คุยกันเรื่องสัพเพเหระนิยายจีน/วิชาเซียน+เก้ากระบี่เดียวดาย

[samuison]

น้ำหนัก ส่วนสูง มวลกระดูก เพศ อายุ เป็นสิ่งที่วรยุทธไม่มีทางถมได้เต็มหรอกครับ คนเราถึงผลิตอาวุธออกมาไงครับ อาจจะช่วยได้บ้างแต่ไม่มีทางทำให้ผู้หญิงตัวเล็กๆกระทืบผู้ชายตัวเท่า เดอะ ร็อก ได้แน่นอน

นั่นคือโลกแห่งความจริงครับ ที่ผู้หญิงไม่มีทางใข้นิ้วมือเจาะกระโหลกได้อย่างจิวจี้เยี้ยกหรือศพเหล็ก


ด้วยเหตุนี้ผมถึงไม่สงสัยว่าทำไมเซียงเอี้ยงจะแพ้ในโลกความเป็นจริง แต่ในโลกนิยายที่จอมยุทธสามารถก้าวข้ามขีดจำกัดของร่างกายมนุษย์ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

ผมว่าเจ็งกิสข่านรู้ความร้ายกาจของพวกจอมยุทธดีนะครับ เพราะยังเชิญคูซู่กีไปเป็นแขกเลย

ช่วงนั้นราชวงศ์ซ้องกับมองโกลยังเป็นพันธมิตรกันต้านพวกกิมก๊ก เจ็งกิสข่านคงคำนวนหาลู่ทางไว้จัดการพวกจอมยุทธ์ไว้บ้างแล้ว

เพราะยังไงราชวงศ์ซ้องก็เป็น1ในเป้าหมายในการยึดครองของมองโกลเหมือนกัน

พวกข่านรู้ดีครับ ถึงเกรงใจเอี้ยก้วยและสุภาพให้เกียรติจอมยุทธที่เชิญมา เพราะรู้ดีว่าพวกนี้อาร์ตตัวแม่ ไปขอให้แสดงวิชาให้ดูก็หาว่าดูถูก บางทีหนีเราไปเสียอีก


ซึ่งภาคสองก็เห็นว่า ลามะจักรทองเก่งที่สุดในแก็งค์เจ็ดแปดคนที่รวบรวมมา แต่คนในแกงค์บ้างก็ตายบ้างก็พิการ บ้างก็กลายเป็นมิตรกัยเอี้ยก๊วยอย่างศิษย์ของลามะจักรทอง ตาเอ่อป่า


นิยายหากเขียนให้ยาวนั้นเขียนลำบากเพราะต้องอธิบายว่าทำไมพวกตัวเทพๆที่โผล่มาทีหลังถึงเกิดขึ้นได้ แบบเดียวที่หลานคนบ่นเรื่องฟงอวิ๋น


ว่ากว่าจะผลิตคนอย่างลามะจักรทองได้คนหนึ่งใช้เวลาประมาณหกสิบปี


ผมชอบลามะจักรทองนะ เป็นต้นแบบให้นิยายยุคหลังหลายเรื่องเลยที่ต้องมี "ราชครูแห่งมองโกล" ติดตัวท่านข่านไว้เป็นบอสใหญ่ของเรื่อง


นึกถึงบากิ ที่แม้แต่คนจะด่าว่าสารพัดแต่ผมยังให้เครดิตว่าตั้งแต่ต้นตนปัจจุบันก็ยังให้ยูจิโร่เก่งที่สุดเอาไว้ก่อนอย่างอื่นค่อยว่ากันทีหลัง

[deaddy]

[quote/]


นั่นคือโลกแห่งความจริงครับ ที่ผู้หญิงไม่มีทางใข้นิ้วมือเจาะกระโหลกได้อย่างจิวจี้เยี้ยกหรือศพเหล็ก


ด้วยเหตุนี้ผมถึงไม่สงสัยว่าทำไมเซียงเอี้ยงจะแพ้ในโลกความเป็นจริง แต่ในโลกนิยายที่จอมยุทธสามารถก้าวข้ามขีดจำกัดของร่างกายมนุษย์ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง


[quote/]


พวกข่านรู้ดีครับ ถึงเกรงใจเอี้ยก้วยและสุภาพให้เกียรติจอมยุทธที่เชิญมา เพราะรู้ดีว่าพวกนี้อาร์ตตัวแม่ ไปขอให้แสดงวิชาให้ดูก็หาว่าดูถูก บางทีหนีเราไปเสียอีก


