เว็บไซต์นายท่าน::ชุมชนของคุณหมี

ไอ้นี่มันลัทธิหัวรุนแรงชัดๆ mi5น่าจะเอาขึ้นบัญชีดำได้เเล้วนะ ส่วนพวกข้ามเพศที่เข้าร่วมก๊วนพรรณนี้มันพวกมีปมเพราะรับความครึ่งๆกลางๆของตัวเองไม่ได้ดังนั้รต่อให้เอาความจริงปาหน้าพวกนี้ก็ไม่สนหรอก

 เมื่อวานนี้ ณ ลานทราฟัลการ์ กลางกรุงลอนดอนมีขบวน London Trans Pride ซึ่งควรจะเป็นภาพของขบวนการเรียกร้องความเท่าเทียมของกลุ่มคนข้ามเพศ
แต่ดูเหมือนข้อเรียกร้องนั้นกำลังถูกกลืนด้วยเงามืดของวาทกรรมขู่ฆ่าเอาชีวิตที่ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อ ป้ายประท้วงพิมพ์ลายสีสดถูกชูขึ้นเหนือฝูงชน บนแผ่นป้ายคือภาพถ่ายคู่ของเจ.เค. โรว์ลิง และ สมเด็จพระราชินีคามิลลา ซึ่งเป็นภาพถ่ายจากงานเลี้ยงขององค์กรการกุศล Queen’s Reading Room เมื่อช่วงต้นเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมา
 ภาพถูกนำมาพิมพ์ทับด้วยข้อความขู่ฆ่าอันน่าพรั่นพรึงว่า OFF WITH THEIR HEADS (ตัดหัวพวกมันซะ)
นี่ไม่ใช่ความผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ แต่มันคือผลลัพธ์ของวัฒนธรรมความรุนแรงที่ถูกบ่มเพาะในขบวนการทรานส์มาอย่างยาวนาน
 โดยนำซาราห์ เจน เบเกอร์ (Sarah Jane Baker) ขึ้นจับไมโครโฟนก้องวังกังวาน พร้อมปลุกระดมฝูงชนด้วยคำสั่งตรงว่า
“ถ้าพวกเธอเจอ TERF ให้ต่อยหน้ามันเลย”
 เขาเคยพูดแบบนี้ในงาน London Trans Pride ปี 2023 เสียงเชียร์กึกก้องตอบรับคำขู่ทำร้ายร่างกายในวันนั้น ได้กลายเป็นตั๋วเบิกทางที่ขยับเพดานความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนนำมาสู่ป้ายประท้วงเรียกร้องให้ตัดหัวเจ.เค.โรว์ลิงและผู้หญิงทุกคนที่ถูกแปะป้ายว่า TERF
 การล่มสลายของอุดมการณ์ทรานส์ไม่ได้เกิดขึ้นเมื่อมีการชูป้ายขู่ฆ่า แต่เกิดมานานแล้ว ตั้งแต่ตัวอุดมการณ์ทรานส์ที่พยายามถอดตัวเองออกจากความจริงทางชีววิทยา
การลดทอนความหมายของเพศสภาพ (Sex) ซึ่งเป็นความจริงทางธรรมชาติ— ไม่ว่าจะเป็นโครโมโซม หรือเซลล์สืบพันธุ์ — ให้เหลือเพียงความรู้สึกส่วนตน (Gender Identity) ได้สร้างสภาวะสุญญากาศทางตรรกะขึ้นมา
 เมื่ออุดมการณ์ไม่สามารถยึดโยงอยู่กับฐานกายภาพที่จับต้องได้ มันจึงต้องพึ่งพิงการสร้างศรัทธาแบบสถาปนาที่บังคับให้สังคมปฏิเสธสิ่งที่ตาเห็นและเมื่อใดก็ตามที่ข้อเท็จจริงทางวิทยาศาสตร์ถูกนำมาตั้งคำถาม อุดมการณ์ที่ไร้รากแก้วนี้จึงไม่สามารถใช้เหตุผลมาหักล้างได้ เลยทำได้เพียงใช้ความเกลียดชังและการข่มขู่เป็นเกราะคุ้มกันชั่วคราวเท่านั้น
 เมื่อสัญลักษณ์แห่งความเป็นหญิงถูกนิยามใหม่ให้เหลือเพียงความพอใจส่วนบุคคล (Self-declaration) โดยปราศจากเกราะป้องกันทางสรีรวิทยา ช่องโหว่ขนาดมหึมาจึงเปิดออกอย่างกว้างขวาง
กรณีของ ซาราห์ เจน เบเกอร์ คือ ตัวอย่างเชิงประจักษ์ชัด
 ชายผู้มีประวัติอาชญากรรมโชกโชน ทั้งคดีลักพาตัว ทรมาน และพยายามฆ่า สามารถเดินผ่านประตูของอุดมการณ์นี้เข้ามาชุบตัวให้อยู่ในสถานะผู้ถูกกดขี่ได้อย่างง่ายดาย เพียงแค่ประกาศตัวเป็นหญิงข้ามเพศ ก่อนจะก้าวขึ้นจับไมโครโฟนกลางงาน Pride เพื่อตะโกนปลุกระดมให้ฝูงชน "ต่อยหน้าพวก TERF" 
แต่สิ่งที่เป็นโศกนาฏกรรมทางความคิดอย่างแท้จริง คือการที่เหล่า Trans Activists หรือกลุ่มผู้สนับสนุน ต่างพากันแกล้งทำเป็นมองไม่เห็น ช่องโหว่ที่อันตรายนี้

