะหาเจอคุณต้องรู้ว่าสมุนไพรนั้นๆชอบพื้นที่แบบไหน จุดสังเกตุที่พบง่ายคืออะไรเช่นเห็ดโคนมักอยู่ตามไต้ขอนไม้เก่า การหาสมุนไพรในโลกที่มีมอนผมบอกเลยแม่งตลกชัดๆ ข้อแรกคุณต้องมีความรู้ทางยาข้อสองคุณต้องมีความสามารถค้นหาสำหรวจ ข้อสามคุณต้องมีความสามารถในการสู้ไม่ก็สเตลผมว่าเควสเริ่มต้นได้รายได้ต่ำแต่่ต้องการทักษะเยอะขนาดนี้แม่งตลก ในขณะที่เมื่อคุณผ่านแล้วเควสปราบปรามแม่งดันต้องการแค่ฆ่าแมงอ่อนๆรอบเมืองที่ต้องการแค่ทักษะต่อสู้อย่างเดียวแม่งโคตรแปลก
[quote/]
ดังนั้นมันจึงไม่ควรเป็นเควสเริ่มต้นไงครับคุณจะออกเควสหาสมุนไพร่เริ่มต้นที่ถ้ำเวลโดร่างั้นเหรอ และถ้ามันหายากไม่สามารถปลูกได้ราคามันควรสูงตามความหายากครับไม่ไช่ราคาต่ำอย่างเควสเริ่มต้น ผมเข้าใจได้ว่าถ้าเควสปราบปรามมอนอ่อนๆอย่างสไลมกับก็อบบิ้นมันได้เงินน้อยเป็นเควสเริ่มต้น เพราะมันไม่ต้องไช้ทักษะเยอะและมีแต่คนโง่วิ่งเข้าไปในรังการฆ่าหนึ่งตัวถือว่าจบการทดสอบ เทียบกับการหาสมุนไพรหนึ่งต้นคุณจะต้องเจอมอนกี่ตัวกว่าจะพบสมุนไพรที่ว่าไม่สามารถปลูกได้ และอยู่แต่ในที่ๆมีพลังเวทสูงมือใหม่ที่ไหนแม่งจะทำได้

ผมเห็นด้วยกับคุณ @Rumia ครับ ว่าเควสหาสมุนไพรมันเป็นเควสที่เฉพาะทางและต้องอาศัยความรู้เฉพาะทางมากเกินไป
ผมมองว่าเควสแรกเริ่มของนักผจญภัยฝึกหัดควรจะเป็นเควสที่ฝึกด้านพละกำลังพื้นฐานที่ไม่อันตรายและประสบการณ์การตั้งแคมป์พักแรมและการหาแหล่งน้ำดื่ม


ดังนั้นรายชื่อเควสที่เหมาะกับมือใหม่ Tier E
1.เควสทำความสะอาดท่อระบายน้ำ(ความอึด)
2.เควสแบกของขนของ(กรรมกรจำเป็น)(พละกำลัง+ประสบการณ์) นักผจญภัย Rank สูงกว่าสามารถตั้งเควสรับนักผจญภัยมือใหม่ช่วยแบกของ มือใหม่จะได้เรียนรู้การทำงานของพวกที่มีประสบการณ์
3.เควสวิ่งส่งสาร(ความอืด,คล่องตัว+รู้จักแผนที่รู้จักโลก)
4.เควสลาดตระเวน(ฝึกการตั้งแคมป์และความช่างสังเกต)


ผมว่าเควสเหล่านี้เหมาะกับมือใหม่และก็งานว่าจ้างก็ Win-win กับทุกฝ่าย พอระดับ Tier สูงขึ้น เควสก็จะมีความเฉพาะทางมากขึ้น
Hunting Quest งานล่าสัตว์ป่าและมอน
Bounty Quest งานล่าค่าหัวอาชญากร
Escort Quest งานคุ้มกัน
Pioneer Quest งานบุกเบิก