ซึ่งภาคสองก็เห็นว่า ลามะจักรทองเก่งที่สุดในแก็งค์เจ็ดแปดคนที่รวบรวมมา แต่คนในแกงค์บ้างก็ตายบ้างก็พิการ บ้างก็กลายเป็นมิตรกัยเอี้ยก๊วยอย่างศิษย์ของลามะจักรทอง ตาเอ่อป่า


นิยายหากเขียนให้ยาวนั้นเขียนลำบากเพราะต้องอธิบายว่าทำไมพวกตัวเทพๆที่โผล่มาทีหลังถึงเกิดขึ้นได้ แบบเดียวที่หลานคนบ่นเรื่องฟงอวิ๋น


ว่ากว่าจะผลิตคนอย่างลามะจักรทองได้คนหนึ่งใช้เวลาประมาณหกสิบปี


ผมชอบลามะจักรทองนะ เป็นต้นแบบให้นิยายยุคหลังหลายเรื่องเลยที่ต้องมี "ราชครูแห่งมองโกล" ติดตัวท่านข่านไว้เป็นบอสใหญ่ของเรื่อง


นึกถึงบากิ ที่แม้แต่คนจะด่าว่าสารพัดแต่ผมยังให้เครดิตว่าตั้งแต่ต้นตนปัจจุบันก็ยังให้ยูจิโร่เก่งที่สุดเอาไว้ก่อนอย่างอื่นค่อยว่ากันทีหลัง

คือบางทีไอ้เรื่องปม ทำไมมีตัวเทพๆโผล่มาทีหลัง บ่อยๆ
อย่างในฟงอวิ๋น


คือต้องเข้าใจคอนเซ็บว่า พอเทพมากๆแล้ว ยุทภพมีอะไรให้น่าสนใจ
ส่วนใหญ่ตัวเทพๆก็บ้านรวยลูกน้องเยอะอยู่ละ


อารมณ์ ชิวๆในต่างโลกกัน


คราวนี้พอยุทภพเกิดอีเว้นขึ้น พวกนี้ก็คงส่งลูกน้องมาดู
พอดูแล้วไม่น่าสน มันก็เก็บตัวต่อ


พอน่าสน แต่ออกมาช้าไป ก็กลายเป็น ตระกูลตัวประกอบเข้าฉากให้โดนบี้เล่น


ต่อพอตระกูลที่เก่งเกินตัวเอกโผล่ ก็กลายเป็นบอสประจำภาค


........
หือไปดู ฟงอวิ๋นกลับมาพิมพ์ต่อแล้ว โหนึกว่าจะไม่มีโอกาสอ่านจบละ


หือ หวงอี้ตายแล้วตกข่าววุ้ย อายุไม่ยืนเท่ากิมย้งวุ้ย

[samuison]

[quote/]




คือบางทีไอ้เรื่องปม ทำไมมีตัวเทพๆโผล่มาทีหลัง บ่อยๆ
อย่างในฟงอวิ๋น


คือต้องเข้าใจคอนเซ็บว่า พอเทพมากๆแล้ว ยุทภพมีอะไรให้น่าสนใจ
ส่วนใหญ่ตัวเทพๆก็บ้านรวยลูกน้องเยอะอยู่ละ


อารมณ์ ชิวๆในต่างโลกกัน


คราวนี้พอยุทภพเกิดอีเว้นขึ้น พวกนี้ก็คงส่งลูกน้องมาดู
พอดูแล้วไม่น่าสน มันก็เก็บตัวต่อ


พอน่าสน แต่ออกมาช้าไป ก็กลายเป็น ตระกูลตัวประกอบเข้าฉากให้โดนบี้เล่น


ต่อพอตระกูลที่เก่งเกินตัวเอกโผล่ ก็กลายเป็นบอสประจำภาค


........
หือไปดู ฟงอวิ๋นกลับมาพิมพ์ต่อแล้ว โหนึกว่าจะไม่มีโอกาสอ่านจบละ


หือ หวงอี้ตายแล้วตกข่าววุ้ย อายุไม่ยืนเท่ากิมย้งวุ้ย

เสียดายหวงอี้มากครับ ผมว่าหวงอี้นี่ดูเป็นนักเขียนที่พยายามจะแอคทีฟเขียนนิยายได้อีกหลายปีเลยล่ะครับ


แต่หวงอี้คงเครียด เพราะนิยายเขียนแล้วใช้พลังกับสมาธิมาก ทำอย่างกิมย้งที่แก้ไขอย่างเดียวอาจดีต่อสุขภาพนักเขียนมากกว่าก็ได้




