แต่พี่ก๊อปก็จ่ายค่าไอติมด้วยหนึ่งเหรียญทอง ..(?) (บวกค่าสนทนา)....
ไม่น่าจะมีเวทชีวิตประจำวันหรอกน่ะ ... จำกัดจำนวนครั้งขนาดนี้ ค่าจ้างแพงหูดับตับไหม้แน่นอน
น่าจะมีวิธีอื่นในการผลิตของแช่แข็ง ... ไม่งั้นลุงเจ้าของฟาร์มที่ไม่ใช่นักเวท ทำไอติมมาขายในงานเทศกาลไม่ได้แน่ๆ
ยังไงผมก็ว่า อย่าเอามาตรฐานของพี่ก๊อปมาใช้อ้างอิงดีกว่า ... พี่แกชอบตัดบทด้วยวิธีลวกๆ แบบนั้นจนติดเป็นนิสัยอยู่แล้วด้วย
ผมเดาว่าค่าอาหารมันไม่ใช่สองคนสามเหรียญทองหรอก เพียงแต่พี่แกคงวางจ่ายเกินไว้ก่อนแบบรอเงินทอนนั่นแหละ
ขนาดซื้ออุปกรณ์พี่แกยังไม่เรื่องมาก วางถุงเหรียญทอง แล้วให้ลุงเจ้าของร้านหยิบเหรียญออกไปเองเลย
อารมณ์น่าจะประมาณ กินไป 300 แล้วหยิบมาจ่ายด้วยแบงค์ 1000 หรือกินไป 1500 แล้วหยิบมาจ่าย 3000 อะไรทำนองนี้นั่นแหละ...