เว็บไซต์นายท่าน::ชุมชนของคุณหมี

เรื่องนี้มันเรื่องแนวแบบอ่านได้เรื่อยๆนะครับ ไม่สนุกมากแต่อ่านฆ่าเวลาได้

ไม่นะครับ ทางด่วนปัจจุบันหลายเส้นสัมปทานโดยบริษัท BEM ซึ่งเป็นบริษัทลูกของ ช.การช่าง
แล้วสัญญาเป็นแบบ BTO ดังนั้นคนรับภาระการ Operate และ Maintenance คือ เอกชน 100% จนกว่าจะหมดสัญญา
แล้ว BEM มันกำไรนะครับ ไตรมาสที่แล้วกำไร 875 ล้านบาท


ขณะที่รฟท. เป็นรัฐวิสาหกิจ กล่าวคือมันคือบริษัทที่รัฐเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ครับ ซึ่งตามกฎหมายแล้วเมื่อขาดทุน ผู้ถือหุ้นคือผู้รับผิดชอบทั้งหมดตามที่ลงหุ้นไป
ส่วนรถไฟต้องหารายได้อื่นมาโปะ ถูกแล้วครับ ญี่ปุ่นก็ทำแบบนี้ครับ คือเอารายได้อื่นมาโปะแทนรายได้ค่าโดยสาร เพราะค่าโดยสารมันไม่พอ


ถ้าใครไปเที่ยวญี่ปุ่น คุณจะเห็นว่าพื้นที่สถานีจะถูกใช้ปล่อยเช่าเป็นร้านเช่าต่างๆ เช่น ร้านขายข้าวกล่อง ร้านขายน้ำ ฯลฯ รายได้มาจากค่าเช่า
นอกจากนั้น ทางเชื่อมจากสถานีมันยังเชื่อมต่อห้างโดยตรง ซึ่งเจ้าของสัมปทานกับห้างมันคนเดียวกัน นั่นหมายความว่า ตัวรถไฟอาจจะไม่ได้กำไร แต่ตัวห้างสรรพสินค้าที่มีทางเชื่อมจากสถานีได้รายได้มากขึ้นเอามาโปะแทน

อันนี้คือ Shop ต่างๆในสถานีรถไฟของญี่ปุน จะเห็นได้ว่ากฎหมายเขาอนุญาตให้ผู้ได้รับสัมปทานรถไฟญี่ปุ่น สามารถปล่อยให้ร้านค้าต่างๆมาเช่าที่ได้ครับ
ขณะที่รฟท.ของไทยไม่สามารถทำแบบนี้ได้นะครับ กฎหมายมันห้ามทำ ดังนั้นผมจึงเสนอให้แก้กฎหมายที่จำกัดการหารายได้ของการรถไฟไทย

นี่คือโมเดลที่รถไฟจะได้กำไร เพราะค่าโดยสารอย่างเดียวมันไม่พอครับ ญี่ปุ่นเคยขาดทุนหนักกว่าไทยเกือบ 10 เท่า แต่ใช้วิธีนี้ในการพลิกฟื้น

ยึดที่การรถไฟเข้าไม่ได้ใช้ทำทางรถไฟเข้าหลวงให้หมดดิ มันมองหากำไรแน่ครับ    แม่งหมานอนกิน ทำงานชุ่ยๆแต่อิมหมีพลีมัน  แม่งกินค่าเช่าอิ่มสบายบริหารรถไฟหัวควย แต่ยังอยู่ได้เพราะมันมีรายได้อื่นมาโป๊ะ ถึงเวลารถไฟขาดทุนก็เอาภาษีไปโป๊ะ

ดิสนีย์ นี่ต้องใช้สำนวนไทยว่า สัญชาติคางคก ยางหัวไม่ตกไม่รู้สึก ครับ  มันก็เหมือนกับบริษัทของญี่ปุ่นหลายๆบริษัทที่ตอนแรกๆดูถูกบริษัทจากจีนจนสุดท้ายก็ถูกจีนแย่งตลาดจนเจ๊งนั่นแหละครับ     วงการบันเทิงของจีนถ้ารัฐบาลจีนไม่มายุ่งห้ามนู่นห้ามนี่เมื่อไหร่แล้วล่ะก็อันตรายนะครับ เผลอๆอาจจะเป็นคู่แข่งสำคัญของ Disney ก็ยังได้