เว็บไซต์นายท่าน::ชุมชนของคุณหมี

เว้นวรรคจากเรื่องวิทยาศาสตร์กันบ้าง
ผมเชื่อว่าทุกๆคนมีรูปลูกๆตัวเองอยู่ในมือถืออยู่แล้วล่ะ

แต่พอมาคิดๆดู นอกจากเรื่องคนอียิปต์ ที่รักแมวมากๆ
ที่ถูกเล่ากันซ้ำไปซ้ำมา มันมีเรื่องอื่นอีกไหม
ผมไปขุดเจอเรื่องนี้มาครับ

เมื่อ 1,137 ปีก่อน จักรพรรดิญี่ปุ่นวัย 22 นั่งลงเขียนไดอารี่

หัวข้อ: แมวดำของข้า

เรื่องมีอยู่ว่า ขุนนางคนหนึ่งชื่อ มินาโมโตะ โนะ คิโยชิ หมดวาระที่ดาไซฟุ กลับเมืองหลวง
แล้วถวายแมวดำตัวหนึ่งให้จักรพรรดิองค์ก่อน

จักรพรรดิองค์ก่อนเลี้ยงอยู่ไม่กี่วัน แล้วยกให้ลูกชาย

ลูกชายคนนั้นคือ จักรพรรดิอุดะ

ห้าปีผ่านไป วันหนึ่งท่านว่าง ท่านเลยเขียนว่า

"วันนี้ว่าง ขอเขียนถึงแมวของข้าหน่อย"

แล้วก็ยาวเลยครับ

---

แกเริ่มจากสี บอกว่าแมวดำตัวอื่นมันดำจืดๆ ดำจาง ตัวนี้ตัวเดียวที่ดำเหมือนหมึก

แกวัดขนาดด้วย ยาวประมาณ 45 ซม. สูง 18 ซม.

เวลาขดตัว เหมือนเมล็ดข้าวฟ่างดำเม็ดจิ๋ว

เวลายืดตัว ยาวเหมือนคันธนูที่ถูกน้าว

ตาวาววับเหมือนแสงสะท้อนปลายเข็ม

หูตั้งตรงนิ่งเหมือนช้อนที่ไม่สั่นไหว

เวลานั่งเก็บขาเก็บหางจนมิด เหมือนหยกดำวางอยู่ในถ้ำ

เวลาเดิน ไม่มีเสียงเลยสักแอะ เหมือนมังกรดำเลื้อยบนก้อนเมฆ

โคตรเท่อะะะะะ

---

แล้วแกก็ตั้งข้อสังเกตที่ผมชอบที่สุด

แกบอกว่าแมวตัวนี้ชอบฝึกลมปราณแบบเต๋า ท่ายืดเส้นของมันตรงกับ "ท่าห้าสัตว์" เป๊ะ

ปกติมันก้มหัวหางแตะพื้น แต่พอโก่งหลังยืดเต็มที่ สูงได้ตั้ง 61 ซม.

แล้วแกสรุปแบบคนที่เชื่อจริงๆ ว่า "ที่ขนมันเงางามขนาดนี้ ก็คงเพราะฝึกลมปราณนี่แหละ"

เอาจริงดิ !

แต่ถามว่าแกผิดไหม ก็ไม่เชิงนะ เรื่องขนเงาไม่ใช่เพราะลมปราณ
แต่แมวที่แต่งตัวเองบ่อยๆ ขนก็เงาจริง แกเห็นความสัมพันธ์ถูก แค่หาเหตุผลผิดยุคไปหน่อย

ส่วนอาหารเช้าคือโจ๊กใส่นม ทุกเช้า ห้าปีติด

(อย่าไปหาทำกันเชียวนะฮะะ แมวโตส่วนใหญ่ย่อยแลคโตสไม่ค่อยได้ ขรี้แตกจริงๆนะ
แต่ปี 889 ยังไม่มีอาหารเม็ด ก็ตามนั้นฮะ)

---

แล้วแกก็เขียนประโยคที่ทำให้ผมอ่านแล้วเงียบไปพักหนึ่ง

ท่านบอกว่าที่รักมันขนาดนี้ ไม่ใช่เพราะมันคล่องแคล่วเก่งกาจ

แต่เพราะมันเป็นของที่พ่อให้

"แม้เป็นสัตว์เล็กๆ แต่ความผูกพันนั้นลึกซึ้ง"