เรื่องฟงอวิ๋นผมไม่ได้ตามมากน่ะครับ แต่ได้ข่าวว่าคนเขียนบอกว่าหากตนเองตาย ทายาทจะเขียนต่อ ...ทำซะเป็นคอมมิคอเมริกาเลย


แต่คอมมิคอเมริกายังมีมุกรีเซ็ตจักรวาล ฟงอวิ๋น หากเขียนไม่ระวังคงลำบาก


ว่าแต่คุยกันเยอะ ผมอยากไปเขียนพล็อตเรื่อง กลับชาติมาเกิดใหม่เป็นอ๋าวไป้แฮะ


ผมเคยถามในกระทู้ก่อนล่ะครับว่า อ๋าวไป้ สเป็ค คุณสมบัติตัวละครเทพมาก หนึ่งในสี่ผู้รักษาราชการ คุมสองทัพในแปดกองธง มีพลังกรงเล็บและเป็นจอมพลัง คุมหน่วยอีกาดำที่แม้แต่พรรคฟ้าดินก็ยังหวาดกลัว เฉินจิ้นหนานยังลอบสังหารไม่ได้ แต่มาตายเพราะอุ้ยเสี่ยวป้อกับคังซี


เรียกว่าหากเป็นนิยาย คนอ่านคงด่าว่าปูมาซะเทพ แต่ตายอย่างบอสฉากเริ่มต้นนี่นะ?


แต่เนื่องจากเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตามประวัติศาสตร์คนเลยไม่ว่าอะไร หากกลับชาติไปเกิดใหม่เป็นอ๋าวไป้คงจะ ฮามิใช่น้อย


ถ้าย้อนกลับไปเกิด ผมคงหาทางรับอุ้ยเสี่ยวป้อเป็นบุตรบุญธรรมล่ะครับ  ทำดีดีกับอุ้ยเสี่ยวป้อไว้หมอนี่ก็จะเห็นว่าเป็นสหายจริงๆ

[pol]

หวงอี้เป็นนักเรียนที่เหมือนกับติดกับความสำเร็จของตัวเองครับ ผลงานเขาจะเดาได้ไม่ยากในหลายๆเรื่องคือ 1 พระเอกจะใช้ดาบ 2 จะมีเมียหลวงคอยอุปการะ 3 จะมีลาสบอสเป็นพวกสำนักมาร ผมเลยอ่านนิยายของอาจารย์ได้เป็นบางเรื่องเท่านั้นเอง

[samuison]

หวงอี้เป็นนักเรียนที่เหมือนกับติดกับความสำเร็จของตัวเองครับ ผลงานเขาจะเดาได้ไม่ยากในหลายๆเรื่องคือ 1 พระเอกจะใช้ดาบ 2 จะมีเมียหลวงคอยอุปการะ 3 จะมีลาสบอสเป็นพวกสำนักมาร ผมเลยอ่านนิยายของอาจารย์ได้เป็นบางเรื่องเท่านั้นเอง

ผมว่าไม่แปลกนะที่คนเขียนจะเอาตัวละครหรือตำนานในเรื่องเก่ามาเขียนในเรื่องใหม่ เป็นฉาก easter egg ใไบรรดานักอ่านเก่าและให้นักอ่านกลับมาสนใจ


สำนักมารจะเทพก็ไม่แปลก สำนักมารจะเทพเป็นมุกที่ใช้ทั่วไปอยู่แล้ว


ว่ากันด้วยเรื่อง หวงอี้


ผมไม่ชอบพฤติกรรมของเรือนฌาณเมตรไตรแฮะ


รู้สึกว่าสำนักนี้ชอบใข้วิธียืมมือคนอื่นทำงานหนักอย่างไรชอบกล สำนักมารก็เหมือนกันที่พระเอกไม่ยอมจัดการในตอนจบ


จะว่าการมีบูเช็คเทียนเป็นเรื่องตามประวัติศาสตร์ก็จริง แต่โดยผลลัพธ์ก็เท่ากับสำนักมารชนะนั่นล่ะ


ผมอยากจะเขียนแนวกลับชาติมาเกิดแบบเอาหวงอี้มาล้อบ้างแฮะ หาวิชาที่ฝึกคงลำบากเพราะวิชามารเทพสุดในยุทธภพ ส่วนกระบี่เมตรไตรก็มีแต่ศิษย์หญิงที่ฝึก