มันก็มีทั้งข้อดีและข้อเสียนั่นแหละครับถ้าอยู่กับบริษัทเขาก็จะช่วยในหลายๆอย่าง แต่ก็มีทั้งกฎที่ต้องทำตามมีทั้งรายได้ที่ต้องแบ่งให้บริษัท ซึ่งถ้าเจอบริษัทดีก็ดีไปถ้าเจอบริษัทชั่วนี่ล่ะก็แรงงานทาสดีๆนี่เอง

ซอนเตสกับ  CF-Moto มันขยายฐานการผลิตมาไทยด้วยไง เลยมีการนำเข้ารุ่นใหม่ๆ มาเยอะ เริ่มตีตลาดรถ ซี.ซี. ต่ำกันด้วยแล้ว


แต่ถ้างานหลังการขายยังห่วยอยู่แบบนี้ก็ไม่รู้ว่ามันจะไปรอดมั๊ย แต่แค่ขายออกไปเยอะๆ ก็เข้าวัตถุประสงค์แล้วมั้ง

ผมคิดแค่ roi เพราะตัวเลขได้ไม่ครบ คือประเด็นมันอยู่ที่ ผมใช้สมมุติฐาน สินค้าที่เขาไม่เปิดเผยตัวเลขแบบคนรู้ คือ บ.ที่ส่งสินค้าเขาไม่เปิดเผยตัวเลขสาธารณะ


เช่น ผมคิดตามมูลค่าที่ผู้เป็นเจ้าของสินค้าจะสูญเสียไป+เพิ่ม เช่น ค่าคงคลังค่าเสื่อมต่างๆ เพื่อหาตัวเลขที่เขาพร้อมจ่าย
แต่ปัญหาคือ สินค้าทั้งหมด ไม่สามารถรู้ได้ ว่ามีตัวเลขเท่าไหร่เป็นแค่ประมาณการ แบบคนที่รู้คือ บ.ขนส่ง และเขาไม่มีข้อมูลสาธารณะ
โดยสามารถ อ้างอิงจากค่าสัญญา ค่าปรับ จากการส่งล่าช้าก็ได้ แต่ก็แน่นอน เขาก็ไม่เปิดเผยข้อมูลอีก


เลยเสนอเอกสารไปทำนอง หนทางการเพิ่มรายได้ จากความสูญเสียที่เกิดขึ้นจากการส่งล่าช้าและค่าปรับ
เพราะงั้น มันเลยต้องขายความแม่นยำ ไม่ใช่ขายให้เรือทุกลำสินค้าทุกตู้ผ่าน และไม่ใช่แบบ ถ่ายหมดทั้งลำ
ตัวเลขมันเลยจะตอบยากว่าจะใช้บริการเท่าไหร่
มีทั้งสินค้าผ่านท่าเรือ 2 ฝั่ง และสินค้า มาจากรรถไฟต่อเรือฝั่งอันดามัน และถ่ายลำเรือที่อันดามัน


แต่ตัวเลขสินค้า อาจไปถึง 15-20 ล้าน teu ในทุกบริการ ทั้งแบบไม่สนใจเวลา
โดยค่าบริการมีหลายอย่าง ทั้งแบบราคาปกติ และราคาแซงคิว ขอส่งด่วน


โดย roi ที่ได้คือ 15 ปี จากการลงทุนตามเฟสโดยอ้างอิงจากเฟสการลงทุนตาม สนข. แต่เพิ่มงบลงทุนราวๆ 10-20%
เพื่อปรับ ประสิทธิภาพให้รองรับ ผลิตภัณฑ์ การปรับ flow การทำงานใหม่เพื่อสามารถรับรองสินค้า vip ได้


