เว็บไซต์นายท่าน::ชุมชนของคุณหมี

ดร.แดเนียล บรอสโก ทนเงียบไม่ได้หลังจากรักษาเคสหนึ่งที่เกือบจะกลายเป็นโศกนาฏกรรม ผู้ป่วยรายหนึ่งมาถึงโรงพยาบาลพร้อมของเล่นทางเพศที่ติดอยู่ลึกมากจนเสี่ยงต่อการทะลุของลำไส้อย่างเฉียบพลัน

ด้วยความที่ปัญหานี้ทั้งร้ายแรง (และเกิดขึ้นบ่อย) คุณหมอจึงให้คำแนะนำที่ตรงไปตรงมาที่สุดว่า:

?️ “ผูกเชือกติดกับของเล่นชิ้นเล็กของคุณไว้”

มันฟังดูเหมือนเป็นมุกตลก แต่จริง ๆ แล้วเป็นมาตรการด้านความปลอดภัย เพื่อไม่ให้สรีระของคุณเล่นตลกใส่คุณเองจนต้องไปนอนบนเตียงผ่าตัด

?️ “ถ้ามันไม่มีฐาน อย่าลองใช้”

เรื่องสุขภาพไม่จำเป็นต้องขัดแย้งกับความสนุก แต่สามัญสำนึกคือสารหล่อลื่นที่ดีที่สุด

https://web.facebook.com/photo/?fbid=978213971564842&set=a.749457127773862


 

ใช้ตาหัวม้าลาย ใช้มาตั้งแต่จำความได้  ซื้อใช้ครั้งเดียว ใช้จนแก่ ยังมีสำรองที่ไม่ได้แกะเลยด้วยซ้ำ ไม่แปลกใจที่ บริษัทจะเจ็ง

ประเทศซากุระ กับประเทศประภาคาร ตัวร้ายตลอดชาติ พอๆกับนิยายเกาหลีแหละ พวกมื่อใหม่หัดเขียนนิยายชาตินิยมก็แบบนี้แหละ
ไม่มีชั้นเชิงในการบิวด์อารมณ์แบบเนียนๆ


เรื่องฉินซีก็ดู กิมมิค ก็รู้ ฉินคือการรวมชาติ ใช้หลักนิติธรรม คือกฎหมายเข้มงวด ให้รางวัล และลงโทษ ตามผลงาน 


ฉินซี ก็ประมาณ ผู้นำเผด็จการ ที่ตีแคว้นต่างชาติ กดพวกขุนนางท้องถิ่นมาอยู่ใต้อำนาจ และรวมใต้หล้าเป็น 1 ไม่ใช้บูทเหล็กคงคุมอยู่หรอก


สารอาจะบอกว่า เรามารวมแผ่นดินเป็นต้าฉินกันเถอะ ก็ได้

ปล เท่าที่สังเกตุเขาอาจรวมหมายถึง เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ด้วยนะ

นักศึกษาจาก Kyoto Seika University (มหาลัยที่ขึ้นชื่อเรื่องสายมังงะ) กลายเป็นไวรัล หลังเอา "มังงะผู้ใหญ่" หรือ "โดจิน" มาเป็นผลงานจบ…และไม่ได้แค่โชว์ แต่ทำขายจริงด้วย
.
สำหรับเนื้อหาของธีสิส ก็เป็นการโชว์ผลงานโดจิน 1 เรื่อง และ อธิบาย ถึง workflow และ การทำเป็นธุรกิจจริง
.
ประมาณว่า : สร้างคาแรกเตอร์ที่ขายได้ -> ผลิตผลงาน -> ทดลองแพ็กเกจ + ช่องทางขาย (ทั้งเล่ม + ดิจิทัล) ซึ่งเป็นการแสดงให้เห็นว่า โดจิน 1 เล่ม มีกระบวนการ สร้างรายได้อย่างไร
.
สิ่งที่น่าสนใจไม่ใช่แค่เนื้อหาของธีสิส แต่คือ “แนวคิด” ของเจ้าตัว
ซึ่งเขาบอกว่า
.
มหาลัยศิลปะ = สร้างภาพลวงว่าเราเป็นศิลปิน
การวาดรูปในคลาส = ไม่มีใครรู้ว่าขายได้จริงไหม
แต่ "ตลาด" เท่านั้นที่ตัดสินคุณค่า
.
แล้วเขาก็ลองพิสูจน์เอง ด้วยการเอางานไปขายทั้งงานอีเวนต์ + ออนไลน์ ซึ่งผลลัพธ์ก็คือ ทำเงินเกิน 1 ล้านเยน จากผลงานเดียว
.
เขายังพูดถึงเรื่องอย่าง อาชีพนักวาดอิสระอยู่ยาก งานไม่มั่นคง AI ทำให้มูลค่างานวาดลดลง และสุดท้าย “สายโดจินผู้ใหญ่” กลายเป็นทางที่ควบคุมรายได้ได้มากกว่า
.
จริง ๆ แล้วเจ้าตัวก็ไม่ได้แค่โพสต์ให้ดูหมั่นใส้อย่างเดียว เพราะเจ้าตัวยังเสนอให้กับมหาลัยว่า ควรมีวิชาที่เชื่อมกับตลาดจริง เพราะอาจารย์ไม่ใช่ตลาด ไม่ใช่ผู้บริโภค
.
ให้ทำอะไรสักอย่าง แล้วขายจริง ภายใน 3 เดือน จะขาย 100 เยนก็ได้ แต่อย่างน้อยที่สุด ก็คือให้นักศึกษาได้รู้จักกับตลาด
.
และเขายังได้ทิ้งท้าย ถึงนักศึกษาปัจจุบัน ว่าให้ลองขายงานตัวเองดูสักครั้งไม่ต้องแพง แค่มีคนจ่ายเงินให้ เพราะช่วงเวลานั้น คุณจะเข้าใจว่าตัวเองเชื่อมกับ “ตลาด” แล้ว และความรู้สึกนี้ ไม่มีทางได้จากการเรียน 4 ปีในห้องเรียนอย่างแน่นอน
.
#เมาะข่าวสั้น

https://x.com/pirukusu_/status/2049774337956229274?fbclid=IwY2xjawRld0hleHRuA2FlbQIxMABicmlkETFNZWhyaDlwcW1tOGlVU2Fkc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHjgIqGQ7Zdvay2iVrH-RuXYQQK9XOUx8yesPqyFSJSrRB717Et1uJzoykVnz_aem_8WTwtgzcv9Caf7XcCBSPMQ

https://web.facebook.com/photo/?fbid=1515646580232786&set=a.318567026607420