ที่พอน่าจะฝึกได้คงมีแต่เคล็ดวิชาอมตะแต่นั่นก็ต้องใช้โชคอีก

[pol]

พระเอกที่ผมเกลียดที่สุดคือ โค่วจง  สาเหตุในการชิงแผ่นดินก็เพื่อจะพิสูจน์ความสามารถว่าทำได้ คนแบบนี้ผมรับไม่ได้ในการชิงแผ่นดินต้องมีคนตายแล้วเขาต้องมาตายเพื่อความร้อนวิชาของมันเนี่ยนะ?
ถ้าไม่อยากเป็นราชันก็ไปเป็นลูกน้องเขาแล้วผลักดันคนอื่นขึ้นมาเหอะ

[samuison]

พระเอกที่ผมเกลียดที่สุดคือ โค่วจง  สาเหตุในการชิงแผ่นดินก็เพื่อจะพิสูจน์ความสามารถว่าทำได้ คนแบบนี้ผมรับไม่ได้ในการชิงแผ่นดินต้องมีคนตายแล้วเขาต้องมาตายเพื่อความร้อนวิชาของมันเนี่ยนะ?
ถ้าไม่อยากเป็นราชันก็ไปเป็นลูกน้องเขาแล้วผลักดันคนอื่นขึ้นมาเหอะ

โคว่จงเป็นสไตล์อเล็กซานเดอร์ที่ชอบต่อสู้มากกว่าปกครองน่ะครับ  ความรับผิดชอบในฐานะผู้นำยังน้อยไปหน่อย


ว่ากันด้วยนิสัยหลี่ซื่อหมินและหลี่เจี้ยนเฉิง


ผมชอบในเรื่องซีรี่ย์คู่บัลลังค์แฮะ ว่าหลี่เจี้ยนเฉิงเป็นคนนิสัยดี เป็นรัชทายาทอยู่แล้วทำไมต้องอิจฉาน้องชายตนเองด้วย?


และการเปลี่ยนแปลงที่ประตูเสียนอู่ ถ้าไม่เตรียมตัวมาอย่างดีนั้นไม่สามารถทำได้




ย้อนกลับไปโคว่จงด้วยเหตุผลที่ต่อสู้คือ มีช่วงหนึ่งที่มองว่าสำนักมาร มือสังหารเงา ทศเย็นแฝงตัวในราชวงศ์ถังน่ะครับ


พอได้สาเหตุที่จะหนีโคว่จงก็เลยยอมง่ายๆเพราะผมมองว่าโคว่จงใจจริงไม่อยากเป็นฮ่องเต้อยู่แล้ว


โดยตอนจบ ตู้ฝูเว่ย นี่ความจริงดูชอบโคว่จงกับฉีจื่อหลิงจริงๆแฮะ ทะเลาะกันจนรักกันไปเลย แต่อย่างว่ากองกำลังตู้ฝูเว่ย ออกแนวผู้เหี้ยมหาญ ไม่ใช่กองทัพเป็นระบบ


ถ้าท่านย้อนเวลาไปยุคนั้นท่านจะทำอย่างไรบ้างครับ? สมมติว่ากลับชาติไปเกิดเป็นหลี่เจี้ยนเฉิง?

[pol]

งานงอกนะสิครับ   ตีนเพียบขนาดนั้น ปัญหาคือคนอื่นๆเขาถอนตัวได้หมดแต่รายนี้ทำได้ยาก
ป.ล ไม่ได้อ่านมานานมากๆเลยนะครับช่วงนี้อ่านแต่ของเยี่ยกวนกับโลลินาซีซ้ำบ่อยสุดละ

[samuison]

งานงอกนะสิครับ   ตีนเพียบขนาดนั้น ปัญหาคือคนอื่นๆเขาถอนตัวได้หมดแต่รายนี้ทำได้ยาก
ป.ล ไม่ได้อ่านมานานมากๆเลยนะครับช่วงนี้อ่านแต่ของเยี่ยกวนกับโลลินาซีซ้ำบ่อยสุดละ

ฮา ผมตั้งใจเลือกคนที่เป็นตัวขวางเท้าชาวบ้านมากที่สุดน่ะครับ ต่อให้หลี่เจี้ยนเฉิงเป็นคนดี แต่ เรือนฌาณต้องการหลี่ซื่อหมินขึ้นมาอะไรจะเกิดขึ้น?


