รู้สึกว่าฉบับปรับปรุงใหม่ในนิยายไม่ได้ซ่อนตัวคัมภีร์ไว้ในดาบแล้งนะครับ แต่ซ่อนแผนที่ไว้แทน
คงมีทักกิมย้ง ว่ามันมีฉากที่ตีดาบ กระบี่ขึ้นมาใหม่ด้วยไฟขั้นสุดยอดและมันไม่ไหม้คัมภีร์จนหมดเรอะ? หรือคัมภีร์อย่างหนาจะซ่อนไว้ในดาบได้แค่ไหนกัน?
กิมย้งเลยแก้ไขปรับปรุงเป็นแผนที่ให้ไปขุดหาเอาแทน
แล้วที่วิเคราะห์กันอยู่นี่คือคิดตามที่บอกในนิยายครับ ในนิยายจะพยายามบอกว่าคนเทพ แต่สู้ทหารไม่ได้
พวกเราที่เป็นคนอ่านวิเคราะห์ตามสเกลพลังที่บอกในเรื่องและพิจารณาว่าหากวีรกรรมทักอย่างของชาวยุทธที่ทำได้เกิดขึ้นจริง เช่น พ่นเม็ดบ๊วยฆ่าคน ใช้เข็มเจาะสมองคน ใช้นิ้วมือเปล่าๆเจาะหัว กระบี่ไวทำคนตาบอพไปสิบกว่าคนในท่าเดียว กระโจนข้ามผายี่สิบวา ทรงพลังขนาดแบกคนตัวใหญ่ๆสองคนยังใช้วิชาตัวเบาดินทางได้แบบพริ้วๆ ฯลฯ
วีรกรรมที่คนเขียนนั้นได้เขียนความสามารถซะประมาณเอ็กเม็นแล้วจะบอกว่าคนพวกนี้แพ้ทหารกี๊กี๊?
ที่ผมเกลียดคือที่ว่าทหารเข้ามาบุกไม่กลัวตาย ในเรื่องสุดขั้วยุทธภพบอกว่าเจงกิสข่านให้ทหารรวมเป็นกลุ่ม สู้ถ่วงเวลายอดยุทธ...ทหารที่ไหนจะบ้าขนาดจับกลุ่มยอมตายไม่หนีล่ะพี่น้อง?
คิดดูนะครับ ท่านเป็นทหารออกรบ แน่นอน วินัยทหารเข้มแข็งหนีทัพอาจตาย แต่ท่านเจอจอมมารแห่งยุคที่กระโดดสูงยี่สิบวาและฆ่าทหารได้เป็นสิบต่อหนึ่งฝ่ามือ
ท่านจะอยู่ให้จอมมารนั้นฆ่าตามคำสั่งโดยการเอาหลังชนกันและคอยให้จอมมารฆ่าทีละกลุ่มโดยหัวหน้าบอกว่าจอมมารฆ่าพอแล้วจะเหนื่อยไปเอง ท่านจะยอมทำตามแผนการบ้าๆอย่างนั้นของหัวหน้าหรือครับ?
ผมเข้าใจการที่ผู้เขียนจะพยายามทำให้ตรงตามประวัติศาสตร์ แต่บางคนเราอ่านแบบวิเคราะห์ค่าสถานะและสกิลในเรื่องแล้วมันทำใจรับได้อยากน่ะครับ
เข้าใจในฐานะคนอ่านว่า นิยายนั้นสื่อถึงคุณธรรมความรักชาติ ไม่ใช่เรื่องของพลังวัตรหรืออวดว่าพลังใครมากกว่าใคร ในแง่คุณค่าการเขียนนิยายและหลักคุณธรรมที่ต้องการสื่อ ผมไม่มีอะไรที่ต้องตำหนิกิมย้งเลย นิยายสมบูรณ์ในแบบของมันแล้ว
ความไม่พอใจของผมเกิดจากการมองแบบ table top น่ะครับ ตีความทักวิชาเป็นค่าพลัง เหมือนระบบของเกมต่อสู้
หากบอกว่าโลกความจริงยอดยุทธโดนโจมตีก็ตายนั่นก็จริง แต่ทหารก็ไม่ได้เป็นเครื่องจักรที่ยอมตายโดยไม่ยอมแพ้เช่นกัน หากเอาหลักความเป็นจริงมาวัดก็ต้องใช้ประกอบกับทุกคน
ว่าทหารจะยอมรวมกลุ่มกันให้ยอดยุทธฆ่าจนเหนื่อยไปเองอย่างที่สุดขั้วยุทธภพทำหรือเปล่า?
ถ้าผมเป็นทหาร โดนสั่งให้ไปตาย ก็ต้องไปครับหนีก็ตาย สู้ก็ตาย
แต่โดนลูกหลงบาดเจ็บ แล้วรอดตาย ไม่โดนประหารครับ เพราะงั้น ก็วิ่งไปเท้าสะดุดก้อนหินแล้วสลบยาว แล้วแกล้งตาย ก็อาจจะรอดครับ
ไม่ได้ครับ มันขัดกับหลักการของตัวละครแบบก๊วยเจ๋ง ถูกคือถูกผิดคือผิด บรรพบุรุษ ไม่อนุญาติก็คือไม่ได้
คำสั่งเสียก่อนตายของเจ้าสำนักไม่ทำตามถือว่า อกตัญญู ถึงก๊วยเจ๋งจะไม่ได้เข้าสำนัก แต่ก็เป็นศิษย์
ถึงสุดท้ายจะ ส่งต่อคำภีร์ ให้ใครซักคนที่มีชะตาได้เรียน แต่ตามหลักแล้ว ไม่ถือว่าผิด เพราะ ในคำสั่งคือคนในสำนักเท่านั้น
ถ้ามีคนได้มันไป ก็มีสิทธิ์ที่จะเรียนรึไม่
ถ้าจำไม่ผิดไม่ได้มีคำสั่งให้ทำลายทิ้ง ดูได้จากที่ได้คัมภีร์มาก็ไม่ทำลายทิ้งเองแต่แรก
เฮ้งเต็งเอี้ยงไงครับที่ห้ามเรียน ฉบับ อึ้งเอี๊ยะซือ เป็นฉบับแอบหลอกคัดลอกครับ
ส่วนก๊วยเจ๊งเรียนมาจากเฒ่าทารถ ถือว่าเรียนมาจากสายเฮ้งเต็งเอี้ยง คำสั่งเลยมีผล
