ดังนั้นตอนเขียนเราต้องลง Detail วาง Background และบทตัวร้ายให้ดี
แล้วควรจะแบ่งเป็นตัวร้ายหลัก กับ ตัวร้ายรองด้วย
ตัวร้ายหลัก คือ ตัวร้ายที่จะอยู่ปะทะกับตัวเอกไปจนจบเรื่อง เช่น Joker(Batman),Agent Smith(Matrix),Darth Vader(Starwar 4,5,6), กาโต้(Gundam 0083)
ตัวร้ายรอง คือ ตัวร้ายที่จะปะทะกับตัวเอกแค่ช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งและเป็นบันไดให้ตัวเอกเหยียบแล้วก็ลืม ตัวนี้จะเน้นหรือไม่เน้นก็ได้
แต่สำคัญในเรื่องควรมีตัวร้ายหลักแค่ตัวเดียว แล้วเน้นตัวร้ายหลักให้มันดีครับ
...................
นิยายจีนยุคใหม่ ผมมองว่ามันใช้ตัวร้ายรองมากเกินไป แล้วไม่มีตัวร้ายหลัก
ยกตัวอย่าง เช่น สัประยุทธทะลุฟ้า ผมลองอ่านดูก็งงว่าตัวร้ายหลักเรื่องนี้คือใคร เพราะพระเอกไล่ตบตัวร้ายรองคนแล้วคนเล่าเป็น Pacman
ขณะที่นิยายจีนยุคเก่า เช่น กิมย้งกับโกวเล้ง
มังกรหยก = อ้วนง้วนอั้งเลียก(พ่อบุญธรรมเอี้ยคัง)
มังกรหยก 2 = ราชครูจักรทอง
ดาบมังกรหยก = เฉิงคุน
กระบี่เย้ยยุทธจักร = งักปุกคุ้ง
มีดบินไม่พลาดเป้า = แม่นางลิ้มเซียนยี้
ลูกปลาน้อยเซียวฮื้อยี้ = เจ้าแม่วังบุปผา
ที่ผมไปอบรมการเขียนนิยายมา เขาอธิบายว่าเรื่องที่ดีควรมีตัวร้ายหลักเพียงคนเดียว
โพสในกระทู้ล่าสุดจากทุกบอร์ด