ว่าไปแล้วหลี่เจี้ยนเฉิงก็ไปปราบพวกมองโกลที่ชายแดนกลับมาได้นะครับ ไม่ใช่คนขี้ริ้วขี้เหร่เสียทีเดียว


ถ้าย้อนกลับไปช่วงแรกเกิดเลยน่าจะพอทำอะไรได้บ้าง

[humandroy]

เรื่องเล่าเรื่องหนึ่ง(ที่อ้างว่าเป็นเรื่องจริง)ในหมู่ผู้ที่ฝึกมวยจีน คือเรื่องราวของหวิ่งชุน(หรือหย่งชุน)
หวิ่งชุน เป็น ลูกสาวของคนขายเต้าหู้ เป็นสาวสวยในละแวกที่เธออยู่อาศัย เธอถูกคุกคามโดยกลุ่มชายที่คาดว่าเป็นโจรอยู่เนืองนิจ
แม่ชีท่านหนึ่งจึงรับหวิ่งชุนเป็นศิษย์ ถ่ายทอดมวยให้เพื่อใช้ป้องกันตัว วันเวลาผ่านไปเพียงไม่กี่ปี หวิ่งชุนสามารถปราบพวกโจรที่มารังควานลงได้
ต่อมาเธอได้แต่งงานกับพ่อค้าซึ่งเป็นศิษย์เส้าหลิน เธอได้ประลองกับสามีตัวเอง(ไม่รุ้ว่าก่อนแต่งหรือหลังแต่ง)แล้วปรากฏว่าฝีไม้ลายมือ
ของหวิงชุนนั้นเหนือกว่าเป็นอันมาก หวิงชุนไม่เพียงถ่ายทอดวิชาให้สามี แม้แต่บรรดาศิษย์เส้าหลินเพื่อนของสามีเธอหลายคนก็ยังมาร่ำเรียนวิชา
มวยของหวิงชุน เสมือนว่าเธอนั้นเป็นอันดับหนึ่งในสมัยนั้นก็มิปาน (ทำไมไม่มีใครเรียกชื่อวิชชาตามแม่ชีเจ้าของวิชาหว่า)


ตำนานเรื่องของหวิ่งชุนนี้สอดคล้องกับตำนานเรื่องของ นักพรตไป่เม่ย
ปล. ไป่เม่ยเป็นศิษย์อาวุธโสของเส้าหลิน แยกตัวออกจากเส้าหลินไปเป็นนักพรต เพราะไม่พอใจเจ้าอาวาสที่ไปคบค้ากับพวกกบฏในสมัยนั้น
ไป่เม่ย(นักพรต) และ อู่เม่ย(แม่ชี) ทั้งสองคนเป็นอดีตศิษย์เส้าหลิน และเข้าร่วมในการกวาดล้างและเผาเส้าหลิน
ในภายหลัง แม่ชีอู่เม่ยได้ถ่ายทอดวิชามวยไว้ ศิษย์ที่โด่งดังคือ หวิงชุน ต้นกำเนิดสายมวยหวิงชุนที่โดงดังของยิบมัน
แต่ไป่เม่ยซึ่งมีบทบาทส่วนใหญ่ในการกวาดล้างเส้าหลินนั้น กลับถูกตามล้างแค้นเป็นร้อยๆครั้ง ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีใครสามารถเอาชนะได้
สุดท้ายกลับต้องสิ้นชีพเพราะถูกลอบวางยาพิษ บรรดาศิษย์ของไป่เม่ยต่างถูกตามล้างตามฆ่าจนสาบสูญไปหมดในที่สุด


 

[samuison]

เรื่องเล่าเรื่องหนึ่ง(ที่อ้างว่าเป็นเรื่องจริง)ในหมู่ผู้ที่ฝึกมวยจีน คือเรื่องราวของหวิ่งชุน(หรือหย่งชุน)
หวิ่งชุน เป็น ลูกสาวของคนขายเต้าหู้ เป็นสาวสวยในละแวกที่เธออยู่อาศัย เธอถูกคุกคามโดยกลุ่มชายที่คาดว่าเป็นโจรอยู่เนืองนิจ
แม่ชีท่านหนึ่งจึงรับหวิ่งชุนเป็นศิษย์ ถ่ายทอดมวยให้เพื่อใช้ป้องกันตัว วันเวลาผ่านไปเพียงไม่กี่ปี หวิ่งชุนสามารถปราบพวกโจรที่มารังควานลงได้
ต่อมาเธอได้แต่งงานกับพ่อค้าซึ่งเป็นศิษย์เส้าหลิน เธอได้ประลองกับสามีตัวเอง(ไม่รุ้ว่าก่อนแต่งหรือหลังแต่ง)แล้วปรากฏว่าฝีไม้ลายมือ
ของหวิงชุนนั้นเหนือกว่าเป็นอันมาก หวิงชุนไม่เพียงถ่ายทอดวิชาให้สามี แม้แต่บรรดาศิษย์เส้าหลินเพื่อนของสามีเธอหลายคนก็ยังมาร่ำเรียนวิชา
มวยของหวิงชุน เสมือนว่าเธอนั้นเป็นอันดับหนึ่งในสมัยนั้นก็มิปาน (ทำไมไม่มีใครเรียกชื่อวิชชาตามแม่ชีเจ้าของวิชาหว่า)