ซึ่งนักผจญภัยแต่ละคนมันถนัดงานไม่เหมือนกัน ดังนั้นผมว่าควรจะแบ่งสาย เหมือนกับงานจริงที่แต่ละบริษัทต้องแบ่งแผนกเป็นแผนกบัญชี แผนกการเงิน แผนกการผลิต แผนกบุคคล เป็นต้น

[pol]

ผมว่า Goblin Slayer กับ The Witcher  เป็นนิยายที่กำหนดความเก่งของจอมเวทได้กำลังดีครับ คือเก่งจริงแต่บางออกแนวหน้าไม่ได้ต้องมีคนคุ้มกัน  ส่วน Witcher นี่มันก็เอาเฮียก๊อบไปอัพเกรดชัดๆ เก่งหลายอย่างแต่ไม่สุดสักทางแต่ วิชเชอร์ อึดกว่า เร็วกว่า ใช้เวทได้ดีกว่า  ส่วนมังงะที่ทำนักเวทได้ห่วยที่สุดก็ เนกิมะ ครับ  นี่มันนักเวทหรือซุปเปอร์ไซย่า?

[Black7nos]

ผมว่า Goblin Slayer กับ The Witcher  เป็นนิยายที่กำหนดความเก่งของจอมเวทได้กำลังดีครับ คือเก่งจริงแต่บางออกแนวหน้าไม่ได้ต้องมีคนคุ้มกัน  ส่วน Witcher นี่มันก็เอาเฮียก๊อบไปอัพเกรดชัดๆ เก่งหลายอย่างแต่ไม่สุดสักทางแต่ วิชเชอร์ อึดกว่า เร็วกว่า ใช้เวทได้ดีกว่า  ส่วนมังงะที่ทำนักเวทได้ห่วยที่สุดก็ เนกิมะ ครับ  นี่มันนักเวทหรือซุปเปอร์ไซย่า?

ตัวร้ายนักเวทย์ในเรื่อง Witcher อย่าง Vilgefortz ก็โหดมากนะครับ เป็นจอมเวทย์อัจฉริยะ แม้แต่ Geralt ก็ไม่ไหวนะครับ ความเก่งของนักเวทย์มันแล้วแต่คนจริงๆ แต่ถ้านักเวทย์เฉลี่ยทั่วไปสู้ Witcher ไม่ได้

ภาพ Vilgefortz เผาแวมไพร์ระดับสูงเพื่อน Geralt ชื่อว่า Regis จนเกรียมเลย

[Rumia]

แต่เอาจริงๆแล้วระบบการผลิตสมุนไพรของนิยายแนวต่างโลกของญี่ปุ่นมันห่วยแตกเกือบทุกเรื่องนะครับ  ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงไม่ทำสวนสมุนไพรให้เป็นการเป็นงาน?  เอาตั้งแต่มังงะในตำนานอย่างดราก้อนเควสได ก็ยังได้โพชั่นไม่โผล่มาในเรื่องด้วยซ้ำไป  เวลาบาดเจ็บจะเป็นหน้าที่ของฮีลเลอร์ตลอด  นิยายเรื่องอื่นๆก็เป็นกันเกือบทั้งหมด  สงสัยคงเป็นค่านิยมของญี่ปุ่นที่ชอบใช้เวทมนต์มั๊งครับ?  แต่ในนิยายของฝรั่ง่ผมอ่านตอนนี้อย่าง The Witcher  พระเอกซดยาเพิ่มสถานะต่างๆอย่างเมามันส์

