สนุกและได้ข้อคิดดีๆกับการอ่าน Time Paradox Ghostwriter ไหมครับ?

[warakornboy]

เนื้อเรื่องโดยสรุป;  ตัวเอกเป็นอดีตนักวาดการ์ตูนที่ชื่นชอบและหัดวาดจนเก่งมาตั้งแต่สมัยเรียน  และเคยได้รับรับ Tetsuka อันดับ 3 จากนั้นจึงเริ่มเขียนและส่ง Story board ให้สนพ. ตลอดมาตั้งแต่เรียนจบ  ผล = เพราะขาดความสร้างสรรค์ในเนื้อเรื่อง  และความสร้างสรรค์เชิงนวัตกรรมเลยถูกปฏิเสธอย่างต่อเนื่อง

วันสุดท้ายของการส่ง Story board ไม่วำสำเร็จ  คืนนั้นใน Apartment Microwave กับตู้เย็นโดนฟ้าผ่าทำลายจนไหม้  ซึ่งโชคดีที่ตัวเอกรอดชีวิต  จากนั้นทุกวันและสัปดาห์ผ่านไป  Malfunctioned Microwave เริ่มส่ง Weekly Shōunen ให้ตัวเอกได้อ่านและดัดแปลงเนื้อเรื่องจน สนพ.ตัดสินใจเอาเรื่องที่ถูกแต่งขึ้นมาคล้ายๆกันนี้ลง Series เรื่องใหม่อย่างเป็นเอกฉันท์  และได้รับข้อเสนอทำสัญญารับเรื่องนี้ไปทำอนิเมในเวลาไล่เลี่ยกันไม่กี่วัน

หลังจากตัดสินใจแต่ง Manga ที่ข้ามเวลามาจากอนาคตก็ได้พบกับเจ้าของผลงานที่แท้จริง  ซึ่ง

สปอยส์ ซ่อน ซ่อน:

เนื่องจากเคยอ่านอะไรคล้ายๆกับ Bakuman มาก่อน ผมให้ล่วงหน้า 4.3 / 10

• Tweet

[Hanaroo]

สงสัยว่าจะกั๊ก ให้มือของพระเอกบังแหวนแต่งานของตัวเองไปทำไม

[providence_gundam]

ไม่สนุกก็คือไม่สนุก แค่นั้น

ห่วยจนไม่มีความจำเป็นต้องไปขุดหาข้อดีเพื่อมาปลอบใจตัวเองที่เสียเวลาไปกับมัน

เอาเวลาไปอ่าน/ดูเรื่องอื่นดีกว่า

เปรียบเหมือนไปขุดหาของที่กินได้ในกองขยะซึ่งมันไม่จำเป็นต้องทำ

[yojinboo]

แค่พล๊อตผมก็ไม่ให้ผ่านแล้วครับ สิ่งที่พระเอกทำมันคือความผิดชัดๆ งานแนวละเมิดสิทธิ์แบบนี้ไม่ควรให้เขียนออกมาด้วยซ้ำ

[kiza]

แทนที่เรื่องจะเขียนให้ พระเอกรู้ตัวว่า สิ่งที่ทำอย่างการเอา ผลงานคนอื่นในอนาคตมาเปลี่ยน Timeline เป็นของตัวเอง มันไม่ถูกต้อง แล้วค่อยๆหาทางพัฒนาตนเองสร้างเรื่องที่สุดยอดกว่าผลงานที่ขโมยมา แต่นี้มันกลับให้ประเด็นตรงนี้ไปใส่ ตัวละครอีกตัวอย่าง นักเขียนหญิงเจ้าของผลงานที่โดนขโมยแทน ที่เหลือก็คือใส่ปมดราม่าให้มันรู้สึกน่าติดตามว่าจะทำสำเร็จรึไม่


ซึ่งในความจริงคนอ่านกลับไม่คิดอะไรแบบนั้นเลย กลับยิ่งมองว่า มึงเขียนให้พระเอกยิ่งสนับสนุนให้ขโมยผลงานเขามาอีกเรื่อยๆไม่คิดสร้างสรรค์เองเลยรึไง แถมไอ้ "ประเด็นรองอย่างนักเขียนหญิง" ที่ใส่เข้ามาตั้งใจแถสีข้างไหม้ให้กลายเป็น "ประเด็นหลัก" ส่วน ขโมยผลงานเป็นเพียง "ทางผ่าน" เท่านั้น


กลับเป็นว่าไอ้เรื่องนี้พล็อตหลักก็แค่ลอกเอา โดราเอม่อน ตอน หน้ากากสิงโต และ คูปองหนังสือโลกอนาคต + สไตน์เกต มายัดใส่เป็นเรื่องใหม่ที่ซ้ำซากก็เท่านั้น 

[pol]

อ่านแล้วนึกถึงนิยายจีนที่เคยอ่านในนายท่าน. ที่พระเอกเอาพล็อตเรื่องหนัง-นิยายดังๆออกมาสร้างก่อนเจ้าของตัวจริง.  นี่มันขโมยผลงานกันหน้าด้านๆชัดๆ

[According to]

เปิดเหมือนจะดี แต่ไม่มีอะไรในกอไผ่ ห่วยแตก ไร้ซึ่งความสนุก


1. การขโมยงาน ตอนแรกที่ลอกเพราะเข้าใจผิดมันช่วยไม่ได้ แต่พระเอกดันผ่าน point of no return ไปด้วยตัวเอง ถ้าอยากชดเชยจริง เอ็งควรยอมเสียสละเวลาทั้งชีวิตเขียนเรื่องที่สนุกเท่าให้ได้ต่างหาก อีกอย่างที่เจ้าของผลงานเสียไปก็แค่ชื่อเรื่อง เซ็ตติ้งโลก ตัวละคร กับเนื้อเรื่องในตอนที่หนึ่ง แน่นอนยังมีตัวละครกับเนื้อเรื่องอีกเพียบที่เธอสามารถเอาไปใช้ในเรื่องใหม่ได้ แต่เมื่อพระเอกเขียนต่อเท่ากับว่าเจ้าของตัวจริงต้องเสียมันไปทั้งหมด


2. มุกสปอยล์จุดจบเลวร้ายจากอนาคตมาให้คนในอดีตแก้ จะสนุกตรงการเชื่อมโยงและค้นหาว่าเหตุการณ์อะไรกันแน่เป็นสาเหตุที่นำไปสู่จุดจบเลวร้ายนั้น และจะมีวิธีแก้ไขอย่างไร แต่ปรากฎว่าสาเหตุเฉลยออกมาโคตรธรรมดา วิธีแก้ไขก็ไม่เมคเซนส์ เสื่อมเสียการอ้างมุก Time Paradox ชะมัด


3. เอาเปรียบชาวบ้านพอๆกับสกิลโกงต่างโลก ได้เวลามาใช้ฟรีๆแบบไม่ต้องเสียอะไรเป็นการแลกเปลี่ยน แถมความผิดที่ไปลอกงานชาวบ้านก็กลายเป็นทำเลวได้ดี ไม่ต้องชดใช้อะไรซักอย่าง ถรุ๊ยส์


4. พระเอกห่วยแตก น่ารำคาญ คร่ำครวญโวยวายได้ตลอดเรื่อง


สรุปเรื่องนี้สำหรับผมคือเข้าข่ายพยายามฉีกแนว แต่ความสามารถไม่ถึง กลายเป็นการ์ตูนท่าดีทีเหลว เปิดมาน่าสนแต่ยิ่งอ่านยิ่งห่วยลงซะงั้น