ตำนานเรื่องของหวิ่งชุนนี้สอดคล้องกับตำนานเรื่องของ นักพรตไป่เม่ย
ปล. ไป่เม่ยเป็นศิษย์อาวุธโสของเส้าหลิน แยกตัวออกจากเส้าหลินไปเป็นนักพรต เพราะไม่พอใจเจ้าอาวาสที่ไปคบค้ากับพวกกบฏในสมัยนั้น
ไป่เม่ย(นักพรต) และ อู่เม่ย(แม่ชี) ทั้งสองคนเป็นอดีตศิษย์เส้าหลิน และเข้าร่วมในการกวาดล้างและเผาเส้าหลิน
ในภายหลัง แม่ชีอู่เม่ยได้ถ่ายทอดวิชามวยไว้ ศิษย์ที่โด่งดังคือ หวิงชุน ต้นกำเนิดสายมวยหวิงชุนที่โดงดังของยิบมัน
แต่ไป่เม่ยซึ่งมีบทบาทส่วนใหญ่ในการกวาดล้างเส้าหลินนั้น กลับถูกตามล้างแค้นเป็นร้อยๆครั้ง ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีใครสามารถเอาชนะได้
สุดท้ายกลับต้องสิ้นชีพเพราะถูกลอบวางยาพิษ บรรดาศิษย์ของไป่เม่ยต่างถูกตามล้างตามฆ่าจนสาบสูญไปหมดในที่สุด


 

ประวัติน่าสนใจครับ ผมจะขโมยไปไว้ในนิยายของผม
ว่าไปแล้วน่าสนใจดีที่วัดเส้าหลิน สาวย้อนกลับไปคือต้นกำเนิดของแกงค์มาเฟียล่ะครับ

[Lucifer216]

มังกรคู่นี้อ่านแล้วฮ่องเต้เหมือนเป็นหุ่นเชิดของพรรคธรรมะกับอธรรมเลย ฝั่งเรือนญาณส่งหลี่ซื่อหมินเข้าประกวด ส่วนฝั่งมารส่งมา2คนคือ มือสังหารเงา(จำชื่อไม่ได้แหละ) กับ หลี่เจี้ยนเฉิง หรือขนาดโค่วจงก็เหมือนจะโดนทาบทามให้เป็นด้วย แล้วถ้าต่อไปเรื่อยๆฮ่องเต้เริ่มไม่ดีแล้วก็เตรียมส่งคนใหม่เข้าประกวดแข่งกันอีก อย่างสุยหยางตี้ที่ตอนแรกๆก็เป็นฮ่องเต้ที่ดีแต่หลังๆเริ่มออกนอกลู่นอกทาง ทั้ง 2 พรรคก็หาคนใหม่ลงต่อเลย

ส่วนที่ไม่กวาดล้างพรรคทศเย็นให้หมดเพราะวาวาเป็นคนขอไว้ครับ ซึ่งทั้งโค่วจงและฉีจื่อหลิงเองก็เห็นว่าไม่น่ามีพิษภัยอะไรแล้วเลยปล่อยไป เพราะไม่รู้แผนระยะยาวของวาวาที่ปั้นบู๊เซ็คเทียนขึ้นมา ส่วนพรรคมารอื่นๆก็ล่มสลายไปเกือบหมดนะบางคนกลับใจแล้วก็ปล่อยไปเรียกได้ว่าตอนจบนี่พรรคมารนอกจากสำนักทศเย็นก็ไม่เหลือพรรคไหนแล้ว

ปล.ตอนอ่านฉบับมังกะลุ้นให้อาฉีได้ทั้งซือเฟยเซวียน สือชิงเสวียน วาวา ทั้ง 3 คนเสร็จแล้วก็ไปตั้งสำนักสราญรมณ์ต่อได้เลย จะได้เป็นที่มาของวิชาเทพๆได้ (แต่เอาเข้าจริงๆมันคนละยุคเลยนะนั่น มังกรคู่นี้ห่างจาก 8 เทพไม่รู้ตั้งกี่ยุค) 