อันนี้ผมขอค้านครับพวกสมุนไพรในเรื่องดราก้อนเควสทุกภาคแม้แต่มังงะหรืออนิเมะ มันคือของไช้จิปาถะที่ซื้อติดตัวอยู่ตลอดครับสังเกตุว่ามามช่วงแรกๆไช้สมุนไพรรักษาตลอด แต่ดราก้อนเควสและเกมrpgสมัยก่อนมันยาระดับแรกหาง่ายราคาถูก แต่มันก็เพิ่มได้น้อยมากต่อไห้เราเล่นเกมเราก็แทบไม่ไช้ครับ(สมุนไพรในดราก้อนเควส1-5รวมถึงภาคไดเพิ่มเลือด25 หลังจากนั้นไอเทมฟื้นเลือดคือโคตรพ่อโคตรแม่แรร์แล้วครับ ภาค5สมุนไพรมายาที่เพิ่มเลือดแค่50-80ต้องไปหาที่ป่ามายาที่เดียว หลังจากนั้นคือใบไม้โลกที่มีอันเดียวในเกม(ใบไม้โลกมีตังแต่ภาค2และจะมีทังเกมราวๆ2-3ใบแต่ถ้าในอนิเมะหรือมังงะมีอันเดียว) จะเห็นได้ชัดๆว่าไอเทมฟื้นฟูสำหรับเกมสมัยก่อนมันแทบไม่มีครับแต่ยาขั้นแรกหาง่ายสุดๆ แต่มันไม่คุ้มที่จะไช้ในการต่อสู้ครับในเกมมันจะไช้คนละเทริน การที่เสีย1ตาโดยฟื้นเลือดจากการกินสมุนไพรที่เพิ่มแค่20มันไม่คุ้มมาก และช่องเก็บของมีแค่8-12ช่องแล้วแต่ภาคและอุปกรณ์สวมไส่ก็กินช่องไป4-8ช่องแล้ว ดังนั้นการพกสมุนไพรไว้ในช่องต่อสู้คือคนบ้าครับปกติจะพกปีกคิเมร่าหรือระเบิดควันที่เอาไว้หนีจากการต่อสู้มากกว่า ไม่ก็พกน้ำยาไล่มอนไห้เดินทางง่ายขึ้นหรือการฟามก็พกพวกยาหรือไอเทมที่โจมตีมากกว่าสมุนไพรครับ แต่พวกไดพกและไช้สมุนไพร่แน่นอนครับหลายตอนด้วยมีกระทังการไปซื้อของพวกนี้ตุนไว้ด้วย ซีนที่ไช้ในมังงะคือตังแต่แรกๆเลยที่ไดมันเจ็บโดนพันผ้านั้นแหละ และชัดๆตอนสู้กับจะเข้ตอนฮุลเคนและอีกหลายๆตอนส่วนมากมามจะไช้เพราะฮิลไม่ได้ แต่ถ้าคิดถึงเซตติ้งการไช้สมุนไพรในดราก้อนเควสมันไม่มีประสิทธภาพเท่าเวทจริงๆ คนที่เคยเล่นตังแต่ภาค3ที่มีกล่องเก็บของต่อไห้ไม่ซื้อสมุนไพรเลยมันก็ดรอปมาเรื่อยๆ และแทบไม่มีคนไช้เลยเพราะมันเพิ่มน้อยมากเอาแค่ต้นๆเกมสักเวล20 เราจะมีเลือดราวๆร้อยถึงสองร้อยแล้วแต่อาชีพใครจะไปกดสมุนไพรเป็นสิบที่เพิ่มเลือดไห้ปาตี้ครับ ในเมื่อไช้เวทกดที่เดียวเต็ม

[warakornboy]

[quote/]


ผมเห็นด้วยกับคุณ @Rumia ครับ ว่าเควสหาสมุนไพรมันเป็นเควสที่เฉพาะทางและต้องอาศัยความรู้เฉพาะทางมากเกินไป
ผมมองว่าเควสแรกเริ่มของนักผจญภัยฝึกหัดควรจะเป็นเควสที่ฝึกด้านพละกำลังพื้นฐานที่ไม่อันตรายและประสบการณ์การตั้งแคมป์พักแรมและการหาแหล่งน้ำดื่ม


ดังนั้นรายชื่อเควสที่เหมาะกับมือใหม่ Tier E
1.เควสทำความสะอาดท่อระบายน้ำ(ความอึด)
2.เควสแบกของขนของ(กรรมกรจำเป็น)(พละกำลัง+ประสบการณ์) นักผจญภัย Rank สูงกว่าสามารถตั้งเควสรับนักผจญภัยมือใหม่ช่วยแบกของ มือใหม่จะได้เรียนรู้การทำงานของพวกที่มีประสบการณ์
3.เควสวิ่งส่งสาร(ความอืด,คล่องตัว+รู้จักแผนที่รู้จักโลก)
4.เควสลาดตระเวน(ฝึกการตั้งแคมป์และความช่างสังเกต)