แล้วแกก็เล่าว่า วันหนึ่งแกพูดกับแมว

"เจ้ามีทั้งหยินและหยางอยู่ในตัว มีอวัยวะครบทุกอย่าง
ถ้าเจ้ามีหัวใจ เจ้าก็คงเข้าใจข้าใช่ไหม"

แล้วแมวก็ถอนหายใจ

เงยหน้าขึ้นมามองหน้าท่าน

แกเขียนว่า มันดูเหมือนมีอะไรอยู่เต็มอก แต่พูดไม่ออก

ครับ …

---

จักรพรรดิ อายุ 22 อำนาจล้นฟ้า มีคนรอรับใช้เป็นร้อย

นั่งคุยกับแมวดำ แล้วจดไว้ว่าแมวมองกลับ

1,137 ปีผ่านไป เราก็ยังทำอยู่

แค่เปลี่ยนจากม้วนกระดาษเป็นสตอรี่

ปล. เวอร์ชันภาษาอังกฤษที่แชร์กันเกลื่อนเน็ต แปลผิดเยอะมากครับ ที่ฮิตสุดคือ "ข้าเชื่อว่ามันเหนือกว่าแมวทั้งปวง" ท่านไม่ได้พูดแบบนั้น ท่านพูดว่า "จับหนูตอนกลางคืนเก่งกว่าแมวตัวอื่น" ซึ่งถ่อมตัวกว่าเยอะ และแมวๆ กว่าเยอะ (ซึ่ง ก็เป็นบริบทแบบชาวญี่ปุ่นแต๊ๆน่อ)

แล้วบ้านเพื่อนๆล่ะฮะ แมวมีท่าลมปราณประจำตัวไหมฮะ
มาเม๊ากันได้นะฮะะ

---

References อ้างอิง ไปตำกันได้เช่นเคยฮะ

Kanpyo Gyoki (寛平御記) บันทึกจักรพรรดิอุดะ วันที่ 6 เดือน 2 ปีคัมเปียวที่ 1 (11 มี.ค. 889) บันทึกราชสำนักญี่ปุ่นที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังเหลืออยู่

Linfamy, That Popular Cat-Loving Quote From Japanese Emperor Is WRONG (คำแปลใหม่ ตรวจกับต้นฉบับจีนโบราณ)

https://www.facebook.com/photo/?fbid=122137525293021948&set=a.122101094529021948

มนุษย์เราเป็นทาสแมวตั้งแต่1000ปีที่แล้ว

เรื่องการซื้อปืนของไทยนอกจากมีเรื่องเงินทอนแล้ว ผมว่ามันยังเกี่ยวกับเรื่องการเมืองระหว่างประเทศด้วยนะว่าเราต้องอุดหนุนหลายประเทศเพื่อความสมดุล. 
ป.ล. ถ้าอยากแก้ปัญหาเรื่องปืนเถื่อนในไทยแล้วนอกจากเรื่องปืนสวัสดิการที่ผมบ่นไปบ่อยๆก็น่าจะแก้เรื่องปืนมรดกด้วยครับ คือมันไม่ควรเป็นทรัพย์สินที่สืบทอดจากพ่อสู่ลูกนะ. เพราะบางทีรุ่นพ่อรุ่นแม่มีความสามารถในการใช้แต่รุ่นลูกเป็นโจรก็มีผมว่าเราไม่ควรให้สืบทอดกันง่ายๆ พอเจ้าของปืนตายไปแล้วปืนก็บอกนั้นก็เอาไปทำลายเลยน่าจะตรงประเด็นกว่า เพราะปืนกระบอกนึงถ้าซื้อตอน 20 กว่าๆกว่าจะตายประมาณเกือบ 80 เงินแสนนึงใช้ได้ 50 ปีผมว่ามันก็เกินคุ้มแล้วนะ

โครงการที่ว่ามันคืออะไรครับช่วยอธิบายผมหน่อยจะขอบคุณมากๆ. แทงยูล่วงหน้า 

ก็ไม่แปลกนี่

อัลตร้าสวีท ขิงๆ

เอาจริงๆก็ถือว่าเธอคิดไม่ผิดครับเพราะไม่สามารถทำงานเป็นไอดอลได้ตลอดไปอยู่แล้ว และอาชีพครูก็ถือเป็นอาชีพที่มั่นคงมากอาชีพนึง