เว็บไซต์นายท่าน::ชุมชนของคุณหมี

คอม 8 bit จากหลอดแก้ว
.
ในวันที่เราใช้ชิป 2 นาโนเมตรที่เร็วระดับเสี้ยววินาที แต่ชายคนหนึ่งชื่อว่า Mike เพิ่งประกอบคอมพิวเตอร์ 8-bit ขึ้นมาจากหลอดสุญญากาศโซเวียตยุค 1950s ถึง 460 หลอด
.
จุดที่ชวนยิ้มคือ ก่อนจะเริ่มพิมพ์หรือสั่งงานอะไรได้ เขาต้องเปิดเครื่องทิ้งไว้ 15 นาทีเพื่อให้หลอดร้อนจนอิเล็กตรอนเริ่มวิ่ง จากนั้นค่อยกดรีเซ็ตระบบ ทั้งเครื่องไม่มีไมโครโปรเซสเซอร์หรือชิปไอซีสมัยใหม่เลย ทุกอย่างทำงานผ่านวงจรตรรกะแบบแยกชิ้นล้วนๆ โดยแขวนโชว์อยู่บนโครงอะลูมิเนียมขนาดเกือบ 2 เมตรบนผนังห้อง
.
ในแง่สถาปัตยกรรม เครื่องนี้มินิมอลขั้นสุด หน่วยคำนวณ ทำได้แค่ 5 คำสั่งพื้นฐานอย่าง Sum, Carry, NOT, Increment และ XNOR ซึ่งเรื่อง Pipelining เพื่อเร่งความเร็วแบบซีพียูปัจจุบันลืมไปได้เลยครับ
.
โดยในหนึ่งคำสั่งต้องเสียเวลาดึงข้อมูลถึง 6 สเต็ป แล้วค่อยประมวลผลอีก 1 สเต็ป ซึ่งแม้จะดูเหมือนเครื่องจักรไอน้ำในร่างคอมพิวเตอร์ แต่มันสามารถรันโปรแกรมได้จริง
.
ปัจจุบันไมค์เขียนซอฟต์แวร์จำลองการควบคุมเรือเหาะสัญชาติอังกฤษรุ่น R80 เพื่อทดลองบังคับบินจากเมืองไบรตันไปยังกรุงปารีส โดยเชื่อมโยงแผงควบคุมสวิตช์สัมผัสเข้ากับหน้าต่างห้องนักบินจำลอง ส่งสัญญาณไฟฟ้าขนาด 5 โวลต์ตรงเข้าสู่บอร์ดรับข้อมูล เพื่อสั่งการปล่อยน้ำอับเฉา ระบายแก๊ส เร่งกำลังเครื่องยนต์ หรือขยับหางเสือ
.
และถ้ามองในมุมวิศวกรรม โปรเจกต์นี้ตอบคำถามได้ชัดเจนที่สุดว่าทำไมโลกถึงต้องทิ้งหลอดสุญญากาศแล้วหันไปหาซิลิคอน เรื่องแรกคือความทนทาน หลอดเก่าพวกนี้มีอายุใช้งานเฉลี่ยแค่ราว 500 ชั่วโมง
.
การมีหลอดถึง 460 ตัวหมายความว่าเครื่องพร้อมจะดับได้ทุกเมื่อ จนเจ้าของต้องมีบันไดช่างไว้ปีนเปลี่ยนหลอดที่มอดอยู่เรื่อยๆ แถมหลอดแก้วพวกนี้ยังแผ่ความร้อนอย่างกับฮีตเตอร์ ส่งกลิ่นฝุ่นไหม้หึ่ง จนต้องวางถังดับเพลิงไว้ข้างโต๊ะเผื่อหลอดระเบิด
.
แม้ในแง่ประโยชน์ใช้สอย เครื่องจักรย้อนยุคเครื่องนี้อาจดูเชื่องช้า สิ้นเปลืองพลังงาน และเสี่ยงอันตรายจนไม่มีใครนำมาใช้ในชีวิตประจำวัน แต่ในมุมของผู้ใช้เทคโนโลยียุคปัจจุบัน เรื่องนี้สะท้อนและเตือนสติให้เราเห็นคุณค่าของความสะดวกสบายที่มองไม่เห็น
.
ภายใต้ชิปซิลิคอนขนาดจิ๋วในสมาร์ตโฟนหรือแล็ปท็อปที่เราถืออยู่ทุกวัน และพิสูจน์ให้เห็นว่าความหลงใหลในรากเหง้าของคอมพิวเตอร์ ไม่จำเป็นต้องผูกติดอยู่กับความเร็วเสมอไป หากแต่มันคือความสุขจากการได้เข้าใจกลไกพื้นฐานที่ขับเคลื่อนโลกดิจิทัลครับ
.
ที่มา  https://www.techhub.in.th/vacuum-tube-computers-required-a-15-minute-warm-up-period-after-being-turned-on-and-a-fire-extinguisher-had-to-be-kept-next-to-the-desk/?fbclid=IwY2xjawUXGYNwZG9mAWV4dG4DYWVtAjEwAGJyaWQRMVdXUGh4b3MwQVlVNlVVMU1zcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEeRQEviooFvVkQIoH9clufLBaFbjUHjvvfCovny_7T5mViVZnHL8cgI3BhgfI_aem_rTZKqRbgIQFQ278yUwYfmg