ผมว่าเควสเหล่านี้เหมาะกับมือใหม่และก็งานว่าจ้างก็ Win-win กับทุกฝ่าย พอระดับ Tier สูงขึ้น เควสก็จะมีความเฉพาะทางมากขึ้น
Hunting Quest งานล่าสัตว์ป่าและมอน
Bounty Quest งานล่าค่าหัวอาชญากร
Escort Quest งานคุ้มกัน
Pioneer Quest งานบุกเบิก


ซึ่งนักผจญภัยแต่ละคนมันถนัดงานไม่เหมือนกัน ดังนั้นผมว่าควรจะแบ่งสาย เหมือนกับงานจริงที่แต่ละบริษัทต้องแบ่งแผนกเป็นแผนกบัญชี แผนกการเงิน แผนกการผลิต แผนกบุคคล เป็นต้น

4 ข้อบนใช้ได้ทั้งหมดนะ ซึ่งข้อ 4 น่าจะไม่จำเป็นก็ได้ เพราะยังไงคนส่วนใหญ่ใน Setting ที่ไม่มีไฟฟ้าใช้น่าจะทำกันเป็นกิจวัตรดีอยู่แล้ว พูดถึงในส่วน RPG อีก Guild ก็เป็นแบบนั้นแหละ ไม่ใช่องค์กรแสวงหากำไรขนาดใหญ่ในแบบ Company & Corporation ปัจจุบัน ถึงได้แยกย่อยมากมายก่อนจะเริ่มรวมตัวกันเป็น Guild เฉพาะทางในยุคสุดท้ายของมัน


และถ้าเราจะให้ Herbs หลากหลายชนิดสามารถผลิตในเชิงเกษตรกรรมได้ในอุดมคติท่านเสนอก็คงจะดี; เพียงแต่ก็ยังไม่ควรมองข้ามเรื่องความหลากหลายทางชีวภาพและอาณานิคมที่มีมนุษย์ตั้งถิ่นอีกนะ ถ้าเป็นแบบ RPG สากล = หาเท่าไรก็ได้เท่าที่ต้องมีตราบเท่ามีการอัพเดท World Map ตลอดและราคาจะเท่าเทียม แล้วมองดู RPG ที่เป็น Single Player แรกๆโน่นสิ จะทำทุกอย่างให้ได้แบบนั้นก็ต้องออกแบบ Maps ใหม่ทั้งหมดแล้วแยกเป็น Edition ต่างกันไปแบบ D&D


เปลี่ยน Platform ไปอีก Setting เหล่านี้จะทำให้เรานำ Harvest Moon + RPG มาคิดรวมกัน เพราะแม้จะปลูกอะไรก็ได้ไม่สนฤดูกาล แล้วแหล่งข้างนอกที่มีระบบนิเวศแน่นอนล่ะ? จริงๆแล้ว Recovery ก็ไม่นับแค่ Potion หรือยาเฉพาะทางนะ อาหารบางอย่างก็ใช้ได้เหมือนกัน ยังไม่นับเรื่องสายพันธุ์สมุนไพรแยกย่อยไปอีกซึ่งจะทำให้ราคาไม่เท่ากันด้วย

