อ่านเล่ม 5 จบและ
สรุปดาบนั่นไม่ใช่ แต่ก็ไม่เชิง ดาบเวทย์มนต์ เป็นเหล็กที่แม้แต่คนแคระที่เชี่ยวชาญในเรื่องเหล็กก็ไม่รู้จัก
เป็นดาบที่ตีขึ้นด้วย red gem กับ สายฟ้า กลายเป็น ดาบ อลูมินั่ม
คือในเรื่องมันบอกว่า ไม่ใช่ดาบเสริมเวทย์ หรือสมบัติศักดิ์สิทธิ์ แต่ดูจากความคมเนี่ย จะเรียกดาบเวทย์ก็ไม่ผิดนะ ??
และดูจากการสร้างแล้ว มันดาบเวทย์มนต์ชัดๆ แต่ทำไมเรียกดาบอลูมินั่มล่ะ ??
ในเล่มนี้ผมชอบอยู่ 2 ฉาก
ฉากรักษาแผลให้เอลฟ์ จนเอลฟ์บ่น “H-human first aid is awfully violent. I can still feel it.”
กับท่าทีของพวกเทพต่อพวกพี่ก็อปหลังชัยชนะ พี่ก็อปฯสามารถทำให้พวกเทพตกตะลึงและประทับใจได้
พวกเทพถึงกับฉลองเลย คงดูพี่ก็อปเหมือนนั่งลุ้นบอล ยิงเข้าก็ เฮ
เอาตรงๆเล่มนี้จริงๆ สำหรับผมเฉยๆไม่ค่อยมีฉากฮาๆกวนๆเท่าไหร่ เล่มนี้เหมาะกับมังงะมากกว่า เหมาะวาดฉากต่อสู้
แต่ก็เผยรายละเอียดเพิ่มเล็กๆน้อยๆ เกี่ยวกับก็อปลิน ก็อปลินสามารถพัฒนาได้ อันนี้ใครๆก็น่าจะรู้ แต่พัฒนาขนาดทำเหมืองนี่อาจจะเกินคาดการณ์
เทพสามารถให้ความรู้ก็อปลินได้เช่นกัน จริงๆพวกเทพก็ทำไรแปลกๆก็เยอะอะนะ เทพบางพวกอยู่ข้างนักผจญภัย บางพวกอยู่ข้างมอนเตอร์
เล่ม 6 ฉบับ eng เจอกัน มกราคม ปีหน้า รอบนี้ทิ้งช่วงไม่ยาว
ปล. คนแคระจะโกรธและโวยวายมากเมื่อท่านเอาไวน์ของเค้าไปทำอย่างอื่นจนหมด....(เสียเงินเสียแรงกูไม่ว่า แต่เหล้ากูหมดกูไม่ยอม)