แต่ตัวเลข roi ไม่เป๊ะหรอก เพราะทุกอย่างเป็นประมาณการณ์หมด ไม่มีใครตอบได้ว่า โครงการลงทุนจริงจะเอาระดับไหน
ถ้าไม่เปลี่ยนไม่ลงทุนเพิ่มเลย ตัวเลขคนมาใช้ ก็เป็นไปตามที่เขาว่าคืนทุนช้านั่นแหล่ะ


คือผมไม่ได้คำนวน ตัวเลขอื่นๆ เพราะผมไม่ได้เอกสารข้อมูลครบ มีแต่ตัวเลขเผยแพร่การลงทุนต่างๆ ที่ไม่ละเอียด มีแนวๆสรุปเช่น งานเครื่องจักร งานขนส่ง งานท่าเรือ
สรุปแบบหัวข้อหลักๆ ต้องมาแก่ะเอง ว่าน่าจะเท่าไหร่ เครื่องจักรรุ่นไหนยังไม่รู้เลย เพราะรายงานสรุป มันสรุปจริงๆ มันไม่ได้เผยแพร่ข้อมูลออกแบบ หรือรายการแบบละเอียด


ผมเลยคิดแค่ roi ส่วนในเทคผมเท่านั้น จำไม่ได้ละ ว่าค่าบริการเท่าไหร่ แต่แพงกว่า สนข. ที่แพงกว่า 4600+ ต่อตู้ที่เขาพูดกันอีก
คือไม่ได้เน้นรองรับสินค้าทุกชนิด แต่รองรับแค่สินค้าพรีเมี่ยม ที่ราคาสูงและเวลามีผลต่อมูลค่า เช่นพวกคอม ชิป ยา อะไรพวกเนี้ย


แล้วมันเป็นตัวเลขที่ปริมาณฟันธงไม่ได้ เช่น semi conductor อันนี้คุ้มแน่นอนแต่เขาจะส่งเท่าไหร่ ตัวเลขผลิตหรือรับของประเทศพอประเมิณได้แต่ มันไม่บอกว่ามันมาทางทิศไหน ถ้าส่งไปอเมริกา ไม่ผ่านโครงการ ต้องส่งไปยุโรป แต่ตัวเลขตรงๆดันไม่บอกว่าเครื่องใช้ไฟฟ้า ชิ้นส่วนรถยนต์ คอม อุปกรณ์ตกแต่งต่างๆวิ่งผ่านช่องแคบเท่าไหร่ ไม่รู้เลย


พวก eirr นี่แทบไม่ต้องพูดถึงเลย ผมไม่มีข้อมูลทั้งเล่มที่เขาศึกษามา เลยคำนวนได้แค่ roi
แต่ roi 15 ปีก็น่าลงทุนแล้วมั้ง แต่ก็นะ ตัวเลขพวกนี้ เชื่อถือไม่ได้ เพราะข้อมูลไม่ชัดเยอะมาก ต้องไปเอาข้อมูลจริงมาคำนวนอีกที
เพราะมาร์จิ้น งานท่าเรือเท่าไหร่ มันไม่เปิดเผย
แต่ถ้ากดเครื่องคิดเลขคร่าวๆ สมมุติค่าบริการ 7000 บาท ต่อ teu  20 ล้าน teu มาร์จิ้น 50% ก็ roi 14.2 ปี


ประเด็นคือ ตู้ที่จะยอมจ่าย 7000+บาทต่อ teu มีได้จริง แต่เท่าไหร่ ต้องไปเก็บข้อมูลเพิ่ม 


สูตรราวๆ มูลค่าตู้ *0.2/365 =ค่าเสื่อมค่าคงคลัง ค่าต่างๆ ที่เสียไปต่อวัน


สมมุติ 7000 บาทต่อวัน = 7000*365/0.2 =12.77 ล้านบาทต่อตู้
สมมุติเป็นมือถือ ราคา 5000 ต่อชิ้น สมมุติกล่องนึง หนา 10 กว้าง 10 ยาว 25 ซม. ตู้คอนเทนเนอร์กว้าง  2.5*2.5*10 ม. คือเผื่อชั้นวางแทรกไป
แปลว่าวางได้ 25*25*40= 25,000 ชิ้น ชิ้นละ 5000 = 125 ล้านบาทต่อตู้   