[quote/]
อันนี้ผมขอค้านครับพวกสมุนไพรในเรื่องดราก้อนเควสทุกภาคแม้แต่มังงะหรืออนิเมะ มันคือของไช้จิปาถะที่ซื้อติดตัวอยู่ตลอดครับสังเกตุว่ามามช่วงแรกๆไช้สมุนไพรรักษาตลอด แต่ดราก้อนเควสและเกมrpgสมัยก่อนมันยาระดับแรกหาง่ายราคาถูก แต่มันก็เพิ่มได้น้อยมากต่อไห้เราเล่นเกมเราก็แทบไม่ไช้ครับ(สมุนไพรในดราก้อนเควส1-5รวมถึงภาคไดเพิ่มเลือด25 หลังจากนั้นไอเทมฟื้นเลือดคือโคตรพ่อโคตรแม่แรร์แล้วครับ ภาค5สมุนไพรมายาที่เพิ่มเลือดแค่50-80ต้องไปหาที่ป่ามายาที่เดียว หลังจากนั้นคือใบไม้โลกที่มีอันเดียวในเกม(ใบไม้โลกมีตังแต่ภาค2และจะมีทังเกมราวๆ2-3ใบแต่ถ้าในอนิเมะหรือมังงะมีอันเดียว) จะเห็นได้ชัดๆว่าไอเทมฟื้นฟูสำหรับเกมสมัยก่อนมันแทบไม่มีครับแต่ยาขั้นแรกหาง่ายสุดๆ แต่มันไม่คุ้มที่จะไช้ในการต่อสู้ครับในเกมมันจะไช้คนละเทริน การที่เสีย1ตาโดยฟื้นเลือดจากการกินสมุนไพรที่เพิ่มแค่20มันไม่คุ้มมาก และช่องเก็บของมีแค่8-12ช่องแล้วแต่ภาคและอุปกรณ์สวมไส่ก็กินช่องไป4-8ช่องแล้ว ดังนั้นการพกสมุนไพรไว้ในช่องต่อสู้คือคนบ้าครับปกติจะพกปีกคิเมร่าหรือระเบิดควันที่เอาไว้หนีจากการต่อสู้มากกว่า ไม่ก็พกน้ำยาไล่มอนไห้เดินทางง่ายขึ้นหรือการฟามก็พกพวกยาหรือไอเทมที่โจมตีมากกว่าสมุนไพรครับ แต่พวกไดพกและไช้สมุนไพร่แน่นอนครับหลายตอนด้วยมีกระทังการไปซื้อของพวกนี้ตุนไว้ด้วย ซีนที่ไช้ในมังงะคือตังแต่แรกๆเลยที่ไดมันเจ็บโดนพันผ้านั้นแหละ และชัดๆตอนสู้กับจะเข้ตอนฮุลเคนและอีกหลายๆตอนส่วนมากมามจะไช้เพราะฮิลไม่ได้ แต่ถ้าคิดถึงเซตติ้งการไช้สมุนไพรในดราก้อนเควสมันไม่มีประสิทธภาพเท่าเวทจริงๆ คนที่เคยเล่นตังแต่ภาค3ที่มีกล่องเก็บของต่อไห้ไม่ซื้อสมุนไพรเลยมันก็ดรอปมาเรื่อยๆ และแทบไม่มีคนไช้เลยเพราะมันเพิ่มน้อยมากเอาแค่ต้นๆเกมสักเวล20 เราจะมีเลือดราวๆร้อยถึงสองร้อยแล้วแต่อาชีพใครจะไปกดสมุนไพรเป็นสิบที่เพิ่มเลือดไห้ปาตี้ครับ ในเมื่อไช้เวทกดที่เดียวเต็ม

ถ้าใหม่ขึ้นอีกนิดจาก FF Series - Gameboy Pokemon จำได้ว่ามันมีสกิลที่ให้ผลต่อเนื่อง อย่าง Paralyze หรือ ให้ผล Weakness element & Aliment บางชนิดก็ช่วยทำให้ Turn ของฝ่ายตรงข้ามโจมตีไม่ได้แล้วใช้จังหวะนั้น Heal ซักวิธีหนึ่งหรือแค่วิ่งหนีถ้าคิดว่าจะไม่ชนะนี่ แล้วมีสักท้ายเกมเห็นจะได้คือ ถ้าไม่ Level up มากพอก็แพ้ทันทีได้เลย หรือ เสบียงต้องพร้อมจริงไม่งั้นจะเล่นไม่จบ เพราะบางครั้งก็เป็น Event  ต่อเนื่องแบบบังคับไม่ให้ Save ในจังหวะที่ปลอดภัย