เว็บไซต์นายท่าน::ชุมชนของคุณหมี

ดีแล้วล่ะที่ได้สติ เชื่อพวกwokeไปที่รออยู่มีแต่ความเรือหายเท่านั้น

สตีม เคยลงไว้ว่ายอดส่วนมาก จริงๆของสตีมหรือประชากรในเกม น่าจะเกินครึ่ง ซื้อตอนลดราคาเท่านั้น ไม่เดย์วัน
ไม่ซื้อตอนเปิดตัว โดยไม่มีรีวิวมาก่อน

และที่ผมสงสัยคือ

    เราเป็นอะไรกับเหล่าบริษัทพันล้านทั้งหลายเหล่านั้น ?
มีเหตุผลอะไรที่เราจะต้องไปเข้าอกเข้าใจ หรือเห็นด้วยการนโยบาย รีดเงินของ บริษัทเหล่านั้น

มันก็เคยมีคนถามผมในโซเชียลมาแล้ว ว่า บริษัทพันล้านพวกนี้ให้อะไรเอ็ง  ถือหุ้นหรือได้ปันผลเหรอ?
มันไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องเข้าข้าง เห็นใจหรืออยู่ฝ่ายเดียวกันด้วยซ้ำ   อย่าทำตัวเป็นผู้ถือหุ้นทิพย์ให้มันอะไรมันเอาเปรืยบก็คือเอาเปรียบแค่นั้นแหละ

ก่อนหน้านี้ก็มีคนเคยพูดมานานแล้วว่า เมื่อคุณเป็นฮีโร แต่คุณอยู่มานานเกินไป จนกลายเป็นวายร้าย  มันเกิดกับหลายๆบริษัทที่เรารัก  และคิดเอาว่าอนาคตสตีมจะเป็นแบบคนอื่นหรือไม่

ไม่ใช่ล่ะมั้ง วัฒธรรมองค์กร ญ๊่ปุ่นมันเริ่มพังชิบเพราะค่านิยมการทำงานแบบเก่า แต่เอามาใช้ในโลกทุนนิยม
ญาติที่ตายไปแล้ว นี่ทำงานก็หลายสิบปีก่อนช่วงญี่ปุ่นเข้ามาไทยใหม่ เรียกได้ว่าวัฒนธรรมยังกะซามุไรจริงๆ ถ้าเจ้านายยอมรับแล้ว เลี้ยงดูจนตายแบบไดเมียวยุคซามุไรเลย ซึ่งแกปวยตายที่โรงพยาบาล เจ้านายญี่ปุ่นออกค่าใช้จ่ายให้ทั้งหมด  วัฒนธรรมยุคนี้คือคิดว่าคนต้องทำงานให้ตัวเองยันตาย แต่มองเป็นแค่ชิ้นส่วนที่ใช้แล้วทิ้งเปลี่ยนได้แบบทุนนิยม 
    กรณีชัดเจนเลยก็ดร. ชูจิ  ที่สมัยก่อนแกไปงานสัมนา ระดับประเทศ นักวิจัยทั่วโลกยังชอบล้อแกว่าเป็นทาสบริษัท ถ้าแกอยู่บริษัทตะวันตก ป่านนี้แกมีทั้งชื่อเสียงเงินทองตำแหน่งใหญ่ๆ ในบริษัทไปแล้ว(ปัจจุบันก็ย้ายไปอเมริกาล่ะ กำลังทำเตาฟิวชั่นแบบเลเซอร์)

ซื้อดิจิตอลมันแชร์กับพี่เล่นสองคนพร้อมกันได้เลยซื้อดิจิตอลมานานไม่แตะแผ่น    ปัญหาของแผ่นปัจจุบันคือ คนรีบเล่นให้จบแล้วขายมือสองอย่างเร็วจนเขามองว่าเขาเสียโอกาสทางการค้าเพราะจำนวนแผ่นขายจริงต่อผู้เล่นมันน้อยลงไป  เอาจริงๆโซนีไม่ควรเปิดไพ่นี้ในตอนนี้ ควรข้ามไป ps6เลยมากกว่า  มันทำให้คนต่อต้านโดยความเสี่ยงเลิกซื้อ psสูง

อธิบายคร่าวๆสำหรับ ดีมานซัพพลายของดิจิตอลเกมละกันครับ

เอาเรื่องต้นทุนก่อนอย่างแรกเลย ต้นทุนการทำเกม แต่ละเกมอันนี้มีอยู่แล้ว
แต่สิ่งที่หายไปของดิจิตอลเกมคือต้นทุนส่วนเพิ่มMCครับ อันนี้จะบอกหายไปหมดก็ไม่เชิง แต่จะเกือบเป็นศูนย์
ส่วนต่อมาคือซัพพลายแบบแทบจะไร้ขีดจำกัด คือทำเกมมาเกมนึง แล้วคนซื้อได้เรื่อยๆตราบเท่าที่มีความต้องการ โดยที่ต้นทุนส่วนนี้ไม่เพิ่ม

ข้อต่อมาเรื่องราคา ไม่ต้องดูที่ไหนไกลครับ ดูเกมที่รูปแบบใกล้เคียงกัน ส่วนมากจะตั้งใกล้ๆกัน ฉีกมากไม่ได้ แล้วไปยัดของพวกDLCเอา ยกเว้นพวกwokeโลภมากไว้หน่อย
ด้วยเหตุนี้จึงเอาเรื่องซัพพลายมาใช้คิดราคาขายของสินค้าดิจิตอลได้ไม่ค่อยดีเท่าไร เพราะกราฟซัพพลายมันจะเป็นเส้นตรง