แปลว่าตู้ขนมือถือ คุ้มค่าในการลดเวลา หรือการันตีเวลาแน่นอน เพราะเซฟไปได้ 68000 บาทต่อตู้ต่อวัน
ตีว่า 30 ล้านเครื่องจากจีน ไปส่งยุโรปต่อปี ก็ 1200 ตู้ น้อยนิดมาก เมื่อเทียบกับขนาดโครงการ 


หรือสินค้ามูลค่าสูงที่ผ่านช่องแคบราวๆ 20-25% ก็ราวๆ 20 ล้าน teu


คือตัวเลขมันถึงในด้านความจุ ของท่าเรือ แต่ประเด็นคือ ถ้าขนถ่ายเกิน 1 วันมันไม่คุ้ม เพราะวิ่งยาวไปผ่านช่องแคบ เสียเวลาต่างแค่ 2 วัน
ถ้าขนลงแบบ 2 วัน ไม่คุ้มแน่นอน 


ตอนนี้เครน ไวสุดราวๆ 40 ตู้ต่อ ชม. เรือใหญ่สุด เคยทำสถิติ 11 เครน ทำงานพร้อมกัน ตีว่า 9 เครนพอ =360 ทำงาน 10 ชม. = 3600 ตู้
ถ้าเกิน 3600 ตู้ จะผ่านแลนด์บริดจ์แล้วไม่คุ้มเวลาที่เซฟได้


แต่มันมีสินค้าที่ไปสลับเรือที่สิงคโปร์ แปลว่า สินค้าเขาต้องรวมเวลาท่าเรือ ตีว่าเท่ากัน 2 ประเทศ
ที่สิงคโปร์ เป็นสินค้าถ่ายลำ ราวๆ 80% ก็ 40/2*0.8*0.25 = 4 ล้าน teu สำหรับสินค้ามูลค่าสูงที่ไปสลับลำเรือที่สิงคโปร์


เนื่องจาก สินค้ากลุ่มถ่ายลำเรือที่สิงคโปร์ 4 ล้าน teu ตีว่าเวลาจัดการเท่ากัน แต่ต่างที่ระยะเวลาบนทะเล ก็ต่าง 2 วันตรงๆเลย


แปลว่า 4 ล้าน teu คือตัวเลข ที่เราจะแข่งกับ สิงคโปร์ตรงๆ ท่าเรือ แลนด์บริดจ์เฟสแรก ความจุ 6 ล้าน teu
3 ล้าน คือตัวเลขค้าขายประเทศไทย กับฟากไปทิศตะวันตก
1 ล้าน ระบบรถไฟจากจีนด้านบนมาเชื่อม


แปลว่า ตัวเลข ราว 8 ล้าน ที่น่าจะใช้งาน โดยประมาณ
ส่วนตัวเลข เซฟ 1 วัน อาจจะยากหน่อย แต่ถ้าเวิค เขาก็มาใช้ได้ เพดานราวๆ 20 ล้าน teu


และแน่นอน ถ้ารวมเทคผมเข้าไป ตัวเลขมันจะเปลี่ยนอีก 


แต่ตัวเลขยอดผู้ใช้ที่ผมเพิ่มโมเดลธุรกิจเข้าไป ตัวเลขคนน่าจะใช้ ก็ปาไป 8 ล้านละ ถ้าเวลาผ่านไป 10 ปี ยอดสินค้าก็จะเพิ่มขึ้น


แน่นอนว่าสมการทั้งหมดเป็นแค่การประมาณ หน้างานจริง ยังมีบนเรือเป็นสินค้าตู้ผสมต้องปรับการรับสินค้าอีก


แต่หลักการที่ส่งไปเป็นแค่ส่วนสนับสนุน ไม่ได้ขายเทค เพราะถ้ารวมเทค เวลาที่ใช้ในการขนถ่ายจะไวขึ้น ทำให้ สัดส่วนการดึงตู้สินค้ามูลค่าสูงจะมากขึ้น
จากกอง 20 ล้าน teu อาจดึงได้ รวม 15 ล้าน teu รวมๆกับไทยค้าขายเอง กับรถไฟจีน ก็ปาไป 19 ล้าน teu ละ


พอผ่านไป 10 ปี ถ้าช่องแคบแออัด เวลาที่เซฟได้ก็เพิ่มอีก กลายเป็น อาจจะไต่ขึ้นเป็น 20 ล้านได้




แต่ตัวเลข รองนายก บอกคำนวนใหม่ ละ การค้า 2 ฟากโลก อาจจะลดลงเพราะสงคราม สมมุติฐานสินค้าเปลี่ยนอีก