https://www.facebook.com/photo/?fbid=1498785788953390&set=a.593996262765685

 

ถ้าสืบทอดวิชามาจริงต้องมีท่า "ผัดเผ็ดกระเพราเป็ด กูเผ็ด!" ด้วย...ถึงจะของแท้ 

ถ้าจำไม่ผิด Suzuki ก็ร่วมกับค่ายเหาเจียของจีนในการผลิตรถสกู๊ตเตอร์ขายในจีนเหมือนกันนะครับ.    แต่คนญี่ปุ่นไม่เคยจำหรือไงว่าถ้าร่วมทำธุรกิจกับจีนเมื่อไหร่เตรียมตัวเจอมัน Copy และโกงได้เลย.  กด F เพื่อเป็นการไว้อาลัยให้ค่ายรถของญี่ปุ่น

หลายๆ อย่างเขาไม่ได้ดูแค่ คุณภาพแรงงาน แต่ดูปัจจัยแวดล้อมการลงทุนด้วย รวมถึงกฏหมาย

ถ้าบอกว่ามาลงทุนเพราะคุณภาพแรงงานสูง  ผมเองก็สงสัย CPU ที่เราใช้ๆ กันเคยมีผลิตในเวียดนามตั้งแต่เป็น10ปีก่อนล่ะนะ
ยุคนั้นเวียดนามดีกว่าเราเหรอ ?

เฟสบุคยังเคยไปเปิดบริษัทในประเทศหมู่เกาะเพราะทางนั้นไม่เก็บภาษี  ตอนหลังกฏหมายประเทศต้นทางตามไปเก็บ   

อินเดียครั้งนึงเคยชวนต่างชาติเข้ามาลงทุนผลิต น่าจะแอปเปิล นี่แหละแล้วอยู่ๆ เปรี่ยนกฏหมายบังคับเอาผลย้อนหลัง ปรับแอปเปิลเยอะกว่ากำไรที่แอปเปิดได้ในอินเดียซะอีก จนตอนนี้บอกเลยว่า จากเดิมที่ผมเคยมองว่าอินเดีย น่าจะเป็นแหล่งผลิตต่อไป น่าจะล่มไปแล้ว หลายบริษัทเห็นแอปเปิดโดน แขกอินเดียเหลี่ยมใส่ ตอนนี้เลยไม่มีใครกล้าลงทุนหนักๆ ในอินเดีย

ตามนั้นเลยครับช่วงหนึ่งเงินทุนไหลออกจากอินโดนีเซียเพราะกฎหมายอะไรบางอย่างก็ไม่รู้ผมจำไม่ได้. ตอนนั้นตลาดหุ้นไทยจาก 1,200 มาเป็น 1,600 หน้าตาเฉยก็เพราะเงินทุนที่ไหลออกมาจากอินโดนั่นแหละ