[samuison]

มังกรคู่นี้อ่านแล้วฮ่องเต้เหมือนเป็นหุ่นเชิดของพรรคธรรมะกับอธรรมเลย ฝั่งเรือนญาณส่งหลี่ซื่อหมินเข้าประกวด ส่วนฝั่งมารส่งมา2คนคือ มือสังหารเงา(จำชื่อไม่ได้แหละ) กับ หลี่เจี้ยนเฉิง หรือขนาดโค่วจงก็เหมือนจะโดนทาบทามให้เป็นด้วย แล้วถ้าต่อไปเรื่อยๆฮ่องเต้เริ่มไม่ดีแล้วก็เตรียมส่งคนใหม่เข้าประกวดแข่งกันอีก อย่างสุยหยางตี้ที่ตอนแรกๆก็เป็นฮ่องเต้ที่ดีแต่หลังๆเริ่มออกนอกลู่นอกทาง ทั้ง 2 พรรคก็หาคนใหม่ลงต่อเลย

ส่วนที่ไม่กวาดล้างพรรคทศเย็นให้หมดเพราะวาวาเป็นคนขอไว้ครับ ซึ่งทั้งโค่วจงและฉีจื่อหลิงเองก็เห็นว่าไม่น่ามีพิษภัยอะไรแล้วเลยปล่อยไป เพราะไม่รู้แผนระยะยาวของวาวาที่ปั้นบู๊เซ็คเทียนขึ้นมา ส่วนพรรคมารอื่นๆก็ล่มสลายไปเกือบหมดนะบางคนกลับใจแล้วก็ปล่อยไปเรียกได้ว่าตอนจบนี่พรรคมารนอกจากสำนักทศเย็นก็ไม่เหลือพรรคไหนแล้ว

ปล.ตอนอ่านฉบับมังกะลุ้นให้อาฉีได้ทั้งซือเฟยเซวียน สือชิงเสวียน วาวา ทั้ง 3 คนเสร็จแล้วก็ไปตั้งสำนักสราญรมณ์ต่อได้เลย จะได้เป็นที่มาของวิชาเทพๆได้ (แต่เอาเข้าจริงๆมันคนละยุคเลยนะนั่น มังกรคู่นี้ห่างจาก 8 เทพไม่รู้ตั้งกี่ยุค) 

นั่นล่ะครับ ผมไม่รู้สึกชอบใจเลย ที่ทั้งฝ่ายเรือนฌาณและทศเย็นทำเหมือนกับว่าสำนักตนเองมีสิทธิจะเลือกใครเป็นผู้นำแผ่นดินก็ได้

ก็อาจจะสมจริงที่ว่าคนขึ้นเป็นฮ่องเต้ได้ต้องเป็นคนที่มีกลุ่มผลประโบชน์หนุนหลัง

ช่วงผมอ่่นตอนแรก นึกว่าโคว่จงจะเข้าทศเย็นและจะมาสู้กับฉีจื่อหลิงตอนหลัง แต่ท่าทางหวงอี้จะเปลี่ยนใจกลางคัน

[pol]

[quote/]

นั่นล่ะครับ ผมไม่รู้สึกชอบใจเลย ที่ทั้งฝ่ายเรือนฌาณและทศเย็นทำเหมือนกับว่าสำนักตนเองมีสิทธิจะเลือกใครเป็นผู้นำแผ่นดินก็ได้

ก็อาจจะสมจริงที่ว่าคนขึ้นเป็นฮ่องเต้ได้ต้องเป็นคนที่มีกลุ่มผลประโบชน์หนุนหลัง

ช่วงผมอ่่นตอนแรก นึกว่าโคว่จงจะเข้าทศเย็นและจะมาสู้กับฉีจื่อหลิงตอนหลัง แต่ท่าทางหวงอี้จะเปลี่ยนใจกลางคัน

ถ้าเทียบกับยุคนี้ผมว่าเหมือนกับสหรัฐอเมริกาที่ประธานาธิบดีจะมีกลุ่มทุนหนุนหลังเลยนะครับ
รีพับรีกันก็กลุ่มนึงเดโมแครตก็อีกกลุ่มนึง

[Lucifer216]

[quote/]

นั่นล่ะครับ ผมไม่รู้สึกชอบใจเลย ที่ทั้งฝ่ายเรือนฌาณและทศเย็นทำเหมือนกับว่าสำนักตนเองมีสิทธิจะเลือกใครเป็นผู้นำแผ่นดินก็ได้

