อ่านเล่ม 8 ล่ะ.... เล่มนี้แม่ง "การชิงชัยของสาวนักบวช" นี่หว่า...
แข่งกันพยายามทำแต้มทั้งเล่ม สุดท้ายแม่งกลับไปกินสตูว์นมวัวเฉยเลย
ขุนนางเมืองหลวงแม่ง ไม่บ้าบอก็ปัญญาอ่อนเรียงตัวเลยมั้ง....
โคตรย้อนแย้งเหมือนที่คนอื่นๆ พูดเลยวุ้ย .... เพราะก๊อปลินไม่งานหลักของกองทัพ
เพราะงั้นเลยปล่อยปะละเลยจนเกิด "ก๊อปลินฟิลด์ หรือทุ่งสังหารของก๊อปลิน" ขึ้นมารอบเมืองหลวงเนี่ยน่ะ
อันตรายจ่อหัวเมืองหลวงขนาดนี้ แม่งยังไม่คิดทำอะไรอีก ..บ้าชะมัด
แอบสะใจนิดหน่อยตอนที่ไอ้ราชารู้ว่าน้องสาวโดนก๊อปลินลักพาตัว แล้วไม่มีขุนนางคนไหนคิดจะช่วยนี่แหละ
เลยต้องทำหน้าด้าน ให้ลำบากเจ้บอดอีก .... ดีว่าได้พี่ก๊อปมาช่วยแอบจัดฉากให้น่ะเนี่ย..
เจอ ซีเซอร์เพนท์ .... มองเป็นงูทะเล ปลาตัวยาวใหญ่ ซะงั้น (จะปราบแบบวิธีจับปลาไม่ได้น่ะพี่ก๊อป)
ขำตรงรายงานทำภาระกิจนี่แหละ .... สาวกิลด์ถามอะไรไป เจอคำตอบประโยคเดียวเหมือนกันทุกคำถามเลย...
"มันไม่ใช่ก๊อปลิน" ... "มันไม่ใช่ก๊อปลิน" ... "มันไม่ใช่ก๊อปลิน" ... "มันไม่ใช่ก๊อปลิน" ...