ก็อาจจะสมจริงที่ว่าคนขึ้นเป็นฮ่องเต้ได้ต้องเป็นคนที่มีกลุ่มผลประโบชน์หนุนหลัง

ช่วงผมอ่่นตอนแรก นึกว่าโคว่จงจะเข้าทศเย็นและจะมาสู้กับฉีจื่อหลิงตอนหลัง แต่ท่าทางหวงอี้จะเปลี่ยนใจกลางคัน

จริงๆก็หวังไว้อย่างนั้นเหมือนกันครับว่าสุดท้ายแล้วมังกรคู่ต้องมีชะตามาสู้กันเองเพื่อตัดสินอะไรบางอย่าง แต่พออ่านไปเรื่อยๆความหวังนี้ยิ่งเลือนลางครับมาดับสนิทตอนที่พี่ซู่ตายนี่แหละ ทั้งสองคนมีความคิดไปในทางเดียวกันเลยคือต้องแก้แค้นแถมไม่มีเบรกทั้งคู่ด้วย โดยเฉพาะฉีจื่อหลิงที่ตอนแรกดูจะมีเมตตาบ้างแต่เคสนี้พี่แกเล่นซะโหดเลย 

[zethys]

หลิงน้อยพื้นฐานก็เคยเป็นลูกไล่ เด็กอ่อนแอมาก่อน คนทำดีด้วยก็จะรักมาก ใครชั่วใส่ก็เอาเต็มที่


โดยพื้นฐานสองหน่อนี่สันดานเดียวกัน ทำดีต้องทดแทน แค้นเอาคืนเป็น10 เท่า ยิ่งพี่ซู่นี่เหมือนเป็นความผิดของตัวเองด้วยที่ไว้ใจไอ้ชั่วนั่น


งานนี้เลยเล่นใหญ่ โดยรวมคือสองคนนี้มันคือนักเอาตัวรอดขั้นเทพ ตั้งแต่สมัยเป็นเด็กกะโปกแล้ว ต่อมาชีวิตก็ไม่ค่อยได้ต่างจากเดิมเท่าไหร่


ล่อตีน เสี่ยงตีน หนีตีน เหมือนเดิม แค่ขนาดตีนมันใหญ่ขึ้นเรื่อยๆเท่านั้นแหละ ต่างก็ตรงที่โค่วจงเป็นแสวงหา เอามัน ชอบท้าทาย


ฉีจื่อหลิงเน้นสงบกว่า ชอบสบาย ไม่ระราน ถ้าไม่เกิดเรื่องพี่ซู่เหมือนพี่แกจะมุ่งทางเต๋าเป็นนักพรตเลยด้วยซ้ำไป แต่ดันเกิดเรื่องซะก่อน


ก็เลยเข้าเส้นทางจอมยุทธสายรันทดแทน

[daijobu]

เอาตามตรงนิสัยของ โค่วจง ฉีจือหลิง เป็นอะไรที่เป็นจุดอ่อนของเรื่องที่ หวงอี้แต่งมากที่สุด...
หวงอี้พยายามเสริมแต่งอุปนิสัย ตัวละครให้เหนือคน.. แต่หากอ่านจริงๆ ตัดทอนบทบรรยายสวยๆ นั่นไป...
พฤติกรรม แต่ล่ะตัวละคร เกรียนจังทุกตัว... 
เพียงแต่เขียนคำบรรยายดูดีเอง..



ทั้งสำนักธรรม อธรรม หรือเมีย ตาโค่ว เมียตา ฉี... ทั้งเกรียน ทั้งติ่งล้วนๆ.....

[zethys]

นิยายจีนมันตั้งอยู่บนพื้นฐานความงี่เง่าของผู้คนอยู่แล้วครับ การแบ่งแยกชนชั้น การกดขี่ การแก้แค้น วนๆอยู่แค่นี้แหละ


จะไปหวังอะไรมากกว่านี้ได้ล่ะ

[pol]

ต้องไปเจอสาเหตุในการทำสงครามของไดเมียวญี่ปุ่นครับเคยอ่านเจอในขุนศึกแผ่นดินเดือดสุดตีนกว่านี้อีก

[deaddy]

ค่านิยมของคนแต่ละยุคไม่เท่ากันอยู่แล้ว
แต่ก่อนผู้ชายกดขี่ผู้หญิง


สมัยนี้ผู้ชายโดนผู้หญิงกดแทน